အခန်း ၃၁၁

အခန်း (၃၁၁) ငါက ပိုက်ဆံထွက်သုံးတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အများကြီး ပြန်မြတ်လာရတာလဲ

ရွှီယန်က သစ်ငုတ်တိုထဲကနေ သစ်မွှေးတချို့ကို ခွဲထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ သိမ်မွေ့သော အလုပ်မျိုးကို ဤသီးသန့် သစ်ခွဲစက်ရုံများတွင်သာ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်သွားပါက ဤမျှ သေသပ်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီယန်ကလည်း ထိုအချက်ကို စဉ်းစားမိသောကြောင့် သစ်ခွဲစက်ရုံတွင် တိုက်ရိုက် ခွဲခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိုင်းအုံလာကြသော ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို ကြည့်ရင်း ရွှီယန်က သူ့ဖာသာ တွေးလိုက်မိသည်။

'တွက်ဆတာ လွဲသွားပြီ... အိမ်ပြန်ပြီး တိတ်တိတ်လေး လုပ်သင့်တာ... ဒီလိုဆိုရင် ခဏနေ သစ်သားဝယ်တဲ့အခါ ဈေးပိုပေးရတော့မှာပဲ'

'ဒါပေမဲ့ ဆိုင်ကြီးကြီးတွေမှာ ရှာဝယ်ရင်တော့ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး'

'ဆိုင်ကြီးတွေက ဈေးနှုန်း အတိအကျ သတ်မှတ်ထားတာဆိုတော့ သိပ်ပြီး ရှုပ်ထွေးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ'

ရွှီယန်သည် သစ်သားသေတ္တာကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သေတ္တာထဲတွင်တော့ သိပ်သည်းစွာ ဖိသိပ်ထားသော သစ်မွှေးအမှုန့်များနှင့် သစ်မွှေး အဖုအထစ် နှစ်တုံး ပါဝင်လေသည်။

ဝိုင်းကြည့်နေကြသော လူများက သစ်မွှေးမှန်းသာ သိကြသော်လည်း မည်သည့် အဆင့်အတန်းရှိသော သစ်မွှေးဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မခန့်မှန်းနိုင်ကြချေ။

သစ်ခွဲစက်ရုံ ပိုင်ရှင်သည်လည်း အနည်းငယ်မျှသာ သိရှိပြီး အများကြီး နားမလည်ပေ။

သစ်မွှေးများတွင်လည်း အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု ရှိသည်။ အကောင်းဆုံး သစ်မွှေးများက အလွန် တန်ဖိုးကြီးမားသော်လည်း သာမန် သစ်မွှေးများကမူ အတော်လေး ဈေးပေါလေသည်။ ဂျင်ဆင်းများနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပေသည်။

ထို့ကြောင့် လူများကလည်း သိပ်မအံ့ဩကြတော့ဘဲ ရွှီယန်အနေဖြင့် ယွမ် နှစ်သောင်း သုံးသောင်းခန့်သာ အမြတ်ရသွားသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။ သို့သော် ရွှီယန်ကတော့ ဤသစ်မွှေးသည် သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး အဆင့်အတန်းတွင် ပါဝင်ကြောင်း ခံစားမိနေသည်။

သူက အနည်းငယ်သာ လေ့လာဖူးသော်လည်း အကောင်းဆုံး သစ်မွှေးများက အရောင်ပိုရင့်ကာ အမှုန့်များက ပို၍ ထူထဲ သိပ်သည်းကြောင်း သိရှိထားသည်။ မီးရှို့လိုက်ပါကလည်း အချိန်အကြာကြီး လောင်ကျွမ်းနိုင်ပေသည်။

နံ့သာများကလည်း ရိုးရာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ သို့သော် ဤနယ်ပယ်တွင် ကစားသူ အလွန်နည်းပါးပြီး အသိုင်းအဝိုင်းကလည်း သေးငယ်လှသည်။ အသိုင်းအဝိုင်း သေးငယ်သော်လည်း အထဲတွင် ဆရာကြီးများ အများအပြား ရှိနေပြီး နံ့သာကို ဈေးကြီးပေး ဝယ်ယူသူများလည်း အများအပြား ရှိနေပေသည်။

