အခန်း ၂၄၂

အခန်း ၂၄၂

"နောက်ဆုံးတော့လည်း အစီအရင်ကြီး ပျက်စီးသွားပြီပဲ... ကောင်လေး... မင်း သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့"

ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သားထံမှ ရယ်မောသံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ ကုယွမ်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သူ၏သားဖြစ်သူ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းနှင့် လုပ်ကြံဖန်တီးမှုများကြားမှ သေလုမျောပါး ဘေးလွတ်မြောက်လာခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ ကုယွမ်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ နာကျည်းမုန်းတီးမှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ သူသည် ကုယွမ်ကို အမိဖမ်းကာ ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ပြီး စိတ်တွင်းရှိ မုန်းတီးမှုများကို ဖြေဖျောက်ရန် အသည်းအသန် လိုလားနေသည်။

သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။ အစီအရင်၏ ချုပ်နှောင်မှု ကင်းလွတ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် လှောင်အိမ်ထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည့် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လွတ်လပ်မှုကို ရရှိသွားပုံရသည်။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပြင်းထန်ရက်စက်လှသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကုယွမ်ကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်ဟည်းသွားစေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ကုယွမ်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မပြသချေ။

သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ချက်ကြောင့် ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သား၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်အလင်းစက်များက အပေါ်သို့ ပြန်လည်စုစည်းသွားပြီး ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံထက်မှ ဝုန်းခနဲ ဆင်းသက်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သားက မိုးကြိုးအလင်းဖြင့် ခုနကတင် ကြေမွဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော ဓားအစီအရင်ပင်။

ကုယွမ်၏ မြင့်မားလှသော ဓားတာအိုအဆင့်အတန်းနှင့် ငွေနဂါးဓား၏ မြင့်မားလှသော အရည်အသွေးကြောင့် ဓားအစီအရင်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ပြာအဖြစ် ကျွမ်းလောင်သွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဆန်းကြယ်သည်မှာ သူသည် ထိုအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဓားအလင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းပင်။

ယခုမူ ထိုအခွင့်အရေးက ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤဓားအလင်းသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်မနေတော့ဘဲ မှိုင်းညို့သော သံချေးစက်များ ဖုံးလွှမ်းနေကာ အနည်းငယ် အကွက်အပြောက်များဖြင့် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်နေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းထက်တွင် နက်မှောင်သော သွေးကွက်တစ်ခု စွန်းထင်နေပြီး ဤဓားအလင်းအောက်တွင် ရေတွက်၍မရသော သက်ရှိများစွာ အသက်ပျောက်ခဲ့ရသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

နက်မှောင်သော သွေးကွက်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှ ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

မှေးမှိန်သော သံချေးကွက်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှလည်း အနှိုင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များနှင့် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လျက် ရှိနေသည်။

ဓားအလင်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကြွေကျလာသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ပြောထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး မြင်ရသူအပေါင်းကို အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့ရိုသေစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်မှုကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အရောင်အသွေးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မှေးမှိန်သွားရသကဲ့သို့ ရှိပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ သွေးနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များဖြင့် စွန်းထင်သွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

"နတ်ဆိုးသတ်ဓားကျမ်း"

ကုယွမ် ကျင့်ကြံထားသော ဓားသိုင်းအတတ်ပညာများထဲတွင် ဤဓားကျမ်းသည် စွမ်းအားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး သွေးဆာဆုံးသော ကျမ်းလည်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကုယွမ်သည် ကျင့်ကြံဖော် လျိုရှင်းကျွင်းနှင့် စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ဖူးပြီး ထိုစဉ်က ကုယွမ်သည် ရှေးဘိုးဘေး ချန်ရစ်ခဲ့သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ အကြွင်းအကျန်တစ်စကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုဘိုးဘေး၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒ အကြွင်းအကျန်များ မပါရှိတော့သော်လည်း ကုယွမ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသော ဓားအစီအရင်၏ ပေါင်းစပ်အားကြောင့် ဤတိုက်ကွက်၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် မနိမ့်ကျသည့်အပြင် ပိုမို၍ပင် သိသိသာသာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သား၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအမှင်များ ထောင်ထလာခဲ့ရသည်။ သူသည် ထက်မြက်ပြီး အေးစက်လှသော ဓားစိတ်ဆန္ဒ၏ အသေသတ် ပစ်မှတ်ညှိခြင်းကို ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး မည်သို့မျှ ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ဤဓားစိတ်ဆန္ဒသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြီး သေခြင်းတရား အငွေ့အသက်များက သူ၏နှလုံးသားကို လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။

