အခန်း ၃၁၅

အခန်း (၃၁၅) ဝက်ပေါက်လေး ဘယ်နှစ်ကောင်တောင် မွေးလိုက်တာလဲ

ရွှီယန်က ရှန်းနုန်ကျား မှနေ၍ လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီး တစ်ရက်ခန့် အနားယူလိုက်သည်။

ယနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် လယ်ယာခြံဝင်းမှ လက်လုပ် ကိတ်မုန့်များ သွားရောက် ရောင်းချပြီးနောက် ပြန်လာသော ကားပေါ်တွင် ချန်ကျွမ် တစ်ယောက်တည်းသာ ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်ဝူ ရော"

ချန်ကျွမ်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကိတ်မုန့်တွေ ရောင်းကုန်တော့ သူက ဈေးထဲကို သွားတယ်... နွားတွေ သိုးတွေ သွားကြည့်မလို့ ထင်တယ်"

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ဝူ က အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် အဖြစ် မွေးမြူရန် နွားငယ်လေး တစ်ကောင် ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သူ သိရှိထားသဖြင့် နွားသွားရှာခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် ဝမ်ဝူ က ဒီဇယ်သုံး ဘီးသုံးဘီး ဆိုင်ကယ် တစ်စီးဖြင့် နွားငယ်လေး တစ်ကောင်ကို ဆွဲကာ လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ဖုန်တလူးလူးဖြင့် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ရွှီယန်က ဝံပုလွေပေါက်လေးကို ကျီစယ်နေစဉ် ဝမ်ဝူ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဝမ်ဝူ က ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် နွားငယ်လေးကို ပွေ့ချီကာ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ဤနွားငယ်လေးက တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင် ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ပိန်လှီနေပေသည်။

"ဝမ်ဝူ... နွားလေး ဝယ်လာပြီလား... ဘယ်လို ရွေးလာတာလဲ"

ရွှီယန်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ သူက ဤနွားငယ်လေးကို ကြည့်ပြီး အတော်လေး သဘောကျနေမိသည်။ လယ်ယာသုံး တိရစ္ဆာန်များထဲတွင် နွားက အကြင်နာဆုံးနှင့် စိတ်သဘောထား အကောင်းဆုံး တိရစ္ဆာန် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ခြံဝင်းထဲရှိ တိရစ္ဆာန်များက နွားများနှင့် အတူ ကစားရသည်ကို နှစ်သက်ကြသည်။ ကြောင်များဖြစ်စေ ခွေးများဖြစ်စေ အားလုံးက ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် လယ်ယာခြံဝင်းတွင် နွားတစ်ကောင် ပိုလာပါက ဘဝက ပို၍ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာမည်သာ ဖြစ်၏။

"ဟုတ်တယ်... ဒီနွားလေးရဲ့ အမေက သားသတ်ရုံကို ရောင်းခံလိုက်ရလို့လေ... သူ့ကိုကြည့်ရတာ သနားလို့ ကျွန်တော် ဝယ်လာခဲ့တာ... ဒီကောင်လေးက ကြည့်ရတာ သနားစရာလေးပါ"

ဝမ်ဝူ က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒါကလည်း ကောင်းသော ကိစ္စ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"မွန်းလွဲပိုင်းကျရင် ဆရာဝန်ရှန် လာလိမ့်မယ်... သူ့ကို နွားလေးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ခိုင်းပြီး ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်... ဒီကောင်လေးက တော်တော် ပိန်နေတော့ နွားနို့လေး ဘာလေး အရင်တိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အားဖြည့်ပေးရမယ်"

ရွှီယန်က နွားငယ်လေး၏ ကျန်းမာရေး အခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဝူ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လွင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဆရာဝန်ရှန် လာမယ်ဆိုရင်တော့ အတော်ပဲပေါ့"

