အခန်း (၄၃-၄၄)

အပိုင်း ၄၃

စာရင်းသွင်းပြီးနောက် ချန်ကောဟွားမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု +၁

စိတ်စွမ်းအား +၁

"ဒါတွေက ဘာပစ္စည်းတွေလဲ"

သို့သော် အလွန်မြန်ဆန်‌ေသာနှုန်းထားဖြင့် စနစ်၏ ဖြေရှင်းချက်အောက်တွင် ဤနှစ်ခုမှာ မည်သည့်အရာများဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မူလကတည်းက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် စိတ်စွမ်းအား နှစ်ခုစလုံးမှာ သက်ရှိကျန်းမာရေးနှင့် သက်ဆိုင်နေပေရာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု တိုးလာခြင်းက ကိုယ်ကာယအရည်အသွေးကို မြင့်မားစေနိုင်သည်။အလားတူပင် စိတ်စွမ်းအား တိုးတက်လာခြင်းကလည်း သက်တမ်းကို တိုးလာစေနိုင်သည်။

ထိုအရာများ၏အသုံးဝင်ပုံကို သိပြီးနောက် ချန်ကောဟွား၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှာ အရောင်လက်သွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ ရတနာကောက်ရလိုက်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအခြေခံဂုဏ်သတ္တိများက ခန္ဓာကိုယ်၏ သက်တမ်းကို တိုးစေနိုင်သည်ဆိုသော်ငြား လက်ရှိတွင် ကလေးယူရန် ပြင်ဆင်နေသော သူ့အတွက်မူ ထိုအရာများက နတ်လက်နက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အတိတ်ဘဝက ချန်ကောဟွားသည် ဤကဲ့သို့သော စကားတစ်ခွန်းကို ကြားဖူးသည်။သုတ်ရည်လွှတ်ပြီးနောက် အမျိုးသားများ၏ ခေါင်းထဲရှိ ဗလာကျင်းသွားသော ခံစားမှုမှာ နတ်ဘုရားများနှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်သော အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဘာဝတရားထဲတွင် အဖိုသတ္တဝါများသည် မိတ်လိုက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် မိမိ၏ မျိုးဆက် ပြန့်ပွားသွားပြီဟု ဗီဇက ဆုံးဖြတ်လိုက်သောကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် သေဆုံးရန် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် စိတ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လာပြီးနောက်တွင်မူ ဤသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က နတ်ဘုရားများ၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရတော့ဘဲ ကလေး အရေအတွက်ကို စိတ်ကြိုက် မွေးနိုင်သွားသည်။

ထို့အပြင် ကလေးမွေးခြင်းမှာ ရလဒ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အဓိကအချက်မှာ ဖန်တီးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်ပေရာ ဤဂုဏ်သတ္တိက ဇနီးမောင်နှံ ဆက်ဆံရေးအတွက်လည်း သဘာဝကျကျပင် အလွန်အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ထို့ကြောင့် ဤအရာမှာ ပစ္စည်းကောင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ကောဟွားက ချင်ကျင်းယွီကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။အကြည့်ထဲတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ ပါဝင်နေသော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပို၍ ဖော်ပြနေသည်။

ထိုသာယာလှပသော အရသာကို အကျင့်ပါသွားသောကြောင့်လားမသိ ချင်ကျင်းယွီမှာ အိပ်ရာဝင်တိုင်း ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်လို သူ၏ အနားတွင် လာ‌ေရာက်ကာ ပွ‌တ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေတတ်သည်။

နောင်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အရည်အသွေးများ ပိုမိုအားကောင်းလာပါက ချင်ကျင်းယွီက ထိုသို့ ထပ်လုပ်လာလျှင် သူမ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးက တောင့်ခံနိုင်မည်လားဆိုသည်ကို ချန်ကောဟွားက စိုးရိမ်နေမိသည်။

ဖုတ်ကောင် ခံစားမှုကတ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက စိတ်မဝင်စားပေ။

"ဒါက ဘာပစ္စည်းလဲ၊ ဘာအသုံးဝင်လို့လဲ ။အလုပ်မရှိ အလုပ်ရှာ ဘယ်သူက ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ခံစားကြည့်မှာလဲ"

