← Chapters

အခန်း ၉၁

Vol. 6 Ch. 91

အခန်း ၉၁

Vol. 6 Ch. 91

အခန်း(၉၁) အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်

“မရိုင်းစိုင်းကြနဲ့”

ရှောင်ပီလီ၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အရှေ့ဘက်စခန်းမှ မိန်းမလျာအလတ်စားတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြင်းပေါ်မှ လျှပ်စီးတန်းကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပစ်ခတ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် အဆင့်(၄)၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်ပြီး မူလဝိညာဉ်ဖြစ်ပေါ်လာရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့ပေသည်။

ခဏချင်းတွင်ပင် သူသည် လက်ချောင်းများကို ဆယ်ဂဏန်းမျှ ထိုးထုတ်လိုက်ရာ တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ရှောင်ပီလီ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အချက်အချာနေရာများကို တည်တည့်ပစ်မှတ်ထားနေသည်။

အရှေ့ဘက်စခန်းမှ မိန်းမလျာ၏ သိုင်းပညာပုံစံမှာ အမတ်ဟို(ခေါ်)မိန်းမလျာဟိုနှင့် ကွဲပြားခြားနား၏။ သူ၏ အတွင်းအားမှာ အလွန်အေးစက်လှပြီး လက်ချောင်းတစ်ချက်သာ အထိခံရပါက သွေးများပင် ခဲသွားနိုင်ပေသည်။

ထိုမိန်းမလျာ ရွေ့လျားလိုက်သည်နှင့် သူ၏ဘေးမှ အဆင့်(၅)ဓားသမားခုနစ်ယောက်တို့ကလည်း ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် အရှေ့ဘက်စခန်းမှ မိန်းမလျာနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူနေထိုင်ခဲ့သူများဖြစ်၍ အပြန်အလှန် နားလည်မှုများစွာရှိသည်။

သူတို့သည် လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ခုနစ်ခုမှ ချီစွမ်းအင်များမှာ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလွန်အားကောင်းသော ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုနည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

အဆင့်(၄) နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပင်လျှင် ထိုလေးယောက်၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပါက သတိမထားလျှင် အရေးနိမ့်သွားနိုင်ပေသည်။

---

အုပ်စုလိုက် လှုပ်ရှားလာချိန်တွင် ရှောင်ပီလီမှာ မျက်လုံးကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်မှာ ခါးတွင်ချိတ်ထားသည့် နတ်ဆိုးဓား၏ အရိုးကို ကိုင်ထားသည်။

ရှောင်ပီလီ၏ အရေပြားပေါ်သို့ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ရှောင်ပီလီက မျက်လုံးကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဓားမှာ ဓားအိမ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးဓား ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်ပီလီမှာ ခဏအကြာက နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်မှ တစ်ဖက်ကမ်းခတ် နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

“ဓားထုတ်သိုင်းပညာ”

ဓားရောင်ခြည်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

တိုက်ခိုက်သူရှစ်ယောက်စလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်နီးပါး ခါးမှ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ သဲဝါပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားခဲ့သည်။

သွေးများက သဲဝါပြင်ကို အနီရောင်စွန်းထင်းသွားစေသည်။

“ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၈၀၀၀”

“ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၄၀၀၀”

“ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၄၀၀၀”

“…”

“သတ္တိကတော့ ချီးကျူးစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားကတော့ မလောက်ဘူး” ရှောင်ပီလီက ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရကြီးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

မြင်းများ အော်မြည်သံကိုသာ ကြားနေရသည်။

အရှေ့ဘက်စခန်းမှ ဓားသမားတစ်ယောက်၏ လက်နက်မှာ လက်ထဲမှ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မြင်းကျောပေါ်မှ အသက်မပါတော့သကဲ့သို့ လျောကျသွားသည်။

ထိုသူမှာ အဆင့်(၄) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည့် အရာရှိဖြစ်ပြီး အခြားသူများမှာလည်း အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် ရှောင်ပီလီ၏ တိုက်ခိုက်ချက်တစ်ခုကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ဘူးလား။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သံမဏိဓားဂိုဏ်းမှ အုပ်စုမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဟဲပင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။ ခဏအကြာကပဲ စိတ်အားထက်သန်စွာ စကားပြောဆိုခဲ့သည့် အစ်ကိုရှောင်မှာ ရုတ်တရက် လူတစ်ယောက်လို ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် သူ၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသည်။

အစ်ကိုရှောင် ဘယ်လိုတိုက်လိုက်သလဲဆိုတာကိုပင် သူ မမြင်လိုက်ရချေ။

“ရှောင်ပီလီ၊ ကျုပ်တို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ”

