အခန်း ၁၂၀

အခန်း ၁၂၀- ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။

ကျိုးမိသားစုဝင် သုံးဦးစလုံးသည် ဝေ့ဝူက သူတို့ သုံးဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရဲလောက်အောင် ဤမျှအထိ မောက်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ။"

သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ ချင်းချိုးတောအုပ်အတွင်းသို့ သူစိမ်းတစ်ဦး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်းသူတို့သည် ပြင်ပတွင် ရှိနေသော အကြီးအကဲများထံသို့ ချက်ချင်း သတင်းမပို့ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဝေ့ဝူကို သတ်ဖြတ်ပြီး အကောင်းဆုံး အကျိုးအမြတ်ကို ရယူလိုကြသောကြောင့်ပင်။

ဝေ့ဝူဘက်တွင်မူ... သူသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးသည်နှင့် သူ၏ ဘဏ်ကတ်ပြားကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ယခုအခါ သူ့ထံ၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အမြောက်အမြား ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖဲချပ်များဖြင့် အစီအရင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး တစ်ချပ်ချင်းစီ ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ အတွဲလိုက်ပစ်ခြင်း၊ သုံးချပ်တွဲပစ်ခြင်းနှင့် ဖဲစဉ်လိုက်ပစ်ခြင်း စသည့် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြု၍ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် နတ်ဘုရားဓာကိုပါ မကြာခဏ ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ... ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ဖဲချပ်များ၏ အရှိန်အဝါထက်ပင် အနည်းငယ် သာလွန်နေခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဘဏ်ကတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏ တစ်သိန်းကျော် ရှိနေတာ... မင်းတို့ကို အသေသတ်ဖို့ အေးဆေးပဲ။"

သူသည် ဂျိုကာကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ... ၎င်းက ဖဲချပ်ထဲမှနေ၍ လူသားတစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လှမ်း၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ပုံစံမှာ လူပြက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။

ဝေ့ဝူသည် သွားကို ကြိတ်ကာ ဂျိုကာအကြီးကိုပါ ထပ်မံ၍ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုလူသုံးဦးစလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။

သူတို့သည် ရက်အနည်းငယ်လုံးလုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသဖြင့် မူလကတည်းက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ကြရပြီး ယခုလည်း နာရီဝက်ခန့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသဖြင့် ဒဏ်ရာများ အသီးသီး ရရှိထားကြသည်။

ယခုအခါ သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"ငါတို့ အပြင်က အစောင့်အကြီးအကဲကို သတင်းပို့သင့်လား။"

တစ်ဦးက မေးသည်။

ကျိုးကန်က ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်သည်။

"ဒီကောင်က မန်ရှင်းအဆင့် ၂ ပဲ ရှိသေးတာကို ငါတို့ သုံးယောက်လုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေတာ။ မင်းကတော့ အကြီးအကဲကို လှမ်းခေါ်ဖို့ မျက်နှာရှိရင် ရှိလိမ့်မယ် ငါ့မှာတော့ အဲဒီလို မျက်နှာမျိုး မရှိဘူး။"

ကျိုးမိသားစု၏ သခင်လေးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ သိက္ခာနှင့် မာနကို မည်သို့ အထိပါးခံနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူတို့ သုံးဦးစလုံး အကူအညီတောင်းခံမည့် အတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

ချင်းချိုးတောအုပ်၏ ပြင်ပတွင် ရှိနေသော အစောင့်အကြီးအကဲကမူ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ၏ လှုပ်ခတ်မှုကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်ရင်းပြုံးနေခဲ့သည်။

"သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ဒီလောက်တောင် ဟုန်းဟုန်းတောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး... နောင်အနာဂတ်မှာ အလားအလာ အလွန်ကောင်းမယ့် ကလေးတွေပဲ။"

ကျိုးမိသားစုဝင် သုံးဦးမှာမူ အဆုံးတွင် မန်ရှင်းအဆင့် ၄တွင် ရှိကြပြီး အားလုံးက ရွှေရောင်မန်ရှင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့်ဝေ့ဝူတွင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ရှိနေသော်လည်း အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်ပင် ပြန်လည်အသတ်ခံရနိုင်ချေ ရှိသည်ဟု သံသယဝင်မိလာသည်။

"မဖြစ်ဘူး... ငါ ဒီထက်ပိုပြီး အချိန်ဆွဲလို့ မရတော့ဘူး။ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရမယ်။"

သုံးနှစ်ချပ်၊ လေးနှစ်ချပ်နှင့် ငါးနှစ်ချပ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံထက်ရှိ ဖဲချပ်ဝက်ခန့်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဗုံးသုံးစုံစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာမည်သူကများ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပါဦးမည်နည်း။

"ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း..."

