အခန်း ၁၁၉

အခန်း ၁၁၉ - ပြဿနာရှာခြင်း။

မိသားစုဝင် မျိုးဆက်သစ်များအတွက်မူ ထိခိုက်သေဆုံးမှု အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရင်း စွမ်းရည်ထက်မြက်လာစေရန် လေ့ကျင့်ပေးရမည်ဖြစ်ရာ စမ်းသပ်မှုနယ်မြေများမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးမိသားစု ကဲ့သို့သော မိသားစုကြီးများတွင်မူ ကိုယ်ပိုင်စမ်းသပ်မှုနယ်မြေများ ရှိကြပြီး တစ်ခုထက်မက ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

အခြေခံအားဖြင့် နှစ်အနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းပင် စမ်းသပ်မှုပွဲများကို ကျင်းပလေ့ရှိသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့သည် ပြင်ပလောကသို့ ထွက်၍ လေ့ကျင့်လေ့ရှိသော်လည်းထုံယွမ်ဂိုဏ်းက သူတို့ကို လောဘတကြီး စောင့်ကြည့်နေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ကျိုးမိသားစုအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြဿနာမရှာမိစေရန် ပိုမိုသတိထားကြရသည်။

စမ်းသပ်မှုပွဲများကိုလည်း အဆင့်အတန်းအလိုက် ခွဲခြားထားပြီး အချို့မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွက်ဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာ မန်ရှင်းအဆင့် အတွက် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျိုးမိသားစု၏ သုံးနှစ်လျှင်တစ်ကြိမ် ကျင်းပမြဲဖြစ်သော အရေးကြီးသည့် စမ်းသပ်မှုပွဲ ဖြစ်သည်။ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူများမှာ အသက်သုံးဆယ်ကျော် သို့မဟုတ် လေးဆယ်ကျော်မျှသာ ရှိသေးပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မန်ရှင်းအဆင့် ၃ သို့မဟုတ် ၄တွင် ရှိကြသည်။

ဤလူများသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ကျိုးမိသားစု၏ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်လာကြမည့်သူများ ဖြစ်သည်။

ချင်းချိုးတောအုပ်ကို မဟာအစီအရင်ကြီးဖြင့် ကာကွယ်ထားရုံတင်မကဘဲကျိုးမိသားစု၏ မန်ရှင်းအဆင့် ၃ ရှိသော အစောင့်အရှောက်များဖြင့်ပါ စောင့်ကြပ်ထားသဖြင့် သာမန်လူများအနေဖြင့် လုံးဝ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ကျိုးမိသားစု၏ မဟာအစီအရင်သည် ချင်းချိုးတောအုပ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ဒုတိယအချက်မျှသာဖြစ်ကာ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အာရုံခံသိရှိနိုင်စွမ်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက ကြီးမားလှသော အမိုးခုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်တည်နေပြီးတစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သတင်းစကားကို ချက်ချင်း ပေးပို့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးမိသားစုသည် ချင်းချိုးတောအုပ်အတွင်းသို့ မည်သူဝင်ရောက်လာသည်ကို သိရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီးအကယ်၍ သူစိမ်းတစ်ဦးဖြစ်ပါက တစ်စုံတစ်ဦးက သဘာဝကျကျပင် လာရောက်ရှင်းလင်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာက ဝေ့ဝူကိုတော့ လုံးဝ အဟန့်အတား မဖြစ်စေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် ချင်းချိုးတောအုပ်နှင့် မိုင်သုံးရာခန့် ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် ကြိုတင်၍ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လားရာကို သတ်မှတ်ကာ သူ၏ ဘဏ်ကတ်ပြား အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လှုပ်နှိုးလျက် အာကသခွဲထွက်ခြင်းမန္တန်ကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

သူသည် ယခုအကြိမ်အတွက် အကွာအဝေးကို မိုင်ငါးရာဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စရာ မှောင်မိုက်မှုတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီဤတစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်မှုမှာ ယခင်အကြိမ်များထက် ပိုမိုကြာမြင့်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာလည်း ဝိညာဉ်အာရုံ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲလာခဲ့သည်။

