အခန်း ၈၇၇

အခန်း (၈၇၇) အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်ကြီး

ဖုန်းဝူချန်၏ စကားများမှာ အလွန်အမင်း မာနထောင်လွှားလွန်းပြီး နတ်ဘုရားဘုရင် နန်းတော်ကို အချိန်မရွေး ခြေအောက်တွင် နင်းချေပစ်နိုင်သည့်အလား ပင်ဖြစ်တော့၏။

"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင် နန်းတော်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းမယ် ဟုတ်လား..."

လိန်ယွင်ခုံး၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ သရော်လိုက်သည်။

"မင်းက နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တည်ထောင်လိုက်ရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း အစွမ်းထက်နေပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့... ယွင်ယိုဇီက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေတာ... ငါ နန်းတော်သခင်က မင်းရဲ့ အဲဒီ နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့လေးကို ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

လိန်ယွင်ခုံး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားဖြင့် ဆိုလျှင် ယွင်ယိုဇီ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသာ မရှိပါက အခြားမည်သူ့ကိုမျှ အရေးတယူ လုပ်စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ... နောက်ထပ် နှစ်လကြာရင် နဂါးနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင် နန်းတော်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မယ်..."

ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးရင်း ကြွေးကြော်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ရဲရင့်ပြတ်သားမှုများသာ ပြည့်နှက်နေတော့၏။

"နှစ်လတောင် စောင့်နေစရာ မလိုဘူး... ငါ နန်းတော်သခင်က မင်းကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်... ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်လာတူးတာပဲ..."

လိန်ယွင်ခုံးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ စကားများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ချင်သည့် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေတော့၏။

ယွင်ယိုဇီနှင့် ချီယွမ်တို့ ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း ပညာရှင်များ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိနေချိန်တွင် ဖုန်းဝူချန်က လိန်ယွင်ခုံး၏ အိမ်တံခါးဝသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက် အပ်နှင်းနေလေ၏။ ဤကဲ့သို့ ရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးကို လိန်ယွင်ခုံး အနေဖြင့် မည်သို့လုပ် လက်လွတ်ခံပါမည်နည်း။

"နန်းတော်သခင်... လင်ရှောင်ရှောင်ကိုတော့ မထိခိုက်စေနဲ့နော်... တတိယ အကြီးအကဲ ပြောခဲ့တာကို မှတ်ထားပါဦး..."

ပထမ အကြီးအကဲ ယဲ့ချန်ရွှေက ခပ်တိုးတိုး သတိပေးလိုက်၏။

အကယ်၍ လင်ရှောင်ရှောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထိခိုက်စေပြီး ယင်ယန်ထျန်း ၏ ဒေါသကို ဆွပေးလိုက်မိမည် ဆိုလျှင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု ကိုယ်တိုင်ကပင် သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်ကြောင်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ တတိယ အကြီးအကဲက သူတို့ကို သတိပေးထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

"ဒီကောင်စုတ်လေးကို ကိုင်တွယ်ဖို့က ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကို ဖိချေသလို လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပဲ..."

လိန်ယွင်ခုံးက အထင်အမြင် သေးစွာဖြင့် သရော်လိုက်၏။ ဖုန်းဝူချန်ကို လင်ရှောင်ရှောင်အား နည်းနည်းလေးမျှ မထိခိုက်စေဘဲ ချက်ချင်းပင် အဆုံးစီရင်ပစ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေလေသည်။

"အိုး... ဟုတ်လား..."

ဖုန်းဝူချန်က ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ သရော်လိုက်ပြီး နည်းနည်းလေးမျှ မဖြုံချေ။

"နန်းတော်သခင်... ဖုန်းဝူချန်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတာပါ... သူ့ကို ကျွန်တော်ပဲ ရှင်းပစ်လိုက်ပါ့မယ်..."

ထျန်းကျီဘုံ သတ္တမအလွှာ အဆင့်ရှိ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက သူ၏ စွမ်းအားကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် အေးစက်စက် ဝင်ပြောလိုက်၏။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ သူက အစွမ်းကုန် အင်အားများကို အသက်သွင်းကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ ညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လိုက်တော့၏။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း... ရှောင်ရှောင်.. သူ့ကို သွားရှင်းလိုက်မယ်..."

လင်ရှောင်ရှောင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်များကို အသက်သွင်းကာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့... သူ့အတွက်နဲ့ မင်းလက်တွေကို ညစ်ပတ်ခံစရာ မလိုပါဘူး..."

ဖုန်းဝူချန်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ရယ်ရင်း တားဆီးလိုက်ပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များက သူ့ထံသို့ တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လာနေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို သတ်ဖြတ်ချင်သည့် အငွေ့အသက်များ အပြည့်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေတော့၏။

ထိုအမျိုးသား၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး မျက်တောင် အနည်းငယ် ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဖုန်းဝူချန်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ သူက မာနထောင်လွှားပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုသော မျက်နှာထားဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဖုန်းဝူချန်... ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတာတောင် ဒီကို လာရဲတယ်ပေါ့... မင်းက တကယ်ကို ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်လာတူးတာပဲ..."