ရွှီယန်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"လာမှာပါ... ဝက်မကြီး ကို သားဖွားပေးဖို့ လာမှာလေ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်ကတည်းက မွေးတော့မယ် ဆိုလို့ သူ့ကို လာကြည့်ခိုင်းမလို့"

ရွှီယန်က ဝန်ထမ်းများ ကိုယ်ပိုင် တိရစ္ဆာန် မွေးမြူသည်ကို အားပေး ထောက်ခံသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နေရာက စေတနာ လယ်ယာခြံဝင်း ဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် နေရာလည်း အလွန် ကျယ်ဝန်းပြီး ယခု လက်ရှိ တိရစ္ဆာန် အရေအတွက်က နည်းပါးနေသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကြောင်ဆိုလျှင် နှစ်ကောင်သာ ရှိသေးသည်။ အခြား လယ်ယာခြံဝင်း အကြီးကြီးများတွင် ကြောင်များ အများအပြား မွေးမြူထားလေ့ ရှိကြသည်။ ခွေးဆိုလျှင်လည်း လေးကောင်သာ ရှိသေးရာ အခြား လယ်ယာခြံဝင်းများတွင် ရိုးရိုး တောခွေး တစ်အုပ်လောက်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဝူ က နွားငယ်လေးကို အစာသွားကျွေးနေစဉ် ရွှီယန်က ဝက်ခြံဘက်သို့ သွားကာ ဝက်မကြီးကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဝက်မကြီးများကို သီးသန့် ခွဲခြားထားလေသည်။ လောလောဆယ်တွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင် ဝက်မကြီး ခြောက်ကောင် ရှိကြောင်း အတည်ပြုထားပြီး ထိုအထဲမှ တစ်ကောင်က အတော်လေး လှုပ်ရှားမှု များနေသဖြင့် စောမွေးမည့်ပုံ ရပေသည်။

ရွှီယန်က ဤဝက်မကြီးများကို အတော်လေး ဂရုစိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိမိကိုယ်တိုင် မွေးမြူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလော။ ဝက်မကြီး သားဖွားပေးသည့် ကိစ္စက ကျွမ်းကျင်မှု မရှိဘဲနှင့် တကယ်ကို လုပ်ကိုင်ရန် မလွယ်ကူချေ။

မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ရှန်ကျန့်ကော် က လက်ဆွဲအိတ် တစ်အိတ်ကို ဆွဲကာ ကမန်းကတမ်း ရောက်လာခဲ့သည်။ ရွှီယန်ကလည်း သူနှင့် အတူ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ရှန်ကျန့်ကော် က ဝက်ခြံထဲသို့ ဝင်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုဝက်မကြီး၏ ဗိုက်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားတော့သည်။

"ဒီဝက်မကြီး ဗိုက်က တော်တော် ကြီးတာပဲ... အထဲမှာ အကောင် ဘယ်နှစ်ကောင်တောင် ရှိနေတာလဲ... ငါတစ်ယောက်တည်းတော့ မနိုင်လောက်ဘူး... ကူညီဖို့ နောက်တစ်ယောက်လောက် လိုမယ်"

ရှန်ကျန့်ကော် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ မာဝန် က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆိုပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လုပ်မယ်... အရင်က ဝက်တွေ မွေးဖူးတယ်... သားဖွားပေးဖူးတယ်"

ရွှီယန်က ဝက်ခြံ အပြင်ဘက်မှနေ၍ ကြည့်နေသည်။ ဝမ်ဝူ... လီဆန်း နှင့် ကျိန့်ရှန်ချန် တို့လည်း အနားတွင် ရှိနေကြသည်။ လယ်ယာခြံဝင်းက ဤမျှသာ ကျယ်ဝန်းသဖြင့် တစ်ခါတရံ လူစည်ကားသည့် အချိန်မျိုးတွင် အားလုံး ရောက်လာတတ်ကြသည်။

