အခန်း ၁၄၁

🍄 Chapter 141

ယန်ကျောက်သည် ယခင်က ထိုသို့မလုပ်ဖူးသဖြင့် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံရပြီး ချန်မေ့လန်မှာ အတွေ့အကြုံရှိသော ယာဉ်မောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူ သေချာပေါက် သိရှိသွားလောက်ပေမည်။

သို့သော် ချန်မေ့လန်၏ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးမှာ ခွေကျလုမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။

သူမ လာခဲ့သည်မှာ ကွန်ဒုံးများ ယူရန်ဖြစ်သော်လည်း မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ကျေးလက်ဒေသ၏ အလေ့အထများကို သူမ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

ဆုချွန်းချောင်က မေ့လန်၏လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ ပြောဆိုလာ၏။

“ကွန်ဒုံးကိုပြောချင်တာလား၊ အဲဒါတွေ ဘာလုပ်မလို့လဲ၊ သားကြောဖြတ်လိုက်ပါ၊ အခုချက်ချင်း သားကြောဖြတ်လိုက်၊

သားကြောဖြတ်ပြီးသွားရင် ဘာမှ ကာကွယ်စရာမလိုဘဲ စိတ်ကြိုက် လုပ်လို့ရပြီလေ”

ချန်မေ့လန် ဆေးခန်းမှ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ဆုချွန်းချောင်က နောက်မှလိုက်ကာ အော်ဟစ်နေသည်။

“မေ့လန်၊ နင့်မှာ ကလေးသုံးယောက် ရှိနေပြီ၊ သားဆက်ခြားဖို့ သေချာပေါက်လုပ်ရမယ်၊ သားအိမ်တွင်းထည့်ပစ္စည်း ဒါမှမဟုတ် သားကြောဖြတ်တာ တစ်ခုခု ရွေးရမယ်၊

မဟုတ်ရင် မိသားစု စီမံကိန်းအဖွဲ့က တစ်နေ့ကျရင် နင့်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာဖမ်းလိမ့်မယ်”

…

“မေ့လန်၊ မပြေးနဲ့လေ၊ တစ်ယောက် သားကြောဖြတ်ရင် နင့်တစ်မိသားစုလုံး ဂုဏ်ယူရမှာ”

ဆုချွန်းချောင်က နောက်မှ လိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ချန်မေ့လန်က မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ လေကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

သူမသည် သားကြောဖြတ်ခြင်းကိုရော IUD ထည့်ခြင်းကိုပါ မရွေးချယ်ခဲ့ချေ။ ကွန်ဒုံးများ သွားရှာခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

သူမ ပြေးလာရင်း စုန့်ဟွိုင်ဟွာနှင့် မတော်တဆ ဆုံမိလေသည်။

စုန့်ဟွိုင်ဟွာက ဗိုက်ကို ကိုင်ထားရင်း အကြံပေးလိုက်၏။

“ကွန်ဒုံးလေးကိုများ ဘာလို့ ဆေးခန်းမှာ သွားတောင်းနေတာလဲ၊ ငါတို့ အလုပ်ဌာနမှာအများကြီး ရှိတယ်၊ တနင်္လာနေ့ကျရင် ငါ နင့်အတွက် နည်းနည်းယူလာပေးမယ်၊

ငါက IUD ထည့်ပြီးတော့ သွေးဆင်းတာ အရမ်းများလို့၊ ပြီးတော့ မတော်တဆ ကိုယ်ဝန်ရသွားပြီး နောက်ဆုံးတော့ သားကြောဖြတ်လိုက်ရတယ်၊

သားကြောဖြတ်တာက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ရှိတယ်၊ မူဝါဒတွေဘာတွေ ဂရုစိုက်မနေနဲ့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ ကာကွယ်ပါ”

ယနေ့မှာ စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ပိတ်ရက်ဖြစ်သည်။ မာရှောင်ကန်း၏ ချစ်ကြည်ရေး တံတားတည်ဆောက်ခြင်း တာဝန်မှာ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ အိမ်ပြန်ရမည့်အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မာရှောင်ကန်းက နှပ်ပူပေါင်းလေးတစ်ခု မှုတ်ထုတ်ရင်း မေးလိုက်၏။

“အန်တီ၊ နောက်ကျရင် သား အန်တီတို့ အိမ်ကို လာလို့ရသေးလားဟင်”

ချန်မေ့လန်က ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

“ရတာပေါ့၊ ဒီအိမ်ကို သားအိမ်လို သဘောထားပြီး အချိန်မရွေး လာကစားလို့ရပါတယ်”

မာရှောင်ကန်းသည် ယွမ်ယွမ်ကို ရှက်ရွံ့စွာကြည့်ကာ တောင်းဆိုလိုက်၏။

“နောက်တစ်ခါ သားလာရင် ယန်ရှန်းနန်ကို သားအတွက် သီချင်းဆိုပြခိုင်းလို့ ရမလားဟင်၊”

