အခန်း ၉၆
Vol. 6 Ch. 96
အခန်း(၉၆) ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း
မန်ယွဲ့မြို့ စိမ်းလန်းမြေ၏ အပြင်ဘက်၌ ရှောင်ပီလီသည် ဓားကိုလက်တွင်ကိုင်ကာ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ သူသည် နံ့သာတိုင်တစ်တိုင် မကုန်ခင်အချိန်အတွင်းမှာပင် သဲကန္တာရ၏ သဲဝါပြင်များဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သို့သော်လည်း ရှောင်ပီလီသည် ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ ရှီမန်ချီနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ရှောင်ပီလီ၏နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ရှီမန်ချီသည် မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ ဟစ်အော်လိုက်သည်။
“ဒါ ဘာသဘောလဲ။”
“သေရတော့မှာမို့လို့ အချိန်ဆွဲနေတာလား ဒါမှမဟုတ် သေခါနီးမှာ ဒီသဲကန္တာရကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ကြည့်ချင်နေတာလား။”
ရှောင်ပီလီသည် မန်ယွဲ့မြို့ စိမ်းလန်းမြေနှင့် ဝေးကွာသွားသည်အထိ နောက်ထပ် တစ်ထောင်မီတာခန့် လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီစိမ်းလန်းမြေက အသက်ရှူနေသလိုပဲ။ မင်းတို့ရဲ့သွေးတွေနဲ့ ဒီနေရာကို ငါမညစ်ညမ်းစေချင်ဘူး။”
“ပြီးတော့ ငါသိထားသလောက်ဆိုရင် ရှီမန်ချီ မင်းအပြင် အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ အကြိုက်ကိုဆောင်ဖို့ ငါ့အသက်ကို လိုချင်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ငါအခွင့်အရေးပေးချင်တယ်၊ လူတွေအားလုံးရှေ့မှာ ငါ့ကိုသတ်ဖို့ အခွင့်အရေးပေါ့။”
ဤစကားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရောက်လာကြသည့် ပရိသတ်များအားလုံး အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။
ရှောင်ပီလီ ပြောနေသည့်အရာက ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။ ရှီမန်ချီတစ်ယောက်တည်းပင် သန်မာလွန်းလှပြီ။ ထို့ပြင် ရှီမန်မိသားစုတွင် ကျွမ်းကျင်သူအများအပြား ရှိသေးသည်။ ရှီမန်ချီနှင့် ရှီမန်မိသားစုမှလူများကို သူတစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ရှောင်ပီလီ ထင်နေသလော။
အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အကြိုက်ကိုဆောင်ရန်အတွက် မိမိအသက်ကိုပင် မငဲ့ကွက်ဘဲ ဘယ်သူကများ လာရဲမည်နည်း။
---
“ဟီးဟီး၊ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ နာမည်ကျော်ကြားတာမို့ မင်းက တကယ်ကို မာနကြီးတာပဲ။ လူအများကြီးက မင်းအသက်ကို လိုချင်နေမှန်း သိရက်နဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က တခြားကြွက်တွေလိုပဲ မှောင်ခိုပုန်းနေသင့်တာပေါ့။”
လူအုပ်ထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် အလွန်လျှင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းလောကသားများပင် သူ၏မျက်နှာကို မမြင်လိုက်ရပေ။
လင်ဟူပိုင်ဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ခြေရာမဲ့ခိုးသူ ဖူယန်။”
ဤသူ၏ ပေါ့ပါးမှု သိုင်းပညာသည် ထူးခြားလှပြီး နေရာအတော်များများတွင် ကြီးမားသော ရာဇဝတ်မှုများကို ကျူးလွန်ထားသူဖြစ်သည်။
“မှန်တယ်၊ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ နန်းတော်အောက်ကို ဝင်ဖို့ဆိုတာ ငါတို့အတွက် မလွယ်ကူပေမဲ့ မင်းခေါင်းကို ယူသွားရင်တော့ ကိစ္စက တစ်မျိုးပဲ။”
နောက်ထပ် လူသုံးယောက် ထွက်လာပြန်သည်။ သူတို့၏လက်နက်များသည် မတူညီကြသော်လည်း သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်မှ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်နေသည်။ သူတို့ထဲတွင် အားအနည်းဆုံးသူသည် အဆင့်(၅) အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ယောက်မှာ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ခြွင်းချက်မရှိ လက်သန်းတစ်ချောင်းစီ လိုနေကြသည်။
“ဖိန်ရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်။”
လူတစ်ယောက်က သူတို့၏အထောက်အထားကို သိရှိသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဖိန်ရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်သည် ယန်နယ်မြေတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသည်။ သူတို့သည် သဲကန္တာရ၏အပြင်ဘက်တွင် ဘုရင်များသဖွယ် စိုးမိုးထားပြီး ယန်နယ်မြေရှိ ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးပင် သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးရသည်။