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးများနှင့်အတူ ထိုသုံးဦးမှာ ဗုံးများ၏ စွမ်းအားကို မခုခံနိုင်တော့ဘဲ အားလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ကြရသည်။

ဝေ့ဝူကိုယ်တိုင်လည်း သက်သာလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ... ဗုံးသုံးစုံစလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ရခြင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို တစ်ခဏချင်း ကုန်ခမ်းသွားစေခဲ့သည်။

သူသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သော်လည်း ၎င်းက သူ၏ ဝိညာဉ်သွေးကြော များကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ ဝိညာဉ်သွေးကြောများမှာ အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် ပူလောင်အက်ကွဲမတတ် နာကျင်နေခဲ့ရသည်။

"မင်းတို့ အားနည်းနေတုန်း အပြတ်ရှင်းရမယ်။"

ဝေ့ဝူသည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ နာကျင်မှုကို အံတုလျက် ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ဖဲချပ်အစီအရင်က ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး၊ သစ်သီးလှီးဓားက မှောင်ရိပ်ထဲမှ ဖြတ်တောက်ကာ၊ နတ်ဘုရားဓားကလည်း အခွင့်အရေးကို အရယူလျက် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဗုံးများကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိထားပြီးဖြစ်သော ကျိုးမိသားစုဝင် သုံးဦးမှာမူ ယခုအခါ သွေးသံရဲရဲဖြင့် အလွန်တရာ အခြေအနေဆိုးရွားသွားခဲ့ရသည်။

ဝေ့ဝူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူလျက် အနီးကပ် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ပြီးနတ်ဘုရားဓား၏ လေဆာရောင်ခြည်တန်းကဲ့သို့သော အလင်းတန်းများဖြင့် ထိုသုံးဦးစလုံးကို နေရာတင် အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် လုယူလိုက်ပြီး သူ၏ ကျည်ဆန်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"မင်းကများ... သတ်ရဲတယ်ပေါ့။"

ကျိုးမိသားစု အစောင့်အကြီးအကဲ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့်သူတို့အနက် တစ်ဦးက ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုဝေ့ဝူထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"မန်ရှင်းအဆင့် ၇။"

ဝေ့ဝူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့ ပိတ်ဆို့ရမည်နည်း။

"ဖဲစဉ်တူ။"

၃၊ ၄၊ ၅၊ ၆၊ ၇၊ ၈၊ ၉၊ ၁၀၊ J၊ Q၊ K၊ A ဟူသော အကြီးမားဆုံး ဖဲစဉ်တူ ပေါင်းစပ်မှုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၎င်းကို အုတ်ခဲပစ်၍ ကျောက်စိမ်းကို ဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် အိုးအောက်မှ ထင်းကို ဆွဲထုတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ထပ်မံ၍ မြှင့်တင်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရပြီး ဝိညာဉ်သွေးကြောများ၏ နာကျင်မှုက ထပ်မံ၍ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

နှစ်ဦးစလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုများက မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ထိတွေ့ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူသည် ပါးစပ်အပြည့် သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားခဲ့ရသည်။

"ချောင်ချောင်။"

နောက်ဆုံးတွင်မူ ဤကျိုးမိသားစု အကြီးအကဲသည် သူ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေခဲ့ပြီး သူသည် အာကာသခွဲထွက်ခြင်းမန္တန်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုကာ ထိုနေရာမှနေ၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ဆုံတွေ့ရသည့် အခါတွင် အာကာသခွဲထွက်ခြင်းမန္တန်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက အချိန်အနည်းငယ် နှောင့်နှေးတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ပြီးမှသာ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို အရယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ ချင်းချိုးတောအုပ်၏ ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူသည် အာကာသခွဲထွက်ခြင်းမန္တန်ကို ဆက်တိုက် ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

သုံးကြိမ် ဆက်တိုက် အသုံးပြုပြီးနောက်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ထောင်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးမှသာ သူ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းလှသော တောင်တန်းတစ်ခုအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် ဒဏ်ရာများကို ကုသပြီးနောက်မှသာ မူလနေရာဆီသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းခဲ့သည်။

