အခန်း ၂၁၉

အခန်း (၂၁၉) ထိတ်လန့်သွားသော ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်း

ထိုစကားများကို ကြားပြီးနောက်။

ဟွမ်ဇီမှာ အသက်ပြင်းပြင်း မရှူဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဂနာမငြိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေ၏။

ပရော်ဖက်ဆာချင်နှင့် အခြားသူများသည် ချန်ဖုန်း၏ စကားများနောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူကတော့ နားလည်ခဲ့၏။

ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင် ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးက သူ့ကို ကြက်တစ်ကောင်လို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူသာ အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားမည်ဆိုပါက ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာမည် ဖြစ်၏။ သူက တစ်ဖက်လူကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်သေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ခုခံတိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဥပမာပြရလျှင် နယ်စပ်တွင် ရှိနေခဲ့စဉ်ကပင်။

ချင်းလုံသည် စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို လုံးဝ ယှဉ်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

အကယ်၍သာ ချင်းလုံက အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားမည်ဆိုပါက စစ်သေနာပတိ ယင်းရှား ကို သေချာပေါက် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ဖုန်း၏ အကူအညီ လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းထျန်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန် တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့၏။

"ရှောင်ချန်... ဒီ အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို အလုံးအရင်းနဲ့ ထုတ်လုပ်လို့ ရနိုင်မလား"

"အကယ်၍ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ရဲ့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားတိုင်းသာ ဒီလိုစစ်လက်နက်ပစ္စည်း တစ်စုံစီ ပိုင်ဆိုင်ထားမယ်ဆိုရင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ရဲ့ အလုံးစုံစွမ်းအားက နောက်ထပ် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးလာနိုင်တယ်လေ"

"ပထမမျိုးဆက် ထုတ်ကုန်က သာမန်အဖွဲ့ဝင်တွေအတွက် သင့်တော်တယ်"

"အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကတော့ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစုတွေအတွက် သင့်တော်တယ်"

အများအားဖြင့် ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်များသည် ရက်စက်သော လက်တွေ့ဘဝနှင့် ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိပေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ချန်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ပြဿနာပဲ... လက်ရှိမှာ အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ လုပ်ဖို့ ရနိုင်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းက အတော်လေး နည်းပါးနေသေးလို့ အလုံးအရင်းနဲ့ ထုတ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး"

"နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုက စက်ပစ္စည်း ပြဿနာပဲ"

သူက ဓာတ်ခွဲခန်းထဲရှိ စက်ပစ္စည်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါတွေ အကုန်လုံးက ခေတ်နောက်ကျနေပြီ... စက်ပစ္စည်းတွေက လိုအပ်ချက်တွေကို မမီဘူး... အခု အောင်မြင်သွားတာက ကံကောင်းသွားလို့ပဲ"

"ဟူး"

ကျန်းထျန်ရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူ အနည်းငယ်လည်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့ပေသည်။

"ဝန်ကြီးကျန်း... ခင်ဗျား ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို အရင် စုဆောင်းထားလို့ ရပါတယ်... အလုံးအရင်းနဲ့ ထုတ်လုပ်လို့ မရပေမဲ့ အစုံအနည်းငယ်လောက် လုပ်ဖို့ဆိုတာကတော့ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး"

ချန်ဖုန်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"နောက်မှ ဒီတစ်စုံကို ရှန်ကွမ်ယွဲ့ဆီ ပို့ဖို့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ပါ... ခင်ဗျား ကုန်ကြမ်းတွေ အကုန်လုံး စုဆောင်းပြီးသွားရင် နောက်ထပ် အစုံအနည်းငယ်လောက် ထပ်လုပ်လို့ ရမရဆိုတာကို ကျွန်တော် ကြည့်ပေးမယ်"

"နားလည်ပါပြီ"

ကျန်းထျန်ရှန်း အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့ပေသည်။

ဤ အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ အား စစ်သေနာပတိထံ ပေးအပ်ရန်အတွက် သူ့တွင် မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

"ချန်ဖုန်းက ဒီတစ်ခါ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ကို လာတာ စစ်သေနာပတိအတွက် အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို အထူးတလည် လာလုပ်ပေးတာနဲ့ တူတယ် ငါများ စိတ်ကူးယဉ်နေမိတာလား"

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း တည်ကြည်သွားခဲ့ပေ၏။

"ဝန်ကြီးကျန်း... ဟွာရှနိုင်ငံမှာ ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တွေ ရှိတယ် မဟုတ်လား... ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တွေသာ အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိသင့်တယ်"

"တခြားသူတွေက အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်... ရန်သူတွေက သူတို့ဆီကနေ အလွယ်တကူ လုယူသွားနိုင်တယ်"

"ကျွန်တော် တီထွင်ထားတဲ့ အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို ရန်သူတွေက ကျွန်တော့်ကို ပြန်သုံးတာမျိုး အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

"ရှောင်ချန်... အဲဒီအတွက်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့"

ဝန်ကြီးကျန်းက သူ့ကို အလျင်အမြန် စိတ်ချစေလိုက်သည်။

အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို အဆင့်မြင့်နည်းပညာဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန နှင့် ဟွာရှနိုင်ငံ နှစ်ခုစလုံးအတွက် ကြီးမားသော အရေးပါမှု ရှိပေ၏။

ထို့နောက် သူသည် အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို ရှန်ကွမ်ယွဲ့ထံ ပို့ဆောင်ရန် လူတစ်ဦးအား စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

အလွိုင်းတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့တော့၏။

ဝတ်စုံကို အမျိုးသမီးများအတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူမအတွက် အထူးတလည် ပြုလုပ်ထားကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

"ဂရုတစိုက်နဲ့ အားထုတ်မှုတွေ အများကြီး ထည့်ဝင်ထားတယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ..."