သူသည် ကျောင်းတွင် ယွမ်ယွမ်သီချင်းဆိုသည်ကို အမြဲ ကြားရပြီး ညဘက်တွင် မောင်လေးအတွက် သီချင်းဆိုပြရသည်ကို နှစ်သက်ကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမက သီချင်းဆိုခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။

ယွမ်ယွမ်သည် ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်လန်တို့ကို နှစ်သက်သော်လည်း နှပ်ချေးတွဲလောင်းနှင့် ကလေးများကို မနှစ်သက်ချေ။

သူမသည် မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ တီဗွီကြည့်ရန် အိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

မာရှောင်ကန်းတွင် အမြဲတမ်း နှပ်ချေးရှည်ကြီး တွဲလောင်းကျနေသော်လည်း သူသည် ရုံးခန်းအဆောက်အအုံတစ်ခု‌စာလောက် တန်ဖိုးရှိသူဖြစ်ရာ နံနက်စာစားပြီးနောက် ချန်မေ့လန်သည် သုံးဘီးဆိုင်ကယ်တစ်စီးငှားကာ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အိမ်ပြန်ပို့လိုခဲ့သည်။

သို့သော် ချင်ချွမ်းအုပ်စုဝန်ထမ်းအိမ်ရာ အပြင်ဘက်အထိသာ ပို့ပေးခဲ့သည်။ ချန်မေ့လန်ကိုယ်တိုင် အထဲသို့မဝင်ဘဲ ကလေးများကိုသာ သူ့အား အိမ်အထိ လိုက်ပို့စေခဲ့သည်။

ယန်ရှောင်ဝမ်သည် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး ချန်မေ့လန်အတွက် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခု ရရှိစေရန် တက်ကြွစွာ ကူညီလိုနေ၏။

သူတို့ ရောက်သွားသောအခါ မစ္စမာက သူ့ကို စီးပွားရေးကိစ္စအချို့ ဆွေးနွေးလိမ့်မည်ဟုပင် ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မစ္စစ်မာသည် သူတို့သုံးဦးကို မြင်သောအခါ တစ်ယောက်လျှင် ချောကလက်အနည်းငယ်စီသာ ပေးကာ ပြန်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ရှောင်လန်၏ မျက်နှာတွင် ချောကလက်များ ပေပွနေသည်။ ယွမ်ယွမ်သည် သူမ၏လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ပေါ် ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချောကလက်အဝိုင်း တစ်ခုလုံးကို ချန်မေ့လန်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဝမ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“အန်တီ၊ အဖွားမာက ဘာမှမပြောလိုက်ဘူး”

ချန်မေ့လန်က သတိပေးလိုက်သည်။

“သားလည်း ဘာမှ ပြောလို့မရဘူးလေ၊ ပရောဂျက်ကိစ္စကို ဘယ်သူ့မှ ဘာမှမပြောဘဲနေလိုက်ပါ”

ကန်ထရိုက်တာ အများအပြားရှိသော်လည်း ရေရှည်လုပ်ကိုင်နိုင်သူ နည်းပါးလှသည်။ ငွေများကို လက်လွတ်စပယ် လိုက်ပေးနေသူများသည် အနှေးနှင့်အမြန် သေပွဲဝင်ရမည်သာ။

လုံခြုံစွာ လုပ်ကိုင်နိုင်သူများ၊ အခြားသူ၏ရှုထောင့်မှ တွေးတောစဉ်းစားနိုင်သူများ၊ သတိထား၍ လိမ္မာပါးနပ်သူများသာလျှင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်သည်။

ဤသည်ကို “သတိထားခြင်းက သင်္ဘောကို နှစ်ထောင်ချီခံစေသည်” ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

မစ္စမာက မြေးဖြစ်သူကို စေလွှတ်၍ အပေးအယူလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ချန်မေ့လန်အနေဖြင့် တုံ့ပြန်မှုအချို့ ပြသရမည်ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အကျွံ စိတ်အားထက်သန်မှုမျိုးမဖြစ်သင့်ချေ။

အိမ်အပြန်လမ်းတွင် သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ယန်ကွမ်ရွာသို့ မရောက်မီ ရှောင်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းကာ ကိုကာကိုလာရောင်းသော သုံးဘီးဆိုင်ကယ်တစ်စီးထံသို့ ပြေးသွားပြီး လက်ဖြန့်လိုက်သည်။

ဈေးသည်က ရှောင်ဝမ်အား တိတ်ခွေဖွင့်စက် တစ်လုံးကို အမှန်တကယ် ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

တစ်ခါက ရှောင်ဝမ်က သူ မကြာမီ တိတ်ခွေဖွင့်စက်တစ်လုံး ရတော့မည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ကက်ဆက်ခွေများ အလွန်ဈေးပေါသော ဤခေတ်တွင် လူများသည် ရိုးရှင်းသော ရေဒီယိုများကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်ကြသဖြင့် တိတ်ခွေဖွင့်စက်များကို အသုံးမဝင်ဟု ယူဆကြသည်။

ချန်မေ့လန်သည် မေးမြန်းရန် အဆင်မပြေဟု ခံစားနေရနေသော်လည်း ရှောင်ဝမ်နှင့် ဤဈေးသည်တို့ကြားတွင် လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု အမြဲ ခံစားနေခဲ့ရသည်။

