အခန်း ၈၁

အခန်း(၈၁)ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာပဲ မင်း သေရလိမ့်မယ်လို့ ငါ တွက်ချက်ထားတယ်

အဘိုးကြီးချန်သည်လည်း ဤလူများမှာ အလွယ်တကူ စော်ကားရန် မသင့်တော်မှန်း ရိပ်မိသွားပြီး လက်ကို အမြန်ဆုပ်၍ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လူကြီးမင်းတို့ ခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်က ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းသခင်ရဲ့ အမိန့်အရ စိမ်းလန်းမြေဈေးကို စောင့်ရှောက်နေရတဲ့ လေလိုက်ဓားသမားတစ်ယောက်ပါ။ ခုဏက မှားယွင်းမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ရင် ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ”

ဤလူများထဲတွင် ခုဏက လှုပ်ရှားလိုက်သူမှာ အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည့်အပြင် ကျန်သူများမှာလည်း သူ၏အမြင်တွင် အင်အားကြီးမားသူများ ဖြစ်နေသည်။

ထို့ပြင် ရှေ့ဆုံးမှ လမ်းလျှောက်လာသူ သုံးယောက်မှာမူ သူ မခန့်မှန်းနိုင်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဤခံစားချက်မျိုးမှာ သဲကန္တာရထဲရှိ သိုင်းဆရာကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါမှသာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ဤသူသုံးယောက်လုံးက အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးများ ဖြစ်နေကြပါသလား။

ဒုတိယထပ်တွင် လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

အဘိုးကြီးချန်သည် စိမ်းလန်းမြေဈေးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက အဘိုးကြီးချန်ကို ငယ်စဉ်က မြောက်အရပ်မှ တောင်အရပ်သို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး အိုမင်းသည့်အချိန်တွင်မှ စိမ်းလန်းမြေဈေး၌ အခြေချနေထိုင်သူဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

သူသည် ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းသခင်၏ လက်အောက်မှ လေလိုက်ဓားသမား ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

လေလိုက်ဓားသမားများမှာ အဆင့်(၅) သို့မဟုတ် အဆင့်(၆) ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး သဲကန္တာရ၏ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ယူထားသူများ ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းသခင်၏ စည်းကမ်းကို မလိုက်နာဘဲ သာမန်လူများကို အကြောင်းမဲ့ ဒုက္ခပေးပါက လေလိုက်ဓားသမားများက ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းပေးလေ့ရှိသည်။

သဲကန္တာရတွင် ဓားပြများ များစွာရှိသည်။

ကုန်သည်အများအပြားမှာ သဲကန္တာရထဲသို့ ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိနေဆဲ ဖြစ်သည့်အကြောင်းမှာ သဲကန္တာရအတွင်းပိုင်းသို့ ပို့ဆောင်ပါက အမြတ်ငွေ အလွန်များပြားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ဓားပြများမှာလည်း စည်းကမ်းလိုက်နာကာ ငွေအချို့ကိုသာ ယူ၍ လွှတ်ပေးတတ်ကြသည်။

စည်းကမ်းမလိုက်နာသော ဓားပြများနှင့် တွေ့ဆုံရလျှင်ပင် အသက်ဆုံးရှုံးရသည့်အထိ ဖြစ်လေ့မရှိပေ။

“ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းသခင်ရဲ့ လက်အောက်က လူလား” ဖုန်းလုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စက် ပြောသည်။

“ဒီကိစ္စကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်”

“စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းအကြောင်းကို မင်း နောက်တစ်ခါ ဂုဏ်သိက္ခာကျအောင် ပြောနေတာ ကြားရရင် မင်းရဲ့ လျှာကို ဖြတ်ပစ်လိုက်မယ်”

စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းလား။

အဘိုးကြီးချန်၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာသည်။ သူသည် ကြားသိရသည့်အတိုင်း ပြောဆိုမိခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန်များကို တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သခင်နှင့် စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှ လူများမှာ အချို့သော မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုများ ရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။

ထို့ပြင် စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှာ ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုတွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ပြီး သခင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူတို့ကို စော်ကားရန် ဆန္ဒရှိမည် မဟုတ်ပေ။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး”

အဘိုးကြီးချန်သည် လက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆုပ်၍ ပြောလိုက်သည်။