ရှန်ကျန့်ကော် က မာဝန် ကို တစ်ခါသုံး အကာအကွယ် ဝတ်စုံ တစ်စုံ လဲလှယ် ဝတ်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ဝက်ခြံထဲသို့ ဝင်ပါက သန့်ရှင်းရေးကို ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျောက်ပေါင်ဆန်း ၏ ပြဇာတ်တို တစ်ခုတွင် "ဝက်မကြီး မီးဖွားပြီးနောက် ပြုစုစောင့်ရှောက်နည်း" ဆိုသော စာအုပ် တစ်အုပ်အကြောင်း ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ထိုစာအုပ်က အမှန်တကယ် ရှိပေသည်။

ထိုခေတ်အခါက ဝက်ဆိုသည်မှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးသော ပိုင်ဆိုင်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝက်ပေါက်လေးများ မွေးပြီးနောက် ဝက်မကြီးများက ရောဂါရကာ သေဆုံးရန် အလွန် လွယ်ကူသဖြင့် သေချာစွာ ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ ရွှီယန်ကလည်း လယ်ယာခြံဝင်းထဲရှိ တိရစ္ဆာန်များ ရောဂါရ၍ သေဆုံးသွားမည်ကို လုံးဝ မလိုလားချေ။

ရှန်ကျန့်ကော် က ရေသန့် တစ်ဇလုံနှင့် တဘက် တစ်ထည်ကို ယူလာကာ ဝက်မကြီးကို စိတ်တည်ငြိမ်စေရန် နှိပ်နယ်ပေးနေပြီး ဗိုက်ကိုလည်း တစ်ခါတရံ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ သူက တကယ့် တိရစ္ဆာန် ဆရာဝန်ပီပီ ဤကိစ္စများကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်နေတော့သည်။ ယခုအခါ ရှန်ကျန့်ကော် ထံသို့ လာရောက် ဆေးကုသသော ရွာသားများ အတော်လေး များပြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်ကျန့်ကော် ကမူ လယ်ယာခြံဝင်း ဘက်တွင်သာ နေထိုင်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး တစ်ခါတရံမှသာ ဟိုဒီ လျှောက်သွားလေ့ ရှိသည်။ သူက နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပြီး တကယ့် ဆရာဝန်ဟောင်းကြီး ဖြစ်ရာ ဘဝက အတော်လေး အဆင်ပြေနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းရှိ ဝက်မကြီးများကိုလည်း အလွန် ကောင်းမွန်စွာ မွေးမြူထားသဖြင့် အများကြီး စိတ်ပူနေစရာ မလိုချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝက်မကြီးက စတင် အားယူ ရုန်းကန်လာပြီး မကြာခင်မှာပင် အမည်းရောင် ဝက်ပေါက်လေး တစ်ကောင် ထွက်ကျလာတော့သည်။

ရှန်ကျန့်ကော် က မာဝန် ကို ဝက်ပေါက်လေးအား သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး ဒုတိယ တစ်ကောင်ကို ထပ်မံ သားဖွားပေးရန် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။

ဝက်မကြီးက မီးဖွားနေစဉ်တွင် အသံသိပ်မထွက်ချေ။ ဤသည်က ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုယ် ဗီဇပင် ဖြစ်ပုံရသည်။ တောရိုင်းထဲတွင် အလွန် အန္တရာယ် များလှပြီး မီးဖွားချိန်က အားအနည်းဆုံး အချိန်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ အော်ဟစ်နေပါက သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရရန် အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။

ပထမ တစ်ကောင် မွေးပြီးနောက် ဒုတိယ တစ်ကောင်က ထွက်မလာသေးချေ။ ဝက်မကြီး၏ ဗိုက်က ဖောင်းကားနေဆဲပင်။ ၎င်းက ဘေးတစောင်း လှဲနေပြီး နို့သီးခေါင်းများ ပေါ်နေသည်။

ရွှီယန်က ပျင်းပျင်းရှိသဖြင့် ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးပေါင်း ဆယ့်လေးခု တိတိ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အတော်လေး များပြားလှပေသည်။