ဈေးသည်က နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“လူလေး၊ မင်းရဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ကို အလုပ်ဖြစ်တယ်ကွ၊ ဒီတိတ်ခွေဖွင့်စက်က မင်းအတွက်လက်ဆောင်ပဲ၊ သွားတော့မယ်နော်”

ရှောင်ဝမ်သည် တိတ်ခွေဖွင့်စက်ကိုမြှောက်ကာ ချန်မေ့လန်အား ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည်။

“ဒီတိတ်ခွေဖွင့်စက်က သားကိုယ်တိုင် ရှာထားတာ၊ သိလား”

ချန်မေ့လန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

“သား ဘယ်လိုလုပ်ရှာထားတာလဲ”

ဈေးသည်က ချန်မေ့လန်ကို သေချာရှင်းမပြတတ်သဖြင့် သုံးဘီးဆိုင်ကယ်ပေါ်ရှိ ကိုကာကိုလာပုံးကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

“ဒါကို မြင်လား၊ အရင်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ ဒီပုံးတွေကို အသွင်းအထုတ်လုပ်ရတာ၊ အခုတော့ မလိုတော့ဘူး၊ သူ့ကို လှိမ့်လိုက်ရုံနဲ့ရပြီ၊ ဒီအရာက ခင်ဗျားသားရဲ့ အကြံပေးချက်အတိုင်း ပြင်ဆင်ထားတာပဲ”

ကိုကာကိုလာ ထည့်သော ပလပ်စတစ်ပုံးများ၏အောက်ခြေတွင် ဝါးဘောင်တစ်ခု တပ်ဆင်ထားပြီး ဝါးဘောင်အောက်တွင် ဘီးလေးဘီး ပါရှိလေသည်။

ဤပစ္စည်းလေးမှာ သေးငယ်သော်လည်း ဈေးသည်အတွက် အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။ သူသည် လက်ကားရောင်းချသူဖြစ်ရာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကိုကာကိုလာပုံးများကို သယ်ယူနေရ၏။

ဤတွန်းလှည်းလေး ရှိသောကြောင့် သူ သယ်စရာမလိုတော့ချေ။ ဝါးဘောင်ငယ်လေးပေါ် တင်ကာ တွန်းလိုက်ရုံဖြင့် ရွေ့လျားသွားမည်ဖြစ်သည်။

လုံးဝ မပင်ပန်းတော့ပေ။

ရှောင်ဝမ်ပ မည်သို့ အသုံးမကျသူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ဤမျှဉာဏ်ကောင်းပြီး ကျွမ်းကျင်လိမ္မာနေသည်ကို ချန်မေ့လန် အံ့သြချီးကျူးမိသည်။

အိမ်ရောက်သောအခါ ရှောင်ဝမ် အဘယ်ကြောင့် တိတ်ခွေဖွင့်စက်ကို အထူးတလည် လိုချင်နေကြောင်း ချန်မေ့လန် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့သည်။

ယွမ်ယွမ်သည် သီချင်းဆိုရသည်ကို နှစ်သက်သော်လည်း အိမ်တွင်သာ သီချင်းဆိုလေ့ရှိပြီး အသံသွင်းထားသော သရုပ်ပြတိတ်ခွေတစ်ခွေသာ ရှိသေးသည်။

ရှောင်ဝမ်မှာမူ တူရိယာအသံသက်သက် ကက်ဆက်ခွေ များစွာကို စုဆောင်းထားပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လက်ရှိတွင် အကောင်းဆုံးနှင့် ရေပန်းအစားဆုံး သီချင်းများ၏ တူရိယာအသံသက်သက် တိတ်ခွေများ ဖြစ်နေလေသည်။

ယခုအခါ သူက တူရိယာအသံသက်သက် တိတ်ခွေကိုဖွင့်ကာ ယွမ်ယွမ်က လိုက်ဆိုမည်၊ ပြီးလျှင် သူက အသံသွင်းမည် ဖြစ်သည်။

အသံသွင်းရန်အတွက် တိတ်ဆိတ်သော အခန်းတစ်ခန်းကိုပင် သူ ရှာဖွေတတ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ရောင်းချနိုင်မည့် အကောင်းဆုံးသီချင်းများ ပါဝင်သော တိတ်ခွေတစ်ခွေ ထွက်ပေါ်လာမည်မဟုတ်လော။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို ငွေရှာတတ်သော ဉာဏ်ကြီးရှင်လေးပင်ဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ချင်ချွမ်းအုပ်စုက သတင်းစာထဲတွင် စာမျက်နှာအပြည့်ဖြင့် ကြော်ငြာကာ အများပြည်သူထံသို့ တင်ဒါခေါ်ယူလိုက်သည်။

ချန်မေ့လန်သည် သူမကိုယ်စား ယန်ပင်းကို တင်ဒါစာရွက်စာတမ်း သွားရောက် တင်သွင်းစေခဲ့သည်။