ပိုင်မိသားစု၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် သူ၏ မူလရုပ်သွင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် ကူယွန်းတောင်တန်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ယွီဒင်းတောင်ရှိမသေမျိုးဂူသို့ ပြန်မသွားဘဲ... ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် နှိုင်းရလိုဏ်ဂူဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့တော့သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကုသရန်အတွက် ယူနန်ဘိုင်ယောင်ဆေးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အလွန်တရာ ထူးခြားလှပေသည်။

"ဟူး... ကံကောင်းလို့ ယူနန်ဘိုင်ယောင်ဆေး ရှိနေလို့ပဲမဟုတ်ရင် အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းဖို့ ရက်အနည်းငယ်လောက် ကြာဦးမှာပဲ။"

ဤခရီးစဉ်က သူ့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏ နှစ်သောင်းနီးပါးခန့် ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရလဒ်များကမူ အလွန်တရာ အသီးအပွင့် ဝေဆာလှပေသည်။

ကျိုးမိသားစု၏ ပါရမီရှင် အချို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ သူတို့၏ သခင်လေးကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့်... ၎င်းက ကျိုးမိသားစုအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူသည် ယခုအခါ အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

ကျိုးမိသားစု သခင်လေး သေဆုံးသွားခဲ့ရသည့် သတင်းက အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။

မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စမ်းသပ်မှုနယ်မြေအတွင်း၌ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းက... ကြီးမားလှသော ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ပိုမိုထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ ကျိုးမိသားစု သခင်လေးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ချောင်ချောင် ထပ်မံဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျိုးမိသားစု၏ မန်ရှင်းအဆင့် ၇ ရှိသော အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခံယူခဲ့ရသေးကြောင်း ကြားသိရသည်။

ယခုအခါ ကျိုးမိသားစု၏ ချောင်ချောင်အပေါ် ထားရှိသော နာကျည်းမုန်းတီးမှုမှာ... ထုံယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကျိုးမိသားစုအပေါ် ထားရှိသော နာကျည်းမှုနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ချောင်ချောင်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းအထိပင် ဆုငွေ ထုတ်ပြန်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဝေ့ဝူကမူ ဤအရာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။

ပြင်ပကမ္ဘာတွင် တစ်ရက်ခွဲ ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင်နှိုင်းရလိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ခုနစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါများက တိမ်ပင်လယ်ကဲ့သို့ လှိုင်းထနေခဲ့သည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်း နယ်မြေအတွင်း၌ ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သော မန်ရှင်းအဆင့် ၃ ရှိသူတစ်ဦးနှင့် မည်သူကများ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။

အကယ်၍ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ကျိုးမိသားစုဝင် သုံးဦးကို ထပ်မံရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက သာ၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

အမှန်တကယ်တော့ အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားလိုဏ်ဂူ မှာ မနေ့ကတည်းက ပွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ ကျင့်ကြံခြင်းဂူသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါဝဲကရက်ကြီးကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် စနစ်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ အခုလောလောဆယ် ကမ္ဘာမြေကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းအလေးချိန်ကို ပြောပြပါဦး။"

[အိမ်ရှင်၏ လောလောဆယ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မန်ရှင်းအဆင့် ၃ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားလမ်းကြောင်းသည် နှစ်လလျှင် တစ်ကြိမ် ပွင့်လှစ်မည်ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် သုံးနာရီကြာအောင် နေထိုင်ခွင့်ပြုမည် ဖြစ်ကာ သယ်ဆောင်သွားမည့် ပစ္စည်းအလေးချိန်မှာ တစ်ကြိမ်လျှင် ၁၈ ပိဿာထက် မကျော်လွန်ရ။]

ယခင်က ၁၃ ပိဿာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ ၅ ပိဿာခန့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ၃၈.၅% ရှိပေသည်။