အဆင့်(၆) အရှေ့ဘက်စခန်းမှ ဓားသမားတစ်ယောက်က မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

အခြားသူများမှာလည်း အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ သဲဝါပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

အဆင့်(၄) အထွတ်အထိပ် မဟာဆရာသခင်ကြီးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် မဟာဆရာသခင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့မှာ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ခြင်းမှလွဲ၍ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပြီ။

“ငါ ရှောင်ပီလီကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူတွေထဲက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဆိုတာမျိုး မင်းတို့ ကြားဖူးလား”

ထိုအသံမှာ ငရဲခန်းမှ လာသကဲ့သို့ပင်။

စဉ်းစားချိန်မရှိတော့ဘဲ ကျန်ရစ်သော တစ်ဒါဇင်ခန့်သောသူတို့မှာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးကြသည်။

တကယ်ပင် နတ်ဆိုးဓား ရှောင်ပီလီလက်အောက်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့ ထွက်ပြေးသည်ကိုမြင်လျှင် ရှောင်ပီလီမှာ ဓားကို ထုတ်ရန်ပင် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။

အရှေ့ဘက်စခန်းမှ ဓားသမားတို့မှာ ခြေလှမ်းတစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ပြေးရသေးချိန်တွင် အားလုံး မြေပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကြသည်။

“ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၂၀၀၀”

“ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀၀”

“ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၅၀၀”

“အဆိပ်ငါးပါး လျှို့ဝှက်ကျမ်း + ၁”

“…”

ပစ္စည်းတောင် ကျလာသေးတယ်ပေါ့။

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါလိုက်သည်။

အဆိပ်ငါးပါး လျှို့ဝှက်ကျမ်းမှာ စဉ်းစားကြည့်သော် ကျင်းယုံ၏ ဝတ္ထုထဲက အဆိပ်ငါးပါးဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကျမ်းနှင့်သာ တူညီနိုင်မည်။ လက်ရှိ ရှောင်ပီလီအတွက်တော့ အသုံးမဝင်ပေ။

သို့သော်လည်း အဆိပ်သဘောတရားများကိုတော့ သင်ယူနိုင်သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို သိုင်းပညာအဆင့်အတွက်ဆိုရင် အဆင့်(၄) တစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တာနဲ့ပဲ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ မြှင့်တင်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှုအမှတ်တွေ အများကြီး ကုန်မှာမဟုတ်ဘူး။

ရှောင်ပီလီက အရှေ့ဘက်စခန်းမှ မိန်းမလျာခေါင်းဆောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရှာဖွေကြည့်ပြီး အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းကာ ဟဲပင်းတို့ဘက်သို့ လှည့်၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“မန်ယွဲ့မြို့ကို ရောက်ရင် မင်းတို့ ငါ့ကို မြင်ဖူးတယ်လို့ မပြောကြနဲ့”

“မဟုတ်ရင် မင်းတို့ အခက်တွေ့လိမ့်မယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်ပီလီက မြင်းပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်သွားတော့သည်။

---

သံမဏိဓားဂိုဏ်းမှ လူငယ်တပည့်သုံးယောက်မှာမူ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထျဲဖုန်းက အော်လိုက်သည်။

“ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ”

“မြန်မြန် ထွက်မသွားကြဘူးလား”

ဒီကိစ္စမှာ သူတို့ သံမဏိဓားဂိုဏ်း ပါဝင်ပတ်သက်လို့ မဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ အရှေ့ဘက်စခန်းကသာ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားလာပါက သံမဏိဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ထျဲဖုန်းက လက်ညှိုးကို ခတ်လိုက်ရာ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့ဘက်စခန်းမှ ဓားသမားတို့ ချန်ထားခဲ့သော မြင်းများ၏ နောက်ပိုင်းကို ရိုက်လိုက်သည်။

ကြောက်လန့်သွားသော မြင်းများမှာ အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှားသွားကြရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာများ အများအပြား ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟဲပင်းနှင့် အခြားနှစ်ယောက်မှာ အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ မြင်းပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဆယ်မိုင်ခန့် ပြေးပြီးနောက်တွင် ဟဲပင်းက နောက်ကျမှ မေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို အစ်ကိုရှောင်ဆိုတာ ရှောင်ပီလီပေါ့”

ထျဲဖုန်းမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ဟဲပင်း၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန် နှေးကွေးလှသည်။

