အခန်း ၈၇၈

အခန်း (၈၇၈) - မီးတောက်နဂါးကို သိမ်းသွင်းခြင်း

"ရှောင်ရှောင်... မကြောက်နဲ့နော်..."

လင်ရှောင်ရှောင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို အာရုံခံမိသည့်အခါ ဖုန်းဝူချန်က သူမကို ကြင်နာစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။ ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးတွင် အခြားသူများအားလုံး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကြသော်လည်း ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် နည်းနည်းလေးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

‘ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမအကြီးအကဲထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းနေပါလား... မဟုတ်သေးဘူး... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက သွေးနတ်ဆိုးလောက်ကို ကြောက်စရာကောင်းနေတာ... သူက တကယ့် စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ နဝမအလွှာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေတာပါလား…’

လိန်ယွင်ခုံးမှာ ပို၍ပို၍ ထိတ်လန့်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ကာ ဖြူဖျော့သွားတော့၏။ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် တုန်ယင်နေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျဆင်းလာသည်။

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသူမှာ လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးပင်။ သို့သော် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော သက်တမ်းရင့် သိုင်းသမားအိုကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေ၏။ ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ နဂါးနတ်ဆိုး၏ လက်အောက်ငယ်သား မီးတောက်နဂါးပင်။

မီးတောက်နဂါး ရပ်တန့်နေသည့် နေရာ တစ်ဝိုက်ရှိ နတ်ဘုရားဘုရင်နန်းတော် တစ်ခုလုံး သေမတတ် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားပြီး မည်သူကမျှ စကားမပြောရဲကြသလို လက်ဖျားလေး တစ်ချက်မျှပင် မလှုပ်ရှားရဲကြတော့ချေ။

"မီးတောက်နဂါး... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်..."

ဖုန်းဝူချန်က မီးတောက်နဂါးကို ကြည့်ရင်း ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဟွန့်..."

မီးတောက်နဂါးက ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်သာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"လိန်ယွင်ခုံး... သေချာ မှတ်ထားလိုက်... နောက်ထပ် နှစ်လကြာရင် နဂါးနတ်ဘုရားမဟာမိတ်အဖွဲ့က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်နန်းတော်ကို သေချာပေါက် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မယ်..."

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် သရော်ရင်း ကြွေးကြော်လိုက်၏။

စကားသံအဆုံးတွင် ဖုန်းဝူချန်က လင်ရှောင်ရှောင်၏ လက်ကို ဆွဲကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး မီးတောက်နဂါးကလည်း သူတို့၏ အနောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါသွားတော့သည်။ ဖုန်းဝူချန်က နတ်ဘုရားဘုရင်နန်းတော်ကို ခြောက်လှန့်ရန်အတွက် သူ့ကို အသုံးချနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း မီးတောက်နဂါး ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားသည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဘုရားဘုရင်နန်းတော်မှ လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြ၏။ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေခဲ့ကြရာမှ ယခုအခါ လေကို လုရှူနေကြရတော့သည်။

"မီးတောက်နဂါး ဟုတ်လား... တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ... အရမ်းကို ကြောက်ဖို့ ကောင်းလွန်းတယ်..."

ယဲ့ချန်ရွှေက သွေးဆုတ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ နဝမအလွှာ အထွတ်အထိပ်ပဲ... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက သွေးနတ်ဆိုးလောက်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်..."

လိန်ယွင်ခုံးက ထိတ်လန့်တကြား ဖြေကြားလိုက်ရာ သူ၏ အသံများပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေတော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး... ဒီကိစ္စကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမအကြီးအကဲဆီ ချက်ချင်း သတင်းပို့မှ ဖြစ်ပါမယ်..."

ချန်ယွင်က ပြာယာခတ်စွာဖြင့် အကြံပြုလိုက်၏။

နတ်ဘုရားဘုရင်နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ပမာ အလွယ်တကူ အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသော ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် ပညာရှင် တစ်ဦးကို ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့၏။

ဖုန်းဝူချန် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှ မာနထောင်လွှားရဲသနည်း ဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ကျောထောက်နောက်ခံသာ မရှိပါက သူတို့အနေဖြင့် လုံးဝ လုံခြုံမှု မရှိတော့သည့်အလား ခံစားနေကြရသည်။

...

နတ်ဘုရားဘုရင်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်က စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟတော့ချေ။ မီးတောက်နဂါးကို အနီးနားတွင် မရှိသည့်အလား လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မီးတောက်နဂါးက ဩရှရှ အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟေ့ကောင်လေး... မင်း ရှင်းပြဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးလား..."

"ခင်ဗျားက ဘာကို ရှင်းပြစေချင်တာလဲ..."

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးလျက် ပြန်မေးလိုက်ပြီးနောက်မှသာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော မီးတောက်နဂါး၏ မျက်နှာကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ မီးတောက်နဂါးသည် နဂါးနတ်ဆိုး၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်ငြား ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် နည်းနည်းလေးမျှ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မရှိချေ။

"ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်ရတဲ့ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ..."