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ လက်သီးက ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကျဆင်းလာတော့၏။ လက်သီးချက်က လေထုကို ခွင်းကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေပြီး ဧရာမ အနက်ရောင် အက်ကွဲကြောင်းကြီးများပင် ပွင့်ဟလာရာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းလှသည်။

"ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေတာက မင်းပါ..."

ဖုန်းဝူချန်က ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ရာ သူ၏ အသံက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကိုပါ အေးခဲသွားစေတော့၏။

“ဘုန်း…”

“ဝီ…”

ထိုအမျိုးသား၏ လက်သီးက ဖုန်းဝူချန်၏ ရင်ဘတ်ကို မိုးခြိမ်းသံပမာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဝင်တိုက်မိသွားရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များက သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်သွားတော့၏။ ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင် ပြုမှုနှင့်အတူ အောင်နိုင်သူ တစ်ဦး၏ သရော်လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

သူ၏ လက်သီးချက်က ဖုန်းဝူချန်ကို နေရာတွင်းမှာပင် အဆုံးစီရင်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်နေခဲ့လေ၏။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ လုံးဝ အေးခဲ တောင့်တင်းသွားတော့၏။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ထိုအမျိုးသားက ဖုန်းဝူချန်ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။ ဖုန်းဝူချန်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသည့်တိုင် သူ၏ ထျန်းကျီဘုံ သတ္တမအလွှာ စွမ်းအားကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့၏။

နတ်ဘုရားဘုရင် နန်းတော်မှ လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး မည်သူကမျှ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့၏။ ထျန်းကျီဘုံ သတ္တမအလွှာ ပညာရှင် တစ်ဦးက ဖုန်းဝူချန်ကို နည်းနည်းလေးမျှပင် မလှုပ်ခတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နောက်ထပ် တိုးတက်လာပြန်ပြီလား... သူက နန်းတော်သခင်လေးကိုတောင် ကျော်လွန်သွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

"အကြီးအကဲ လျိုက သူ့ကို ပွန်းပဲ့အောင်တောင် မလုပ်နိုင်ဘူးပဲ... ဖုန်းဝူချန်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတာတောင်မှ..."

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

နတ်ဘုရားဘုရင် နန်းတော်မှ တပည့်များ အားလုံး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေကြတော့သည်။

'ဒီကောင်စုတ်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့ နှုန်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ...'

လိန်ယွင်ခုံးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ သုံးသပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများက ပို၍ ပြင်းထန်လာတော့၏။

ယဲ့ချန်ရွှေနှင့် အခြားသော အကြီးအကဲများ၏ မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာများ ပို၍ လေးနက် တင်းမာလာပြီး အခြားသော ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင်များ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း စိုးရိမ် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က လိန်ဟွန်းနှင့် ဖုန်းဝူချန်တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားကို ဖုန်းဝူချန်က လုယူလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့လေရာ ဖုန်းဝူချန်၏ စွမ်းအား မည်မျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

"ဒီလောက် စွမ်းအားလေးနဲ့ မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလား..."

ဖုန်းဝူချန်က အထင်အမြင် သေးစွာဖြင့် သရော်လိုက်ရာ သူ၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော အကြည့်များက ထိုအမျိုးသားကို သတ်ဖြတ်ချင်သည့် အငွေ့အသက်များ အပြည့်ဖြင့် မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေတော့၏။

“ဘုန်း…”

“ဖူး…”

နည်းနည်းလေးမျှ ညှာတာခြင်း မရှိဘဲ ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လက်သီးဖြင့် ထိုအမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်ကို ရက်စက်စွာ ထိုးချလိုက်တော့သည်။ မိုးခြိမ်းသံပမာ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူ၏ ကြီးစိုးသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက ထိုအမျိုးသားကို သွေးစိမ်းများ အန်ထုတ်သွားစေပြီး အမြောက်ဆံ တစ်ခုပမာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေတော့၏။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း"

အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသော ထိုအမျိုးသားမှာ ဧရာမ တောင်တန်းကြီးများကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လက်သီးချက်ကြောင့် အကြီးအကဲ လျို အသက်ရှင်နေသလား၊ သေဆုံးသွားပြီလား ဆိုသည်ကိုပင် မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နတ်ဘုရားဘုရင် နန်းတော်မှ တပည့်များ၏ နှလုံးသားများ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားတော့၏။

ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသည့် အခြေအနေတွင်ပင် ထျန်းကျီဘုံ သတ္တမအလွှာ အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပညာရှင် တစ်ဦးကို လက်သီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သွေးစိမ်းများ အန်သွားစေနိုင်ခြင်းက ဖုန်းဝူချန်၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြောက်စရာ ကောင်းကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေလေ၏။

"လိန်ယွင်ခုံး... ဒီလို အားနည်းတဲ့ ကောင်ကို ငါ့ကို သတ်ဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာ... ငါ့ကို အရမ်း လျှော့တွက်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် သရော်ရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်ရာ သူ၏ မာနမှာ အဆုံးအစ မရှိအောင် ကြီးမားနေတော့သည်။

"ဟွန့်... ငါ နန်းတော်သခင်ရဲ့ အရှေ့မှာ လာပြီး မာနထောင်လွှားမနေစမ်းနဲ့..."