ခုဏက ပြောဆိုလိုက်သူမှာလည်း မျက်နှာပျက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ရီနေသည်။

ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုမှာ သိုင်းလောကကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သူများ ဖြစ်သည်။

သာမန် သိုင်းလောကသားများ၊ နာမည်ဆိုးနှင့် ကျော်ကြားသူများပင်လျှင် သူတို့ကို လွယ်လွယ်ဖြင့် စော်ကားရန် မရဲဝံ့ကြပေ။

“ထွက်သွားကြ” ဖုန်းလုသည် ဒုတိယထပ်ရှိ လူများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် ငွေများကို အမြန်ချထားခဲ့ပြီး အောက်ထပ်သို့ ပြေးဆင်းသွားကြသည်။

ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်နေသော ရှောင်ပီလီတစ်ယောက်သာ ငြိမ်သက်နေသည်။

ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းလက် ဖုန်းလုသည် ရှောင်ပီလီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာမှာ လေနှင့်သဲဒဏ်ခံ ဝါးဦးထုတ်ဖြင့် အများစု ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ဖုန်းလုမှာ ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

“အစားအသောက်တွေ ယူခဲ့ကြ”

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖုန်းလုသည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲ တုန်းဖန့်ယန်သည် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ လုပ်ကြံသူကို လိုက်လံရှင်းလင်းရန် သွားသော်လည်း သူ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

ထို့ပြင် သူသည် ယခုတစ်ခါ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ စာကို ယူဆောင်လာပြီး ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းသခင် ကျောမူအာကို ယန်နယ်မြေ သဲကန္တာရထဲရှိ ရှောင်ပီလီနှင့် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ ဌာနခွဲကို ရှင်းလင်းရန် အကူအညီ တောင်းခံထားသည်။

ယခုအခါ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲတော့မည် ဖြစ်ပြီး ကျောမူအာအနေဖြင့် အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ဤအချိန်တွင် အိမ်ရှေ့မင်းသားကို သစ္စာခံရန် ရွေးချယ်ခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင်၊

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်မှာ အစားအသောက်များကို သတိထား၍ သယ်ဆောင်လာသည်။

သူတို့သည် စားပွဲနှစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းလက် ဖုန်းလု၊ တစ္ဆေလက်ဝါး ကျန်းထောင်နှင့် ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံတို့မှာ တစ်စားပွဲတွင် ထိုင်ကြပြီး ကျန်သူများမှာ အခြားစားပွဲတွင် ထိုင်ကြသည်။

ကျန်းထောင်သည် ကင်ထားသော သိုးသားကို တစ်ကိုက်ကိုက်၍ သေရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ရယ်မောပြောဆိုသည်။

“ဒီသဲကန္တာရထဲက အစားအစာတွေက ထူးခြားတဲ့ အရသာ ရှိတာပဲ”

ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံက ခေါင်းညိတ်၍ ပြောသည်။

“မှန်တယ်”

“ကျန်းနန်းရဲ့ အရသာခံစားမှုလောက် မကောင်းမွန်ပေမဲ့ အရသာက မဆိုးဘူး”

“ဒီသေရည်က… ကျန်းနန်းရဲ့ ဝါးရွက်စိမ်း သေရည်နဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် ပိုပြင်းသေးတယ်”

ဖုန်းလုတစ်ယောက်သာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“လင်းမူက ဖုန်းယင်းစံအိမ်က မူလအစ မသိရတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အစွဲလမ်းခံနေရတယ်လို့ သတင်းကြားရတယ်”

“အလဟဿ ဖြစ်လိုက်တာ”

“သူက ညီမငယ် လင်းလောက်တောင် တစ်ဆယ်ပုံပုံတစ်ပုံ မတော်ဘူး”

“ညီမငယ် လင်းရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီနဲ့ ဉာဏ်ရည်သာ မဟုတ်ရင် ညီငယ် ချန်က လင်းမူကို တပည့်အဖြစ် ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံပြီး အပေါက်ဖွင့်ဆေးလုံးကို ပေးပါ့မလား”

“အဲဒီ မူလအစ မသိရတဲ့ မိန်းမက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်”

ကျန်းထောင်က ရယ်မောသည်။

“လူငယ်တွေဆိုတော့ သွေးဆူနေချိန်မှာ အောက်ပိုင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်တာ သာမန်ပါပဲ”