သူသည် အလိုအလျောက်ပင် သူ၏ သက်စောင့်မှော်လက်နက်ဖြစ်သော သစ်တောဝိညာဉ်ဒိုင်းကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်တော့သည်။

ဤသက်စောင့်မှော်လက်နက်တွင် ချုပ်နှောင်မှုအစီအရင်ပေါင်း ခြောက်ဆယ့်ငါးခုအထိ ရှိပြီး သစ်တောဝိညာဉ်အရသာနှင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိုးမခပင်ဝိညာဉ်၏ အနှစ်သာရကို အသုံးပြုကာ ပင်ပန်းကြီးစွာ သွန်းလုပ်ထားခြင်းပင်။

ဤပစ္စည်းသည် သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာအများစုနှင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတို့ကို ရင်းနှီးပြီးမှ ယခုကဲ့သို့ အရည်အသွေးမျိုးအထိ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

အကယ်၍ သူသာ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းသုံးရာမှ ငါးရာခန့်အထိ ဆက်လက် သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းကို ရတနာသက်စောင့်မှော်လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိပေလိမ့်မည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ယခင်က အလွန်ကောင်းမွန်လှသော ဤအဆင့်မြင့် သက်စောင့်မှော်လက်နက်သည် ခုနကတင် အလောင်းကောင်အငွေ့အသက်များ၏ ညစ်ညမ်းစေမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ၎င်း၏ ချုပ်နှောင်မှုစွမ်းအားများ မှေးမှိန်သွားကာ ဝိညာဉ်အာနိသင်များ ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ရပြီး ယခုအခါ စွမ်းအား၏ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သားသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ သွေးယိုစီးနေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သား၏ စွမ်းအားအပြည့် လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ၎င်းသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ မီးခိုးရောင် သန်းနေသော စိမ်းလန်းသည့် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့၍ ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။

၎င်းသည် ပါးလွှာလှသော်လည်း သံမဏိတောင်ကုန်းတစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုခိုင်မာတောင့်တင်းသည်။

ရှဲ….

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ယံမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသော ဓားအလင်းနှင့် ထိုစိမ်းလန်းသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားတော့သည်။

ဓားအလင်းသည် ခဏမျှ တန့်သွားပြီးနောက် အားစိုက်ကာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဖြန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ စိမ်းလန်းသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာ ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး ၎င်း၏ မူလဒိုင်းပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားကာ အလယ်ဗဟိုတွင် လက်မမပြည့်တပြည့် အရွယ်အစားရှိသော အပေါက်တစ်ပေါက် ဖြစ်ပေါ်သွားရသည်။

ဤအဆင့်မြင့် သက်စောင့်မှော်လက်နက်မှာ ဧကန်မုချ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားအလင်းသည် ဆက်လက် အရှိန်မပျက်ဘဲ သစ်တောဝိညာဉ်ဒိုင်းနှင့် ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ကာ အောက်ခြေမြေပြင်ထဲသို့အထိ စူးဝင်သွားတော့သည်။

ကုယွမ်က လက်ဟန်တစ်ချက် ပြုလုပ်လိုက်ရာ ဓားအလင်းသည် မြေပြင်ထဲမှ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး ငွေရောင်မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အသွင်ပြောင်းလျက် သူ၏ဘေးနားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်း၏ အလင်းတန်းမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသော်လည်း ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်မှာမူ ပိုမိုပြည့်ဝလာသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီး နှစ်ဦး၏ သွေးကို စုပ်ယူသောက်သုံးခွင့် ရခဲ့သဖြင့် ငွေနဂါးဓားသည် သိသိသာသာပင် အနည်းငယ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီး ပိုမိုသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာကာ ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သားမှာမူ တစ်ချက်မျှ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ မှင်တက်လျက် ရပ်နေဆဲပင်။ သူ၏မျက်န်းအစုံသည် ကုယွမ်ထံသို့ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် ဝိညာဉ်အလင်းနှင့် ရှင်သန်ခြင်းအရိပ်အယောင်များ ကင်းမဲ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သေခြင်းတရားအတိ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရသည်။

လေပြေညင်းတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခတ်သွားရာ ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်ချည်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်ပါးသွားတော့သည်။

ကုယွမ်၏ ခုနက ဓားတစ်ချက်မှာ စွမ်းအားအဆမတန် ပြင်းထန်လှသဖြင့် ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူ၏ရုပ်ကလပ်ကိုပါ ပြာမှုန့်ဘဝသို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ပျက်စီးနေသော စိမ်းပြာရောင် သစ်သားဒိုင်း သက်စောင့်မှော်လက်နက်တစ်ခုနှင့် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကုယွမ်က လက်ဟန်တစ်ချက်ဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် သူ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာတော့သည်။

[တာအိုအနှစ်သာရအမှတ် +၃၅၁]

[တာအိုအနှစ်သာရအမှတ် +၈၆၉]

ထို့နောက်တွင်မူ ထိုအရာများထဲ၌ ကိန်းအောင်းနေသော တာအိုအနှစ်သာရအမှတ်များကိုလည်း ကုယွမ်က စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

"နှမြောစရာပဲ... ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အဆင့်မြင့်သက်စောင့်မှော်လက်နက်က ဒီလိုဖြစ်သွားရတယ်လို့။ ပြန်ပြင်လို့ရဦးမလားတော့ မသိဘူး..."