လိန်ယွင်ခုံးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကြီးစိုးသော လူသတ် အငွေ့အသက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ သူက နည်းနည်းလေးမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး ထိုးတက်သွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားဘုရင် နန်းတော်၏ နန်းတော်သခင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် လိန်ယွင်ခုံးက ဖုန်းဝူချန်ကို ဤနေရာတွင် လာရောက် သောင်းကျန်းခွင့် ပြုပါမည်လား။

“ဝူး…”

လိန်ယွင်ခုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုန်းဝူချန်က လက်နှစ်ဖက်ကို လျှပ်တစ်ပြက် ပူးကပ်လိုက်ရာ လေတိုး သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဘေးတွင် အနက်ရောင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး ရုတ်တရက် ပွင့်ဟလာတော့၏။

"ဟွန့်... ကျုပ်ကို သတ်ချင်ရင်...ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက လုံလောက်ရဲ့လား ဆိုတာ အရင် သုံးသပ်ကြည့်ဦး..."

ဖုန်းဝူချန်က မျက်နှာပေါ်တွင် နည်းနည်းလေးမျှ ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် မရှိဘဲ ရဲရင့်ပြတ်သားစွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက ထိုအနက်ရောင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး အတွင်းမှ ဖြာထွက်လာတော့၏။

"နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ နဝမအလွှာပါလား..."

လိန်ယွင်ခုံး၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်ချည်း သုန်မှုန်သွားပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားရလေ၏။ သူက အက်ကွဲကြောင်းကြီးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

အက်ကွဲကြောင်းကြီး အတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါက မည်သူ့ထံမှ ဖြစ်ကြောင်း လိန်ယွင်ခုံး မသိရှိသော်လည်း ၎င်းက သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့၏။

"ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က ယွင်ယိုဇီထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေသေးတယ်..."

ယဲ့ချန်ရွှေ၏ မျက်နှာအမူအရာ လုံးဝ ဖြူရော်သွားပြီး ဝိညာဉ်ပင် လွင့်ထွက်မတတ် ကြောက်လန့်သွားတော့သည်။

"နန်းတော်သခင်... သတိထားပါ..."

အကြီးအကဲ ချန်ယွင်က အလောတကြီး အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်၏။

အလွန်တရာ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါက နတ်ဘုရားဘုရင် နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားမည့် ဖိအားက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေရာ အားလုံးမှာ ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့သွားသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်သို့ အားနည်းစွာ ခွေကျသွားကြတော့သည်။

လင်ရှောင်ရှောင်က ဖုန်းဝူချန်ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ဖုန်းဝူချန် တစ်ယောက် ဤမျှ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို မည်သို့ ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။

"ဒါ နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ... အစ်ကိုကြီးဖုန်းက သူ့ကို တကယ် ဆင့်ခေါ်နိုင်တာလား..."

လင်ရှောင်ရှောင်မှာ ဤအရှိန်အဝါက မည်သူ့ထံမှ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိသွားသဖြင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားရသည်။

လင်ရှောင်ရှောင် အံ့အားသင့်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဤနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ အရှိန်အဝါက သာမန် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ အပြင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များလည်း ထင်ဟပ်နေတော့၏။

"လိန်ယွင်ခုံး... ခင်ဗျားရဲ့ ခမ်းနား ကြီးကျယ်မှုတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ... ကျုပ်ကို သတ်ချင်တယ် ဆို... အခုကျတော့ ဘာလို့ ကြောက်သွားတာလဲ..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် သရော်ရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လိန်ယွင်ခုံးက ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ချေ။

သူတို့ အားလုံး ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီး အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော တည်ရှိမှုက မည်သူ ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သိချင်နေကြတော့၏။

"ဖုန်းဝူချန်... ငါ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ဘူး.. မင်းက ငါ့ကို အတင်းအကျပ် ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မယ်လို့..."

အနည်းငယ် အံ့အားသင့်မှုများ ရောယှက်နေသော အေးဆေးတည်ငြိမ်သည့် အသံ တစ်ခုက အက်ကွဲကြောင်းကြီး အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လိန်ယွင်ခုံးနှင့် အခြားသူများ အားလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့၏။

ဤမျှ ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါနှင့် လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲများပင် ပိုင်ဆိုင်မထားချေ။

အချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီး အတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

--