အခန်း ၄၉၆

အခန်း။ ၄၉၆

ဘုန်း….

ကြံ့နတ်ဆိုး၏ ပျော့ပျောင်းသော ဝမ်းဗိုက်မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကြီးမားသော သွေးပေါက်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သွေးများနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများမှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ စီးကျလာသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ပြီးဆုံးသွားခြင်း မဟုတ်သေးပေ။

လုံယီမှာ တစ်ခဏအတွင်း လက်သီးချက်ပေါင်း ဒါဇင်ကျော်ဖြင့် ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ကြံ့နတ်ဆိုး၏ ဒဏ်ရာမှာ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပေ ၃၀ ခန့်မြင့်မားသော ကြံ့နတ်ဆိုးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး အသားစိုင်များနှင့် အရိုးကျိုးများအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိကာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ လုံယီက သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်မှာ အသက်ရှူနှုန်း နှစ်ကြိမ်မျှပင် မကြာလိုက်ပေ။

"သေစမ်း"

အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များထဲတွင် အလယ်အလတ်အဆင့်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည့် ခေါင်းသုံးလုံးပါသော ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးမှာ အရှိန်ပြင်းစွာ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ တောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော လက်သည်းများမှာ လုံယီ၏ လက်ရှိအားအင် ကုန်ဆုံးနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

လုံယီမှာ ရိုက်ခတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး မြို့ရိုးထူထူကြီးကို ဖောက်ထွက်ကာ အမြောက်ဆန်ကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း ကိုယ်ပေါ်ရှိ မှန်သံချပ်ကာမှာမူ ပျက်စီးခြင်း မရှိဘဲ စီးဆင်းနေဆဲဖြစ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသည်။

"မင်း ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး"

လုံယီက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးက သူ့ကို ငှက်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ဘေးသို့ ရိုက်လွှတ်လိုက်ရာ လုံယီမှာ ငှက်၏ ကျောပေါ်သို့ အလွယ်တကူ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ထိုငှက်မှာ အရင်က ကြံ့နတ်ဆိုးနှင့် အရွယ်အစား မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်ပြီး နေနှင့်လကိုပင် ကွယ်နိုင်လောက်သည့် အနီရောင် တောင်ပံများ ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာလည်း အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သော်လည်း ခုခံကာကွယ်ရေးတွင် ကြံ့နတ်ဆိုးကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

လုံယီက လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ငှက်၏ လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်လိုက်ရာ သွေးတိုင်မှာ ပေတစ်ရာအမြင့်အထိ ပန်းထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် သံချပ်ကာဖောက်ထွင်းခြင်း လက်သီးချက်ဖြင့် ငှက်၏ ဝိညာဉ်ကို အပိုင်းပိုင်း ချေမှုန်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လုံယီ၏ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပစ်ခတ်လာသည်။

ရင်ဘတ်တွင် အစိမ်းရောင် ကျောက်မျက်ရတနာ မြှုပ်နှံထားသည့် အစွမ်းထက်သော သမင်နတ်ဆိုးက အဝေးမှနေ၍ အေးစက်စက် ကြည့်နေသည်။ ယခင်က ၎င်းသည် လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ဖူးသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုံယီ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် နှလုံးသားကို တည့်တည့်ရွယ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

သို့သော် သမင်နတ်ဆိုး၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

လုံယီမှာ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ယိုင်သွားသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အနီရောင် မှန်သံချပ်ကာမှာ အနည်းငယ်သာ ပိန်ဝင်သွားပြီး လုံးဝ ဖောက်ထွက်မသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ အားရစရာကောင်းသည့် သေစေနိုင်သော ရောင်ခြည်မှာ လုံယီ၏ အသားအရေကိုပင် မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

သမင်နတ်ဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသော်လည်း လုံယီမှာ လက်စားချေရန် မကြိုးစားဘဲ နောက်ထပ် အားနည်းသည့် ကြွက်နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၏ ရှေ့သို့ရောက်အောင် သွားကာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အမှုန့်ချေလိုက်သည်။

"ကောင်လေး မင်းကို ငါ့ရဲ့ အရုပ်တစ်ခု ဖြစ်စေရမယ်"

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မရှိဘဲ မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် တစ္ဆေအရိပ်မှာ လုံယီ၏ ဘေးသို့ ဆိတ်ငြိမ်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ထို့နောက် သူ၏ စိတ်ကို ထူးဆန်းစွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ လုံယီမှာ မူးဝေလာပြီး မျက်နှာ၏ အပေါက် ၇ ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျလာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုံစံ ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

စီး…ရရရ.

