အခန်း ၁၄၆

🍄 Chapter 146

အမေကျိုးနှင့် ကျိုးချောင်ဖန်တို့သည် နံနက်စာသွားရောက်ဝယ်ယူပုံရပြီး အီကြာကွေးနှင့် ကြက်ဥအချို့ကို သယ်ဆောင်လျက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြ၏။

ကျိုးချောင်ဖန်က ချန်တကုန်းနှင့် အဖွဲ့ကို အရင်ဆုံး တွေ့မြင်သွားပြီး အမေကျိုးကိုဆွဲကာ လမ်းကျဉ်းလေးတစ်ခုထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရပ်နေလိုက်သည်။

ချန်မေ့လန်သည် သူမ၏ယောင်းမဖြစ်သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် အစ်ကိုဖြစ်သူအား လှမ်းခေါ်လိုခဲ့သည်။

သူမ၏မိသားစုက သူမကို သွေးစုပ်နေသည်မှာ လုံလောက်နေပြီမဟုတ်လော။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အမေကျိုးက ကျိုးချောင်ဖန်ကိုဆိတ်ကာ ရှေ့သို့တွန်းပို့လိုက်ပြီး ကျိုးချောင်ဖန်အနေဖြင့် ကြိုးများနှင့် ပစ္စည်းများကို ရှေ့ထွက်တောင်းဆိုရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး မာနကြီးတတ်သော ကျိုးချောင်ဖန်သည် ယခုအခါ ခေါင်းငုံ့ထားကာ စကားတစ်ခွန်းမျှမဟဝံ့ချေ။

အကယ်၍ ချန်တကုန်းသာ သူမ ဤသို့ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ပါက နားအူသွားသည်အထိ ပါးရိုက်ပစ်မည်မှာ သေချာသည်။

ချန်မေ့လန်က ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အမေကျိုးက သူမကို နောက်ထပ်အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ရိုက်နှက်ပါက ကျိုးချောင်ဖန်၏စိတ်များ ကြည်လင်လာနိုင်သည်ဟု တွေးတောလိုက်သည်။

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ပစ္စည်းများကို ယန်ရှီရှန်း၏ ကျောက်မီးသွေးခြံထဲတွင် အရင်ဆုံး သိုလှောင်ထားလိုက်သည်။

ချန်မေ့လန် အပြင်သို့ ထွက်လာစဉ် ကျောက်မီးသွေးခြံ အဝင်ဝတွင် အဒေါ်ကြီးတစ်ဦးပမာ ပြုံးရွှင်ကာ အစိမ်းရောင်ဦးထုပ် ဆောင်းထားသော ယန်ရှီရှန်းနှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံမိလေသည်။

ဤစစ်စိမ်းရောင်ဦးထုပ်ကို ယွမ်ယွမ်က သူ့အတွက် ဝယ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ရှီရှန်း၏ စရိုက်အရ သူသည် အစိမ်းရောင်ဦးထုပ်ဆောင်းရသည်ကို နှစ်သက်သင့်သူ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချန်မေ့လန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယွမ်ယွမ်နှင့် ရှောင်ဝမ်တို့ တစ်အိမ်တက်ဆင်း ကက်ဆက်ခွေများ လိုက်လံရောင်းချနေသည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ သူမ နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ဤလူယုတ်မာသည် မကြာသေးမီက ယွမ်ယွမ်၏မေတ္တာအား ရရှိရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးပမ်းနေပြီး သူမ သူ့အပေါ် ပြန်လည်ချစ်ခင်လာစေရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ကလေးများ ကျောခိုင်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် အစိမ်းရောင်ဦးထုပ်ကို ချွတ်ကာ သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်လေသည်။

သူက စီးကရက်တစ်လိပ် မီးညှိရင်း အဆိုပြုလိုက်၏။

“မေ့လန်၊ ပိုက်ဆံက ကြပ်နေတယ်၊ လုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်သလို ဟန်ဆောင်ထားလိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ”

ရင်တွင်း၌ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်ရပြီးနောက် ယန်ရှီရှန်းသည် လိပ်ပြာလုံမှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ အကယ်၍ မတပ်ဆင်ပါက ယန်ကျောက်က သူ့ကို အလုပ်စတင်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်သောကြောင့် ကျောက်မီးသွေး တူးဖော်ရေး ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းကို အရင်ဆုံးတပ်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ယခု လက်ရှိနိုင်ငံအတွင်း၌ အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော စက်ကိုမူ မတပ်ဆင်လိုချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ ယွမ်သုံးသောင်းတိတိ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုစက်ကို တပ်ဆင်ရန်အတွက် သူ ချေးငွေများယူရမည်၊ သူ့ကားကို ရောင်းရမည်၊ ငွေကြေးများ ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား ကျောက်မီးသွေး သူဌေးများသည် ရထားတွဲများကို စုစည်းကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ယာဉ်တန်းကြီးဖြင့် တောင်ပိုင်းသို့ ဦးတည်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟန်ဆောင်ကာ အမြန်ဆုံးစတင်တူးဖော်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