အသက်ရှူသံအနည်းငယ်အကြာတွင်မူ သူသည် သိပ်သည်းလှသော တောအုပ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် ကြီးမားလှသော ချုံပုတ်တစ်ခုအောက်တွင် ပုန်းကွယ်လိုက်ပြီး တံခါးချပ်များကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော သစ်ရွက်ကြီးများက သူ၏ ရုပ်သွင်ကို ဖုံးကွယ်ပေးထားခဲ့သည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ အလွန်တရာ ခံရခက်နေပြီး ပျို့အန်ချင်သကဲ့သို့ ခံစားနေရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အရေးပေါ် ပြန်လည်ကုစားရန် လိုအပ်နေခဲ့သည်။

"ဟူး..."

အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ ဝေ့ဝူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချနိုင်တော့သည်။ အဝေးလံဆုံးသော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့မိချေ။

ဤနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းက သူ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်နှင့် ညီမျှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

ကုန်ကျမှုပမာဏမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ယခင်က ရှီတင်းတောင်တွင် ရှိစဉ်က မိုင်နှစ်ရာ သို့မဟုတ် သုံးရာခန့် နေရာရွှေ့ပြောင်းရန်အတွက် တစ်ကြိမ်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ခန့်သာ လိုအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အကွာအဝေးက တစ်ဆခန့်သာ တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်းကုန်ကျမှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ငါးဆအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့ရသည်။

"နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့ အကွာအဝေးနဲ့ ကုန်ကျမှုကြားက ဆက်ဆံရေးက... သာမန်တိုက်ရိုက်အချိုးကျတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ထပ်ညွှန်းကိန်းအချိုးဖြစ်ဖို့ အလွန်တရာ သေချာနေပြီပဲ..."

၎င်းက သဘာဝကျလှပေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းက တိုက်ရိုက်အချိုးကျရုံသာ ဆိုပါက အာကသခွဲထွက်ခြင်းမန္တန်၏ စွမ်းရည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို လွန်ဆန်လွန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

အာကာသခွဲထွက်ခြင်းမန္တန်၏ ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားပြီးနောက်သူ၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

သူ ရောက်ရှိခါစသာ ရှိသေးသဖြင့် အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို မသိရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် လူတစ်ဦးကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဆီး၍ စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်စားခြင်းကို အသုံးပြုကာ တောအုပ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများ၏ အမြင့်တွင် ပျံသန်းနေသော လူတစ်ဦးကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူသည် အောက်ခြေတွင် ရှိနေသဖြင့် အရင်ဆုံး စမ်းသပ်လိုသောကြောင့် သစ်သီးလှီးဓားတစ်လက်ကို လှမ်း၍ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

ထိုလူသည် သစ်သီးလှီးဓားကို ခုခံကာကွယ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဘယ်က ညီအစ်ကိုကများ... အခုလိုမျိုး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်နေတာလဲ။"

မှောင်ရိပ်ခိုနေသော ဝေ့ဝူသည် ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို သိရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းက မန်ရှင်းအဆင့် ၃တွင် ရှိပြီး ‌ကြေးနန်းတော်တွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မျိုးကိုမူဝေ့ဝူ အနေဖြင့် လက်ဖဝါး တစ်ချက် မြှောက်ရုံတင်ဖြင့် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

တိုက်ပွဲကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ရန်အတွက်သူသည် သူ၏ သစ်သီးလှီးဓားကို ဆင့်ခေါ်ကာ ထိုလူကို ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့ပြီးနောက် ဖဲချပ်များကို အသုံးပြု၍ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ သူသည် ချောင်ချောင်၏ ရုပ်သွင်ကို ယူထားသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ချောင်ချောင်၏ နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုရပေမည်။

ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက်ဝေ့ဝူသည် အတွင်းပိုင်းရှိ အခြေအနေများကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူသည် အရာအားလုံးကို တစ်ခုချင်းစီ နားထောင်လိုက်ပြီးနောက် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းပိုင်းတွင် စုစုပေါင်း လူဦးရေ နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေပြီး အများစုမှာ မန်ရှင်းအဆင့် ၃ တွင် ရှိကြသည်။

