အခန်း ၁၄၃၇

အခန်း (၁၄၃၇) ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် လျှို့ဝှက် ရတနာ

ဘုန်း

ဝေ့ယွီဟွာ၏ စကားလုံးများမှာ ကြီးမားသော ဗုံးတစ်လုံးအလား ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဘာ... တစ္ဆေလောကနယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမယ့် လျှို့ဝှက် ရတနာ တစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်တာ ဟုတ်လား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လာသည်။

"ဒီတစ်ခါ မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲတွေ အကုန်လုံး ဘာလို့ ထွက်သွားကြတာလဲ ဆိုတာ အခုမှပဲ သဘောပေါက်တော့တယ်၊ သူတို့က လျှို့ဝှက် ရတနာကို ရှာဖို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားကြတာ ဖြစ်ရမယ်"

ဝေ့မိသားစုဝင် အချို့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုနေကြသည်။

"တကယ်လို့ အဲဒါသာ ဟုတ်မယ်ဆိုရင် သခင်လေးသုံးက ဒီလို ခေါ်ဝေါ်နေတဲ့ မိသားစု အမွေဆက်ခံခွင့်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသာ အဲဒီ ရတနာကို ရခဲ့မယ်ဆိုရင် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အနာဂတ်မှာ တစ္ဆေ ဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့တောင် လမ်းစ ပွင့်သွားမှာပဲ"

တစ်ယောက်က အားကျလေးစားစွာ အော်ပြောသည်။ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝေ့ယွီဟွာကို ကြည့်သည့် လူအများ၏ အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက အစွမ်းထက်သူများအတွက် တားမြစ်ဇုန် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ထိုနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသော လျှို့ဝှက် ရတနာမှာ ကျဆုံးသွားသော မရဏအရှင်သခင်နှင့် နီးစပ်မှု အလွန် ရှိနေနိုင်သည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်များအတွင်း တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်၌ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကျဆုံးသွားသော မရဏအရှင်သခင် ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ မရဏအရှင်သခင် ချန်ရစ်ခဲ့သော ရတနာ အစစ်အမှန် ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဝေ့ယွီဟွာကို မရဏအရှင်သခင် အဆင့်အထိ ကြိုးပမ်းနိုင်မည့် အရည်အချင်းများကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ တိုးတက်နိုင်သည့် အရည်အချင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးက လူတို့ကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

စကြဝဠာပေါင်းစုံရှိ ယေဘုယျ စွမ်းအား အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များအရ တစ္ဆေ ဧကရာဇ် ဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ် ဘုရင်အဆင့်တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်ပြီး နန်းတော် သခင် အဆင့်မှာ အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့်နှင့် ညီမျှသည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက တစ္ဆေ မျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များ ကျဆင်းလာခဲ့မှုကြောင့်

ယနေ့ခေတ်တွင် စံသတ်မှတ်ချက်များ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့်သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ စတင်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းကပင် နန်းတော် သခင် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ခေါ်ဆိုရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ် ဘုရင် အတုအယောင် ဖြစ်နေစေကာမူ အင်မော်တယ် ဘုရင် အတုအယောင် တစ်ယောက်သည်လည်း အင်မော်တယ် ဘုရင် တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မရဏအရှင်သခင် အဆင့်မှာ မတူညီချေ။ မရဏအရှင်သခင် အဆင့်မှာ မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ မရှိသော စစ်မှန်သည့် အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့် ဖြစ်သည်။

ဤနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူတို့သည် တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်ပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာကို တည်ဆောက်ကာ ဘိုးဘေးအဖြစ် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မှ မရှိဘဲ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျယ်ပြောလှသော စကြဝဠာပေါင်းစုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင်အင်မော်တယ်ဘုရင်များ၏ အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးပြီး ရှားပါးလှသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤအရာ အားလုံး၏ အရင်းအမြစ်မှာ အင်မော်တယ်ဘုရင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြတ်သန်းရမည့် စစ်ဆေးချက် တစ်ခု၌ တည်ရှိနေသည်။

စစ်ဆေးချက်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် အရည်အချင်းအပေါ် မူတည်သည် မဟုတ်ဘဲ ကံကြမ္မာ ဆိုသည့် မေးခွန်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခွင့်အရေးသာ ရောက်ရှိလာပါက သူတို့သည် မသေမျိုး ဘုရင် အဆင့်သို့ ချောမွေ့စွာ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မဟုတ်ပါက မည်မျှပင် ကြံစည်နေပါစေ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့ခေတ် စကြဝဠာပေါင်းစုံတွင် အင်မော်တယ်သခင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ အများအပြား ရှိနေသော်လည်း အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာမူ သိသိသာသာ ရှားပါးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