ရွှီယန်က သစ်မွှေး တချို့ကို ရောင်းထုတ်ရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူက ဤအရာများကို မလိုအပ်သဖြင့် ငွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းက ပို၍ လက်တွေ့ကျပေမည်။

ရွှီယန်သည် သစ်သားသေတ္တာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သစ်ခွဲစက်ရုံ ပိုင်ရှင်ကို လက်မှုခနှင့် သစ်သားသေတ္တာဖိုး ရှင်းပေးလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက ချက်ချင်း ဝိုင်းအုံလာကြပြီး ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဆရာရွှီ... အမြင်တော်တော် စူးရှတာပဲ... ဒီအထဲမှာ သစ်မွှေးရှိမှန်း ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"အဲဒီသစ်မွှေးကို ပြလို့ရမလား... ကိုယ်တွေက မြင်ဖူးတာ နည်းတော့ ဘယ်လို အနံ့မျိုးလဲ ဆိုတာ နမ်းကြည့်ချင်လို့ပါ"

"ဒီသစ်မွှေး ရောင်းမလား... ခင်ဗျား တစ်သောင်းပေးဝယ်ထားတဲ့ သစ်သားကို ကျွန်တော် တစ်သောင်းခွဲနဲ့ ပြန်ဝယ်မယ်လေ... အလကားနေရင်း ငါးထောင် မြတ်သွားတာပေါ့... ဘယ်လိုလဲ"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူများအားလုံးမှာ ကုန်သည်များသာ ဖြစ်သည်။ ကုန်သည်များဆိုသည်မှာ အကျိုးအမြတ်ကို အဓိကထားလေ့ရှိရာ အချိန်အတော်များများတွင် ၎င်းတို့၏ ဈေးပေးမှုများက အတော်လေး အဓိပ္ပာယ်မရှိ ဖြစ်နေတတ်ပေသည်။

ရွှီယန်က ထိုအချက်များကို နားလည်ထားသဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း စမ်းကြည့်တာပါ... အထဲမှာ ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ဒါတွေက ရိုးရိုး သစ်မွှေးတွေဆိုတော့ ရောင်းရတာ မလွယ်လောက်ဘူး"

သူက လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး ကားပေါ်သို့ တက်ကာ ဤဧရိယာထဲမှနေ၍ ကားမောင်း ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

ဆိပ်ကမ်းက အတော်လေး ကြီးမားလှသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း သစ်သားဆိုင်များ အများအပြား ရှိနေသည်။ အသေးစား ဆိုင်လေးများ ရှိသကဲ့သို့ တရားဝင် ဖွင့်လှစ်ထားသော ဆိုင်ကြီးများလည်း ရှိပေသည်။

မြန်နှုန်းမြင့် ရထားဘူတာရုံရှိ အငှားကားများနှင့်ပင် တူညီနေသည်။ ခရီးသည်များကို အတင်းဆွဲခေါ်တတ်သော တရားမဝင် ကားသမားများ ရှိသလို မီတာဖြင့် တရားဝင် ပြေးဆွဲနေသော ကားများလည်း ရှိပေသည်။ တရားမဝင် ကားသမားများက အများအားဖြင့် လောဘပိုကြီးတတ်ကြသည်။

ရွှီယန်က တရားဝင် ဖွင့်လှစ်ထားသော ဆိုင်ကြီးမျိုးကိုသာ ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထိုဆိုင်မျိုးတွင် သီးသန့် အရောင်းဝန်ထမ်းများ ရှိပြီး ဈေးနှုန်း အတက်အကျကလည်း သိပ်မကြမ်းတမ်းလှပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ဆိုင်မျိုးက မနည်းလှချေ။ လေးထောင့်ပုံစံ သစ်သားတုံးများ အများအပြားကို အစည်းလိုက် စည်းနှောင်ကာ ပုံထားကြသည်။