ဤပစ္စည်းကို ချန်ကောဟွား အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။သို့သော် စနစ်၏ ထူးခြားချက်ကိုလည်း သူ သိထားပေရာ အကြောင်းရှိရှိ မရှိရှိ ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းများကို ပေးတတ်သည်ကိုပင် ကျင့်သားရနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စနစ်က ပေးထားခြင်းဖြစ်ရာ တစ်နေ့နေ့တွင် အသုံးဝင်လာမည်လား မပြောနိုင်ပေ။

တာ့ထွမ်ကျဲစသည်တို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက အဖက်ပင် မလုပ်တော့ပေ။မည်သို့ပင်ဆိုစေ နေ့စဉ် စာရင်းသွင်းမှုအောက်တွင် သူ့အတွက် အပေါဆုံးအရာမှာ ပိုက်ဆံပင်ဖြစ်သည်။

ဤသေးငယ်သော ခြံဝင်းလေးထဲတွင် ချန်ကောဟွားမှာ သူဌေးကြီးအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဟု ပြော၍ရနိုင်သည်။စနစ်မှ ထုတ်ပေးသော အဆင့်မြင့် ငါးစာများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သေချာပေါက် ပစ္စည်းကောင်းပင်ဖြစ်ကြောင်း သိရပေမည်။

မူလကတည်းက ချန်ကောဟွားမှာ ငါးမျှားရန် တစ်ခါမှ မတွေးဖူးသော်လည်း ယန်ပုကွေ့၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် သူ ပေါက်ကရပြောလိုက်သည့် အရှေ့ဘက်တွင် ငါးမျှားနိုင်သည့် ရေကန်တစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ယခင်က လမ်းလျှောက်ထွက်စဉ်က ယခုနှစ် နွေဦးပွဲတော်တွင် သူမ၏အိမ်သို့ သွား၍ နှစ်သစ်ကူးမည်ဟု ချင်ကျင်းယွီကို သူ ကတိပေးထားသည်။

ကျေးလက်တောရွာမှာ မြို့နှင့်မတူ‌ေချ။ဆန်းသစ်ထူးခြားသော ပစ္စည်းများကို မနှစ်သက်ဘဲ လက်တွေ့ကျသော ပစ္စည်းများကို ပို၍ သဘောကျတတ်သည်။

ငါးခြောက်အချို့ ပြုလုပ်ကာ မိန်းမဘက်အိမ်သို့ ယူသွားခြင်းက မဆိုးလှသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။မည်သို့ပင်ဆိုစေ နှစ်တိုင်း ပိုလျှံသည်ဆိုခြင်းက ကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

စာရင်းသွင်းပြီးနောက် အိပ်ရာမဝင်မီတွင် ချန်ကောဟွားက စနစ်ကို ညွှန်ကြားချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"အချက်အလက်တွေ ပြ"

သူ ပြောပြီးသွားသောအခါ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[ချန်ကောဟွား]

အသက် - ၂၄ နှစ်

အလုပ်အကိုင် - သံမဏိစက်ရုံ ဒုတိယအဆင့် ဖစ်တာ၊အချိန်ပိုင်း ဝယ်ယူရေးဝန်ထမ်း

ဝင်ငွေ - ယွမ် ၂၇.၅

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု - ၅၁ (သာမန်လူ ၄၅)

စိတ်စွမ်းအား - ၄၃ (သာမန်လူ ၃၈)

စုဆောင်းငွေ - ယွမ် ၁၇၀၂

ပစ္စည်းများ - ရေလံုပြုတ်ငါးအရသာ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ×၁၊ မိန်းမလျာ ခံစားမှုကတ် ×၁၊ ဖုတ်ကောင် ခံစားမှုကတ် ×၁၊ လမုန့် ×၃၊ ကျွဲကောသီး ×၁၊ တောဝက်သား ၃ ကျင်း၊ အဆင့်မြင့် ငါးစာ ×၁၀၀၊ ထိပ်တန်း ငါးမျှားတံ ×၁

မျက်နှာပြင်ကို မြင်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွား အလွန်တရာ ကျေနပ်သွားသည်။

ဤအရှိန်အတိုင်းသာဆိုလျှင် နွေဦးပွဲတော်သို့ ရောက်သောအခါ သူက သေချာပေါက်ကို ယွမ်သောင်းချီပိုင်ရှင် ဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။ဤခေတ်ကာလတွင် ယွမ်ရာဂဏန်းဆိုလျှင်ပင် ပိုက်ဆံရှိသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

