← Chapters

အခန်း ၈၇၂

Vol. 59 Ch. 872

အခန်း ၈၇၂

Vol. 59 Ch. 872

အခန်း (၈၇၂) အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲ

'ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကို ကြံ့ခိုင်လွန်းတယ်... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား တော်တော်များများကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ထားနိုင်တာပဲ... ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါ သူ့ကို မဖိနှိပ်နိုင်တာကိုး...'

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော တိုက်ပွဲကြီး အတွင်း၌ ပိုင်လီယွိဖုန်း အနေဖြင့် ဤပြဿနာကို သတိပြုမိသွားခဲ့၏။

'ဒါ့အပြင် ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ အမြန်နှုန်းကလည်း ငါ့ထက် နည်းနည်းလေးမှ မလျော့ဘူး... တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ...'

ပိုင်လီယွိဖုန်းက ရင်တွင်း၌ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်နေမိတော့၏။

ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ သူလောက် မမြင့်မားသော်ငြား သူ့ကို ကောင်းကောင်းကြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီး အမြန်နှုန်းနှင့် စွမ်းအား နှစ်ခုစလုံးက ပိုင်လီယွိဖုန်းထက် နည်းနည်းလေးမျှ နောက်မကျခဲ့ချေ။

ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ အလွန်တရာ ကြံ့ခိုင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် ဖုန်းဝူချန်၏ စွမ်းအားက အမှန်တကယ်ပင် ပိုင်လီယွိဖုန်းနှင့် တန်းတူညီမျှ ဖြစ်နေခဲ့၏။

ပိုင်လီယွိဖုန်းသည် ပိုင်လီမျိုးနွယ်စု၏ အထွတ်အထိပ် ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြား ဖုန်းဝူချန်ကလည်း သူ့ထက် နည်းနည်းလေးမျှ အားမနည်းခဲ့ချေ။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း"

အလွန်တရာ ပြင်းထန် ကြမ်းတမ်းလှသော ဝင်တိုက်မိမှုများနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအင်များက ဘယ်တော့မှ ကုန်ခန်းသွားမည် မဟုတ်သည့်အလား သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေကြတော့၏။

“ဝုန်း”

ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲကြီးက ဆယ်မိနစ်ကျော်ခန့် ကြာမြင့်သွားပြီးနောက် အနီးကပ် တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်စေသော လက်သီးချက် တစ်ချက်နှင့်အတူ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

ဆယ်မိနစ်ကျော်ခန့် အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်မိခဲ့ကြပြီးနောက် မည်သူကမျှ အသာစီး မရခဲ့ခြင်းက သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်းတူညီမျှ ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သက်သေပြနေသည်။

ထျန်းကျီဘုံ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ဖြင့် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကြရာ သူတို့၏ တိုက်ပွဲက အလွန်တရာ ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှပြီး မြင်ကွင်း တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ အံ့မခန်း ဖြစ်လွန်းလှသည်။

"အစ်ကိုဖုန်း... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီလောက်တောင် ကြံ့ခိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမိမှာလဲ... နဂါး မျိုးနွယ်စုထက်တောင် ပိုပြီး ကြံ့ခိုင်နေသေးတယ်... တကယ်ကို လေးစားစရာပဲ..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြုံးလျက် ချီးကျူးလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဖုန်းဝူချန်ကလည်း တက်ကြွစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကြံ့ခိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိရင် အရိုက်ခံနိုင်တာပေါ့..."

"အခုမှ တကယ့် တိုက်ပွဲ အစစ် စတော့မှာပဲ..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဖုန်းဝူချန်၏ စွမ်းအားကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိသွားသည့်ဟန် ပေါ်နေတော့၏။

“ဝှစ်…”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ပိုင်လီယွိဖုန်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ရုတ်တရက် နင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က အဖြူရောင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပစ်ထွက်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူ ပစ်ထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

"အပေါ်မှာ..."

ဖုန်းဝူချန်က ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လက်သီးဖြင့် အားကုန် ထိုးနှက်လိုက်၏။

“ဘုန်း…”

“ဝီ…”

ဖုန်းဝူချန် လက်သီး ထိုးလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ ပုံရိပ်က မည်သည့် နေရာမှန်း မသိ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အပေါ်မှနေ၍ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်၏။ လက်သီး နှစ်လုံး ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက သူတို့ ပတ်လည်တွင် ရူးသွပ်စွာ လှည့်ပတ်နေတော့သည်။

သို့သော် ဝင်တိုက်မိပြီးနောက် ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ ပုံရိပ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ နောက်တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ အရှိန်အဝါ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ လျှပ်တစ်ပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်တော့၏။

ဤသည်မှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်သော်ငြား အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

"ဘယ်ဘက်မှာ..."

