အခန်း ၃၂၃

အခန်း (၃၂၃) ဒါ ရွှီယန် လား... တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေကို စာသင်ပေးနေတာလား

[ပိုင်ရှင် အနေဖြင့် သီးသန့် အဆင့်မြင့် မဲဖောက်ခြင်း ၆ ကြိမ် ရွေးချယ်လိုက်ပါသည်... မဲဖောက်နေပါသည်]

[ပိုင်ရှင် အနေဖြင့် အောက်ပါ ဆုလာဘ်များ ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]

[သစ်တော်ပင် ပျိုးပင် ၃၀]

[သစ်တော်ပင် ပျိုးပင် ၄၀]

[သစ်တော်ပင် ပျိုးပင် ၄၀]

[ပန်းသီးပင် ကိုင်း ၆၀]

[ပန်းသီးပင် ကိုင်း ၆၀]

[ပန်းသီးပင် ကိုင်း ၆၀]

ရွှီယန်က ကျော်ကြားမှု ရမှတ်များကို အသုံးပြုကာ အရည်အသွေး ကောင်းမွန်သော ပျိုးပင်များကို အောင်မြင်စွာ မဲဖောက် ရယူနိုင်ခဲ့သည်။

သူ ရရှိထားသော ကျော်ကြားမှု ရမှတ်များက အလွန် များပြားသဖြင့် အဆင့်မြင့် မဲဖောက်ခြင်းတွင် သီးသန့် မဲဖောက်ခြင်း စနစ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိ လိုချင်သော ဆုလာဘ်များကို သတ်မှတ်၍ မဲဖောက်နိုင်သော်လည်း ကျော်ကြားမှု ရမှတ်များကတော့ သုံးဆခန့် ပိုမို ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် တစ်ကြိမ် မဲဖောက်ရန် ကျော်ကြားမှု ရမှတ် သုံးသိန်း ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

အတော်လေး ဈေးကြီးလှပေသည်။

သို့သော် မိမိ လိုချင်သော အရာများကို ရရှိရန်အတွက် ဤကုန်ကျစရိတ်ကို ရွှီယန်က အပြည့်အဝ လက်ခံနိုင်ပေသည်။

'အကြမ်းဖျင်း သစ်တော်ပင် အပင် ၁၁၀ နဲ့ ပန်းသီးပင် ကိုင်း ၁၈၀ လောက် ရပြီ'

'ပထမမျိုးဆက် ကိုင်းကူးတာကတော့ အောင်မြင်မှု အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပဲ... အောင်မြင်တဲ့ အပင်တွေကို ဆက်လက် ကိုင်းကူးပြီး မအောင်မြင်တဲ့ အပင်တွေကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ရမယ်'

'ပြီးရင် အကောင်းဆုံး အပင်တွေကို ရွေးပြီး ဒုတိယမျိုးဆက် သစ်သီးပင်တွေ အဖြစ် ဆက်လက် ပျိုးထောင်မှသာ ပန်းသစ်တော်သီး တောအုပ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ'

'အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါကိုယ်တိုင်လည်း အပင် ၁၀ ပင်လောက် တာဝန်ယူရမယ်'

'ကျောင်းသားတွေကိုချည်းပဲ အားကိုးနေလို့တော့ မရဘူး'

ရွှီယန်က စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေလိုက်သည်။

ဤကိစ္စကို အတည်ပြုလိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သစ်တော ကုမ္ပဏီမှ လူများက ပျိုးပင်များနှင့် အကိုင်းများကို လာပို့ပေးခဲ့ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်မှ ဆရာမ တစ်ဦးလည်း လာရောက် လေ့လာ စူးစမ်းကာ ရွှီယန်နှင့် အခြေအနေများကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် လာရောက်သူမှာ ဝမ်ကျဲ့ ဟုခေါ်သော ဆရာမ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသားများ၏ လက်တွေ့ ကွင်းဆင်း အတန်းကို တာဝန်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် လက်တွေ့ ကွင်းဆင်း အတန်းမှာ ပန်းသစ်တော်သီး ၏ ကိုင်းကူး နည်းပညာ ပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျဲ့ က မြေကြီးပေါ်တွင် ပုံထားသော သစ်တော်ပင်များနှင့် ပန်းသီးပင် ကိုင်းများကို ကြည့်ရင်း ကြည့်လေလေ ပို၍ သဘောကျလေလေ ဖြစ်လာတော့သည်။