‘ဒီတစ်ခါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက လျှို့ဝှက် ရတနာက ကျဆုံးသွားတဲ့ မရဏအရှင်သခင်နဲ့ တကယ်ပဲ ဆက်စပ်နေမယ်ဆိုရင် အခွင့်အရေးက ကြီးမားမှာပဲ’

ထိုအချိန်က ကျဆုံးသွားသော မရဏအရှင်သခင်မှာ သာမန် အင်မော်တယ် ဘုရင် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ အင်မော်တယ်ဘုရင် အထွတ်အထိပ် သို့မဟုတ် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူက သံဆူးကြိုး တောင်ကို တည်ဆောက်ပြီး တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်ကို စကြဝဠာပေါင်းစုံမှနေ၍ တစ်ကိုယ်တော် ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ လူအများ၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဖြစ်ရပ်က မရဏအရှင်သခင် ကျဆုံးပြီးနောက်ပိုင်း တစ္ဆေလောကနယ်ပယ်၏ အကြီးမားဆုံးသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်နိုင်ပြီး ယခင်က စိတ်ဝင်စားမှု အားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ကာ အကြီးစား ပြန်လည် နေရာချထားမှု တစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သူများ ကျဆုံးမည်၊ အသစ်များ ပေါ်ထွက်လာမည်၊ မှူးမတ် မိသားစုများ အလှည့်ကျမည်၊ မိသားစုကြီးများ ပြောင်းလဲသွားမည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်နိုင်ပေသည်။

မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့သော ဆွဲဆောင်မှုကို ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ဝေ့မိသားစု၏ အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ တကယ်ပင် ပြောပလောက်စရာ မရှိပေ။ တစ်ခန်းလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေချိန်တွင် ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ မျက်နှာမှာ သံမဏိအလား မာကျောနေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မှိုင်းညို့မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ သူမက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလာသည်။

"မင်း ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ထိုးဖောက်ကျော်လွန်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး၊ ဒါကလည်း အဲဒီ လျှို့ဝှက် ရတနာကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား"

ဝေ့ယွီဟွာက မောက်မာမှုများနှင့် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရယ်မောသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ အဲဒီ လျှို့ဝှက် ရတနာရဲ့ အမွေအနှစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရရှိခဲ့တာ အမှန်ပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါတင်ပဲ မဟုတ်သေးဘူး..."

သူ့စကားနှင့်အတူ ဝေ့ယွီဟွာ၏ မျက်လုံးများမှာ ထူးဆန်းသော အနီရောင်များဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ဆိုးညစ်သည့် အရှိန်အဝါ တစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် တစ္ဆေခေါင်းပါသော လူသားရုပ်တု တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ ဤရုပ်တုတွင် မျက်နှာအသွင်အပြင် မရှိဘဲ ကြီးမားပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံး တစ်လုံးသာ ရှိသည်။

ဤမျက်လုံးများ၏ အကြည့်နှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ အဆုံးစွန်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများက လှိုင်းလုံးတစ်ခုအလား တက်ကြွလာခဲ့သည်။

ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း

မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် နိမ့်ပါးသော လူ တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးသေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ အခြားသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြား နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"သူ့မျက်လုံးတွေကို မကြည့်ကြနဲ့"

ဝေ့ချင်းရှောင်းမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ဝေ့ယွီဟွာကို စိုက်ကြည့်ကာ သွားများကို ကြိတ်ကာ ပြောသည်။

"စိတ်ပျက်ခြင်း မျက်လုံး၊ နင်က သွေးကြောရဲ့ စွမ်းအားကို တကယ်ပဲ နိုးထလိုက်တာလား"

ဝေ့ယွီဟွာ၏ ရယ်မောသံမှာ ပိုမို မောက်မာလာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ် အံ့အားသင့်သွားလား၊ အဲဒီတုန်းက ငါ ကောင်းကင်ဘုံအတွက် ကင်းလှည့်နေတုန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖြတ်သွားတဲ့အခါ အဲဒီ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမယ့် ရတနာရဲ့ တည်နေရာကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့တာ၊ ငါ အစွန်းပိုင်းကိုပဲ ရောက်ခဲ့ပေမယ့် စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့တယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ တိုးတက်လာရုံသာမက အိပ်မောကျနေတဲ့ သွေးကြော စွမ်းအားကိုပါ နိုးထလာခဲ့တာပဲ"

ဤအကြောင်းကို ပြောနေရင်း ဝေ့ယွီဟွာက ဝေ့ချင်းရှောင်းကို လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လာသည်။