ဖုန်းဝူချန်က စစ်သည် တစ်သောင်းကို လှဲချပစ်တော့မည့် အဟုန်ဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်ကို ဘယ်ဘက်သို့ အားကုန် လွှဲကန်လိုက်၏။

“ခွပ်”

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖုန်းဝူချန် ခြေထောက် လွှဲကန်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ ပုံရိပ်က ဘယ်ဘက်၌ တကယ် ရောက်ရှိနေပြီး နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ဝင်တိုက်မိမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

"အနောက်မှာ..."

"ညာဘက်မှာ..."

ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ ထွက်ပေါ်လာမှုများက အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော်ငြား မည်မျှပင် ထူးဆန်းနေပါစေ ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ တည်နေရာကို အမြဲတမ်း ကြိုတင် သိရှိနိုင်ပြီး သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

"မင်းက ပိုင်လီ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ်ကိုတောင် ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်တယ်ပေါ့..."

ဖုန်းဝူချန်က အကြိမ်ကြိမ် ကာကွယ်လိုက်နိုင်သဖြင့် ပိုင်လီယွိဖုန်းမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်လျက် အော်ဟစ်လိုက်မိတော့၏။

ဖုန်းဝူချန်က မာနထောင်လွှားသော အပြုံးလေးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်လီ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့မှာလည်း အားနည်းချက်တော့ ရှိတာပဲလေ..."

"အားနည်းချက် ဟုတ်လား..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာ မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာကာ ဖုန်းဝူချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေတော့၏။ သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ်တွင် အားနည်းချက် ရှိနေသည်ကို သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့သည့်ဟန် ပေါ်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ်ရဲ့ အားနည်းချက်က လေစီးကြောင်း အပြောင်းအလဲတွေပဲ..."

ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးရင်း ရှင်းပြလိုက်၏။

"လေစီးကြောင်း အပြောင်းအလဲတွေ ဟုတ်လား..."

ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

အလွန် မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုက လေစီးကြောင်းများကို ပြောင်းလဲသွားစေသော်ငြား မိမိ၏ အမြန်နှုန်းက အလွန်တရာ ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် လေစီးကြောင်း အပြောင်းအလဲများကို မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လေ့လာ အကဲခတ်ပြီး သူ၏ တည်နေရာကို သိရှိနိုင်သည် ဆိုသည်ကို ပိုင်လီယွိဖုန်း တစ်ယောက် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။

"အဲဒါက လျှပ်တစ်ပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းနဲ့ ကွာခြားတဲ့ အချက်ပဲလေ... ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ်တွေက ကျွန်တော့်ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရပါဘူး..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းက ချီးကျူးလိုက်ပြီး ဤအပိုင်းတွင် သူ အနည်းငယ် အားနည်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဝီ... ဝီ..."

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ပိုင်လီယွိဖုန်းက သူ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားများကို အသက်သွင်းလိုက်၏။ တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများက သူ၏ လက်များမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသော လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"ဒီထက် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းအောင် လုပ်ကြတာပေါ့..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များဖြင့် လျင်မြန်စွာ လက်ဟန် ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ဆံပင်များမှာလည်း လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ခါနေတော့၏။

"မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့် သိုင်းကွက်... မိုင်ထောင်ချီ တိမ်တိုက်ဖောက် ဓား..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းက ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေထောင်ချီ ကြီးမားသော အဖြူရောင် စွမ်းအင် ဓားကြီး တစ်လက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေတော့၏။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။

“ဝှစ်…”

"ဝီ... ဝီ..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းက ပြတ်သားစွာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင် ဓားကြီးက ရုတ်တရက် ပစ်ထွက်သွားတော့၏။ ထက်မြက်စူးရှသော ဟင်းလင်းပြင် ဆုတ်ဖြဲသံကြောင့် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ လူတိုင်း နားများကို အလျင်အမြန် ပိတ်ထားလိုက်ကြရတော့သည်။ စွမ်းအင် ဓားကြီး ဖြတ်သန်းသွားသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ တစ်စစီ ကြေမွ ပျက်စီးသွားပြီး ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးများ တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ ပွင့်ဟလာတော့၏။

ပိုင်လီယွိဖုန်း ထုတ်သုံးလိုက်သော မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းကွက်က အလွန်တရာ ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသဖြင့် နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားစေတော့သည်။

"လောကပျက် ကောင်းကင်ဘုံ အပြစ်ဒဏ်ဓားချက်..."