သူမ၏ ဘွဲ့လွန် ကျောင်းသား တစ်ယောက် ကလည်း ဘေးမှနေ၍ ဗီဒီယို ကင်မရာဖြင့် အစအဆုံး မှတ်တမ်းတင် ရိုက်ကူးနေလေသည်။

ဝမ်ကျဲ့ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပျိုးပင်တွေနဲ့ အကိုင်းတွေက ကျောင်းမှာဆိုရင် တကယ့်ကို တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းတွေပဲ... ကျောင်းမှာ ဒါတွေ ဝယ်ဖို့ ရန်ပုံငွေ လုံးဝ မရှိဘူး"

"ပြီးတော့ စိုက်ဖို့ နေရာလည်း မရှိဘူးလေ"

"စိုက်ပြီးရင်တောင် နောက်ဆက်တွဲ စောင့်ကြည့် မှတ်တမ်းတင်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒီတောင်ကတုံးလေးက လက်တွေ့ လုပ်ဖို့ အတွက် တကယ်ကို အကောင်းဆုံး နေရာပဲ"

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အခုက ဆောင်းဦးပေါက် အချိန်ဆိုတော့ ကိုင်းကူးဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ... နောက်နှစ်ကျရင် ဆက်ပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက် မှတ်တမ်းတင်လို့ ရပြီလေ"

"ပျိုးပင်တွေ အကုန် ရောက်နေပြီဆိုတော့ ကျောင်းသားတွေ ဘယ်တော့ လာနိုင်မလဲ ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ရတော့မယ်"

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျဲ့ က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် လာနိုင်ပါတယ်... ဒီသင်ခန်းစာကို ကျောင်းကလည်း အတော်လေး အလေးထားပြီး အချိန်ဇယားကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပေးထားပါတယ်"

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကျောင်းဖွင့်တာ သိပ်မကြာသေးတော့ သူတို့လည်း သိပ်မရှုပ်ကြသေးဘူးလေ"

"လက်တွေ့ လာရောက်ပြီး ကိုင်းကူး နည်းပညာကို လေ့လာဖို့ ဆိုတာက တကယ်ကို အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ"

သူတို့ နှစ်ယောက်က အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သေချာစွာ တိုင်ပင် ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်မှ ကျောင်းသားများက ဘတ်စ်ကားများဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျောင်းသားများ အားလုံးက လက်တွေ့ ကွင်းဆင်း အတန်းသစ် တစ်ခု ရှိသည်ဟု ကြားသောအခါ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား နေကြတော့သည်။

မကြာခင်မှာပင် အားလုံးက မြောက်တောင် ၏ မြေရိုင်း ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ရွှီယန်နှင့် လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်း နှစ်ဦး... ထို့အပြင် ကျောင်းဘက်မှ ဆရာ လေးငါးယောက်ခန့် ကလည်း ဤနေရာတွင် ရှိနေကြပြီး အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေး တိုင်ပင်နေကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ် သစ်သီးပင် စိုက်ပျိုးခြင်းက ရွှီယန်နှင့် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်တို့၏ နောက်ထပ် ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက အတော်လေး အလေးထားကြပေသည်။

ကျောင်းသားများ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် ဆရာများ၏ စီစဉ်မှုဖြင့် အဖွဲ့များ ခွဲကာ ပျိုးပင်များနှင့် အကိုင်းများကို သွားရောက် ထုတ်ယူကြသည်။

အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့လျှင် သုံးယောက် ပါဝင်ပြီး လူသုံးယောက်က သစ်ပင် တစ်ပင်ကို တာဝန်ယူ စိုက်ပျိုးကာ သစ်တော်ပင် ပေါ်တွင် ပန်းသီးပင် ကိုင်းကူးရမည် ဖြစ်သည်။