ယွမ်ထောင်ဂဏန်းဆိုလျှင် မြေပိုင်ရှင် သူဌေးကြီးပင်ဖြစ်သည်။ယွမ်သောင်းချီပိုင်ရှင်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့က ပို၍ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်။နေထိုင်ရသော နေ့ရက်များမှာ သေချာပေါက် သက်တောင့်သက်သာနှင့် အေးချမ်းလှပေမည်။

ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုအောက်တွင် သူလည်း အများကြီး မတွေးချင်တော့ဘဲ ဘေးနားရှိ အလှပန်းလေးကို ဖက်ကာ ကျေနပ်စွာ အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။

......

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ အရှေ့အရပ်တွင် ငါးဝမ်းဗိုက်ရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့ဖျော့အရောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုးလင်းသွားပြီဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွားတို့ ဇနီးမောင်နှံလည်း နိုးလာခဲ့ကြသည်။ထို့နောက် မျက်နှာသစ် ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးနောက် သူက စက်ဘီးကို တွန်းကာ ချင်ကျင်းယွီကိုပါ ခေါ်၍ မြို့ပြင်သို့ ငါးမျှားထွက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ဤခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိပြီးနောက် ချင်ကျင်းယွီမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"ယောကျ်ားက ငါးလည်း မျှားတတ်သေးတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ချန်ကောဟွားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အရင်တစ်ခေါက်က ရေပြုတ်ငါးဖတ်တွေက ကိုယ် ရေကန်ထဲကနေ မျှားလာခဲ့တာ၊ သွားကြစို့ ၊ အများကြီး ရရင် ဒီနှစ် နှစ်သစ်ကူး အိမ်ပြန်တဲ့အခါ ဦးလေးနဲ့ အဒေါ်အတွက် ငါးခြောက်လေးတွေ ပိုလုပ်ပေးလို့ရတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ချင်ကျင်းယွီက ချိုသာစွာဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။တစ်ဖက်တွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၌ အားလပ်ချိန် ရှိခဲလှပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အိမ်မပြန်ဖြစ်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ မိဘများအတွက် ပစ္စည်းကောင်းအချို့ ယူသွားပေးချင်သောကြောင့်ဖြစ်ကာ ငါးခြောက်မှာလည်း အထားခံသည့်အပြင် မိဘများကလည်း စားရသည်ကို နှစ်သက်ကြသည်။

ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားက စက်ဘီးကို စီးကာ ချင်ကျင်းယွီကို ခေါ်ဆောင်၍ အရှေ့ဘက်သို့ နင်းသွားလေတော့သည်။

နံနက်ခင်းအချိန် မြို့ထဲရှိ ကျယ်ဝန်းသော ကားလမ်းမပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော ကားတစ်စီးကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ဤခေတ်ကာလတွင် စက်ဘီးမှာ မူလကတည်းက နည်းပါးလှရာ အိမ်စီးကားလေးများဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့လောက်အောင် ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

သို့သော် အရှေ့ဘက်သို့ သွားလေလေ လမ်းများက တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းတမ်းလာလေလေဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သိပ်မကြာမီမှာပင် ကျယ်ပြန့်လှသော လွင်ပြင်များနှင့် လယ်ကွင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို မြင်ပြီးနောက် မိမိရှာဖွေနေသော နေရာမှာ ဤနေရာပင်ဖြစ်ကြောင်း ချန်ကောဟွား သိလိုက်သည်။ထို့နောက် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ရှိရာ နေရာကို ရှာကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ထို့နောက် ငါးမျှားကြိုးကို ချလိုက်ရာ ရေကန်အလယ်သို့ ကျသွားသည်။

ယခုအချိန်က နံနက်ခင်းဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ ရာသီဥတုက အနည်းငယ် အေးမြနေပြီး ကန်ရေမှာလည်း အလွန် ကြည်လင်နေသည်။

ချင်ကျင်းယွီက ဘေးဘက်ရှိ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

"မနက်စောစောဆိုတော့ နှင်းရည်တွေ ရှိတယ်၊ မင်း မြက်ခင်းပေါ် ထိုင်နေရင် တင်ပါးမှာ ရွှံ့တွေ ပေကုန်လိမ့်မယ် မြန်မြန်ထ ကိုယ် ခါပေးမယ်"