......

ချန်ဖုန်းသည် ကျိုတိုတွင် ဆက်မနေခဲ့ချေ။

သူသည် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ဖြင့် ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လာခဲ့သည်။

ရွှီချင်းချန်မှာ ကြိုတင်ပြန်ရောက်နေပြီး သူ့ကို လာတွေ့ချင်နေခဲ့၏။

ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးစင်တာ။

ဆယ့်ရှစ်လွှာ။

ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီ၏ လိပ်စာမှာ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပေသည်။ နာမည်ကို ချန်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းသော ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာရမည် ဖြစ်၏။

အလွှာတစ်ခု၏ ထက်ဝက်နီးပါးကို နေရာယူထားလေသည်။

ချန်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ ကုမ္ပဏီအတွင်း၌ လူများဖြင့် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

စုံစမ်းကြည့်ပြီးနောက်မှသာ သူ သိလိုက်ရပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ရန် မူလက ယွမ် ၁ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားခဲ့ပြီး ၎င်းကို ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်မြင်သံကြားနယ်ပယ်တွင် အတော်လေး ကြီးမားသော ကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူထားကြသည်။

ထို့အပြင် ယခုတစ်ကြိမ် ကျိုတိုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်လည်း ရှိနေသေး၏။

ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်မြင်သံကြားနယ်ပယ်မှ သြဇာကြီးမားသူ ကျန်းကျိုးနှင့် သူ၏ဖခင် ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန်းဖုန်းရှင်းတို့သည် ပြဿနာကြီးကြီးမားမားနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်က လူအများအပြား ရှိနေခဲ့ပြီး သားအဖနှစ်ဦးသည် ချန်ဖုန်းနှင့် ရွှီချင်းချန်တို့ကို စော်ကားခဲ့ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြပေ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို ၎င်းတို့ မမြင်တွေ့ခဲ့ရသလို ဘာတွေဖြစ်သွားသည်ကိုလည်း ၎င်းတို့ မသိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် သိသာထင်ရှားနေတာတစ်ခုက ချန်ဖုန်းတွင် အလွန် ဩဇာကြီးမားသော နောက်ခံရှိပြီး ဟွာအန်းဗျူရိုမှ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန်းဖုန်းရှင်းပင် ရာထူးမှ ကျဆင်းသွားခဲ့ရလေ၏။

အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းရှိ လူများ စုဝေးလာကြပြီး အားလုံးက သူ့ကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ချင်နေကြပေသည်။

၎င်းတို့က ချန်ဖုန်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း ရွှီချင်းချန်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြပြီး သူ၏ ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီနှင့် ပူးပေါင်းချင်နေကြသည်။

နာမည်ကြီး ဒါရိုက်တာတချို့ကလည်း ဖိတ်ခေါ်စရာမလိုဘဲ ရောက်လာကြပြီး ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မယူဘဲ ရုပ်ရှင်များနှင့် ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းတွဲများကို အခမဲ့ ရိုက်ကူးပေးရန် ဆန္ဒရှိနေကြပေ၏။

ကုမ္ပဏီက ရုပ်ရှင်ရိုက်ချင်ပါက ဒါရိုက်တာကောင်းနှင့် ဇာတ်ညွှန်းကောင်းကို ရှာမတွေ့နိုင်မည်ကို ရွှီချင်းချန် အရင်က စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါတွင် ဒါရိုက်တာများက ကိုယ်တိုင် အိမ်တိုင်ရာရောက် လာကြရုံသာမက

နာမည်ကြီး အနုပညာရှင် အများအပြားကလည်း စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန် ရောက်လာကြလေ၏။

၎င်းတို့သည် ကုမ္ပဏီ၏ အနာဂတ်အပေါ် အလွန် အကောင်းမြင်နေကြပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် ကုမ္ပဏီထဲသို့ ယခုလေးတင် ဝင်လာခဲ့သည်။

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းက အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"လူကြီးမင်း... ဘာများ ကူညီပေးရမလဲရှင်"

"ရွှီချင်းချန်ကို လာရှာတာပါ"

ချန်ဖုန်းက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းမှာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီးနောက် ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

"လူကြီးမင်း ကြိုတင်ချိန်းဆိုထားတာ ရှိပါသလား... ကျွန်မတို့ရဲ့ စီအီးအို မစ္စရွှီက အခု အတော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ"

"တကယ်လို့ လူကြီးမင်း ကြိုတင်ချိန်းဆိုမထားဘူးဆိုရင်တော့ အချိန်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ရနိုင်ပါတယ်ရှင့်"

"ကြိုတင်ချိန်းဆိုရမယ်"

ချန်ဖုန်းမှာ စကားပြောစရာမဲ့ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

‘ကုမ္ပဏီက အခု တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် လူကြိုက်များနေတာလား... လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ဖို့အတွက် ကြိုတင်ချိန်းဆိုဖို့ လိုအပ်နေပြီလား’

"ကြိုတင်ချိန်းဆိုဖို့ မလိုပါဘူး"

ချန်ဖုန်းက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

သူက ရုံးခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလေသည်။

"အို... လူကြီးမင်း... လူကြီးမင်း..."