မီးတောက်နဂါးက လေးနက် တင်းမာစွာ မေးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို ချက်ချင်းပင် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်တော့မည့်အလား ပင်ဖြစ်နေတော့၏။

ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် မီးတောက်နဂါးကို အတင်းအကျပ် ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းက သူ့ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေ၏။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ နဝမအလွှာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိနေသော မီးတောက်နဂါး တစ်ကောင် အနေဖြင့် ဖုန်းဝူချန်၏ ထိန်းချုပ်ခံရမှုကို မည်သို့လုပ် လိုလိုလားလား လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

"ခင်ဗျားက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးနတ်ဆိုးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး နဂါးမျိုးနွယ်စုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတာ ဟုတ်လား..."

ဖုန်းဝူချန်က ရေခဲတမျှ အေးစက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟွန့်... နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိုက်ကျိအကြီးအကဲ ခြောက်ယောက် ပေါင်းပြီး ငါ့သခင်ကို ပိတ်လှောင်မထားခဲ့ရင် လုံထျန်းကျန့်က ခေါင်းဆောင်ကြီး နေရာကို ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မှာလဲ... ငါ့သခင်လည်း ကျဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မီးတောက်နဂါးက နဂါးမျိုးနွယ်စု အပေါ် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

"ဟေ့ကောင်စုတ်လေး... မင်းက သခင်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရထားတာနဲ့တင် ငါ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့... မင်းကိုယ်ထဲမှာ သခင်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို မြင်နေရလို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် မင်းကို ငါ သတ်ပစ်တာ ကြာလှပြီ..."

မီးတောက်နဂါးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

‘အစ်ကိုကြီးဖုန်းက နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရထားတာလား... ဘုရားရေ…’

လင်ရှောင်ရှောင်၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များ လုံးဝ ပြူးကျယ်သွားကာ ဖုန်းဝူချန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေမိတော့၏။

အံ့မခန်း။ လုံးဝကို အံ့မခန်း ဖြစ်လွန်းလှသည်။ ဖုန်းဝူချန် တစ်ယောက် နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်ကို အမှန်တကယ် ရရှိထားလိမ့်မည်ဟု လင်ရှောင်ရှောင် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်ချည်း အုံ့မှိုင်းသွားပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတာ... ဒါက နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ချလိုက်တာပဲ..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မီးတောက်နဂါး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့၏။

"နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်ပြီး မာနကြီးလဲ... နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းရဲတယ်ပေါ့... ခင်ဗျားက နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ သင်ကြားပေးမှုနဲ့ တန်လို့လား... နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားနဲ့ကော တန်ရဲ့လား..."

ဖုန်းဝူချန်က မျက်နှာနည်းနည်းလေးမျှ မထောက်ဘဲ ဒေါသတကြီး ဆူပူ ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။ ဤလောကတွင် နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ လူကို ဤကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိမ်းမောင်းဝံ့သူမှာ ဖုန်းဝူချန် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေမည်။

"သခင်..."

မီးတောက်နဂါး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဖုန်းဝူချန်ကို ကြည့်ရင်း နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

မီးတောက်နဂါး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင် သူ့ကို ဆူပူ ကြိမ်းမောင်းခဲ့သည့် မြင်ကွင်းက ယမန်နေ့ကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အလား ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ အတိတ်ကို ပြန်လည် သတိရမိသည့်အခါ မီးတောက်နဂါး၏ မျက်လုံးများ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းပြသော လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများ ရူးသွပ်စွာ လှိုက်လာတော့သည်။

"ခင်ဗျားက နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို သခင်လို့ အသိအမှတ်ပြုသေးရဲ့လား... ခင်ဗျားက တန်လို့လား... အကယ်၍ နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးပြီး ခင်ဗျား နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာကိုသာ သိသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် ခံစားရမလဲ စဉ်းစားကြည့်ဖူးလား..."

ဖုန်းဝူချန်က ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း..."

မီးတောက်နဂါး ဒေါသထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လင်ရှောင်ရှောင်က ဖုန်းဝူချန်၏ အင်္ကျီလက်စကို ဆွဲကာ ခပ်တိုးတိုး တားဆီးလိုက်၏။

"သခင်... သခင့်ကို တပည့် အရမ်း လွမ်းနေခဲ့တာပါ..."

မီးတောက်နဂါးက ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ညည်းတွားလိုက်ရာ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သော မျက်ရည်များ တဝေါဝေါ ကျဆင်းလာတော့သည်။

'မီးတောက်နဂါးက နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား နောက်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါခဲ့ပြီး နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားလိုပဲ မာနကြီးတဲ့ စိတ်သဘောထား ရှိတယ်... သူ့ကို သေချာပေါက် သိမ်းသွင်းမှ ရမယ်... ကြည့်ရတာ နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို သုံးပြီး သူ့ကို ဖိနှိပ်မှ ရတော့မယ် ထင်တယ်...'