အရှေ့ဘက်စခန်းမှ လူတွေကတောင် သူ့နာမည်ကို အော်သွားခဲ့သေးတာကို။

ညီမငယ် လင်းက တိုးတက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ခုတော့ အစ်ကိုရှောင် မနေ့ညက ပြောခဲ့တာတွေကို နည်းနည်း ယုံလာပြီ။ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီးတောင် ရှောင်ပီလီရဲ့ ဓားအောက်ကနေ ကျောချင်းယွင်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါ့မလားတောင် မသိဘူး”

ခုနက တိုက်ကွက်ကို ပြန်တွေးမိရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေဆဲဖြစ်ပြီး ဆီးပင် သွားချင်စိတ် ပေါက်လာရသည်။

ထိုတိုက်ကွက်မှာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဓားကို ဘယ်လိုထုတ်သွားမှန်းပင် မမြင်လိုက်ရပေ။ ဓားရောင်ခြည် ပေါ်လာသည့်အချိန်မှာပဲ သူမ၏ အမွေးအမှင်များ ထောင်ထလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြက်သီးဖြန်းဖြန်း ထသွားရသည်။

ထျဲဖုန်းမှာလည်း လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ရှောင်ပီလီ ခုနက လျန်ယွန်းခံတပ်အကြောင်း ပြောတုန်းက ယွင်ယွဲ့နတ်သမီးအကြောင်းလည်း ထည့်ပြောသွားတယ်။ ဒီ မဟာဆရာသခင်စာရင်းဝင် ကျွမ်းကျင်သူဟာ အဲ့ဒီ နတ်ဆိုးဓားအောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလို့ပဲ ထင်တယ်”

“ကျန်းဝူဆောင်က ရှောင်ပီလီကို အထင်သေးလွန်းနေကြတာပဲ”

“ရှောင်ပီလီဟာ မဟာဆရာသခင်စာရင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲမှာ အနည်းဆုံး ရှိနေမှာပဲ။ မဟုတ်ဘူး… သူက ထိပ်ဆုံးငါးယောက်ထဲမှာတောင် ဝင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”

---

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ပီလီမှာ မန်ယွဲ့မြို့အနီးသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် လမ်းကြောင်းကို တမင်တကာ သွေဖည်ပြီး တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုသို့ လာခဲ့သည်။

“ကျင့်ကြံမှုအမှတ်: ၆၁၂၄၀”

ဒီတစ်ခါ အရှေ့ဘက်စခန်းမှ ဖန်စီတို့ဆီက ရတဲ့ ကျင့်ကြံမှုအမှတ်တွေနဲ့ အရင်က ကျန်တဲ့ တစ်သောင်းကျော်နဲ့ဆိုရင် နောက်တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ဖို့ လုံလောက်သွားပြီ။

“ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ခြောက်သောင်းကို သုံးလိုက်မယ်”

ရှောင်ပီလီ၏ စကားသံ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင်။

“ဗုန်း”

ရှောင်ပီလီ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲမှ စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လက်နှင့် ခြေအင်္ဂါရပ်များဆီသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ရွေ့ရွေ့ မြင့်တက်လာသည်။

အသက်ရှူဆယ်ချက်ခန့် ကြာပြီးနောက်မှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

“အဆင့်: အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး နှောင်းပိုင်းအဆင့်”

“ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ် (၄၇/၁၀၀)”

---

တစ်ရက်အကြာတွင်၊

ယန်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ကျောချင်းယွင်တို့အုပ်စုမှာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုတွင် နားနေကြသည်။

အစားအစာများ ချပေးပြီးခါစတွင်၊

အရပ်ပုသော အဘိုးအိုတစ်ယောက်မှာ အပေါ်ထပ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးတက်လာပြီး တုန်းဖန့်ယန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“သူရဲကောင်း တုန်းဖန့်ယန်၊ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားပြီ”

“လျန်ယွန်းခံတပ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ယွင်ယွဲ့နတ်သမီးတောင် သေဆုံးသွားပြီ”

“ဓားချက်တစ်ခုတည်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားတယ်”

“သူ့ရဲ့ သေဆုံးပုံက အရင်က စိမ်းလန်းမြေဈေးမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဖုန်းလုရဲ့ သေဆုံးပုံနဲ့ တူနေတယ်။ အမှားအယွင်းမရှိဘူးဆိုရင် ရှောင်ပီလီ လုပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“သူတို့တင်မကဘူး၊ အရှေ့ဘက်စခန်းက အရာရှိတစ်ယောက်လည်း သဲကန္တာရထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။”

“သူ့မှာလည်း ဓားဒဏ်ရာတွေ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ပီလီ လုပ်တာ ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိရသေးဘူး”

All Chapters