စောင့်ဆိုင်းရမည့် အချိန် မှာ ငါးရက်ခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး နေထိုင်ခွင့်အချိန်မှာမူ နာရီဝက်ခန့် သာ၍ ကြာမြင့်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူစိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ပြီး အပေါ်ထပ်အင်္ကျီနှင့် အားကစားဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်လိုက်ကာ ရွှေတုံးများကို ထပ်မံ၍ ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ရွှေတုံး စုစုပေါင်း ပိဿာသုံးဆယ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်ကျင့်ကြံခြင်းလောကထံမှ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့နှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ၊ အဆင့် ၁ ရှိသော ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက်၊ ကျင့်စဉ်တစ်ခု၊ မန္တန်တစ်ခု၊ ကျူယွန်းဆေးလုံးတစ်လုံး၊ အလင်းပေးကျောက်တုံးတစ်တုံးနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးတို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းသယ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဤအရာများကို ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ သယ်ဆောင်သွားသည့်အခါ မည်သို့ဖြစ်ပျက်လာမည်ကို သိရှိလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားလိုဏ်ဂူကို ကြည့်ရင်း ဝေ့ဝူ လှမ်း၍ ဝင်ရောက်လိုက်တော့သည်။

"ကမ္ဘာမြေကြီးရေ... မင်းရဲ့ အဖိုးပြန်လာခဲ့ပြီကွ"

သူ၏ အမြင်အာရုံတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပြန်လည်လင်းထိန်လာခဲ့သည်။

"အားပါးပါး..."

ဝေ့ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အောက်သို့ နစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခါးပင် လိမ်သွားမတတ် ဖြစ်ရတော့သည်။

"ငါ့ခါးလေးတော့..."

ဝေ့ဝူတစ်ယောက် ငိုရခက်၊ ရယ်ရခက် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာက ရွှေတုံး ပိဿာသုံးဆယ်... ပိဿာသုံးဆယ်တောင် ဖြစ်နေသည်။

"အခုနက အလေးချိန် ရုတ်တရက် တိုးလာလို့ ငါ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားတာ။ ငါ သယ်နိုင်ပါသေးတယ်။ ငါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မန်ရှင်းအဆင့် ၃ ရှိတဲ့သူပဲ... ဒီလောက်လေးနဲ့တော့ ဘယ်လိုလုပ် အားနည်းသွားမှာလဲ။"

ဝေ့ဝူ ရွှေတုံးများကို ထပ်မံ၍ မလိုက်သည်။

"ဟူး... အနည်းငယ်တော့ လေးသားပဲ။"

သူသည် အများသုံးအိမ်သာတံခါးကို အလွယ်တကူ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး လက်ဆေးကန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်သည်။

သူ့အတွက် စိတ်သက်သာရာရစေသည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာအများသုံးအိမ်သာမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုသန့်ရှင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည့်အခါ လူများ၏ စည်းကမ်းမရှိမှုကြောင့် ကြွေပြားများပေါ်တွင် ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ညစ်ပတ်ပေရေနေခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် နံရံများပေါ်တွင်ပါ ပေကျံနေတတ်ရာ... အဟမ်း... ဆက်မပြောတော့ပါဘူး တကယ့်ကို ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူ အများသုံးအိမ်သာပြင်ပသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်တွင်မူ၎င်းက မွန်းလွဲပိုင်းအချိန် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး နေရောင်ခြည်က နူးညံ့ကာ လေထုက သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်နေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ရာသီဥတုမှာ နိုဝင်ဘာလ ဖြစ်သဖြင့် အပေါ်ထပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော သူ့အတွက် ချမ်းအေးမှုကို မခံစားရချေ။

"ချင်းချန်ကားဝယ်ပြီးပြီလားတော့ မသိဘူး။ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... အဲဒီလောက်အထိ မြန်ဆန်ဦးမှာ မဟုတ်သေးဘူး။"

သူသည် သူ၏ မိုဘိုင်းဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရွှီချင်းချန် ၏ ဖုန်းနံပါတ်သို့ လှမ်း၍ ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဟဲလို... ငါ့ကို လာကြိုပါဦး။"

ဖုန်းထဲမှနေ၍ ရွှီချင်းချန်၏ အသံမှာ ပြတ်သားပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အော်... ကျွန်မ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်။ရှင်ဘယ်မှာလဲ။"

"ငါ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်... အင်း... ဝူကုန်းလမ်းက အများသုံးအိမ်သာနားမှာ။"

"... ရှင်က ဘာဖြစ်လို့ အမြဲတမ်း အိမ်သာနဲ့ပဲ ပတ်သက်နေရတာလဲ။"

"လျှောက်မပြောနဲ့တော့ မြန်မြန်လာခဲ့စမ်းပါ။"