ချန်မေ့လန်က ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“မရဘူး၊ စက်တပ်ဆင်ရမယ်၊ ပြီးတော့ သေချာ အလေးအနက်ထားပြီးလုပ်ပါ”

ယန်ရှီရှန်းသည် သူ၏ ပိန်လှီသောခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ပထမ အရစ်ပေးရမှာတင် ယွမ်တစ်သောင်းလေ၊ ဒုတိယအရစ်ကလည်း အဲဒီလောက်ပဲ၊ မေ့လန်၊ ငါ့ဆီမှာ ယွမ်ငါးထောင်ပဲ ရှိတာ၊ ငါ့ကိုငါ ရောင်းစားရင် ငါ ဘယ်လောက်တန်မယ်ထင်လဲ”

ချန်မေ့လန်က လေးနက်စွာ အာမခံလိုက်သည်။

“ငွေရှာဖို့အတွက် ကျွန်မ နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်၊ ရှင်က ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းတပ်ဆင်ဖို့ကိုသာ အာရုံစိုက်ထားပါ”

ယန်ရှီရှန်းက သူ့အမြင်ကို ဖွင့်ဟလာသည်။

“မေ့လန်၊ ကျောက်မီးသွေးတွင်းမှာ လူသေတယ်ဆိုတာ ပုံမှန်ပါပဲ၊ ငါတို့ ရှန်ရှီပြည်နယ်မှာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျောက်မီးသွေးတွင်းမတော်တဆမှု ဘယ်လောက်ဖြစ်နေလဲ၊

အလုပ်သမားတွေ ဘယ်လောက် သေနေလဲ၊ မိုင်းပိုင်ရှင်တွေ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရတာ ရှိလို့လား၊ မရှိပါဘူး၊ လူတစ်ယောက်ကို လာဘ်ထိုးလိုက်တာနဲ့ ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး၊

ယန်ကျောက်ရဲ့ ဇနီးဟောင်း ကျိုးရွှယ်ချင်းက မင်းကို ငါနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တာ မင်းသိလား၊ ဒါပေမယ့် ငါ သူ့ကို အမြဲတမ်း အထင်သေးခဲ့တာ၊ ငါ့အမြင်မှာဆို မင်းက သူ့ထက် အဆပေါင်းထောင်ချီပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိသင့်တာ၊

ဒါပေမယ့် မင်းသိလား၊ အခု ကျိုးရွှယ်ချင်းက ငွေတွေ အများကြီးရှာနေပြီ၊ မင်းကိုယ်မင်းလည်း ပြန်ကြည့်ဦး”

မှန်ပေသည်၊ မေ့လန်ကို ယန်ရှီရှန်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သူမှာ ကျိုးရွှယ်ချင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် ယခင်က သိုးမွေးစက်ရုံ၏ အလှပဂေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကခုန်ခြင်းကိုနှစ်သက်သည်။

သူမသည် ရှီးဖျင်မြို့ရှိ ကပွဲရုံများအားလုံးတွင် အတော်ဆုံး ကချေသည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဒစ္စကို အကကျွမ်းကျင်ကာ ဒေသခံ သူဌေးသစ် အားလုံးနီးပါးကို သိကျွမ်းလေ၏။

သို့သော် သူမသည် အိမ်ထောင်ရေး ဈေးကွက်တွင်မူ မျက်နှာပန်းမလှချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်နေ့လုံး ကခုန်နေပြီး အိမ်တွင် မည်သည့်အခါမျှမနေတတ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မည်သူကမျှ မလက်ထပ်လိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမ ယန်ကျောက်ကို အဘယ်ကြောင့် လက်ထပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။ သိုးမွေးစက်ရုံ၏ အတွင်းရေးမှူးဖြစ်သော သူ့ဖခင်က မှတ်တမ်းများတွင် သူမအား မိုးထိအောင် မြှောက်ပင်ချီးမွမ်းကာ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ပြီး အိမ်ထောင်ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းရှိသူဟု ရေးသားပေးခဲ့သောကြောင့်သာ သူမ လက်ထပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်သည် မကြာခဏ အပြင်ရောက်နေတတ်ပြီး သူ ပြန်လာတိုင်းတွင် ကျိုးမိသားစုက သူ၏လစဉ်ထောက်ပံ့ငွေအတွက် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ဆက်ဆံကြသောကြောင့်သာ သူတို့၏အိမ်ထောင်ရေး အသက်ဆက်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရှီးဖျင်မြို့ရှိ အမျိုးသားအားလုံးသည် ထိုအချိန်ကတည်းက ယန်ကျောက်ကို ဇနီးသည်၏ဖောက်ပြန်မှုကြောင့် လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြပြီး ယခုတိုင်အောင် လှောင်ပြောင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် အစိုးရစာချုပ်များကို မှန်းဆရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းဖြင့် ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ယန်ရှီရှန်းသည် မနာလိုဖြစ်ပြီး ဒေါသထွက်ကာ အကြောင်းရင်းကိုလည်း စဉ်းစား၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