ပန်းသစ်တော်သီး ၏ မျိုးစိတ် အပေါ် မူတည်၍ ဈေးနှုန်း ကလည်း မတူညီကြပေ။

သာမန် အမျိုးအစားများက အတော်လေး ဈေးပေါသော်လည်း မျိုးဆက် အကြိမ်ကြိမ် စပ်ထားပြီး အရသာ ပိုမို ကောင်းမွန်လာသော ပန်းသစ်တော်သီး များကတော့ ဈေးနှုန်း ပိုမို ကြီးမြင့်လှပေသည်။

ကျောင်းသားများက ရွှီယန်ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုန်းများကို ထုတ်ယူကာ ဗီဒီယိုများ စတင် ရိုက်ကူးကြတော့သည်။

နာမည်ကြီး လိုက်ဖ်လွှင့်သူ တစ်ယောက် ဆိုသည်မှာ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ၏ အမြဲတမ်း ဆွေးနွေးလေ့ရှိသော အကြောင်းအရာ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အားလုံးက ဗီဒီယို အများအပြား ရိုက်ကူးထားချင်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှီယန်က စိုက်ပျိုးပြီးသော သစ်တော်ပင် တစ်ပင်၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှီယန်က အားလုံးကို ကိုင်းကူးနည်း သင်ခန်းစာ တစ်ခု ပို့ချပေးရန် ဖိတ်ကြားခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အားလုံးပဲ... စာသင်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြမယ်... ဆရာရွှီ စာသင်ပေးမှာကို လက်ခုပ်တီးပြီး ကြိုဆိုလိုက်ကြရအောင်"

ဝမ်ကျဲ့ က ကျောင်းသားများကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

ကျောင်းသားများ အားလုံးက အနားသို့ ဝိုင်းအုံသွားကြပြီး လက်ခုပ်တီးကာ အားပေး ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရွှီယန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သေချာစွာ နားထောင်နေကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အားလုံး၏ ဖုန်းများကလည်း အဆက်မပြတ် ရိုက်ကူးနေကြသည်။

ရွှီယန်က ပန်းသီးပင် ကိုင်း တစ်ကိုင်းကို ယူလိုက်ပြီး သစ်တော်ပင် ၏ အကိုင်း ပေါ်တွင် အခေါက် တစ်လွှာကို လှီးထုတ်ကာ အပေါက်ငယ် တစ်ခု ဖောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပန်းသီးပင် ကိုင်း၏ အဖူးပါသော ဘက်ကို ချွန်သွားအောင် လှီးကာ အပေါက်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှီယန်က ကျောင်းသားများကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကိုင်းကူးတဲ့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... ကျွန်တော် အရင်ဆုံး အခြေခံအကျဆုံး နည်းလမ်း တစ်ခုကို ပြသပေးပါ့မယ်... အဲဒါကတော့ အခေါက်ထိုး ကိုင်းကူးနည်း ပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

"အားလုံးရဲ့ လက်တွေ့ သင်ခန်းစာ မှာလည်း ဒီနည်းလမ်းကိုပဲ အသုံးပြုရမှာပါ"

"အားလုံးပဲ လှီးတဲ့ အခါမှာ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို သေချာ ဂရုစိုက်ရပါမယ်"

"သစ်ကိုင်း ရဲ့ အတွင်းသား အထိ ရောက်အောင် လှီးရမယ်... ပြီးတော့ ပန်းသီးပင် ကိုင်းကို လှီးတဲ့ အခါမှာလည်း သတိထားရမယ်... ဘေးနှစ်ဖက်က အခေါက်တွေကို သေချာ လှီးထုတ်ပြီး ထိတွေ့မယ့် မျက်နှာပြင်ကို တတ်နိုင်သလောက် ကြီးအောင် လုပ်ပေးရမယ်"

ရွှီယန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှင်းပြနေလေသည်။

သူ၏ ရှင်းပြချက်က အလွန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်လှပေသည်။

စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ပတ်သက်လာပါက ရွှီယန် က တကယ့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လာရောက်သော ကျောင်းသားများ အားလုံးမှာ စိုက်ပျိုးရေး ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြပြီး ကိုင်းကူးနည်းကို သင်ယူဖူးကာ ဓာတ်ခွဲခန်း တွင်လည်း စမ်းသပ်ဖူးကြသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ မြေပြင်တွင် တိုက်ရိုက် လာရောက် ကိုင်းကူးရသည်မှာ ပထမဆုံး အကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ ကိုယ်တိုင် ကိုင်းကူးထားသော ပန်းသစ်တော်သီး များ နောက်ဆုံးတွင် မည်သို့ ကြီးထွားလာမည်ကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အားလုံးက အလွန် မျှော်လင့်နေကြတော့သည်။

အားလုံးက သေချာစွာ အာရုံစိုက် နားထောင်နေကြပြီး ဘေးမှ ဆရာမ ဝမ်ကျဲ့ ပင်လျှင် ခေါင်းတညိတ်ညိတ် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဒီသင်ခန်းစာက တကယ်ကို ကောင်းမွန်လွန်းလှပေသည်။

အဆင့်မြင့် ပြင်ပ ဆရာ တစ်ဦးကို ဖိတ်ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က အခြား ကိုင်းကူးနည်း အချို့ကို ထပ်မံ ရှင်းပြလိုက်သေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှီယန်က လက်ယမ်းပြလိုက်ရာ မာဝန် က လျှပ်စစ်လွန်ဖောက်စက် နှင့် ဆင်တူသော ထူးဆန်းသည့် စက်တစ်လုံးကို ကမန်းကတမ်း လာပေးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး တစ်ခု ကတော့ ကိုင်းကူးစက် ပါ"

"စက်ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး သစ်တော်ပင် အကိုင်း ပေါ်မှာ တစ်ချက် ညှပ်လိုက်... ပြီးရင် ပန်းသီးပင် ကိုင်း ပေါ်မှာ တစ်ချက် ညှပ်လိုက်တာနဲ့ အကိုင်း နှစ်ခုက ကွက်တိ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သွားပြီး အတော်လေး ခိုင်မာသွားတယ်"

"ပုံမှန်အားဖြင့် ဧရိယာ အကျယ်ကြီး ကိုင်းကူးတဲ့ အခါမှာ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးကြတယ်... အလုပ်တွင်တယ်လေ"

"ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ကလည်း အတော်လေး မြင့်မားတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အားလုံး ကတော့ ဒါကို သုံးလို့ မရဘူး... ကိုယ့်လက်ရာ ကိုယ်ပဲ အားကိုးတာ ပိုကောင်းပါတယ်"

ရွှီယန်က အားလုံးကို ပြသရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျောင်းသားများ လည်း ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

"အစ်ကိုယန်... ကိုင်းကူးစက် လေး ကျွန်တော်တို့ကို ခဏ ငှားသုံးလို့ ရမလား... ကျွန်တော်တို့လည်း ဒါလေးကို သုံးကြည့်ချင်လို့"

"ဒါလေး ရှိရင် ကိုင်းကူး နည်းပညာကို လေ့လာစရာ မလိုတော့ဘူး မလား"

ကျောင်းသား အချို့က မြေပြင်မှနေ၍ မေးလိုက်ကြသည်။

ရွှီယန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ဘူး... အခေါက်ထိုး ကိုင်းကူးနည်းကို နှစ်ခါလောက် လက်တွေ့ လုပ်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ကိုင်းကူးခြင်း ရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်... နောက်ပိုင်း ထပ်ပြီး ကိုင်းကူးတဲ့ အခါမှာ ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ပိုများလာမှာပေါ့"

"ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ သုံးထားတာတွေ က အတော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ သစ်တော်ပင် နဲ့ ပန်းသီးပင် ကိုင်း တွေပါ"

"အားလုံးပဲ စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်... ဒီကနေ သီးလာမယ့် ပန်းသစ်တော်သီး တွေရဲ့ အရသာက သေချာပေါက် ကောင်းမွန်မှာပါ"

