အခန်း ၁၄၅

အခန်း ၁၄၅

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် ကျန်းဟန်သည် ဟုတ်ဟုတ်နှင့်အတူ စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့ကို နှုတ်ဆက်ကာ မိုးကြိုးတောင်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။ အပိုစကားတွေ ငါ အများကြီး မပြောတော့ဘူး။ မင်း မိုးကြိုးတောင်ရဲ့ အတိုင်းအတာအပြင်ဘက် ရောက်တာနဲ့ ငါ့ဆီ ဖုန်းတစ်ချက်ပဲ ဆက်လိုက်။ ငါ သုံးမိနစ်အတွင်း ရောက်လာနိုင်တယ်။”

စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့က ကျန်းဟန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ မိုးကြိုးတောင်၏ အတွင်းထဲအထိ ချက်ချင်းရောက်လာဖို့ သူမ မသေချာနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အပြင်ဘက် ပတ်ဝန်းကျင်နယ်မြေထဲတွင်ဆိုလျှင်မူ သူမ သုံးမိနစ်အတွင်း ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မရှောင်ယွဲ့။ ကျွန်တော် သွားပါတော့မယ်။ ကိစ္စတစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်တော့်ဆီ စာချန်ထားခဲ့လို့ ရပါတယ်။”

ကျန်းဟန်က စီနီယာမွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ဟုတ်ဟုတ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မိုးကြိုးတောင်ဆီသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့လိုက်သည်။

သူတို့ စတင်ထွက်ခွာချိန်တွင် မနက် ခြောက်နာရီကျော်သာ ရှိသေးသည်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ဆီးနှင်းဖြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တောအုပ်ထဲတွင် နှင်းခဲရိုက်နေသည့် ပေါင်းမြက်များနှင့် သစ်ကိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အနည်းငယ်မျှ ထိမိရုံနှင့်တင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်သော အပူရှိန်ကြောင့် နှင်းခဲများ အရည်ပျော်ကာ အဝတ်အစားများကို စိုစွတ်သွားစေနိုင်သည်။

သူတို့ မိုးကြိုးတောင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကိုးနာရီကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဖြစ်နေကျအတိုင်း မိုးဖွဲဖွဲ ရွာသွန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်း ရာသီဥတုတွင် လူကို တုန်ရင်သွားစေလောက်အောင် အေးစက်လှသည်။

လွန်ခဲ့သည့်အကြိမ်က သူလာတုန်းက မွန်းလွဲပိုင်း ရောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် အဆင်ပြေခဲ့သည်။ ယနေ့ စောစောစီးစီး ရောက်လာသောအခါ လျှပ်စစ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်တိုင်အောင် ထိုအအေးဒဏ်ကို သူ တကယ်ပဲ သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ငါ မိုးကြိုးတောင်မှာ ရေရှည်နေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အိမ်တစ်လုံးလောက် ဆောက်ရလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ ဒါကို တကယ် တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ကျန်းဟန် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူရရှိသမျှ ဒဏ်ရာအနာတရအားလုံးကို ပိုင်လင်းဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သော်လည်း နာကျင်မှု ခံစားချက်ကတော့ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤနာကျင်မှုကိုမူ လွှဲပြောင်း၍မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ့တွင် အိမ်ဆောက်ရန် စိတ်ကူး ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီနေ့အတွက် လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးမြောက်ဖို့ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထွတ်ဆီကို အရင်သွားကြစို့။”

သူက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ပိုင်လင်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ မကြာမီမှာပင် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပတ်ပတ်လည်ကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူတို့ ယခင်နေရာဟောင်းသို့ပင် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ပိုင်လင်း၏ လေ့ကျင့်ခန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးမည်ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းဟန်သည် ထိုအချိန်အတွင်း အနီးအနား၌ မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက်များကို လိုက်လံခူးဆွတ်နေခဲ့သည်။

မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက် ဆိုသည်မှာ ချောက်ကမ်းပါးများပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်တတ်သည့် လက်ဖက်ပင် အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မိုးကြိုးထိမှန်သည့်အခါ လက်ဖက်ရွက် အစိတ်အပိုင်းအချို့မှာ ငွေဖြူရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို နာရီဝက်အတွင်း မခူးဆွတ်ပါက သာမန်လက်ဖက်ရွက်များအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။