သို့သော်လည်း ဖိန်ရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်သည် သဲကန္တာရဘုရင် ကျောမူအာ၏ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ခဲ့သဖြင့် လက်တစ်ချောင်းစီ အဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် သဲကန္တာရထဲသို့ လာရဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“ဒီအဘိုးကြီးက သိုင်းလောကထဲ လျှောက်လှမ်းမလာတာ အတော်ကြာပြီ၊ အခုတော့ ကလေးစုတ်လေးတစ်ယောက်ကို နာမည်ကျော်သွားအောင် ခွင့်ပြုမိနေပြီ။ သူ့ခေါင်းကိုယူဖို့ ငါ့ကိုလည်း ထည့်တွက်လိုက်ဦး။”
လူလေးယောက်သည် လူအုပ်ထဲမှ ထပ်မံထွက်လာသည်။ သူတို့သည် တူညီသောအဖွဲ့အစည်းမှ မဟုတ်ကြသော်လည်း ရှောင်ပီလီကိုသတ်သည့် ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ဝေမျှချင်နေကြသည်။
နင်ဝမ်ချင်းသည် လင်ဟူပိုင်ဝမ်ကို ငဲ့ညှာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
“ဦးလေး လင်ဟူ။”
လင်ဟူပိုင်ဝမ်၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ခေါင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်သည်။
“ကိစ္စက ဒီအထိရောက်သွားပြီ၊ ငါဝင်ပါလို့မရတော့ဘူး။ ရှောင်ပီလီသာ ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် မင်းဆန္ဒအတိုင်း ငါလျှို့ဝှက်ကူညီပေးလို့ရတယ်၊ ကိစ္စအကုန်လုံးကို သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်အပေါ် ပုံချလိုက်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါဝင်ပါလိုက်ရင် ငါကလူတိုင်းရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါ့အကြောင်းကို ငါဂရုမစိုက်ပေမဲ့ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေသာ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားရင်...”
---
“ရှောင်ပီလီက အရမ်းကို မာနကြီးလွန်းတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ သူက အရမ်းမာနကြီးတယ်။ ဘယ်သူ့အကူအညီမှမပါဘဲ လူအများကြီးကို လာစိန်ခေါ်ရဲတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို ရဲရင့်လွန်းတယ်။”
“သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က ကျွမ်းကျင်သူတွေ လျှို့ဝှက်ကူညီပေးနေတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ ရှီမန်မိသားစုအပြင် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး သုံးယောက်တောင် ထွက်လာနေပြီ။ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှာ အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး ရှိနေရင်တောင်မှ သေရှင်နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်ထားတဲ့ မဟာဆရာသခင်ကြီးတွေက ရှားပါးလှတယ်။ သူက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေတာပဲ။”
---
တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာသည်ကို မြင်လျှင် အချို့က ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချကြသည်။ ရှောင်ပီလီသည် အရမ်းကို အထင်ကြီးလွန်းသည်။ သူသာ အချိန်အတန်ကြာ ပေါ်မလာဘူးဆိုလျှင် သူ့ကိုလာသတ်မည့် ကျွမ်းကျင်သူအများစုမှာ ပြန်သွားကြမည်ဖြစ်ပြီး သူလုံခြုံသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားကို ရင်ဆိုင်နေရသည်၊ ရှောင်ပီလီ ဘယ်လိုရှင်သန်မလဲဆိုတာ မည်သူမျှ မသိကြပေ။
သံမဏိဓားဂိုဏ်းမှ လူလေးယောက်လည်း လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောနေပြီး တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ သူတို့သာ ရှောင်ပီလီက သဲကန္တာရထဲတွင် အရှေ့ဘက်စခန်းမှ ကျွမ်းကျင်သူကို ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်လိုက်သည်ကို မမြင်ခဲ့လျှင် သူတို့လည်း ဒီလူတွေလိုပဲ ရှောင်ပီလီ အသက်မရှိတော့ဟု ယုံကြည်နေမိလိမ့်မည်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ရှီမန်မိသားစုမှလူအနည်းငယ်မှလွဲလျှင် တခြားသူများသည် ရှောင်ပီလီ၏ ဓားချက်တစ်ချက်ကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ထျဲဖုန်းသည် သူ၏သိုင်းပညာထက်ပင် မသာလွန်သော အဆင့်(၆) လူအနည်းငယ်ကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဂုဏ်သတင်းအတွက်နဲ့ အသက်ကို ပစ်သတ်နေကြတာပဲ။ အသက်ရှင်နေတာက ပိုကောင်းတာမဟုတ်လား။”
ထွက်လာသူ ဆယ့်တစ်ယောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင် ရှီမန်မိသားစုမှလူများအပါအဝင် အများဆုံး သုံးယောက်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည်ဟု သူခံစားနေရသည်။
---
“ငါက ကြမ်းတမ်းသော ကျားဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ယောက်...”