လေးဦးသာလျှင် မန်ရှင်းအဆင့် ၄ တွင် ရှိကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူများအနက် တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းက ဝေ့ဝူကို ပြုံးမိသွားစေခဲ့သည်။

ကျိုးကန်းကျိုးမိသားစု၏ သခင်လေးဖြစ်ပြီး သူသည် မန်ရှင်းအဆင့် ၄ ၏ အထွတ်အထိပ် တွင် ရှိကာ ရွှေရောင်နန်းတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အသက်လေးဆယ်ပင် မပြည့်သေးချေ။

"ကျိုးမိသားစုရဲ့ သခင်လေးကတောင် အခုလိုမျိုး ပင်ပန်းဆင်းရဲတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်လို့ ငါမထင်ထားမိဘူး... မိသားစုကြီးက လူတွေလည်း တကယ့်ကို မလွယ်ကူလှပါလား။"

ရွှေရောင်နန်းတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မန်ရှင်းအဆင့် ၄ရှိသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆင့် ၅ သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ဝေ့ဝူသည် လောလောဆယ်တွင် မန်ရှင်းအဆင့် ၂ ၏ အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ကျောက်စိမ်းနန်းတော် ၏ မြှင့်တင်ပေးမှုကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆင့် ၄ နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည်။

သူ့ထံတွင် တာအိုကျမ်းနှင့် ဖဲချပ်များ ရှိနေသဖြင် သူသည် အဆင့် ၅ နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်းသူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာမူ အနည်းငယ် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သူ့ထံတွင် ခေါက်ဆွဲအစပ်ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းကို ထပ်မံ၍ မသုံးစွဲရဲတော့ချေ။

ရုပ်သေးရုပ်နှင့် ပတ်သက်၍သူသည် ဖြစ်နိုင်လျှင် မသုံးစွဲရန် စီစဉ်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ သူ အမှတ်မထင် ဝေ့မိသားစုကို ဖော်ပြမိသွားပါက သူ ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

ထိုလူ၏ ပြောပြချက်အရ ဤစမ်းသပ်မှုပွဲမှာ လူစကာတင် စနစ်ဖြစ်ပြီး လမ်းခရီးတွင် လူများ အစဉ်တစိုက် ဖယ်ရှားခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က ဝေ့ဝူကို အကြံတစ်ခု ရရှိသွားစေခဲ့သည်။

သာမန် ကျိုးမိသားစုဝင်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိလှသဖြင့်သူတို့ အချင်းချင်း အင်အားကုန်ခမ်းသွားအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်ဆုံး လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည့် အချိန်ကျမှသာ သူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်ရန် ပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ကျန်ရှိနေမည့်သူများမှာ အထူးချွန်ဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်အတန်းရှိသူများ ဖြစ်ကြမှာ သေချာသဖြင့်... ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးကို သတ်ဖြတ်ရခြင်းက တကယ့်ကို ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် ထိုလူကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ချင်းချိုးတောအုပ်အတွင်း၌ စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ပုန်းကွယ်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တော့သည်။

တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် တိုက်ပွဲအချို့ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကျိုးမိသားစုဝင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံမှာ သူတို့၏ အလုပ်လုပ်ပုံစံကဲ့သို့ပင်... မရိုးသားလှချေ။ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်သူများထောင်ချောက်ဆင်သူများနှင့် အခြားလူများကို လှည့်ဖြားရန် ပူးပေါင်းကြံစည်သူများ ရှိကြသည်။ အကယ်၍ ဤပွဲက မိသားစုတွင်း စမ်းသပ်မှုပွဲသာ မဟုတ်ခဲ့ပါက လူအမြောက်အမြား သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

နောက်ထပ်တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး လူအမြောက်အမြား ဖယ်ရှားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

တတိယမြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လေးဦးသာလျှင် ကျန်ရှိတော့သည်။