“မင်းနဲ့ ငါ ငယ်ငယ်ကလည်း အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုး မရှိခဲ့ဘူးလား”

“သူမရဲ့ မူလအစက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လင်းမူက လင်းချင်းယွမ်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံယူပြီး တိုးတက်လာတာပါ၊ မဟုတ်ရင် သူက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်မှာ မဟုတ်သလို မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက အကျိုးစီးပွားကိုလည်း ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“နည်းနည်းလောက်ပဲ အပြစ်ပေးလိုက်ရင် လုံလောက်ပါတယ်”

ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံလည်း ခေါင်းညိတ်သည်။

“မှန်တယ်”

“ကျွန်တော်တို့က ရှောင်ပီလီကို အရင်ရှာပြီး ရှင်းပစ်ဖို့ လိုသေးတယ်၊ မြန်မြန် ပြန်မှ ဖြစ်မယ်”

“ဂိုဏ်းအကြီးအကဲက ကျွန်တော့်ကို တစ်လပဲ အချိန်ပေးထားတာ”

ကျန်းထောင်က ဆက်ပြောသည်။

“အဲဒီလိုဆိုရင် အကြီးအကဲ ယွီလုံ၊ ရှောင်ပီလီ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ နောက်တစ်ခါ ထပ်တွက်ချက်ပေးပါဦးလား”

“ရှောင်ပီလီက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် ဌာနခွဲမှာ ရှိနေရင် ကျွန်တော်တို့က ကုလားအုတ်ခေါင်းလောင်းသခင်ကို အရင်သွားရှာရမှာပေါ့၊ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ အင်အားကို လျှော့တွက်လို့ မရဘူးလေ”

ဟွန်း။

ဖုန်းလုက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်လား”

“သူတို့က ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် လူသတ်သမား အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်နေတုန်းပဲလို့ ထင်နေတာလား”

“စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို ရန်စရဲတဲ့ သူတို့ကို ဒီတစ်ခါတော့ သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်”

“အကြီးအကဲ ယွီလုံကို အားနာပေမဲ့ ကူညီပေးပါဦး”

ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံ ခေါင်းညိတ်၍ လက်ထဲမှ ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားများ ပါသည့် လိပ်ခွံများကို ထုတ်ယူကာ ညင်သာစွာ ပစ်ချလိုက်သည်။

လိပ်ခွံများ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံသည် သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် တွက်ချက်မှုများ စတင်ပြုလုပ်သည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းလာပြီး သူက ရေရွတ်သည်။

“ငါ တွက်ချက်တာ မှားသွားသလား”

“မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ကျန်းထောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ယွီလုံ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ”

ကျန်သူအားလုံးလည်း ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံက ခေါင်းခါယမ်း၍ တည်ကြည်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။

“ရှောင်ပီလီက ဒီနားမှာပဲ ရှိနေတယ်လို့ တွက်ချက်မိတယ်”

အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဖုန်းလုက ပို၍ အေးစက်စက် ပြောသည်။

“ဒီနားမှာဆိုတာ ဘယ်မှာလဲ”

“ဒီတည်းခိုခန်းထဲမှာတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး မဟုတ်လား”

ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံက ခေါင်းခါယမ်း၍ ခေါင်းညိတ်သည်။

“သူရှိတဲ့ နေရာကိုတော့ အနီးစပ်ဆုံးပဲ တွက်ချက်နိုင်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ တွက်ချက်မှုအရ သူက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အရမ်းနီးကပ်နေတယ်”

ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံ၏ စကားအဆုံးတွင်၊

ဖုန်းလု၏ ကျောပေါ်ရှိ ဓားရှည်ကြီးမှာ အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဓားရောင်ခြည်ကို ဆောင်ယူကာ ရှောင်ပီလီ ထိုင်နေသည့်နေရာသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းမှာ ဓားဖျားကို အတိအကျ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သံသတ္တုတိုက်မိသံကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

ရှောင်ပီလီသည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေလျက် မျက်လုံးထဲတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ အကြီးအကဲ ယွီလုံကို ကြည့်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ထျန်းကျီ နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှုက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းအတွက် ငါလည်း တွက်ချက်ထားတယ်… ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာပဲ မင်း သေရလိမ့်မယ်လို့ ငါ တွက်ချက်ထားတယ်”