ချင်ကျင်းယွီမှာ ချက်ချင်း သတိမထားမိဘဲ အလျင်စလို မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ထိုအခါ ချန်ကောဟွားက ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ မနေနိုင်ဘဲ ဆုပ်နယ်လိုက်ပြန်သည်။

ချင်ကျင်းယွီက တစ်ဖန် သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူမ၏ ပါးပြင်လေးမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားခဲ့ပြီး လည်ပင်းအထိပင် နီမြန်းမှုများက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အထူးသဖြင့် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ရှက်ရွံ့နေမှုနှင့် ပြုံးယောင်သန်းနေမှုများ ရောယှက်နေသော တွန့်ဆုတ်ဆုတ် အမူအရာလေးက အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

ချန်ကောဟွားက တဟားဟား ရယ်လိုက်ပြီး ဖြူဖွေးသော သွားများကို ပေါ်လာစေကာ ပြောလိုက်သည်။

"လင်မယားတွေ ဖြစ်နေပြီကို နေ့တိုင်းလည်း ကိုင်နေကျဟာကို မင်းက ကောင်မလေးတစ်ယောက်လိုမျိုး ရှက်တတ်နေတုန်းပဲ"

"အမြင်ကပ်စရာကြီး"

ချင်ကျင်းယွီက ပြုံးကာ ဆဲဆိုလိုက်သည်၊ ရွံရှာသည်ဟု ဆိုသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ချန်ကောဟွားနှင့် ပို၍ နီးကပ်သွားသည်။

"ယောကျ်ား ဒီမှာ တကယ်ရော ငါးရှိလို့လား" အနေရခက်မှုကို သက်သာစေရန်အတွက်လားမသိ ချင်ကျင်းယွီက စကားပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ကြီးတဲ့ ရေကန်ကြီးကို ရေကလည်း ကောင်းတယ်ဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် ငါးမရှိဘဲ နေပါ့မလဲ"

"သေချာ ကြည့်ထား ယောကျ်ားက ကိုယ်ပိုင်တီထွင်ထားတဲ့ ဆက်တိုက်ငါးမိတဲ့ ငါးမျှားနည်းကို မင်း အမြင်ကျယ်သွားအောင် ပြမယ်"

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် စိတ်စွမ်းအားကို ရရှိထားသောကြောင့်လား သို့မဟုတ် တောထဲတောင်ထဲတွင် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသောကြောင့်လားမသိ ချန်ကောဟွားမှာ ယနေ့တွင် အကြောင်းမရှိဘဲ ဇနီးဖြစ်သူနှင့် ကလူကျီစယ်ချင်နေမိသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း ......

ထိုအချိန်မှာပင် ဘေးဘက်မှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ကောဟွား ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အစိုးရသုံး ဂျစ်ကားတစ်စီး ဖြစ်နေသည်။ကားပေါ်မှ လူသုံးယောက် ဆင်းလာသည်၊ ယာဉ်မောင်းတစ်ဦး၊ လူကြီးတစ်ဦးနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ယာဉ်မောင်းမှာ ဘာမှ ထူးခြားပြောစရာမရှိသော်လည်း အခြားနှစ်ဦးမှာမူ သာမန်မဟုတ်ပေ။ထိုအထဲမှ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ သပ်ရပ်သော ဘောင်းဘီရှည်နှင့် ရှပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားရုံသာမက ခြေထောက်တွင်လည်း စစ်ဖိနပ်ကို စီးထားသေးသည်။

ထင်ရှားစွာပင် စစ်တပ်ထဲမှ လက်ရွေးစင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ထိုလူကြီးမှာမူ ဒေါသမထွက်ဘဲနှင့်ပင် ဩဇာအာဏာ ရှိနေကာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် အထက်တန်းလွှာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်လာသူဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်သည်။

"ဟင် လူရှိနေတာလား"

ယာဉ်မောင်းမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး ချန်ကောဟွားတို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ငါတို့နေရာကွ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ မြန်မြန် နေရာဖယ်ပေးစမ်း"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ကောဟွားမှာ ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

မင်းတို့နေရာ ဟုတ်လား

အများပြည်သူပိုင် နေရာကို ဘယ်သူကများ ကိုယ့်နေရာပါလို့ ပြောရဲရတာလဲ

မင်းကများ နိုင်ငံတော်အဆင့် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်နေလို့လား