ရွှီယန်က ဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အမျိုးသမီး အရောင်းဝန်ထမ်းက ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ချက်ချင်း အနားသို့ ရောက်လာပြီး အပြုံးလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သစ်သားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာများ လိုအပ်လို့လဲရှင်... သစ်သားနဲ့ ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

ရွှီယန်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ပရိဘောဂ တစ်စုံလောက် လုပ်ချင်လို့ပါ"

"အဓိကကတော့ အဝတ်ဗီရိုရယ် စားပွဲနဲ့ ကုလားထိုင် တစ်စုံရယ် လက်ဖက်ရည်စားပွဲရယ် ပြီးတော့ ပက်လက်ကုလားထိုင် တစ်လုံးရယ် လုပ်ချင်လို့ပါ"

"အဲဒါ သင့်တော်မယ့် သစ်သားများ ရှိမလားလို့ လာကြည့်တာပါ"

အမျိုးသမီး အရောင်းဝန်ထမ်းက အလျင်အမြန် ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရှိပါတယ်ရှင်... ကျွန်မတို့ဆီမှာ အကုန်ရှိပါတယ်"

"ဂျပန်ပုံစံမျိုး လိုချင်ရင်တော့ ဝက်သစ်ချဖြူ ကို ရွေးလို့ရပါတယ်... ခမ်းနားပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ ပုံစံမျိုး လိုချင်ရင်တော့ ကျောက်ပြာသစ် ကို ရွေးနိုင်ပါတယ်"

"အဆင့်မြင့်တဲ့ အသွင်အပြင်ကို လိုချင်တယ် ဆိုရင်တော့ အရောင်နုအတွက် မြန်မာ့ကျွန်းသစ်ကို ရွေးချယ်နိုင်ပြီး အရောင်ရင့်အတွက် မြောက်အမေရိက သစ်ကြားနက် ကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်ရှင်"

"ကျွန်မတို့ဆီမှာ နမူနာတွေ အကုန်ရှိပါတယ်ရှင်... ရှင် ကိုယ်တိုင် ကြည့်ပြီး ရွေးလို့ ရပါတယ်"

အရောင်းဝန်ထမ်း ပီပီ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။ သူမက ရွှီယန်ကို ပြခန်းဧရိယာ တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

ဤဘက်တွင် သစ်သား အမျိုးအစားစုံ ရှိနေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် လူအချို့က ရွှီယန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာပြီး ဖုန်းများကို မြှောက်ကာ ရိုက်ကူးနေကြသည်။

ဆိုင်ထဲရှိ အခြား အမျိုးသမီး အရောင်းဝန်ထမ်း တစ်ယောက်က ရွှီယန်ကို မှတ်မိသွားသဖြင့် ဆိုင်ရှင်ထံသို့ ဝီးချက် (WeChat) မှနေ၍ အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်သည်။

"သူဌေး... ဧည့်သည်ကြီး ရောက်နေတယ်"

ဆိုင်ရှင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုက နိုးကြွလာပြီး ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ကြီးတဲ့ ဧည့်သည်လဲ... လူဘယ်နှစ်ယောက်လဲ"

အမျိုးသမီး အရောင်းဝန်ထမ်းက ပြန်ဖြေသည်။

"တစ်ယောက်တည်းပါ... ဒါပေမဲ့ နာမည်ကြီး တစ်ယောက်လေ"

ဆိုင်ရှင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်တည်းက ဘယ်လောက် ဝယ်နိုင်မှာလဲ... နာမည်ကြီးကရော ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဘယ်သူမို့လို့လဲ"

အမျိုးသမီး အရောင်းဝန်ထမ်းက အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ရွှီယန်လေ... သစ်တောထဲမှာ ကျားတွေ ကျားသစ်တွေ မွေးထားတဲ့ တစ်ယောက်ပါ"

ဆိုင်ရှင်မှာ အံ့ဩသွားပြီး ချက်ချင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကာ အသံမက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်တော့သည်။