---
ရှောင်ပီလီသည် ထိုလူငယ်မဟုတ်တော့သော မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းတို့နာမည်တွေကိုလည်း ပြောပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ မင်းတို့မှာ နာမည်တစ်ခုပဲ ရှိတော့မှာ၊ အဲဒါကတော့ 'အသက်မရှင်တော့သူ' ဆိုတာပဲ။”
ဒီနေ့က စောလွန်းနေသေးသည်။ သူ့အပေါ် ရန်လိုစိတ်ရှိသူများအားလုံး မရောက်သေးပေ။ သို့သော် ယနေ့ပြီးနောက်တွင် သူ၏အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူချင်သူများသည် ရန်လိုစိတ် ပြဖို့ပင် မဝံ့ရဲတော့ပေ။
သူ၏စကားသံဆုံးသည်နှင့် ရှောင်ပီလီသည် လျှပ်စီးပမာ ထွက်လာပြီး သူ့ကိုအသုံးချ၍ နာမည်ကျော်ကြားရန် ကြိုးစားနေသော လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
သူဓားကို မထုတ်ခဲ့ပေ။ ဝဇီရလက်ချောင်းပညာဖြင့်သာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ရှောင်ပီလီက အခု ဘယ်လောက်တောင် သန်မာနေပြီလဲ။ အတွင်းအားကို မသုံးရင်တောင်မှ အဆင့်(၅) အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သည် သူ၏ ဝဇီရလက်ချောင်းပညာနှင့် ထိမိလျှင် ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားသည်။ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်ဆိုလျှင် သူနှင့်ထိမိရုံဖြင့် အရိုးအကြောများ ကျိုးကြေသွားလိမ့်မည်။
ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူခြောက်ယောက်၊ ခုနစ်ယောက်ခန့် လွင့်စင်သွားကြသည်။ သူတို့၏ရင်ဘတ်များ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှုများပြည့်နှက်နေသော်လည်း တစ်ခွန်းမှပင် မဟနိုင်တော့ပေ။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 2000】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 2000】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + 4000】
【...】
“အဓမ္မပဲ။ မင်းသေချင်နေတာလား။”
ဖိန်ရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်မှ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးနှစ်ယောက်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ကို တက်နင်းလိုက်သည်။ သူတို့သည် တူညီသောအမူအရာဖြင့် လှည့်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် လက်ဝါးချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
ဗုန်း။
လေထုသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ဝါးစွမ်းအင်သည် ဆယ်ပေကျော်ဝေးသော ရှောင်ပီလီဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ဖယ်ကြ၊ မင်းတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါ။”
ရှီမန်ချီ၏ ပုံရိပ်သည် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှောင်ပီလီသည် သူ့ကို တရားမျှတစွာ တိုက်ခိုက်ရန် သဲကန္တာရထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း မန်ယွဲ့မြို့တွင် သူ့ကိုပစ်မှတ်ထားနေသော ရန်သူများအားလုံးကို ရှင်းထုတ်ရန် အခွင့်ကောင်းယူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဒါက လုံးဝကို စော်ကားခံရခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရှီမန်ချီသည် ဖိန်ရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်မှ သိုင်းဆရာကြီးနှစ်ယောက်၏ လက်ဝါးချက်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရှောင်ပီလီ၏ဘေးတွင် ရောက်လာသည်။
သူ၏ စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်သည် စစ်စည်သံကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ၏လက်ယာဘက်သည် လင်းယုန်နှုတ်သီးသဖွယ် ဖြစ်လာပြီး ရှောင်ပီလီဆီသို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူ၏လက်ဝဲဘက်သည် လက်သည်းသဖွယ် ဖြစ်လာပြီး ပြင်းထန်သော အကာအကွယ် စွမ်းအင်ကို သယ်ဆောင်ကာ ရှောင်ပီလီ၏ လည်ချောင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ရည်ရွယ်လိုက်သည်။
သိမ်းငှက်တိုက်ကွက် ကိုးမျိုး။
ရှီမန်မိသားစု၏ အဓိကသိုင်းပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ရှီမန်ချီသည် ဤသိုင်းပညာကို အသက်(၁၆) နှစ်တွင် စတင်လေ့လာခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် အဆင့်(၆) အောင်မြင်မှုကို ရရှိထားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ပထမဆုံးအကွက်သည် အဆင့်(၅) ဖြစ်သည်။