ဝန်ထမ်းများက ဘေးတွင် စောင့်နေရင်း စကားပြောနေကြသည်။

"ဒါက ဘယ်နှစ်ကောင်တောင် မွေးမှာလဲ... အနည်းဆုံး ငါးကောင် ခြောက်ကောင်တော့ ရှိမှာပဲ"

ဝမ်ဝူ က မေးလိုက်သည်။

လီဆန်း က ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော် ထင်တာတော့ ရှစ်ကောင်လောက် ရှိမယ်"

ရွှီယန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အနည်းဆုံး ဆယ်ကောင်ပဲ... ဒီဗိုက်ကြီးက ရှစ်ကောင်မကဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဝူ က စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို လောင်းကြေး ထပ်မလား... ယွမ် တစ်ရာ... ဘယ်သူ အနီးစပ်ဆုံး မှန်းနိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်... နိုင်တဲ့သူကို ခွဲပေးမယ်လေ"

သူ၏ အဆိုပြုချက်ကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်နှင့် လီဆန်း တို့ နှစ်ယောက်လုံးက အပြည့်အဝ သဘောတူလိုက်ကြသည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ကိုးကောင် လို့ ခန့်မှန်းတယ်"

ဝမ်ဝူ က ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ရှစ်ကောင် လို့ပဲ ခန့်မှန်းတယ်"

လီဆန်း က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်က ဝက်ခြံထဲရှိ ဝက်မကြီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အဖြေကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါကတော့ ဆယ့်နှစ်ကောင် လို့ ခန့်မှန်းတယ်"

"ဘယ်လောက်"

မာဝန် နှင့် လီဆန်း တို့က အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကြသည်။

'ဆယ့်နှစ်ကောင် ဟုတ်လား... နည်းနည်းတော့ များလွန်းနေသလိုပဲ'

ရွှီယန် ကတော့ ပုံမှန်ဟုသာ ထင်မြင်နေသည်။ ဤဝက်မကြီး ကိုယ်တိုင်က ကျန်းမာရေး အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး အကောင်းဆုံး မျိုးစေ့များဖြင့် ပေါင်းစပ်ပေးထားသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် သေချာပေါက် အများကြီး မွေးမည်သာ ဖြစ်၏။

"ကောင်းပြီ... အဲဒီလိုပဲ သတ်မှတ်လိုက်မယ်"

ဝမ်ဝူ က ရွှီယန် စကားပြန်ရုပ်သိမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ သုံးယောက် တိုင်ပင်ပြီးနောက် ဝက်ပေါက်လေးများ မွေးဖွားလာသည်ကို စတင် ကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝက်မကြီးက ဆက်လက် အားယူနေပြီး ဝက်ပေါက်လေးများ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ထွက်ကျလာတော့သည်။

ရှန်ကျန့်ကော် က ဘေးမှနေ၍ အဆက်မပြတ် နှိပ်နယ်ပေးနေပြီး နောက်ဆက်တွဲ မီးဖွားမှု လုပ်ငန်းစဉ်များက အလွန် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ကျိန့်ရှန်ချန် နှင့် နျိုကျွမ်း တို့က ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ရပ်ကြည့်နေပြီး အနားသို့ မကပ်လာကြချေ။

ကျိန့်ရှန်ချန် က ဤကဲ့သို့ ညစ်ပတ်သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မကြည့်ရဲသလို နျိုကျွမ်း ကလည်း လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က အဝေးတွင် ထိုင်ကာ ခဏနေလျှင် ဘယ်နှစ်ကောင် မွေးလဲဆိုသည်ကိုသာ မေးကြည့်ရန် စောင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ကောင်... ရှစ်ကောင်... ကိုးကောင်။

ဝန်ထမ်းများက အရေအတွက်ကို ရေတွက်နေကြပြီး ရေတွက်လေလေ ပို၍ အံ့ဩလာလေလေ ဖြစ်လာကြတော့သည်။