အပိုင်း ၄၄

ချန်ကောဟွားက ဤသို့ တွေးနေချိန်မှာပင် ထိုလူကြီး၏ သိမ်မွေ့သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရှောင်ဝမ် မင်း အဲဒီလို မပြောပါနဲ့ ၊ဒီအရှေ့တိမ်တိုက်ရေကန်က အများပြည်သူပိုင်နေရာပဲ ၊ဘယ်သူမဆို ဒီမှာ ငါးလာမျှားလို့ရတယ်"

"ငါက ပုံမှန်ဆို ဒီမှာ ငါးမျှားနေကျဆိုပေမယ့် ဒါက ငါ့ရဲ့ သီးသန့်နေရာ ဖြစ်သွားပြီလို့ ပြောလို့မရဘူး"

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ချန်ကောဟွားက စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒီလူက အတော်လေး အကြောင်းအကျိုး နားလည်တာပဲ

ဒါပေမယ့် အသံက နည်းနည်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ

ထို့နောက် သူက ခေါင်းလှည့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။တစ်ဖက်လူမှာ ရုပ်မြင်သံကြားစက်ရှိ အင်တာဗျူးတစ်ခုတွင် ပါဖူးသော ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ဦးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏ အရှိန်အဝါတွင် သံမဏိစစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။အသက်အရွယ်မှာ ခုနစ်ဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထင်ရှားစွာပင် တစ်ဖက်လူမှာ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ဖူးသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှသည်။

ချန်ကောဟွားတွင် ဘဝနှစ်ဆက်စာ လူ့ဘဝအတွေ့အကြုံများ ရှိထားပေရာ တာ့ရှား(တရုတ်)နိုင်ငံ၌ အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ လူမှုအဆက်အသွယ်များဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျကျပင် သိထားသည်။ထို့အပြင် မျက်မှောက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ အနာဂတ်တွင် မိမိအတွက် အားထားရမည့်သူ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အလွန်များပြားသည်။ထို့ကြောင့် ချန်ကောဟွား၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။

သူက ငါးမျှားတံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးတွေကို ရိုသေပြီး ကလေးတွေကို ချစ်ခင်တာက ရိုးရာအစဉ်အလာ ထိန်းသိမ်းတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားပါပဲ ၊အဘိုး ဒီမှာ ထိုင်ပါ ငါ ဘေးနားမှာ ငါးမျှားရင် ရပါပြီ"

ယခုတစ်ကြိမ် ငါးမျှားခြင်းမှာ မူလကတည်းက နွေဦးပွဲတော်အတွက် ပြင်ဆင်ရန်ဖြစ်သည်။ထို့အပြင် ဇနီးဖြစ်သူနှင့်အတူ အမှတ်ရစရာကောင်းသော တောတွင်း ပျော်ရွှင်မှုလေးကိုပါ လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။

အားလုံးက နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာ အသေးအဖွဲလေးများသာ ဖြစ်သည်။သို့သော် ဤနေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာ အသေးအဖွဲလေးကနေ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် သိကျွမ်းခွင့် ရရှိနိုင်မည်ဆိုလျှင် မည်သို့ကြည့်ကြည့် မိမိအတွက် အမြတ်ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွားက ပြောပြီးသွားသောအခါ လူကြီးမှာ အလွန်တရာ အံ့သြသွားပုံရသည်။

သူက ချန်ကောဟွားကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ပြတ်သားလှသည်။

ဟန်ဆောင်မှု မရှိပေ။

ဤအရာက တစ်ဖက်လူမှာ စစ်သည်တော်ဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို ချန်ကောဟွားအား ပို၍ ယုံကြည်သွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူကြီးကလည်း ချန်ကောဟွားအပေါ် အနည်းငယ် သဘောကျသွားသည်။ ယခုအခါတွင် နဂါးနိုင်ငံတော်၏ ရိုးရာအစဉ်အလာကို ထိန်းသိမ်းမြှင့်တင်တတ်သော လူငယ်လေးများမှာ ပို၍ပို၍ နည်းပါးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လူကြီးနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတို့က ခုံကို အရိပ်အောက်တွင် ချထားလိုက်ကြသည်။ငါးမျှားခြင်းမှာ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွားကမူ သူတို့နှင့် ဆယ်မီတာခန့် ကွာဝေးသော နေရာတွင် ငါးစတင် မျှားလေတော့သည်။

ငါးမျှားကြိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် ချလိုက်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားက ဤအတိုင်းပင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ချန်ကောဟွားက ချင်ကျင်းယွီနှင့် အတူ ပြန်လည်၍ ချိုမြိန်စွာ ကလူကျီစယ်နေပြန်သည်။

ရယ်မောသံများက ရေကန်ထဲရှိ ငါးများကို တစ်ခဏချင်းပင် လန့်ပြေးသွားစေသည်။

ချန်ကောဟွားအပေါ် အမြင်ကောင်းရှိသောကြောင့် သူ၏ အကြည့်များက ချန်ကောဟွားတို့ဘက်သို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားက စကားစပြောလာသည်။

"လူငယ်လေးကတော့ လူကောင်းပါပဲ၊ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ငါးမျှားတဲ့ နည်းစနစ်ကတော့ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။ သူ ဒီနေ့တော့ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်ရလိမ့်မယ် ထင်တယ်"

ပြောပြီးသွားသောအခါ ဘေးဘက်ရှိ လူကြီးက လက်ထဲရှိ အရက်ချဉ်ဖတ်များကို ချေမွလိုက်ပြီး ရေကန်ထဲသို့ တစ်ဆုပ်ပြီးတစ်ဆုပ် ကြဲပက်လိုက်သည်။

ထင်ရှားစွာပင် ဤလုပ်ရပ်မှာ ငါးစာကျွေးခြင်းဖြစ်သည်။ရေကန်ထဲသို့ အစာများ ပစ်ချပေးမှသာ အနီးအနားရှိ ငါးများကို အစာလာစားရန် ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ ငါးများ များပြားလာမှသာ ငါးမျှားမိရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ကောဟွားမှာ ငါးစာကျွေးရန် အသိစိတ် လုံးဝ မရှိပေ။ငါးမျှားကြိုးကို ချပြီးသွားသည်နှင့် ဘာမှ ဆက်မလုပ်တော့ပေ။ထို့ကြောင့် သူ့အမြင်တွင်မူ ငါးမမျှားတတ်သည့် အပြုအမူ ဖြစ်နေသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ လူကြီးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"လောင်ဟယ် မင်းလို လူပျိုကြီးက ဘာနားလည်လို့လဲ၊ အဲဒီလူငယ်လေးက ငါးလာမျှားတာမှ မဟုတ်တာ လင်မယားနှစ်ယောက် ချစ်ကြည်နူးဖို့ လာကြတာ သိသာနေတာပဲကို"

"ဟားဟားဟား......"

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သို့ရာတွင် သူတို့နှစ်ယောက် ရယ်မောနေချိန်မှာပင် ချန်ကောဟွားဘက်တွင်မူ ငါးမျှားကြိုးက တစ်ချက် တုန်ခါသွားသည်။ထင်ရှားစွာပင် ငါးတစ်ကောင် ငါးမျှားချိတ်ကို ဟပ်မိသွားပြီဖြစ်သည်။

"ငါးမိပြီ ၊မိန်းမ မြန်မြန်လာ၊ ကိုယ်တို့ အတူတူ ငါးကို ဆွဲတင်ရအောင်"

ချန်ကောဟွားက ချင်ကျင်းယွီကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ချင်ကျင်းယွီက ကြားသောအခါ အလျင်စလို မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ငါးဖမ်းပိုက်ကို ယူကာ အချိန်မရွေး အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

ဝုန်း

ရေသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ငါးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ကြီး ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ငါးလား ၊ဟာ အနည်းဆုံး ရှစ်ကျင်းလောက်တော့ ရှိမယ်"

"ရှစ်ကျင်းက အနည်းဆုံး ခန့်မှန်းထားတာ၊ငါ ကြည့်ရတာ အနည်းဆုံး ဆယ်ကျင်းလောက်တော့ ရှိမယ်"

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားကလည်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်၏ မှတ်ချက်ပေးမှုအောက်တွင် ဆယ်ကျင်း အလေးချိန်ရှိသော ငါးကြီးကို ချန်ကောဟွားတို့ ဇနီးမောင်နှံက ငါးထည့်သည့်ပုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်။