လူအုပ်ထဲတွင်ရှိသော ယွီကျင်းရှို့သည် ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ရွေ့လျားသွားသည်။ ထိုတိုက်ကွက်နှင့်ပင် ရှီမန်ချီသည် သူမကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။
အခု ရှီမန်ချီသည် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဤတိုက်ကွက်၏ စွမ်းအားသည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။ သူသာ ရှောင်ပီလီ၏ နေရာတွင်ရှိနေလျှင် ဤတိုက်ကွက်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားလိမ့်မည်။
လင်ဟူပိုင်ဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ရှီမန်ချီက တကယ်ကို ပါရမီရှင်ပဲ။ သူသာ နောက်ထပ် ငါးနှစ်လောက် အချိန်ရရင် သိမ်းငှက်တိုက်ကွက် ကိုးမျိုးရဲ့ အဆင့်(၇) ကို နားလည်နိုင်ပြီး သိုင်းဆရာကြီးများစာရင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံး(၁၅) ဦးထဲမှာ ပါဝင်နိုင်လိမ့်မယ်။”
---
“ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ အဝေးကြီး လိုသေးတယ်။” ရှောင်ပီလီ၏ အပြုံးသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။
သူသည် ဝဇီရလက်ချောင်းပညာဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
ဗုန်း။
ဝဇီရလက်ချောင်းပညာသည် ရှီမန်ချီ၏ သိမ်းငှက်တိုက်ကွက် ကိုးမျိုးနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ ရှီမန်ချီသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှောင်ပီလီ၏ လက်ဝါးချက်သည် ကောလာဟလများအတိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု ပညာရပ်တွင် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်ရှိနေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပိုမိုရှက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်လာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ မင်းဓားကို မထုတ်တာလဲ။”
ရှောင်ပီလီ၏ အားအကောင်းဆုံး ပညာရပ်သည် ဓားသိုင်းပညာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ အခု ရှောင်ပီလီက ဓားတောင်မထုတ်ဘူးဆိုတာ သူ့ကို စော်ကားခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် ဖိန်ရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်သည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာသည်။ ရှီမန်ချီ ရှက်နေသည်ဖြစ်စေ၊ မရှက်သည်ဖြစ်စေ သူတို့ဂရုမစိုက်ပေ။ ရှောင်ပီလီ၏ ခေါင်းကို အိမ်ရှေ့မင်းသားဆီသာ ပို့ပေးနိုင်လျှင် အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် သူတို့ကို တန်ဖိုးထားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် သူတို့သည် သဲကန္တာရ၏ ဘုရင်အသစ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
'ခြေရာမဲ့ခိုးသူ' ဖူယန်သည်လည်း ပေါ့ပါးမှု သိုင်းပညာကိုသုံးကာ လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်တွင် တုတ်ကိုကိုင်ထားသည်။
သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် 'သွေးနှင့်တွေ့လျှင် ချက်ချင်းသေစေနိုင်သော' အဆိပ်များပါဝင်သည့် အပ်အသေးရာပေါင်းများစွာသည် ရှောင်ပီလီ၏ မျက်နှာ၊ နှလုံးနှင့် အရေးကြီးသော နေရာများသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ကိုယ်သည် အရိပ်သဖွယ် ဖြစ်လာပြီး အဆိပ်အပ်များကို နီးကပ်စွာ လိုက်ပါလာသည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ တုတ်ရှည်သည် စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တောင်ကိုခွဲနိုင်သည့် စွမ်းအားဖြင့် ရှောင်ပီလီ၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
ရှောင်ပီလီသည် ဖိန်ရှန်သူရဲကောင်း သုံးယောက်နှင့် ဖူယန်တို့၏ အသေခံ တိုက်ကွက်များကို မမြင်သည့်အလားပင်။ သူသည် ရှီမန်ချီကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ငါသာ ဓားထုတ်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ သိမ်းငှက်တိုက်ကွက် ကိုးမျိုးကိုတောင် သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ လာ၊ မင်းရဲ့ အားအကောင်းဆုံးတိုက်ကွက်ကို ငါ့အပေါ် သုံးလိုက်။ မင်းကို ငါ့ဓားကို ပြပေးမယ်။”