ဆယ်ကောင်... ဆယ့်တစ်ကောင်။

"နေပါဦး... ရှိသေးတာလား"

ဝမ်ဝူ က အနည်းငယ် လောလောဆယ်ဆယ်ဖြင့် အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ရှန်ကျန့်ကော် က ပြန်ဖြေသည်။

"အချင်း မကျသေးဘူးဗျ... အနည်းဆုံး ဆယ့်သုံး ဆယ့်လေးကောင်လောက်တော့ ရှိမှာပဲ"

ထို့နောက် ဝက်ပေါက်လေးများ ထပ်မံ ထွက်ကျလာပြန်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် စုစုပေါင်း ဆယ့်လေးကောင် ဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ရွှီယန်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ငါခန့်မှန်းတာထက်တောင် ပိုများနေသေးတယ်... နည်းနည်းတော့ လွန်နေပြီ"

ဝမ်ဝူ နှင့် လီဆန်း တို့က ဝီးချက် (WeChat) ကို ဖွင့်ကာ ရွှီယန်ထံသို့ ယွမ် တစ်ရာစီ လွှဲပေးလိုက်ကြသည်။

ရှုံးလျှင်တော့ ပေးရမည်သာ။

ရွှီယန် လည်း အတော်လေး ရယ်ချင်သွားသည်။ ဤသည်က အပျော်သဘော လောင်းကြေးလေး သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း နိုင်ပါက ပျော်ရွှင်ရသည်သာ ဖြစ်၏။

"ဆယ့်လေးကောင်တောင်... အတိအကျကြီးပဲ... တကယ် မွေးနိုင်တာပဲ"

ဝမ်ဝူ က ဝက်ခြံထဲရှိ ဝက်ပေါက်လေးများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ပြန်သည်။

ရှန်ကျန့်ကော် နှင့် မာဝန် တို့က ဝက်မကြီးနှင့် ဝက်ပေါက်လေးများကို ပြုစုပေးနေရသဖြင့် အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် ဝက်ပေါက်လေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ဝက်မကြီးကို မီးဖွားပြီးနောက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း ကိစ္စများကလည်း အတော်လေး များပြားလှသေးသည်။ ဤသို့ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေရင်း မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်က ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

နျိုကျွမ်း က ညစာကို အစောကြီးကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီး အဒေါ်ကျန်း ကလည်း လာရောက် ကူညီပေးနေသည်။

"ဘာ... ဒီနေ့ ဝက်ပေါက်လေး ဆယ့်လေးကောင်တောင် မွေးတယ် ဟုတ်လား... ဒါက တကယ် အံ့ဩစရာပဲ"

အဒေါ်ကျန်း က ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ အလွန် အံ့ဩသွားတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးက ရွာထဲတွင် အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

"ပုံမှန်ပါပဲဗျာ... အစာတွေကလည်း အကောင်းစားတွေချည်းပဲ... ပြီးတော့ ဝက်မျိုးကလည်း ကောင်းတယ်... အကောင်းဆုံး မျိုးစေ့ကို သုံးထားတာဆိုတော့ သေချာပေါက် အများကြီး မွေးမှာပေါ့... အစောပိုင်းမှာ အလုပ်တွေ အများကြီး လုပ်ထားခဲ့တာလေ"

နျိုကျွမ်း က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤလူများထဲတွင် အပျော်ဆုံးသူမှာ ရွှီယန်ပင် ဖြစ်သည်။ လယ်ယာခြံဝင်း ပိုင်ရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ တိုးပွားလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်က သေချာပေါက် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။

တကယ်ကို အစောပိုင်းက ကြိုးစားအားထုတ်မှုများက အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ချေ။ ထိုစဉ်က ငွေကုန်ကြေးကျခံကာ မျိုးစေ့ လာရောက်စပ်ပေးသော ဝက်ထီးကြီးက တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