လုံယီ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် သိမ်းငှက်တစ်ကောင်က စဉ်ဆက်မပြတ် ပျံဝဲလျက် ထိုရုတ်တရက် ရောက်လာသော ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ခုခံနေသည်။

"ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်ကိုလည်း ခံစားကြည့်ဦး သံချပ်ကာဖောက်ထွက်ခြင်း……"

လုံယီက တစ္ဆေနတ်ဆိုးဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ မမြင်နိုင်သော လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ္ဆေနတ်ဆိုး၏ မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ မုန့်စိမ်းကဲ့သို့ ဆွဲဆန့်ခံလိုက်ရသဖြင့် နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုတစ္ဆေနတ်ဆိုးမှာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားပြီး အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လုံယီထံမှ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

ထို့နောက် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များ၏ တပ်ဖွဲ့မှာ လုံယီဆီသို့ နီးကပ်လာကြသည်။ အရပ်ပေပေါင်း ၁၀၀ ကျော်မြင့်မားသည့် တောင်ကုန်းဘီလူး၊ သွေးရောင် အင်းဆက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အင်းဆက်နတ်ဆိုး၊ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် ဆင်နတ်ဆိုး စသည့် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးများမှာ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အားပြိုင်လျက် ရှိနေကြသည်။

လုံယီမှာ အခြေအနေမှာ အလွန်ခက်ခဲနေကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

လက်ရှိ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များကို အနိုင်ယူရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာဓားအသွင်ကိုသာ အသုံးပြုမှ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိမည်ပင်။

သို့သော် ထိုနည်းလမ်းမှာ ချီစွမ်းအားကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲရသဖြင့် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုထားပြီး နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ်သာ အခွင့်အရေး ကျန်ရှိတော့သည်။

ရှေ့တွင် ရှိနေသည့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်အရေအတွက်မှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးပွားလာနေသည်။

ဆုတ်ခွာနိုင်တဲ့ လူသားတွေ အကုန် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ။ နောက်ထပ် အန္တရာယ်ယူစရာ မလိုတော့ဘူး။

ထိုသို့ လုံယီ တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် လုံယီ မနှောင့်နှေးတော့ပေ။

"ကိုယ်ခန္ဓာဓားအသွင်"

လုံယီသည် တစ်ဖန်ပြန်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူပုံသဏ္ဌာန် ရောင်စုံအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ ဝိုင်းရံရန် ကြိုးစားနေသော နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များမှာ ၎င်းကို မတားဆီးဝံ့ကြဘဲ အလုအယက် ရှောင်တိမ်းသွားကြသည်။

ဝူး….

ရောင်စုံအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်များ၏ ဝိုင်းရံမှုကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားသည်။

လေထဲတွင် အဖြူရောင် လမ်းကြောင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် လုံယီသည် သူ၏ အမြင့်ဆုံး အရှိန်ဖြစ်သည့် အသံ၏ ၃.၅ ဆ၊ မြေပြင်အသွင်ပြောင်းခြင်း၊ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် မှော်အတတ်တို့ကို အသုံးပြုကာ စစ်မြေပြင်မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဟွိုင်မြို့ အပြင်ဘက်တွင် သန်းနှင့်ချီသော နတ်ဆိုးတပ်မကြီးမှာ လုံယီ ထွက်ခွာသွားသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေကြရတော့သည်။ လုံယီမှာမူ အနီရောင် သူရဲကောင်း၏ စာရင်းဇယားတွင် နောက်ထပ် အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ထပ်မံ မှတ်တမ်းတင်နိုင်လိုက်သည်။

"အဲဒီ ရွံစရာကောင်းတဲ့ အနီရောင် သူရဲကောင်း လွတ်သွားပြန်ပြီ။ ငါတော့ ဒေါသထွက်လွန်းလို့"

တောင်ကုန်းဘီလူးက ဒေါသတကြီးဖြင့် မြေပြင်ကို လက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ကံဆိုးသည့် နတ်ဆိုးငယ်လေးအချို့မှာ အသားစိုင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်တွင် ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဟောကိန်းတွက်ချက်သူ သေသွားပြီ။ နောင်ဆိုရင် သူ့ကို တားဆီးဖို့ မလွယ်တော့ဘူး"

သမင်နတ်ဆိုးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အကယ်၍ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မှ အနီရောင် သူရဲကောင်းကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပါက နောင်တွင်ကော အခွင့်အရေး ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟွိုင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်တိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အောင်ပွဲခံသည့် ခံစားချက်မရှိဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုများသာ အေးစက်စွာ လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။