ပိုင်လင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည့် မိုးကြိုးအရှိန်အဝါက ကွက်တိဖြစ်နေသည့် အချိန်တိုင်းတွင် သူက မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက်ကို လိုက်လံခူးဆွတ်သည်။ လက်ဖက်ခြောက်ခူးနေစဉ်မှာပင် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း အမြဲမျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ပိုင်လင်း၏ ယနေ့ မိုးကြိုးလေ့ကျင့်ခန်း ပြီးဆုံး၍ မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် မီးကျွမ်းနေသည့် သစ်သားချောင်းကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်ဖြစ်သွားသည့် အချိန်တွင် ကျန်းဟန်သည်လည်း မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက် ၅ ဂျင်ခန့်ကို စုဆောင်းမိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက်ကို ခူးဆွတ်ပြီးနောက် ဖန်ပုလင်း သို့မဟုတ် ရွှံ့စေးအိုးများထဲတွင် အလုံပိတ်ထားရန် လိုအပ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် အိုးအတွင်း၌ သူ့ဘာသာသူ ဓာတ်ပြုသွားမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုး၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် အလိုအလျောက် အချဉ်ပေါက်ကာ ခြောက်သွေ့သွားပြီး သဘာဝမိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက်မှာ ခူးဆွတ်ရန် ခက်ခဲလှပြီး ၎င်းကို လူကိုယ်တိုင် မဖြစ်မနေ ခူးဆွတ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးမှာ အမြဲတမ်း မြင့်မားနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သားရဲကို ကူညီခူးယူခိုင်းပါက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရောနှောသွားတတ်သဖြင့် မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက်၏ စစ်မှန်သော အရသာက ပျက်ပြားသွားတတ်သည်။

“ပါးစပ်ဟ...ဆေးသောက်လိုက်ဦး။”

သူသည် ကုသရေးဆေးရည်နှင့် ရောစပ်ထားသည့် နောက်ဆုံးပေါ် ဆေးရည်ကို ထုတ်ကာ ပိုင်လင်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက်များနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာခဲ့လိုက်သည်။

ပိုင်လင်း၏ ဤကာလအတွင်း လေ့ကျင့်မှုများမှာ ယခုကဲ့သို့ပင် ဆက်လက်၍ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ပင်ပန်းနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းက ကျင့်သားရသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ပိုမိုသန်မာလာသည်နှင့် အားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်။

ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထွတ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ဟုတ်ဟုတ်ကို ခေါ်ကာ တည်းခိုရန် သင့်တော်မည့် နေရာတစ်ခုကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး လျှို့ဝှက်ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုချောက်ကမ်းပါးကို အောက်ခြေမှကြည့်လျှင် လုံးဝမမြင်နိုင်ဘဲ ကောင်းကင်ထက်မှ ကြည့်မှသာ တစ်ချက်မျှ လှမ်းမြင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ဟုတ်ဟုတ်သာ အပေါ်သို့ ပျံတက်မကြည့်ခဲ့ပါက ကျန်းဟန်လည်း ဤနေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းဟန်သည် ဤနေရာကို အလွန်ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုဟု ယူဆကာ ဤနေရာတွင် ကျောက်တုံးအခန်းတစ်ခု ထွင်းထုပြီး အိမ်ဆောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ကျန်းဟန်သည် ဟုတ်ဟုတ်၏ ခြေထောက်များကို ဆွဲကိုင်ရင်း ထိုချောက်ကမ်းပါးအထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ငါးစတုရန်းမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကုန်းပတ်ပလတ်ဖောင်း အသေးလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ အောက်ခြေတွင် မီတာငါးဆယ်ကျော် မြင့်မားသော မတ်စောက်သည့် ချောက်ကမ်းပါးကြီး ရှိပြီး ချောက်ကမ်းပါး၏ အောက်ခြေတွင်တော့ စမ်းချောင်းငယ်လေးတစ်ခု စီးဆင်းနေသည်။ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းတုံးကြီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထိုကျောက်စိမ်းတုံးများ၏ အက်ကြောင်းများကြားတွင် ပေါင်းမြက်များနှင့် ချုံပုတ်များစွာ ပေါက်ရောက်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ဝိညာဉ်ပင်များ မရှိသဖြင့် မည်သူမျှ လာရောက်စူးစမ်းကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် အိမ်ဆောက်ပြီး အေးအေးချမ်းချမ်း တောပုန်းနေထိုင်ရန် နေရာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာပဲ။ စလိုက်ကြစို့ ဟုတ်ဟုတ်။”