"ရွှီယန် ဟုတ်လား... ခဏစောင့်နေ... ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်... သူ့ကို လုံးဝ ပေးမထွက်သွားစေနဲ့နော်"

ဤသစ်သားဆိုင်ရှင်သည် ရွှီယန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုများကို အလွန် နှစ်သက်စွာ ကြည့်ရှုလေ့ရှိသူ ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ဒါက ပုံမှန်ပါပင်။ ရွှီယန် လိုက်ဖ်လွှင့်သည့် အချိန်တိုင်းလိုလို ပြည်နယ်တွင်း နာမည်ကျော်ကြားမှု ပထမနေရာတွင် အမြဲ ရပ်တည်နေလေ့ရှိရာ ဒေသခံ အများအပြားက သူ့ကို အလွန် ကြည့်ရှုချင်ကြသည်။

ပို၍ လက်တွေ့ကျပြီး ဟန်ဆောင်မှု ကင်းမဲ့ပေသည်။ ထို့အပြင် ဒေသတွင်း ပုံသေကားချပ်များကို တမင်သက်သက် ဟန်ဆောင် သရုပ်ပြနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော သာမန်လူ တစ်ယောက်နှင့် ပို၍ တူညီနေပေသည်။ ဆိုင်ရှင်က ရွှီယန် သူ၏ဆိုင်သို့ ရောက်လာကြောင်း ကြားသည်နှင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လာရောက် ကြည့်ရှုချင်နေတော့သည်။

ဆိုင်ရှင်၏ နာမည်မှာ ယန်စီး ဖြစ်သည်။ ဆံပင်အတို၊ အနည်းငယ် ဝဖြိုးပြီး အရောင်စုံ ဒီဇိုင်းများပါသော ဆွယ်တာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ရွှေဆွဲကြိုးကြီးကို ဆွဲ၍ လက်ဆွဲအိတ်လေးကို ညှပ်ထားလေသည်။ တကယ့်ကို ကျေးလက် သူဌေးကြီး တစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်မျိုးပင် ဖြစ်၏။

သူက ရွှီယန် ဆိုင်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း ကြားသည်နှင့် ကမန်းကတမ်း ကားမောင်းလာခဲ့ပြီး ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ ရွှီယန် ပရိဘောဂ ကြည့်နေသည်ကို တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်စီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လွင်သွားပြီး အလျင်အမြန် လျှောက်သွားကာ ရွှီယန်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ရွှီယန်... မင်္ဂလာပါဗျာ မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ ပရိသတ်ပါ... ခင်ဗျားရဲ့ လိုက်ဖ်တွေကို အမြဲကြည့်ဖြစ်တယ်"

"ကျွန်တော်က ဒီဆိုင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်ပါ... ခင်ဗျား ဘာသဘောကျလဲ တိုက်ရိုက်သာ ပြော... သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပေးမယ်... သေချာပေါက် ပစ္စည်းကောင်းတွေချည်းပဲဗျာ"

ရွှီယန်က သူ့ကို ဤမျှ နွေးထွေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါဗျာ... ကျွန်တော် ပရိဘောဂ တစ်စုံလောက် လုပ်ချင်လို့ သစ်သား လာကြည့်တာပါ"

"တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပုံစံမျိုးဆိုရင် ပိုကောင်းတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ အရောင် အရမ်း မရင့်စေချင်ဘူး... မြန်မာ့ကျွန်းသစ်က အရောင် နည်းနည်း နုနေပြီး မြောက်အမေရိက သစ်ကြားနက် ကတော့ အရောင် နည်းနည်း မှိုင်းနေတယ်"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယန်စီးက ချက်ချင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါဆိုရင်တော့ နိုင်ငံတော် စံသတ်မှတ်ချက်ဝင် ပိတောက်သစ် ပဲ ရှိတော့တယ်ဗျ"

"ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားလည်း အတော်လေး နားလည်တာပဲ... သစ်သား အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေ ထဲမှာ ပထမတန်းစားက နိုင်ငံတော် စံသတ်မှတ်ချက်ဝင် ပိတောက်သစ်... မြန်မာ့ကျွန်းသစ်နဲ့ မြောက်အမေရိက သစ်ကြားနက် ဆိုပြီး သုံးမျိုး ရှိတာလေ"

"အဲဒီနောက်မှ ဝက်သစ်ချဖြူ... ရွှေသစ်မည်း နဲ့ ကညင်သစ် တွေ လာတာပေါ့"

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နိုင်ငံတော် စံသတ်မှတ်ချက်ဝင် ပိတောက်သစ် တွေ လိုက်ပြပေးမယ်... အားလုံးက အစစ်တွေချည်းပဲ... တချို့ဆို နိုင်ငံခြားကနေ သယ်လာတာ... လုံးဝ ပြဿနာ မရှိစေရဘူး"

ရွှီယန်က သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယန်စီးနှင့် အတူ သစ်သားများ သွားကြည့်လိုက်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် နာမည်ကျော်ကြားလာပြီးနောက် ဘာပဲလုပ်လုပ် တကယ်ကို မတူညီတော့ချေ။ တကယ်တော့ နာမည်ကျော်ကြားမှု ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ရွှီယန်က လူအများ၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိထားသောကြောင့် ပို၍ မှန်ကန်ပေမည်။

ယန်စီးသည် ရွှီယန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုများကို ကြည့်ရှုပြီး သူ့ကို အထူး နှစ်သက်သဖြင့်သာ ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများကို အကြံပြုကာ ဈေးလျှော့ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ သိပ်မကြိုက်သော နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့် တစ်ယောက် လာမည်ဆိုပါက မည်မျှ ဈေးရှိသည်ကို ထိုဈေးအတိုင်းသာ ရောင်းမည်ဖြစ်ပြီး ကြယ်ပွင့်များ ပိုက်ဆံရှိမှန်း သိပါက ဈေးပင် တင်ရောင်းဦးမည် ဖြစ်သည်။

ယန်စီးက တကယ်ကို စေတနာဖြင့် ဈေးလျှော့ပေးနေကြောင်း ရွှီယန် ခံစားမိသည်။ သူ၏ လူကဲခတ်နိုင်စွမ်းက အတော်လေး တိကျသဖြင့် ယန်စီး အကြံပြုသည်များကို စိတ်ချယုံကြည်စွာ လက်ခံလိုက်တော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ပရိဘောဂ ဝယ်ယူမည့် ကိစ္စက အတော်လေး အဆင်ပြေသွားတော့သည်။ ကိုယ်တိုင် သစ်သားကောင်းများကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ပရိဘောဂ တစ်စုံ လုပ်ခိုင်းလိုက်ရုံသာ။

ဂိမ်းခန်း အပြင် ရွှီယန်က စာကြည့်ခန်း တစ်ခန်းပါ ထပ်မံ ဖန်တီးလိုသေးသည်။ အထဲတွင် သစ်သားစစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စာအုပ်စင်နှင့် ပြခန်းဗီရို... ထူထဲသော စားပွဲ တစ်လုံး... သစ်သား ကုလားထိုင် နှစ်လုံးနှင့် ဘေးတွင် ပန်းအိုးတင်ရန် သစ်သား စားပွဲငယ် နှစ်လုံး ပါဝင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အပေါ်တွင် တင်ထားရန် လက်ဖက်ရည်စားပွဲ တစ်ခုပါ ထပ်မံ လုပ်ဆောင်ရဦးမည်။