ဖုန်းဝူချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိတ်တဆိတ် သုံးသပ်လိုက်၏။

မီးတောက်နဂါး၏ ရင်ထဲတွင် နဂါးမျိုးနွယ်စု အပေါ် ပြင်းထန်သော အမုန်းတရားများ ကိန်းအောင်းနေ၏။ အကယ်၍ သူ့ကိုသာ အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက အနာဂတ်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အသုံးချခြင်းကို ခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။

ထိုသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်က နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ မျက်နှာပြောင်းလဲခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ စွမ်းအားများကို သူ၏ လက်ဝါးပြင်ထက်သို့ စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် မီးတောက်နဂါး၏ နဖူးပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တင်လိုက်တော့၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မီးတောက်နဂါး၏ စိတ်အာရုံ အတွင်း၌ နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ပုံရိပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးစိုးသော အရှိန်အဝါက သူ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"သခင်... သခင်..."

နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးတောက်နဂါးမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ကျလာတော့၏။ သူက ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"မီးတောက်နဂါး... သခင့်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"မီးတောက်နဂါး... မင်း ငါ့ကို အရမ်း စိတ်ပျက်အောင် လုပ်တာပဲ..."

နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ ဖုန်းဝူချန်က နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ဟန်ပန်၊ မျက်နှာအမူအရာနှင့် အလွန်တရာ မာနကြီး ခမ်းနားလှသော အသွင်အပြင်တို့ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်း ပြသနေလေ၏။ သူ၏ အရှေ့ရှိ နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ ဖုန်းဝူချန် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"သခင်... အထင်လွဲနေတာပါ... သခင့်အတွက် ကလဲ့စားချေပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ... လုံထျန်းကျန့်ရဲ့ ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အခါမှာ တပည့် အနေနဲ့ သွေးနတ်ဆိုးနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့လို့ပါ... နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်တာ လုံးဝ မဟုတ်ရပါဘူး... သခင့်ရဲ့ စကားတွေကို တပည့် အမြဲတမ်း မှတ်သားထားပါတယ်..."

မီးတောက်နဂါးက ထိတ်လန့် ပြာယာခတ်စွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်၏။

"မီးတောက်နဂါး... အရာအားလုံးကို ဖုန်းဝူချန် လက်ထဲ ငါ လွှဲအပ်ခဲ့ပြီးပြီ... ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းဖို့ ငါ့မှာ ကံမပါခဲ့တဲ့ အတွက်... ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ဖုန်းဝူချန်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်... မင်းရဲ့ အမုန်းတရားတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ... ဖုန်းဝူချန်ကို အစွမ်းကုန် ကူညီပြီး ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို အကောင်အထည် ဖော်ပေးပါ... ဒါက မင်းကို ငါပေးတဲ့ နောက်ဆုံး အမိန့်ပဲ... ငါ့ကို ထပ်ပြီး စိတ်မပျက်စေနဲ့တော့..."

နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း အပြည့်ဖြင့် မာနထောင်လွှားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ သခင်... မီးတောက်နဂါး အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်..."

မီးတောက်နဂါးက ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်၏။

"အခုကစပြီး ဖုန်းဝူချန်က မင်းရဲ့ သခင်ပဲ... ဖုန်းဝူချန်ကို မြင်တာ ငါ့ကို မြင်တာနဲ့ အတူတူပဲ..."

နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက ထပ်မံ မှာကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

မီးတောက်နဂါးက နည်းနည်းလေးမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရိုသေစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

"နတ်ဆိုးသခင်ရဲ့ ပိတ်လှောင်မှုက မကြာခင် ပျက်စီးတော့မယ်... နဂါးနတ်ဆိုး အမိန့်တော်ကို ယူပြီး မီးလျှံဝိညာဉ်နဲ့ မီးလျှံမီးတောက်တို့ကို ကယ်တင်ဖို့ ဖုန်းဝူချန်နဲ့အတူ သွားလိုက်ပါ... ငါ့လက်အောက်က စစ်သူကြီးတွေကို ပြန်စုစည်းပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်အောင် ဖုန်းဝူချန်ကို ကူညီပေးပါ... တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို စည်းလုံးပြီး ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ပါ..."

နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဆိုး ဟု ရေးထိုးထားသော အနက်ရောင် တံဆိပ်ပြား တစ်ခုက မီးတောက်နဂါးထံသို့ လွင့်မျောလာတော့၏။

"သခင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယ ညီနဲ့ တတိယ ညီ အသက်ရှင်နေသေးတာလား..."

မီးတောက်နဂါးက ရူးသွပ်စွာ ဝမ်းသာရွှင်မြူးလျက် မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ဆီမှာ ဝိညာဉ် အစအနလေးတွေ ကျန်နေသေးတယ်... ဖုန်းဝူချန်က သူတို့ကို အသက်ပြန်ရှင်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်... သွားတော့... ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို အကောင်အထည် ဖော်ပေးလိုက်ပါ..."

နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း မှုန်ဝါး ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... သခင့်ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို တပည့် သေချာပေါက် အကောင်အထည် ဖော်ပေးပါ့မယ်..."

မီးတောက်နဂါးက ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ကတိပေးလိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း နှမြောတသစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"သခင်... သခင်…”

--