အခန်း ၁၄၃၆

အခန်း (၁၄၃၆) နင်နဲ့ ငြင်းခုံနေရတာကိုက ပျင်းစရာကောင်းလွန်းတယ်

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော ဝေ့ချင်းရှောင်းသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာတွင် လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက မင်းပြောနေတဲ့ ဝေ့ယွီဟွာရဲ့ အရှိန်အဝါလား"

ထိုစဉ် တည်ငြိမ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝေ့ချင်းရှောင်းမှာ လန့်သွားပြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဒုတိယထပ် လက်ရန်းပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကြယ်များစုံလင်နေသော ညကောင်းကင်ယံကို ငေးမောနေသည့် ရွှယ်အန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်း အေးခဲသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ သူမကို ပြုံးပြလာသည်။

"ဟုတ်လား"

ထိုအခါမှသာ ဝေ့ချင်းရှောင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး စကားပြောရန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် အဝေးရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ယာဉ်တန်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး မြို့ကို ဖိချလာသည့် မိုးတိမ်မည်းကြီးများအလား အင်အားအပြည့်ဖြင့် ချီတက်လာခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ယာဉ်တန်းကြီးက ဝေ့မိသားစု စံအိမ်အထက်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝေ့မိသားစု တစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

"သခင်လေး သုံးပဲ"

"သခင်လေး သုံး ပြန်ရောက်လာပြီဟေ့"

အော်ဟစ်သံများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ အထိုတစ္ဆေရထားလုံးထဲမှနေ၍ သူမအပေါ် ဘက်စုံ ဖိအားများ သက်ရောက်စေသည့် အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါ တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်းသည် ရွှံ့အိုင်တစ်ခုထဲသို့ ကျွံကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ခြေချစရာ နေရာမရှာတွေ့ဘဲ ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူမမသိလိုက်ဘဲ ရွှယ်အန်းက သူမဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောကာ ပြောသည်။

"စွမ်းရည်က သိပ်မရှိဘဲ ဟန်ရေးကတော့ တော်တော်ကြီးတာပဲ"

ဝှစ်

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ထိုစကားလုံးများက လေးလံသော တူကြီးတစ်လက်အလား သူမမျက်စိရှေ့ရှိ စိတ်ကူးယဉ် အာရုံများအားလုံးကို ချက်ချင်း ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ဝေ့ချင်းရှောင်းက အသက်ကို လုရှူလိုက်ရပြီး တစ္ဆေရထားလုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အကျပ်အတည်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူမ နားလည်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးမှာ ဝေ့ယွီဟွာက သူ၏ ယခင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ထိုးဖောက်ကျော်လွန်ပြီး နန်းတော်သခင် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထိုမျှမက အစောက အရှိန်အဝါက ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားတစ်ခုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ဤသည်ကတော့ ဝေ့ယွီဟွာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် တစ်ခုကို အထင်အရှား ကျွမ်းကျင်နေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ထိုအရာကို ဝေ့ချင်းရှောင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ရွှယ်အန်းက စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် စိတ်ကူးယဉ် အာရုံကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို သူမ လျစ်လျူရှုမိသွားစေသည်။ သူမ လျစ်လျူရှုမိခဲ့သော်လည်း တစ္ဆေရထားလုံးထဲရှိ ဝေ့ယွီဟွာကမူ လျစ်လျူမရှုမိခဲ့ချေ။

"ဟင်... ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ် လောကနယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ဖို့ ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ"

နန်းတော်သခင် အဆင့်သို့ လှမ်းတက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဝေ့ယွီဟွာ၏ နတ်ဘုရား အာရုံခံစားမှုမှာ မိုင်ထောင်ချီသော နယ်မြေကို လွှမ်းခြုံနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရား အာရုံခံစားမှု လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်မျှ ပုန်းကွယ်နေ၍ မရနိုင်ကြောင်းကို သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ရွှယ်အန်း ရှိနေသည်ကို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူက ရွှယ်အန်းထံမှ မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အဲဒီ စကားတစ်ခွန်းက တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ ပြောလိုက်မိပြီး စိတ်ကူးယဉ် လောကနယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သလိုမျိုးပဲ ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်မှုမျိုးက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ဝေ့ယွီဟွာက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်မိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝေ့ယင်းယင်းမှာ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ တစ္ဆေရထားလုံးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချိုသာသော အသံဖြင့်ပြောသည်။