"အားလုံးပဲ အောင်မြင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

ရွှီယန်၏ သင်ခန်းစာက ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားပြီး ကျောင်းသားများ က ချက်ချင်းပင် လက်ခုပ်တီးကာ အားပေး ကြွေးကြော်လိုက်ကြတော့သည်။

ကျောင်းသား အချို့က အနားသို့ လာရောက်ကာ အတူ ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက်ရန် တောင်းဆိုကြသေးသည်။

တက္ကသိုလ် သင်ခန်းစာများက အနည်းငယ် ပို၍ လွတ်လပ်မှု ရှိပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ ပညာ သင်ယူနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဆရာများ ကလည်း ပုံမှန်အားဖြင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ခွင့် ပေးထားလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် အောင်မြင်စွာ ကိုင်းကူး နိုင်မလား ဆိုသည်ကိုတော့ သေချာ မပြောနိုင်သေးပေ။

ထို့နောက် ကျောင်းသားများက သုံးယောက် တစ်ဖွဲ့စီ ဖွဲ့ကာ ပျိုးပင်များကို စတင် ထုတ်ယူကြတော့သည်။

တစ်ဖွဲ့လျှင် သစ်တော်ပင် နှစ်ပင် စိုက်ပျိုးရမည် ဖြစ်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်း သုံးယောက် လည်း လာရောက်ကာ သစ်တော်ပင်များကို အတူတကွ စိုက်ပျိုးကြသည်။

သစ်ပင် စိုက်ပျိုးရမည့် နေရာတိုင်းကို ကြိုတင် အမှတ်အသား ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဤအရာ အားလုံးကို ရွှီယန်က ကြိုတင် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အကွာအဝေးများ ကလည်း ကွက်တိကျနေပေသည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် စိုက်ပျိုးလိုက်သော သစ်တော်ပင် တောအုပ်က ရှုပ်ပွနေမည် မဟုတ်ပေ။

ကျောင်းသားများ စတင် အလုပ်လုပ်ကြတော့သည်။

ရွှီယန်က အားလုံးကို အသိပေး စကားလေး တစ်ခွန်းပါ ထပ်ပြောလိုက်သေးသည်။

"ဒါနဲ့... ဒီနားမှာ တစ်ခါတလေ ဝက်ဝံမည်း နှစ်ကောင် လာတတ်တယ်... အားလုံး မြင်ရင်လည်း မကြောက်ကြပါနဲ့... သူတို့က သတ္တိ အရမ်း ကြောင်တယ်"

"ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့လည်း အနားကို မကပ်လာပါဘူး"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျောင်းသားများ၏ မျက်နှာများ အနည်းငယ် ပျက်သွားကြတော့သည်။

'ဒီနားမှာ ဝက်ဝံမည်း တွေ ရှိတယ်... ပြီးတော့ နှစ်ကောင်တောင်'

'ဒါက ဘယ်သူ မကြောက်ဘဲ နေမှာလဲ'

'ငါတို့က လက်တွေ့ လာလုပ်တာလေ... အသက်လာစွန့်တာ မှ မဟုတ်တာ'

သို့သော် ရွှီယန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံး စိတ်ချပါ... လက်တွေ့ အတန်း ရှိနေသရွေ့ ကျွန်တော် အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါမှသာ ကျောင်းသားများလည်း စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။

မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် မှ ကျောင်းသားများကို လက်တွေ့ သင်ခန်းစာ ပို့ချနေသည့် ဗီဒီယိုများက အင်တာနက် ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားပြန်သည်။

ဗီဒီယို အပြည့်အစုံပင် ရှိလေသည်။

လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံး တွင် ရွှီယန်က အလွန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်စွာ ရှင်းပြနိုင်ခဲ့သည်။

အချက်တိုင်းကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ရှင်းပြနိုင်ခဲ့သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြတော့သည်။

[ဟင်... ဒါ ရွှီယန် လား... တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားတွေကို စာသင်ပေးနေတာလား]