ဤငါးမှာ ဆယ်ကျင်းမျှ အလေးချိန်ရှိသော်လည်း ချန်ကောဟွား၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ငါးစာမှာ စနစ်မှ ပေးထားသော အဆင့်မြင့် ငါးစာဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ အဆိုအရဆိုလျှင် ကျင်းတစ်ရာ အလေးချိန်ရှိသော သတ္တဝါကြီးများကိုပင် မျှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် ဆယ်ကျင်း အလေးချိန်ရှိသော ငါးမှာ ငါးသေးသေးလေးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဝါး ယောကျ်ားက တကယ်ကို တော်တာပဲ၊ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ငါးကိုတောင် မျှားနိုင်တယ်ပေါ့"

ချင်ကျင်းယွီမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဘေးဘက်တွင် လက်ခမောင်းခတ်ကာ ကခုန်နေတော့သည်။

"ငါးမျှားတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုလည်း ကြည့်ဦးလေ"

ချန်ကောဟွားက ဇနီးဖြစ်သူကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ထိုအခါ ဘေးဘက်ရှိ ခေါင်းဆောင်ကြီးကလည်း စကားဝင်ပြောလာသည်။

"လူငယ်လေး မင်းက ငါးစာလည်း မချဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ငါးကို မျှားမိတာလဲ၊ မင်းရဲ့ ငါးစာကို ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ပြလို့ရမလား"

ခေါင်းဆောင်ကြီးက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချန်ကောဟွားက ငါးစာကို ထုတ်ကာ တစ်ဖက်လူအား ပြသလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ခဏချင်းပင် ပြောစရာ စကားလုံးများ ပျောက်ရှသွားသည်။

ဤငါးစာမှာ ဂျုံမှုန့် လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ မည်းမည်းသည်းသည်း ပစ္စည်းတစ်ခုကို လုံးနယ်ထားခြင်းသာဖြစ်သည်။ကြည့်ရသည်မှာ သာမန် ငါးစာများနှင့် သိပ်ပြီး ပတ်သက်မှု မရှိပုံပေါ်သည်။

"ဟားဟား"

နောက်ဘက်ရှိ ဟယ်မျိုးရိုးနှင့် ခေါင်းဆောင်က တိုက်ရိုက်ပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီရွှံ့လုံးက တကယ်ကြီး ငါးစာလား"

သူ ပြောသည်မှာ မမှားပေ။ချန်ကောဟွား ထုတ်ပြလိုက်သော ငါးစာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရွှံ့နှင့် တူလှသည်။

ဤကဲ့သို့ ရွှံ့နှင့်တူသော အရာကို အလုံးလေး လုံးနယ်ကာ ရေကန်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချပြီး ငါးမျှားမိမည်ဆိုလျှင် အံ့ဩစရာပင် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

"ငါ ကံကောင်းနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

တစ်ဖက်လူက မယုံကြည်သည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ကောဟွားလည်း အများကြီး ဆက်မရှင်းပြချင်တော့ပေ။

ခေါင်းဆောင်ကြီး နှစ်ဦးက ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး ဘာမှမပြောတော့ပေ။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ကံကောင်းခြင်းဆိုသည်ကလည်း အရည်အချင်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုပြီးသွားသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးလည်း ဆက်လက်၍ ငါးမျှားကြသည်။အချိန်များက တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

"လောင်ဟယ် ငါ့ဆီကို ငါးလာပြီ"

"ဟားဟားဟား ငါ့ဆီမှာလည်း မိပြီ"

ဝုန်း

ရေပက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ကြီး နှစ်ဦးကလည်း ငါးသုံးလေးကောင်ခန့် ရရှိခဲ့ကြသည်။

သာမန်အချိန်များတွင်ဆိုလျှင် သူတို့ သေချာပေါက် အလွန် ပျော်ရွှင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ကောဟွားက တစ်ချက်တည်းနှင့် ဆယ်ကျင်း အလေးချိန်ရှိသော ငါးကြီးကို မျှားမိသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးလည်း မပြုံးနိုင်ကြတော့ပေ။

ခေါင်းဆောင်ကြီးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"လောင်ဟယ် ငါတို့လည်း ရတာပဲဆိုတော့ အရှက်မကွဲပါဘူး"