"အစ်ကို သုံး... ယင်းယင်းက အစ်ကို ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်နေသော အမူအရာဖြင့် ကျက်သရေရှိစွာ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမက ဝေ့ယွီဟွာနှင့် တွေ့ဆုံရန် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ နာကြည်းချက်များကို ဤအစ်ကို သုံးအား ပြောပြချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ယွီဟွာ၏ နတ်ဘုရား အာရုံခံစားမှုက ဝေ့ယင်းယင်း၏ သွယ်လျလှပသော ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် သူက တစ္ဆေရထားလုံးထဲမှ ကျက်သရေရှိစွာ မဆင်းသက်မီ အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ ဝေ့ယင်းယင်း က သူ့ကို အလျင်အမြန် ကြိုဆိုလိုက်ပြီး ချိုသာသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

"အစ်ကိုသုံး... နောက်ဆုံးတော့ အစ်ကို ပြန်လာပြီပဲ၊ ဟင့်ဟင့်... အစ်ကို မရှိတုန်း တစ်ချို့လူတွေက ညီမကို အနိုင်ကျင့်ကြတယ်"

"အိုး... ဘယ်သူက မင်းကို အနိုင်ကျင့်ရဲတာလဲ"

ဝေ့ယွီဟွာက ဝေ့ယင်းယင်း၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ အဓိပ္ပါယ်ပါနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ အားလုံးက တစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားကြပြီး မမြင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့ကြသည်။ ဝေ့ယင်းယင်း မှာ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပို၍ပင် နာကျင်ခံစားရသည့်ဟန် ပြသကာ အဝေးရှိ ခြံဝင်းကို လက်ညိုးထိုးပြ

သည်။

"ဘယ်သူ ရှိရမှာလဲ၊ ညီမတို့ ဝေ့မိသားစုရဲ့ သခင်မလေး အကြီးဆုံး ပေါ့"

ဝေ့ယွီဟွာက ဝေ့ချင်းရှောင်းနှင့် ရွှယ်အန်းတို့ ရပ်နေသည့် အဝေးရှိ ခြံဝင်းကို သဘာဝကျကျပင် သတိပြုမိပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ မာနက ရည်ရွယ်ချက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြသရန် ဘယ်သောအခါမျှ ခွင့်မပြုခဲ့ချေ။ အထူးသဖြင့် ယခု သူက အောင်ပွဲကို လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြုထားပြီဟု ခံစားနေရချိန်တွင် ဝေ့ချင်းရှောင်းအား လှောင်ပြောင်ရသည့် ပျော်ရွှင်မှုကို သူ ခံစားချင်နေခဲ့သည်။

ဤအရာကို တွေးမိပြီးနောက် ဝေ့ယွီဟွာက အဝေးရှိ ဝေ့ချင်းရှောင်းကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလာသည်။

"ဝေ့ချင်းရှောင်း... စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထွက်သွားတုန်းက နင် ပြန်မလာတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်နေတာ"

"ဒါက ငါ့အိမ်လေ... ငါက ဘာလို့ ပြန်မလာရမှာလဲ"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝေ့ချင်းရှောင်းက သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို အလျင်အမြန် ချိန်ညှိပြီးနောက် ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ပြောတာတော့ ကောင်းသားပဲ"

ဝေ့ယွီဟွာက ချီးကျူးသည့်အနေဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး သူမဘေးတွင် ရပ်နေသော ရွှယ်အန်းကို သဘောကျစွာ ကြည့်မိသည်။

"ဒါကရော ဘယ်သူလဲ"

မည်သူကမျှ စကားမပြောနိုင်မီ ဝေ့ယင်းယင်း က အလျင်အမြန် ပြောသည်။

"အစ်ကိုသုံး... ဒီကောင်ကို ဂရုမစိုက်နဲ့ ၊ သူက စားဖိုမှူး တစ်ယောက် သက်သက်ပဲ"

"စားဖိုမှူး ဟုတ်လား"

ဝေ့ယွီဟွာမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူက သခင်လေး ဟောက်ချန်ကို ဟင်းချက်နည်း သင်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ညီမတို့ ဝေ့မိသားစုရဲ့ သခင်မလေး အကြီးဆုံးက အထူး ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆရာ တစ်ယောက်တဲ့"

ဝေ့ယင်းယင်းက လှောင်ပြောင်မှု အပြည့်ရှိသော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။