ဧည့်ခန်းအတွက် ဆိုဖာ တစ်ခုနှင့် အိပ်ခန်းအတွက် အဝတ်ဗီရို တစ်ခုလည်း လိုအပ်သေးသည်။ အားလုံးက ပိတောက်သစ် ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တစ်ဆက်တည်း ပရိဘောဂများ ဖြစ်ရမည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ နှစ်ထပ်အိမ်လေးက အသစ် ဆောက်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန် လှပကာ အင်ဂျင်နီယာ လက်ရာကလည်း အလွန် ကောင်းမွန်ပေသည်။ ပရိဘောဂ ကောင်းကောင်းလေးများသာ တပ်ဆင်ထားပါက အနည်းဆုံး အနှစ် သုံးဆယ်လောက်တော့ ပြောင်းလဲရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စများက အလွန် ချောမွေ့သွားတော့သည်။ အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင် ယွမ် တစ်သိန်းရှစ်သောင်း... တစ်သိန်းကိုးသောင်းခန့် ကုန်ကျသွားပြီး အားလုံးက ပိတောက်သစ် စစ်စစ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပရိဘောဂများချည်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤဈေးနှုန်းက နားထောင်ရသည်မှာ ဈေးကြီးသော်လည်း အွန်လိုင်းတွင် တိုက်ရိုက် ရောင်းချနေသည်များနှင့် ယှဉ်ကြည့်ပါက အလွန် ဈေးသက်သာနေပေသည်။

ဤသည်က တကယ့်ကို သူဌေးကြီးများ၏ စံနှုန်းပင် ဖြစ်၏။

လက်ရှိတွင် ရွှီယန် ရှာဖွေနိုင်သော ငွေများက တကယ်ကို မနည်းလှချေ။ ဤတစ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း အပြောင်းအလဲများက အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ အင်တာနက်ဆိုသည်မှာ တကယ်ကို အကျိုးအမြတ် များပြားလှပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ ဤမျှ ရရှိနေခြင်းက အတော်လေး နည်းပါးနေသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကုန်ပစ္စည်း ရောင်းချသော လိုက်ဖ်လွှင့်သူ အချို့ဆိုလျှင် နာမည်ကြီးလာပြီးနောက် ယွမ် သန်းရာချီ ရှာဖွေနိုင်ကြပြီး အဆောက်အအုံကြီးများကိုပင် စတင် ဆောက်လုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ ယွမ် သန်းဂဏန်းလောက်က သူတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် သိပ်ပြီး ကြည့်ကောင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဘဝကို သက်သောင့်သက်သာ ဖြတ်သန်းနိုင်ပြီး ဝယ်ချင်တာ ဝယ်နိုင်ရုံသာ ရှိပေသေးသည်။

သို့သော် ရွှီယန်က ဤသို့သော ဘဝမျိုးကို အလွန် နှစ်သက်နေမိသည်။ အကယ်၍ ကုမ္ပဏီ တစ်ခု ဖွင့်လှစ်ကာ ဝန်ထမ်း ထောင်သောင်းချီ၍ မွေးမြူရမည်ဆိုပါက ထိုအချိန်တွင် ကိစ္စတော်တော်များများက သူ့စိတ်ကြိုက် ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ပရိဘောဂ ကိစ္စများ အားလုံး အတည်ပြုပြီးနောက် ရွှီယန်က ဆိုင်ရှင်နှင့် အတူ ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက်လိုက်သည်။ ယန်စီးက သူတို့ အတူတွဲရိုက်ထားသော ဓာတ်ပုံကို နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားလို့ ရမရ မေးမြန်းလာသည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင်လည်း ကြော်ငြာမည် မဟုတ်ဘဲ နာမည်ကြီးများ၏ ဓာတ်ပုံ ချိတ်ဆွဲရာ နံရံ အဖြစ်သာ သတ်မှတ်မည်ဟု ဆိုလေသည်။

ရွှီယန်လည်း သဘောတူလိုက်သည်။ ဒါက ပုံမှန်ပါပင်။

အကြမ်းဖျင်း အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် ရွှီယန်၏ အိမ်သို့ အတိုင်းအတာများ လာရောက် တိုင်းတာမည့် သီးသန့် လူများ ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဒီဇိုင်းများ ရေးဆွဲကာ ရွှီယန်ကို 3D မော်ဒယ်ပုံစံများ ပြသပြီးမှသာ စတင် ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။ ဝန်ဆောင်မှုက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ ငွေရှိခြင်း၏ ခံစားချက်က ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။