ယခုအချိန်က သူ လှုပ်ရှားရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ လျှို့ဝှက်စွာ ရှာဖွေနေစဉ်မှာပင် ကြီးမားလှသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်တွင် လူတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူသည် ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုသနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"ငါ မင်းလိုမျိုး အထီးကျန်နေတဲ့ လူနာကို အရင်ဆုံး ရှင်းလင်းပေးရမှာပေါ့။"

အလားတူပင် ဝေ့ဝူသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။

မန္တန်က တိုက်ခိုက်သွားခဲ့ရာ ထိုလူသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စရာ ရွှေရောင်ဒိုင်းကာတစ်ခုက ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"မန်ရှင်းအဆင့် ၃... ရွှေရောင်နန်းတော်ပဲ။"

ဝေ့ဝူအခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က မန်ရှင်းအဆင့် ၄ တွင် လေးဦး ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ဦးမှာ မန်ရှင်းအဆင့် ၃ တွင်သာ ရှိသဖြင်အဆင့် ၄ ရှိသူတစ်ဦး ဖယ်ရှားခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"ငါ မင်းကို အရင်ဆုံး သတ်ရမှာပေါ့။"

အခြားတစ်ဖက်မှ လူက စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ဝေ့ဝူသည် သူ၏ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

သစ်သီးလှီးဓား၊ ဖဲချပ်များ၊အိုးအောက်မှ ထင်းကို ဆွဲထုတ်ခြင်းအုတ်ခဲပစ်၍ ကျောက်စိမ်းကို ဆွဲဆောင်ခြင်းတို့အပြင်... သူသည် နတ်ဘုရားဓားကိုပါ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုလူသည် မူလကတည်းက ဒဏ်ရာရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ဝေ့ဝူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုလူကို သတ်ဖြတ်ပြီး သိုလှောင်အိတ်ကို လုယူပြီးနောက်ဝေ့ဝူသည် အခြားလူများကို ဆက်လက်၍ ရှာဖွေခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် သိပ်သည်းလှသော တောအုပ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်လျက် အဝေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် လူသုံးဦးသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပျံဝဲနေကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါများက အလွန်တရာ အားကောင်းလှသည်။

ကျိုးမိသားစု၏ မန်ရှင်းအဆင့် ၄ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးသည် ဤနေရာတွင် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"အင်း... သူတို့ အလုံအလောက် တိုက်ခိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းသွားတဲ့အထိပြီးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရရှိသွားတဲ့အထိ ငါ စောင့်ဆိုင်းရမယ်အဲဒီအချိန်ကျမှ ငါ လှုပ်ရှားရမယ်။"

သူသည် တိုက်ပွဲကို အဝေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ပြောရမည်ဆိုပါက ဤသုံးဦးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းကြပြီး အားလုံးက ရွှေရောင်နန်းတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြကာ... သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုက တောအုပ်၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ရွှေရောင်သရဖူကို ဆောင်းထားသော လူတစ်ဦးမှာ... ပြင်းထန်သော အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံတင်မကဘဲ သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာလည်း အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ သူသည် ကျိုးမိသားစု၏ သခင်လေး ကျိုးကန်းဖြစ်ရပေမည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်က အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံး ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိထားကြပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ကာ အချင်းချင်း သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်နှင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် အခွင့်အရေးကို ယူလိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဝူလှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေချေပြီ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ဖဲချပ်များကို အသုံးပြု၍ အစီအရင်တစ်ခုကို ချလိုက်မည် ဖြစ်သည်။

"သွားစမ်းးး"

ဖဲချပ်များသည် ကောင်းကင်ယံထက်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ထိုလူသုံးဦးကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

ဖဲချပ်တစ်ဝက်ခန့်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

ဝေ့ဝူသူတို့ကို ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ချေ။ အချိန်က ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် တိုက်ပွဲကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ နောက်ထပ် ဖဲချပ်နှစ်ချပ်ကို ထပ်မံ၍ လွှဲယမ်းကာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

စုစုပေါင်း ဖဲချပ်သုံးချပ်က ထိုလူသုံးဦးထံသို့ အသီးသီး တိုက်ခိုက်သွားခဲ့တော့သည်။