ဈေးကြီးသော အရာများ၏ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ဈေးကြီးခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ညစာကို အားလုံး ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ကြသည်။ နျိုကျွမ်း က အားလုံးအတွက် ဝက်သားနှင့် ခေါက်ဆွဲကြိုး နှပ်ကို အထူး ပြင်ဆင်ပေးထားရာ အသားက အရသာရှိပြီး ခေါက်ဆွဲကလည်း နူးညံ့ကာ စားရသည်မှာ အလွန် အရသာရှိလှပေသည်။

အားလုံးက ယနေ့ ဝက်ပေါက်လေးများ မွေးဖွားသည့် ကိစ္စကို အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ဒီလိုသာ ဝက်မကြီး တိုင်း အများကြီး မွေးနိုင်ရင် ဘယ်လောက်တောင် များလာမလဲ မသိဘူး"

ဝမ်ဝူ က ရင်ထဲမှလှိုက်၍ ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကောင် ငါးဆယ် ခြောက်ဆယ် လောက် ချန်ထားရင် ရပါပြီ... ဒီထက် ပိုများရင် လယ်ယာခြံဝင်းမှာ မွေးဖို့ နေရာ မရှိတော့ဘူး"

"ဝက်ခြံ နောက်တစ်ခု ထပ်ဆောက်လို့ ရတယ်လေ... ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူးလို့ ထင်တယ်"

မာဝန် က အကြံပြုလိုက်သည်။

"အခုလောက် ဆိုရင်ကို အတော်ပဲ... ဒီထက် ပိုများလာရင် သိပ်များလွန်းသွားပြီ... အဲဒီနေရာ အလွတ်ရှိရင် တခြားဟာလေးတွေ မွေးတာက ပိုကောင်းပါတယ်"

ရွှီယန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

မွေးမြူရေး လုပ်ငန်းက ကုန်ကျစရိတ် မြင့်မားပြီး ဝက်မွေးမြူခြင်းက အနံ့အသက် အနည်းငယ် ဆိုးရွားလှသည်။

ယခု အရေအတွက်က အတော်လေး သင့်တော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤထက် ပိုများလာပါက လယ်ယာခြံဝင်း၏ အနံ့အသက်ကလည်း ကောင်းမွန်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ရွှီယန်က စိုက်ပျိုးရေးဘက်ကို ပို၍ အားသန်သူ ဖြစ်သည်။

ဤနေ့ကလည်း အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သော နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။ လယ်ယာခြံဝင်း၏ နေ့စဉ်ဘဝက အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ဤသို့ပင် ဖြစ်၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရွှီယန်က တောထဲသို့ သွားကာ သူ၏ အဖြူရောင် ကျီးကန်းလေးကို သွားရောက် ခေါ်ဆောင်လေတော့သည်။

ကျီးကန်းများက ဉာဏ်ရည် အလွန်မြင့်မားပြီး အတော်လေး အစွမ်းထက်ကြသည်။ အုပ်စုဖွဲ့ နေထိုင်လေ့ရှိပြီး အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု စွမ်းရည်လည်း အလွန် ကောင်းမွန်ကြသည်။ ရွှီယန်သာ တစ်ကောင်လောက် မွေးမြူနိုင်ပါက သေချာပေါက် ကောင်းမွန်မည်သာ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် အကယ်၍ သူက အဖြူရောင် ကျီးကန်းလေးကို ကျီးကန်းအုပ်၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုကျီးကန်းအုပ် တစ်ခုလုံးက သူ့စကားကို နားထောင်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ရောက်ပါက ရွှီယန်က ကျီးကန်းအုပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ရိုးရှင်းသော အမိန့်များကိုပင် ခိုင်းစေနိုင်လာပေမည်။

ထိုမြင်ကွင်းက သေချာပေါက် အလွန် ခမ်းနားကြီးကျယ်ပေလိမ့်မည်။