ကျန်းဟန်က အရင်ဆုံး ချောက်ကမ်းပါးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပုံကြမ်းတစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်ပြီးနောက် ဟုတ်ဟုတ်ကို တွင်းတူးရာတွင် ကူညီပေးရန် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ဟုတ် မင်းရဲ့ခြေသည်းတွေက အခု တော်တော် ထက်နေပြီဆိုပေမဲ့ ပိုပြီးတော့ ထက်လာချင်တယ်ဆိုရင် အမြဲတမ်း သွေးနေဖို့ လိုတယ်။ ဒီအခန်းကို တူးထုတ်ဖို့ မင်းရဲ့ခြေသည်းတွေကို သုံးလိုက်။ မင်း ဒဏ်ရာရကောင်းရနိုင်ပေမဲ့ ပိုပြီးတော့လည်း သန်မာလာလိမ့်မယ်။”

ကျန်းဟန်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းအား အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေမည့် ကြက်စွပ်ပြုတ်များ တိုက်ကျွေးနေသကဲ့သို့ပင်။

“ဂူး...”

ဟုတ်ဟုတ်က သူ့ကို အထင်သေးသလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပြန်၍မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျောက်တုံးနံရံကို ဆုတ်ဖြဲခြေသည်းဖြင့် စတင်ကုတ်ခြစ်လိုက်တော့သည်။

၎င်း၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများသည် အဆင့် ၂ လက်ရွေးစင်အဆင့်တွင် ရှိစဉ်က တော်တော်လေး အသွေးခံထားရသော်လည်း ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ သေသေချာချာ မသွေးရသေးသဖြင့် ခံစစ်အလွန်ကောင်းမွန်သော သားရဲမိစ္ဆာအချို့၏ အကြေးခွံချပ်ဝတ်ကို ထိုးဖောက်ရန် ခက်ခဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြေသည်းများ ထက်မြက်လိုပါက ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမြဲမပြတ် သွေးနေရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မှသာ ခြေသည်းများက ပို၍ပို၍ ထက်မြက်လာမည် ဖြစ်သည်။ နာကျင်မှုကို မကြောက်မှသာ လျင်မြန်စွာ သန်မာလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဟုတ်ဟုတ်က ဆုတ်ဖြဲခြေသည်းကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုနေခဲ့ရာ မကြာမီမှာပင် ၎င်း၏ ခြေသည်းများမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းက မရပ်တန့်ဘဲ သုံးစတုရန်းမီတာကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခု တူးထုတ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် ဆက်လက်တူးဆွနေခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ၎င်း၏ ခြေသည်းများမှာ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရာက ဆိုးရွားသောအရာ မဟုတ်ပေ။ အသစ်ပြန်ထွက်လာမည့် ခြေသည်းများက ပိုမိုထက်မြက်ပြီး ပိုမိုချွန်ထက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်က ၎င်းကို ရပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာများကို သုတ်လိမ်းရန် ဆေးဆီ ထုတ်လိုက်သည်။ ဟုတ်ဟုတ်၏ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းအရှိန်နှင့်ဆိုလျှင် တစ်ရက်အတွင်း ပြန်ပေါက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် တော်တော်လေး ပြန်လည်သက်သာလာပြီဖြစ်သော ပိုင်လင်းကို ခေါ်ထုတ်ကာ ဆက်တူးခိုင်းလိုက်သည်။ ၎င်းက နဂါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်တွင် မိမိ၏ ခြေသည်းများကို အသုံးပြုရာ၌ သိပ်ပြီး အသားမကျသေးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မှောင်လာသည့်အချိန်တွင် ခြောက်စတုရန်းမီတာကျယ်ဝန်းသော ကျောက်တုံးအခန်းတစ်ခုကို တူးထုတ်ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟန်က ပိုင်လင်း၏ ခြေသည်းများကိုလည်း ဆေးလူးပေးလိုက်ပြီး သူတို့တူးထုတ်ထားသည့် ကျောက်တုံးများကို ဝေးလံသော ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းကာ စွန့်ပစ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ယာယီခိုလှုံရာအိမ်လေးတစ်ခု ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီး ကျန်းဟန်အနေဖြင့် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုသလောက်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ သန့်ရှင်းရေးနှင့် စီစဉ်ရွေးချယ်မှုအလုပ်များမှာမူ သူ့အလုပ်သာ ဖြစ်သည်။ သားရဲနှစ်ကောင်လုံးမှာ လောလောဆယ်တွင် အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘဲ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အနားယူကာ ခွန်အားပြန်ဖြည့်နေကြသည်။