"ဒါကြောင့် ငါက အစစ်အမှန် ဇာတ်လိုက်ပဲ၊ ဘုရင် ဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာသူပေါ့၊ ဝေ့ချင်းရှောင်း... နင်က ဘာနဲ့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်မှာလဲ"

ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ အကြည့်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး ဆီကုန်တော့မည့် ဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်အလား ဖြည်းညင်းစွာ ငြိမ်းသတ်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

‘ဟုတ်တယ်၊ ငါ ဘာနဲ့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်မှာလဲ သူက နန်းတော် သခင် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်၊ သွေးကြော နိုးထလာသူလေ’

ဤအစွမ်းထက်သော လက်နက် နှစ်ခုကို စုစည်းထားသဖြင့် ဝေ့ယွီဟွာသည် ဝေ့မိသားစုတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကျိုးအမြတ်ကိုသာ မြင်တတ်သော အကြီးအကဲများက သူ့ကို တွန့်ဆုတ်မှု မရှိဘဲ ရွေးချယ်သွားလိမ့်မည် ဆိုသည်မှာ ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ပေသည်။ ‘သူမ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ... ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ’

အကယ်၍ ဝေ့ဟောက်ချန်သာ ယခုချက်ချင်း ရောဂါ ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ရင်တောင် ဝေ့ယွီဟွာ၏ အဆင့်အတန်းကို တုန်လှုပ်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ချေ။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဝေ့ယွီဟွာ၏ အပြုံးမှာ ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီးနောက် ဝေ့မိသားစု လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့... ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမယ့် လျှို့ဝှက် ရတနာကို ဖွင့်လှစ်ဖို့အတွက် နင်တို့ အားလုံးကို ငါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်၊ သွားဖို့ ဆန္ဒရှိကြလား"

ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော ကမောက်ကမ ဖြစ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လာကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

"သခင်လေးသုံး... အဲဒီ ရတနာကို ဖွင့်လှစ်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် သခင်လေးရဲ့ အစေခံအဖြစ် အမှုထမ်းပါ့မယ်"

"သခင်လေးသုံး... ကျွန်တော်လည်း ဆန္ဒရှိပါတယ်"

အော်ဟစ်သံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ဝေ့ယွီဟွာက သူတို့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော မောက်မာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... စိတ်မပူကြနဲ့၊ ငါ မင်းတို့ကို ခေါ်သွားပေးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝေ့ယွီဟွာက ဝေ့ချင်းရှောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ဝေ့ချင်းရှောင်း... နင့်ကို ငါ အခက်အခဲ မဖြစ်စေချင်ဘူး၊ နင် အခု ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ကို အရှင်သခင်လို့ အသိအမှတ်ပြုရင်... နင့်နဲ့ နင့်မောင်ကို ငါ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေးပါ့မယ်"

ထိုစကားလုံးများက အမှန်တကယ်တွင်မူ အလွန်အမင်း ရက်စက်လွန်းလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝေ့ယွီဟွာ ဆိုလိုသော အရှင်သခင် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းမှာ ဝေ့ချင်းရှောင်းကို သူ၏ အကျဉ်းသားနှင့် အရုပ်ကစားစရာ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် ထာဝရ ပိတ်မိနေလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ လူတိုင်းက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသော ဝေ့ချင်းရှောင်းကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဤအကြည့်များမှာ သနားကြင်နာမှု၊ အထင်သေးမှုများနှင့် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဝေ့ယင်းယင်း ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူမှုများ လျှံကျနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဝေ့ချင်းရှောင်းမှာ လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်တက်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ တစ်သက်တာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုလျှင် ဝေ့ယွီဟွာ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမသည် တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သေချာပေါက် ရွေးချယ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ချေ။ သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူလည်း ရှိနေသေးသည်။

ဝေ့ချင်းရှောင်းက အကယ်၍ သူမ ယခု သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူမ၏ ငတုံး မောင်ဖြစ်သူကို မရေမတွက်နိုင်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ စောင့်ကြိုနေလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။ ၎င်းမှာ သေခြင်းတရားထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူ အတွက် သူမ အလွယ်တကူ သေဆုံး၍ မရချေ။

‘ဒါဆို သူမ တကယ်ပဲ ဒူးထောက်ပြီး ကျွန်တစ်ယောက်၊ အရုပ်ကစားစရာ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားရတော့မှာလား’

ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ နှလုံးသားမှာ မခံချိမခံသာဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ပါးလွှာပြီး အရိုးစင်းသော လက်တစ်ဖက်က ဝေ့ချင်းရှောင်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

"ခွင့်ပြုပါဦး... မင်းတို့ စကားပြောလို့ ပြီးပြီလား”

--