"ဝေ့ဟောက်ချန်ကို ဟင်းချက်နည်း သင်ပေးတယ် ဟုတ်လား"

ဝေ့ချင်းရှောင်းက နှာတစ်ချက်မှုတ်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဘာဖြစ်လဲ"

ဝေ့ယွီဟွာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် သူက ပြုံးစစဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။

"သေချာတာပေါ့... စားဖိုမှူး ဖြစ်ရတာလည်း မဆိုးပါဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်ခွင့် ရတာပေါ့ မဟုတ်လား"

ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

"ဝေ့ယွီဟွာ... နင်က ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ၊ ငါ့မောင်ကို စားဖိုမှူး တစ်ယောက် ဖြစ်စေချင်တယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား"

"ဒါဆို ဘာလဲ"

ဝေ့ယွီဟွာက ပခုံးတွန့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ဟားဟား"

ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှုများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေက ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ယွီဟွာက နန်းတော်သခင် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ဝေ့မိသားစု အတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို သူက ဆွဲဆောင်သိမ်းသွင်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်မှာ စွန့်ပစ်ခံ ဖိနပ်များအလား ဖယ်ရှားခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ဝေ့ယွီဟွာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်လာစေကာမူ အမွေဆက်ခံခွင့် အစီအစဉ်ကို မပြောင်းလဲသရွေ့ သူက တတိယ နေရာတွင်သာ ဆက်လက် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အမွေဆက်ခံခွင့် အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲရန်အတွက် မိသားစု၏ အကြီးအကဲများ အားလုံး ရှိနေရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ အကြီးအကဲများ အားလုံး မရှိကြသဖြင့် ဝေ့ချင်းရှောင်းက အခွင့်အရေး တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက လှောင်ပြုံးပြုံးလာသည်။

"ဝေ့ယွီဟွာ... ငါတို့ကြားမှာ ဟန်ဆောင် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး၊ နင် ချန်အာ့ နေရာကို အစားထိုးချင်နေတာ ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့ နင်က လိမ္မာစွာနဲ့ ဦးညွှတ်နေရမှာပဲ၊ ဒါကြောင့်..."

"ခုနက စကားကို နင် ထပ်ပြောရဲလား"

ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ မေးခွန်းက ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဝေ့ယွီဟွာ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက လှောင်ပြောင်စွာ ရယ်မောမိသည်။

"ဝေ့ချင်းရှောင်း... နင်က အရမ်း ရိုးအလွန်းလို့ ငါ့ကို ရယ်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်စေတယ်၊ ငါက နန်းတော်သခင် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ... နင့်ရဲ့ မောင်က ငတုံးတစ်ယောက် သက်သက်ပဲ၊ မိသားစုရဲ့ ရွေးချယ်မှုက မေးနေစရာ လိုသေးလို့လား"

"အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ၊ သိရဖို့အတွက် နင် ကြိုးစားကြည့်ရမှာပဲ"

ဝေ့ချင်းရှောင်းက လေးနက်စွာ ပြော

သော်လည်း သူမ မနည်း တောင့်ခံထားရကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

"ဟားဟားဟားဟား"

ဝေ့ယွီဟွာက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဝေ့ချင်းရှောင်း... နင် ဘာတွေးနေလဲ ဆိုတာကို ငါ သိတယ်၊ အကြီးအကဲတွေ အားလုံး မရှိလို့ ဒါကို အကြောင်းပြချက် လုပ်ပြီး အချိန်ဆွဲဖို့ နင် တွေးနေတာ မဟုတ်လား"

"နင့်ကို ငါ ပြောမယ်၊ နင် မှားသွားပြီ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခုချိန်မှာ မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှု ဆိုတာတွေအတွက် နင်နဲ့ ပြိုင်ဆိုင်ဖို့ကို ငါ ဂရုမစိုက်တော့လို့ပဲ"

"ဟင်"

ဝေ့ချင်းရှောင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝေ့ယွီဟွာ၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှာ တုန်လှုပ်စရာကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက် ရတနာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့လို့ပဲ၊ အကြီးအကဲတွေ အားလုံးနဲ့ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစု အများအပြားက အဲဒီမှာ စုဝေးနေကြပြီ၊ ဒီအရာတွေအတွက် နင်နဲ့ ပြိုင်ဆိုင်ဖို့ ငါ့မှာ စိတ်ကူးရှိသေးတယ်လို့ နင် ထင်နေလား”

--