ကျန်းဟန်သည် ကျောက်တုံးအချို့ကို အသုံးပြု၍ တံခါးရှေ့တွင် နံရံတစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အဝေးကကြည့်လျှင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသလိုမျိုး မြင်ရမည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင်မူ လူတစ်ယောက် ဘေးဘက်မှ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ ညဘက်တိုက်ခတ်သော လေပြင်းများကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ တကယ့်ကိုပဲ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ပင်။

ကျန်းဟန်သည် ဤနေရာက သစ်ပင်ပန်းမန်များကို လုံးဝ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ မူလအတိုင်း ထားရှိခြင်းကသာ အခြားသူများ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်ကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် အထဲသို့ဝင်ကာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး အိပ်ရာနေရာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ့တွင် အိပ်စက်ခြင်းအိတ် တစ်အိတ် ပါလာခဲ့သည်။ ၎င်းကို ပုံစံတကျ ဖြစ်နေစေရန် အဝတ်အိတ်ကြီးတစ်အိတ်ကို ယူပြီး ၎င်းထဲတွင် မြက်ခြောက်အချို့ကို ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။ အိပ်ရာကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ ရိုးရှင်းသော စားပွဲတစ်လုံး ဆောက်လုပ်လိုက်ပြီး ညဘက်တွင် အခန်းတွင်းမှ အလင်းရောင်များ အပြင်သို့ မထွက်စေရန် တံခါးဝ၏ အတွင်းဘက်တွင် အနက်ရောင် လိုက်ကာတစ်ခုကို ရိုက်နှိပ်တပ်ဆင်လိုက်သည်။

တစ်နေ့လုံး မိုးကြိုးများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသည့် ဤနေရာမျိုးတွင် ဤအလင်းရောင် အနည်းငယ်ကို မည်သူမျှ သတိထားမိမည်မဟုတ်သော်လည်း ကျန်းဟန်သည် သတိကြီးစွာထားရမည်ဟူသော မူဝါဒကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို တတ်နိုင်သမျှ ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ငါးသေတ္တာတစ်ဗူးကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စားလိုက်၏။ ထို့နောက် လှဲလျောင်းအိပ်စက်ကာ ထိုနေ့၏ ဘဝကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

နောက်ရက်များတွင် ကျန်းဟန်သည် ပိုင်လင်းနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ပေးခြင်း၊ မိုးကြိုးသံလက်ဖက်ခြောက် ခူးဆွတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိုမွေးမြူရေးလက်စွဲစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုခြင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသင်ယူခဲ့ရသည်များကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ကျန်းဟန်၏ ဖျောင်းဖျနားချမှုကြောင့် ဟုတ်ဟုတ်သည် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ထပ်မအောင်းနေတော့ဘဲ တက်ဘလက်တစ်လုံးကို ယူကာ အပြင်ဘက်တွင် ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲထားသည့် ဗီဒီယိုများကို ကြည့်ရှုရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးကြိုးတိုက်ခိုက်မှုအချို့ကိုလည်း ရံဖန်ရံခါ ခံယူနေခဲ့သည်။

မိုးကြိုးတိုက်ခိုက်မှုများသည် ၎င်းအပေါ် အလွန်ပြင်းထန်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားကို သန့်စင်စေရန် အထောက်အကူပြုသည်။ သို့သော်လည်း မိုးကြိုး၏ ပြင်းအားကိုတော့ သေချာထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းအချိန်သည် ရတနာရှာဖွေခြင်းနှင့် စူးစမ်းလေ့လာခြင်းအတွက် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိုးကြိုးတောင်ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်း၊ ရတနာများ ရှာဖွေခြင်းနှင့် ဟုတ်ဟုတ်နှင့် ပိုင်လင်းတို့အတွက် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်သည်။

ညနေခင်းတွင်တော့ ကျောက်တုံးအခန်းသို့ ပြန်လာကာ လက်ဖက်ရည်တစ်အိုး ဖျော်စပ်ပြီး အသားကင်များကို စားရင်း မိုးကြိုးတောင်၏ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုလေ့ရှိသည်။

သူသည် ည ၈ နာရီတွင် အိပ်စက်ကာ မနက် ၃ နာရီတွင် နိုးထလေ့ရှိပြီး ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်၍ တရားထိုင်၍ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံသည်။

မကြာမီမှာပင် ကျန်းဟန်သည် ဤကဲ့သို့သော ဘဝမျိုးကို သဘောကျနှစ်သက်သွားခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် မိမိ၏ သားရဲများ နေ့စဉ် တိုးတက်ကြီးထွားလာမှုကို မြင်တွေ့နေရပြီး ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်စုံပြီး ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။