"ဟားဟားဟား ခင်ဗျားက ဒီလောက် အသက်ကြီးနေပြီကို လူငယ်လေးတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်နေတုန်းပဲလား"

လောင်ဟယ်ကလည်း ရယ်မောလိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး၏ ရယ်မောသံမှာ သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ကြသည်။

ဦးဆောင်နေသော ခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် အံ့သြမှင်တက်သွားသည်။သောက်ကျိုးနည်း ဆိုသည့် စကားလုံး နှစ်လုံးကို ပြောထွက်ရန်သာ ကျန်တော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပုံရသော ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် အမည်းရောင် ငါးအမြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ရေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွားက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်းကာ ငါးမျှားတံကို အားကုန်သုံး၍ ဆွဲနေသည်။ငါးမျှားတံမှာလည်း ကွေးညွှတ်ကာ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"နောက်... နောက်ထပ် ငါးကြီးတစ်ကောင်လား"

မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ အသိပညာထက် လုံးဝကို ကျော်လွန်နေသဖြင့် လောင်ဟယ်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။

"အကောင်ကြီးပုံပဲ လာ ငါတို့လည်း သွားကူရအောင်"

ခေါင်းဆောင်ကြီး ပြောပြီးနောက် သူတို့သုံးဦးစလုံး လိုက်သွားကြသည်။သူတို့သုံးဦး၏ ညီညွတ်စွာ ဝိုင်းဝန်းကြိုးပမ်းမှုအောက်တွင် ဤငါးကြီးမှာ နောက်ဆုံး၌ ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားက အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် မြက်ခင်းပေါ်တွင်သာ ချထားနိုင်သည်။

"ငါ တစ်သက်လုံး ငါးမျှားလာတာ အများဆုံး မျှားဖူးတာက နှစ်ဆယ်ကျင်းကျော်ရှိတဲ့ မြက်ငါးကြင်းငါးပဲ ၊ဒါပေမယ့် ငါးဆယ်ကျင်းကျော်ရှိတဲ့ ငါးကြင်းငါးကိုတော့ တစ်ခါမှ မမျှားဖူးဘူး ။ပြီးတော့ ရွှေနီရောင် ငါးကြေးခွံတွေနဲ့ဆိုတော့ ဒီလိုငါးမျိုးက ရွှေနဂါးငါး ဖြစ်လိမ့်မယ်"

လောင်ဟယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ရွှေနဂါးငါး ဟုတ်လား"

ခေါင်းဆောင်ကြီးက အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လူကြီးပိုင်းများက အနည်းငယ် အယူသည်းတတ်ကြပြီး မင်္ဂလာရှိသော အရာများက ကံကောင်းခြင်းကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြပေရာ ဤအလေးချိန် ငါးဆယ်ကျင်းနီးပါးရှိသော ငါးကြင်းငါးမှာ ရွှေနီရောင်ပင် ဖြစ်နေသဖြင့် အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာကျော် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ရမည်မှာ သေချာလှသည်။

မည်သို့ကြည့်ကြည့် လူအများကို မင်္ဂလာရှိသော ခံစားမှုမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ထို့ကြောင့် အံ့သြကာအော်ဟစ်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ကြီးက ဆက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး ဒီရွှေနဂါးငါးကို မသတ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ နွေဦးပွဲတော်လည်း နီးလာပြီဆိုတော့ ဒီလို မင်္ဂလာရှိတဲ့ အရာကို တွေ့ရတာက နိုင်ငံတော်ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုတောင် သက်ရောက်မှု ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ မင်းက စားဖို့အတွက် ငါးမျှားတာဆိုရင် အရင်က မျှားထားတဲ့ ငါးနဲ့တင် လုံလောက်နေပြီမို့လို့ ဒီငါးကို ငါ့ကို ရောင်းပေးရင် ဘယ်လိုလဲ"

ခေါင်းဆောင်ကြီး ပြောပြီးသွားသောအခါ နေရာရှိ လူအများက ချန်ကောဟွားကို စူးစိုက်ကာ ကြည့်နေကြသည်။ချန်ကောဟွားက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

ငါးမျှားတာလား

ငါက ငါးမျှားနေတယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေတာလား

မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး

ဒီငါးမျိုးက ငါ လိုချင်သလောက် ရနိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား

ငါက ခင်ဗျားတို့ကို မျှားနေတာ

......