ဖုန်းဝူချန်ကလည်း အခွင့်အရေး လုံးဝ အပေးမခံတော့ဘဲ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်၏။

“ဝှစ်…”

"ဝီ... ဝီ..."

လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း အပြည့် ရှိသော သွေးရောင် စွမ်းအင် ဓားလှိုင်းကြီး တစ်ခုက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးကို ယူဆောင်လာမည့် စွမ်းအားများဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထက်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်သွားတော့၏။

နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန် ထိတ်လန့်နေကြပြီး သူတို့၏ လက်ဖဝါးများမှ ချွေးများပင် ထွက်လာတော့၏။ သူတို့ အားလုံး အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း"

"ဝီ... ဝီ..."

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား နှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားကြပြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့၏။ နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံက ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး ပေါက်ကွဲအားကြောင့် ပိုင်လီယွိဖုန်းမှာ အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရသည်။

‘မြေကမ္ဘာအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းကွက်က ငါ့ရဲ့ အဆင့်မြင့် သိုင်းကွက်ကို ယှဉ်နိုင်တယ်ပေါ့... ပြီးတော့ ငါ့ကိုတောင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်... ငါ အမြင် မှားနေတာများလား…’

ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။

အကယ်၍ အခြား တစ်ယောက်သာ ဆိုလျှင် ပိုင်လီယွိဖုန်း အနေဖြင့် သိပ်ပြီး ထူးခြားမည်ဟု ထင်မှတ်မည် မဟုတ်သော်ငြား ယခုမူ သူ ကိုယ်တိုင် ထုတ်သုံးလိုက်သော သိုင်းကွက် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် စွမ်းအားအရ ဆိုလျှင် ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ အင်အားက လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေမည်သာ ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း…”

ပိုင်လီယွိဖုန်း အနေဖြင့် စဉ်းစားရန် အချိန်ပင် မရှိတော့ချေ။ ဖုန်းဝူချန်က သူ့ထံသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့၏။ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူ၏ အမြန်နှုန်းက အလွန်တရာ ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပြီး သူ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် လေပြင်းများ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်နေတော့သည်။

"တတိယအလွှာ ကောင်းကင် အမျက်ဒေါသ လက်ဝါး..."

ဖုန်းဝူချန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

"လူသားအဆင့် သိုင်းကွက်လား..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းမှာ နောက်တစ်ဖန် မှင်သက်သွားရပြန်သည်။

‘နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘဲ ဖုန်းဝူချန်က ငါ့ကို လူသားအဆင့် သိုင်းကွက်နဲ့ တကယ်ပဲ လာတိုက်နေတာလား’

"မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့် သိုင်းကွက်... အထွတ်အထိပ် လေကြမ်း မိုးကြိုး လက်ဝါး..."

ပိုင်လီယွိဖုန်းက ရက်စက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နည်းနည်းလေးမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ဝါးဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်၏။ ဖုန်းဝူချန်က လူသားအဆင့် သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုနေသည့်တိုင် သူကတော့ နည်းနည်းလေးမျှ သနားညှာတာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ပိုင်လီယွိဖုန်း လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။ ဖုန်းဝူချန်၏ ပုံရိပ်က သူ၏ အမြင်အာရုံမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ပိုင်လီယွိဖုန်း ပြာယာခတ်သွားတော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... လျှပ်တစ်ပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပဲ..."

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့၏။

“ဝုန်း..”

ပိုင်လီယွိဖုန်း လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ အနောက်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး လက်ဝါး သုံးချက် ဆက်တိုက် ရိုက်ချလိုက်၏။ လက်ဝါးချက်တိုင်းက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံက ပိုင်လီယွိဖုန်းကို အဝေးသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေတော့သည်။

'ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... လူသားအဆင့် သိုင်းကွက်က ဒီလောက် စွမ်းအားတာလား…’

ပိုင်လီယွိဖုန်းမှာ ရင်တွင်း၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ ကျောပြင်မှ အရိုးများ တစ်စစီ ကြေမွသွားသည့်အလား ထက်မြက်စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့၏။

ပိုင်လီယွိဖုန်းမှာ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေတော့သည်။

“ငါ့ရဲ့ လူသားအဆင့် သိုင်းကွက်က မြေကမ္ဘာအဆင့်နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်တယ်”

ဖုန်းဝူချန်၏ အသံက ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာတော့၏။

ပိုင်လီယွိဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဒုက္ခပဲ…”

--

All Chapters