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းမှာ ချက်ချင်း ပြာယာခတ်သွားတော့၏။

ဒီနေ့က သူမရဲ့ ပထမဆုံး အလုပ်ဆင်းတဲ့နေ့လေ။ တကယ်လို့ သူမက ဒါကိုတောင် ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင် အလုပ်ပြုတ်သွားမှာပေါ့။

သူမက အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ချန်ဖုန်းက အလွန်မြန်မြန် လျှောက်သွားခဲ့၏။

ထို့အပြင် သူသည် ကုမ္ပဏီသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ မစ္စရွှီ၏ ရုံးခန်းကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေသည်။

"ပြီးပြီပဲ"

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်း၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားတော့၏။

"မစ္စရွှီ... သူက... သူက ကြိုတင်ချိန်းဆိုမထားပါဘူးရှင်"

"ရပါတယ်... သူက ငါတို့ရဲ့ သူဌေးလေ"

ရွှီချင်းချန်က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အာ"

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းမှာ လုံးလုံးလျားလျား မှင်တက်သွားခဲ့ပေ၏။

"သူက သူဌေးလား... အို ဘုရားရေ…”

"ခုနက ငါ သူဌေးကိုတောင် တားမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားတာပဲ..."

"ဒုက္ခပါပဲ... သူဌေးက ငါ့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်မလား မသိဘူး..."

......

ရုံးခန်းအတွင်း၌။

ရွှီချင်းချန်အပြင် အခြားလူတစ်ယောက် ရှိနေသေး၏။ ဒါရိုက်တာ ဝမ်ဟူ ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဝမ်ဟူသည် ခေါင်းကိုငုံ့ထားပြီး မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်နေပုံရပေသည်။ အထူးသဖြင့် ချန်ဖုန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေခဲ့၏။

သူက အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး နှိမ့်ချသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မစ္စတာချန်... အရင်တုန်းက ခင်ဗျားရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး... အခု အထူးတလည် တောင်းပန်ဖို့ လာခဲ့တာပါ"

"ကျွန်တော် ဝမ်ဟူ က ခင်ဗျားနဲ့ မစ္စရွှီကို လုံးဝ မစော်ကားခဲ့သင့်ပါဘူး"

"ခင်ဗျားက အရမ်း သဘောထားကြီးတာပဲ... ကျွန်တော့်လို ဘာမဟုတ်တဲ့ ကောင်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပါ"

သူသည် ကျိုတိုတွင် မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး ၏ ကန်ကျောက်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သတိပြန်လည်လာပြီးနောက် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ တောင်းပန်ရန်နှင့် သူ၏ အမှားကို ဝန်ခံရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘မတတ်နိုင်ဘူးလေ သခင်လေး ကျန်းကျိုး တောင် ပြဿနာတက်သွားတာပဲ

ငါ့ရဲ့ နည်းပါးလှတဲ့ စွမ်းရည်တွေက သခင်လေးကျန်းရဲ့ လက်တစ်ချောင်းစာနဲ့တောင် မယှဉ်နိုင်ပါဘူး...မဟုတ်ရင် ငါတော့ နှိပ်စက်ခံရပြီး သေရမှာပဲ’ ဟု တွေးရင်း

သူ တကယ်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့၏။

ချန်ဖုန်းက သူ့ကို ဂရုမစိုက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ချေ။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

ချန်ဖုန်း၏ အတွေးများကို ခံစားသိရှိသွားသည့်အလား ဝမ်ဟူသည် သူ့ကိုယ်သူ ပါးအကြိမ်ကြိမ် ရိုက်လိုက်လေ၏။

သူ့ကိုယ်သူ ပါးရိုက်နေစဉ် သူက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါတွေ အကုန်လုံးက ကျွန်တော့်အမှားပါ... ကျွန်တော် အရိုက်ခံသင့်ပါတယ်... သူဌေးချန် ခင်ဗျားရဲ့ လက်တွေ ညစ်ပတ်သွားမှာစိုးလို့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် လုပ်စရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော့်ဘာသာ ကျွန်တော်ပဲ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

သူက အလွန် လက်သံပြောင်လှ၏။

ပါးရိုက်ချက်တိုင်းကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုကာ ရိုက်ချလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း အကြိမ်တစ်ရာတိတိ ရိုက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရောင်ရမ်းသွားလေတော့သည်။

ထို့နောက် ချန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ထွက်သွားစမ်း... ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ လာမနှောင့်ယှက်နဲ့"

ဝမ်ဟူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။