[သူက ဘယ်လိုလုပ် အကုန် တတ်နေရတာလဲ]

[အလွန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်တဲ့ ရှင်းပြချက်ပဲ]

[ဗဟုသုတတွေက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်ရုံတင် မကဘူး... ကိုင်းကူးတဲ့ လက်ရာကလည်း တကယ် ကျွမ်းကျင်တယ်... ကြည့်ရုံနဲ့တင် အလေ့အကျင့် များထားမှန်း သိသာတယ်]

[နေပါဦး... ဘာဖြစ်လို့ ရွှီယန် ကို နေရာတိုင်းမှာ မြင်နေရတာလဲ... သူ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ထဲမှာလွဲလို့ ကျန်တဲ့ နေရာတွေ အကုန်လုံးမှာ သူ့ကို မြင်နေရတယ်... မြန်မြန် လိုက်ဖ်လွှင့်ခိုင်းလိုက်ပါဦး]

ဤဗီဒီယိုများက လျင်မြန်စွာပင် ရေပန်းစားသွားတော့သည်။

ရွှီယန် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် တွင် စာသင်ပေးဖူးကြောင်းကို ပရိသတ်ဟောင်း အချို့က သိရှိကြသော်လည်း အများစု ကတော့ မသိကြပေ။

ယခု မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ရွှီယန် အပေါ် ပို၍ပင် လေးစားသွားကြတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် မြောက်တောင် ပေါ်၌ လူများ စည်ကားနေပေသည်။

လူတစ်ရာကျော် အတူတကွ သစ်ပင် စိုက်ပျိုးနေခြင်း ဖြစ်ရာ ဤအင်အားက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

သာမန် လယ်ယာခြံဝင်းများတွင် အလုပ်လုပ်ရန် လူဆယ်ယောက်ခန့် ငှားရမ်းနိုင်ပါက အတော်လေး အဆင်ပြေနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ ဘက်တွင်တော့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တောင်တစ်ခွင်လုံး လူများ အပြည့်ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝက်ဝံမည်း နှစ်ကောင် က အဝေးမှနေ၍ ကြည့်နေပြီး အနားသို့ မကပ်လာရဲကြပေ။

၎င်းတို့လည်း လူများကို ကြောက်ရွံ့ကြပေသည်။

ရွှီယန်က အားလုံး သစ်ပင်စိုက်ပျိုးနေသည်ကို မြေပြင်တွင် ကြီးကြပ်ပေးနေပြီး သစ်ပင် စိုက်ပျိုးပြီးပါက ဘေးရှိ မြစ်မှနေ၍ ရေသွယ်ကာ ရေလောင်းပေးလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် သင်ခန်းစာက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလှပေသည်။

ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်လည်း သစ်ပင် ဆယ်ပင် ကို ကိုင်းကူးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရာက အလွန် ကျွမ်းကျင်ပြီး ကိုင်းကူးထားသည်ကလည်း အလွန် လှပလှပေသည်။

ကျောင်းသားများက တစ်ခါတရံ ဘယ်လို လုပ်ရမည်မှန်း မသိပါက သူ လုပ်ထားသော နေရာသို့ သွားရောက်ကာ အသေးစိတ် လေ့လာ ကြည့်ရှုလေ့ ရှိပြီး အတွေ့အကြုံများကိုလည်း အပြန်အလှန် မျှဝေကြသည်။

ရွှီယန် က စံပြ အဖြစ် ရှိနေသဖြင့် အားလုံးကလည်း အလွန် လျင်မြန်စွာ သင်ယူနိုင်ကြသည်။

လူများပြားသဖြင့် တစ်ရက်တည်း နှင့်ပင် သစ်သီးပင်များ အားလုံး စိုက်ပျိုးပြီးစီး သွားခဲ့သည်။

ဤအရှိန်အဟုန် က တကယ်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။

တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ၏ လုပ်ရည်ကိုင်ရည် က မြန်ဆန်လှပေသည်။

ယခင်က ခြောက်ကပ်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော မြောက်တောင် လေးက ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လူများဖြင့် စည်ကားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။