ရွှီယန်က ယန်စီးနှင့် ခဏမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ဤဆိပ်ကမ်းမှနေ၍ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သစ်သားဈေးကွက်က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းပေသည်။ အလွန်လည်း စည်ကားလှသည်။

အပြန်လမ်းတွင် ရွှီယန်သည် မြို့နယ်ထဲရှိ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးများ ဝယ်ယူသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယခင်က ရွှီယန်၏ တောင်ပေါ် ဂျင်ဆင်းများကိုလည်း ဤနေရာတွင် ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက သစ်မွှေးများကို ထုတ်ယူကာ သမားတော်ကြီးကို မည်မျှ ရနိုင်မလဲဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။ သမားတော်ကြီးက အချိန်အတော်ကြာအောင် သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းမော့ကာ ရွှီယန်ကို ကြည့်ပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သမားတော်ကြီးက 'ရှစ်' ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော သေနတ်ပုံစံ လက်ဟန်ခြေဟန်ကို ပြသကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသစ်မွှေး နှစ်တုံးကတော့ ဒီလောက် ရမယ်"

ရွှီယန်က နောက်က ဂဏန်းအရေအတွက်ကို သေချာ မသိသဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်လဲဗျ"

သမားတော်ကြီးက ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

"ရှစ်သိန်းပါ... အဆင်ပြေရဲ့လား... ဒီသစ်မွှေးက တကယ်ကို အကောင်းဆုံး အဆင့်အတန်းဝင်တဲ့ ပိုးစားသစ်မွှေး တွေပဲ... တိကျတဲ့ အခြေအနေကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ငန်းစုက နံ့သာကျွမ်းကျင်သူကို ခေါ်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ရမယ်"

ရွှီယန်က အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ၏ ရင်ထဲ၌ အလွန် လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။

'ရှစ်ဆယ်... နောက်က သိန်းတောင် ပါသေးတယ်ပေါ့... နေပါဦး... ဒီပစ္စည်းက ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးကြီးတာလား'

ဤမတိုင်မီက ရွှီယန်သည် ယွမ် သုံးသောင်း... ငါးသောင်းခန့် ရလျှင်ပင် မဆိုးဘူးဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နံ့သာ လုပ်ငန်းကလည်း ရိုးရာ ဇိမ်ခံပစ္စည်း လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်နေမည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

လူအချို့က ပြည်တွင်းတွင် အဘယ်ကြောင့် ဇိမ်ခံပစ္စည်း အမှတ်တံဆိပ်များ မရှိရသနည်းဟု ပြောလေ့ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် နာရီများ လက်ကိုင်အိတ်များ စသည်တို့ ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံခြား ဇိမ်ခံပစ္စည်း နာရီများနှင့် အိတ်များမှာ ယွမ် သိန်းချီ၍ ရောင်းချနေကြရသည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ ပြည်တွင်းမှ ဇိမ်ခံပစ္စည်းများကို သာမန်လူများ လုံးဝ လက်လှမ်းမမီနိုင်သလို အမြောက်အမြားလည်း ထုတ်လုပ်၍ မရနိုင်ချေ။ ငွေကြေးချမ်းသာသူများက အစောကြီးကတည်းက ခွဲဝေယူငင်သွားကြသဖြင့် ဈေးကွက်ထဲသို့ပင် မရောက်ရှိလာတော့ပေ။

ဈေးကွက်ထဲတွင် အကောင်းဆုံး အဆင့်အတန်းဝင် သစ်မွှေးများကို တွေ့ရခဲလှရာ ဤဈေးနှုန်းနှင့် တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

'နေပါဦး... ငါက ပိုက်ဆံ ထွက်သုံးတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ပရိဘောဂ တစ်စုံ မှာလိုက်ပြီးမှ ယွမ် သိန်းချီပြီး အမြတ်ရလာတာလဲ... ဒါက...'

ရွှီယန်သည် လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ဖုံးကွယ်၍မရသော ပျော်ရွှင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။