ချန်မေ့လန်က ပြတ်ပြတ်သားသား သတိပေးလိုက်၏။

“ရှင် မိုင်းတွင်း ဖွင့်ချင်တယ်ဆိုရင် လုံခြုံရေးကို အရင်သေချာအောင်လုပ်ပါ၊ မဟုတ်ရင် ရှင့်နေရာမှာ ချက်ချင်း လူစားထိုးလိုက်မယ်”

ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် အစိုးရစာချုပ်များကို မှန်းဆရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းဖြင့် ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုအခါ သတင်းစာများ၏ လူမှုရေးခေါင်းကြီးပိုင်းများတွင် အစိုးရစာချုပ် မှန်းဆရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများ ရန်ဖြစ်ကြခြင်း၊

ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်ကြခြင်းနှင့် ရထားပေါ်တွင် သေဆုံးသည်အထိ ဖြစ်ပွားကြောင်း မကြာခဏ ဖော်ပြနေကြသည်။

ငွေကြေးထက် အသက်က ပိုအရေးကြီးသည်မဟုတ်လော။

သူမသည် ချင်ချွမ်းအုပ်စု၏ပရောဂျက်ကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းနေပြီး အကယ်၍သာ ထိုပရောဂျက်ကို ရရှိပါက ထိုငွေများအား ထုတ်လုပ်မှုလိုင်း အပြည့်အဝ တပ်ဆင်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရွာပြင်မှ ယခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာသော ယန်ပင်းက ယန်ရှီရှန်းကို ဘေးသို့ဆွဲခေါ်ကာ တစ်ခုခု တီးတိုးပြောဆိုလိုက်သည်။

“ရှီရှန်း၊ ရှီရှန်း၊ ဒီကို ခဏလာဦး”

ခေါင်းမာစွာဖြင့် ငြင်းခုံနေခဲ့သော ယန်ရှီရှန်းသည် ယန်ပင်း၏ တီးတိုးစကားကို ကြားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

“မေ့လန်... ငါ မင်းစကားကို နားထောင်ပါ့မယ်၊ တပ်ဆင်ကြတာပေါ့”

ယန်ရှီရှန်း ရှေ့ဆက်သွားလေလေ သူ၏ခရီးလမ်းမှာ ပိုမိုအန္တရာယ်များလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာလည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ဖန်ကျန်းဟွာ၏ ဇနီးမှာ ဆေးရုံတွင် အလုပ်လုပ်ပြီး ချီတုန်မိန်မှာ တင်းကျပ်သော သားဆက်ခြား စီမံကိန်းခေတ်ကြီးတွင် သားယောကျ်ားလေးတစ်ဦးကို ဝယ်ယူရန် ဝေးစွ၊ ခိုးယူရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

မိန်းကလေးများမှာ အလွယ်တကူ စွန့်ပစ်ခံရလေ့ရှိသော်လည်း ယောကျ်ားလေး မွေးလာသရွေ့ မိသားစု၏ ရတနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ချွေးမဖြစ်သူကို ဆေးရုံမှ မွေးကင်းစယောကျ်ားလေးတစ်ဦး ရရှိရန် နည်းလမ်းရှာပေးဖို့ရာ ဖျောင်းဖျပေးမည်ဟု ဖန်ရှန်က သူမအား ကတိပေးထားခဲ့သည်။

ယန်ရှီရှန်း၏ သံသယများနှင့် ကိုက်ညီနေသော်လည်း ဖန်ကျန်းဟွာ၏ ဇနီး လှုပ်ရှားရဲသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယန်ပင်းက ရဲတိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် ဖန်ကျန်းဟွာကို ရာထူးမှ ဆွဲချနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယန်ရှီရှန်းမှာ မပျော်ရွှင်နိုင်ခဲ့ချေ။