ကုယွမ်သည် သူလက်ထဲရှိ သစ်သားဒိုင်းကို အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့အား သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဤသစ်သားဒိုင်း သက်စောင့်မှော်လက်နက်မှာ အရည်အသွေး အလွန်တရာ ကောင်းမွန်လှပြီး သူ၏ ငွေနဂါးဓားထက်ပင် မနိမ့်ကျချေ။ ထို့ပြင် တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်အတွက် အမျိုးမျိုးသော စွမ်းဆောင်ရည်များလည်း ရှိသည်။ အကယ်၍ ပျက်စီးမသွားခဲ့လျှင် အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဤသက်စောင့်မှော်လက်နက်သည် အလောင်းကောင်အငွေ့အသက်များ၏ ညစ်ညမ်းစေမှုကို ခံထားရသည့်အပြင် ငွေနဂါးဓား၏ ထိုးဖောက်မှုကြောင့် အပေါက်ငယ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒီသက်စောင့်မှော်လက်နက်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ ရှိနေပုံရတယ်။ တကယ်လို့ ငါက မူလရေစင်ကို သုံးပြီး အလောင်းကောင်အငွေ့အသက်တွေကို ဆေးကြောသန့်စင်ပြီးမှ ပြန်လည်မွေးမြူမယ်ဆိုရင် ပြန်ပြင်လို့ရနိုင်မှာပါ..."

ကုယွမ်က အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူ၏ မူလရေစင်သည် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှပြီး အညစ်အကြေးများကို သန့်စင်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သည့်အပြင် မွေးမြူရန်အတွက်လည်း အဆမတန် များပြားသော ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းအင်များ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ထိုက်တန်သည်။

ဤသို့ တွေးတောပြီးနောက် ကုယွမ်သည် သစ်သားဒိုင်းကို မူလရေစင် အစုအဝေးတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး အလောင်းကောင်အငွေ့အသက် အများစုကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော ခေါင်းမာလှသည့် အလောင်းကောင်အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကိုမူ နောင်အနာဂတ်ကျမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေရှင်းသွားရမည်ပင်။

သိုလှောင်အိတ်ကိုမူ ကုယွမ်သည် အသေးစိတ် စစ်ဆေးခြင်းမပြုဘဲ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ဆရာကြီးစိမ်းပြာရောင်သစ်သားကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ပြဿနာမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မှောင်ရိပ်ခိုကာ လုပ်ကြံရန် ကြံစည်နေမည့် ဤကောက်ကျစ်သောလူအတွက် ထပ်မံစိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ချေ။

"ဝန်ခံရမှာကတော့... ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးတွေက တကယ်ပဲ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် စွမ်းကြတာပဲ..."

ကုယွမ်သည် အနည်းငယ် ပျက်စီးသွားသော ငွေနဂါးဓားကို ပြန်လည်မွေးမြူရန်အတွက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်ဆေးရည်ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ အရေအတွက်ကိုပင် မရေတွက်တော့ဘဲ သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်လောင်းထည့်လိုက်တော့သည်။

ခုနက တိုက်ပွဲအပြီး အထူးသဖြင့် နဂါးထောင်ချောက်အစီအရင်နှင့် ဓားအစီအရင်တို့ကို စီမံခန့်ခွဲပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ကျင့်စဉ်မှာ နက်ရှိုင်းလှသော်လည်း ကုယွမ်အနေဖြင့် စွမ်းအင်အတော်များများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကုယွမ်သည် အလင်းတန်းပျံသန်းခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်တော့သည်။

"ဟူး... တကယ့်ကို ရင်သပ်ရှုမောစရာ ကောင်းတဲ့ ပွဲကောင်းတစ်ခုပါပဲလား..."

ကွက်တိဆိုသလိုပင် ထိုအချိန်၌ နောက်ပြောင်ကျီစယ်လိုသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကုယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း ထိုအသံထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဘေးနားတွင် ရိုသေကိုင်းညွတ်ပြီး ကြင်နာတတ်သော မျက်နှာအမူအရာရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေပြီး သူကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။