အခန်း (၄၉-၅၀)

အခန်း ၄၉

ကိစ္စရပ်များက ထိုနေရာအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။လူတိုင်းက မိမိတို့အိမ်သို့ အလိုအလျောက် ပြန်သွားကာ ခုံရှည်များ ယူလာကြပြီး ခြံဝင်းတစ်ဝိုက် အစည်းအဝေးသစ်တစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီသည်လည်း အိမ်သို့ အမြန် ပြန်လာသည်။အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကျားကျန်းရှီက ဖိနပ်ချုပ်ရင်း ကျိန်ဆဲနေသံကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒီသောက်ကျိုးနည်း ဟယ်ယွီကျူးက ရွှီတမောင်းရဲ့ ကြက်ကို ခိုးတာပဲ၊ အရင်တစ်ခေါက် ပစ္စည်းခိုးတဲ့သူကလည်း ဟယ်ယွီကျူးပဲ"

"သူ့ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး၊ နောက်ပိုင်း ပိုက်ဆံ သုံးရာကို သူ ပြန်ဆပ်ရမယ်"

ကျားကျန်းရှီက ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပင်ပန်းသွားသော်လည်း မိခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ပန့်ကန့်ကို အမြန်ဆွဲခေါ်ကာ လျှောက်လာသည်။ထို့နောက် ကျားကျန်းရှီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အမေ"

"ရွှီတမောင်းရဲ့ ကြက်ကို ဟယ်ယွီကျူး ခိုးတာလို့ အမေ တကယ် ထင်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

"ပန့်ကန့် ဘာပြောလဲဆိုတာ အမေ လာနားထောင်ကြည့်ပါလား"

ပြောအပြီးတွင် ပန့်ကန့်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ပန့်ကန့်၊ မင်း အမေနဲ့ အဘွားကို ရိုးရိုးသားသား ပြောစမ်း၊ ရွှီတမောင်းရဲ့ ကြက် ပျောက်သွားတာက မင်းနဲ့ တကယ် ပတ်သက်မှု ရှိလား၊ မရှိဘူးလား"

ချင်ဟွိုင်ယွီက ပြောဆိုပြီးနောက် ကြက်ကို ပန့်ကန့် ခိုးယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချွေးမဖြစ်သူက အရိပ်အမြွက် ပြောနေသည်ကို ကျားကျန်းရှီ သတိထားမိသွားသည်။ထို့ကြောင့် ချင်ဟွိုင်ယွီကို မကျေမနပ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပန့်ကန့်ထံသို့ စပ်စုချင်သော မျက်လုံးများဖြင့် အကြည့်ရွှေ့သွားသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် ကျားကျန်းရှီတို့၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပန့်ကန့်မှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခြင်း မရှိသည့်အပြင် မျက်နှာပေါ်တွင် မာကြောခက်ထန်သော အမူအရာပင် ရှိနေသည်။

"မရှိဘူး"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ကျားကျန်းရှီ၏ မျက်နှာအိုကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပန်းပွင့်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်သွားသည်။

"ဟားဟားဟား၊ ငါ့မြေး ပန့်ကန့်က တော်လိုက်တာ၊ ပန့်ကန့်လေးက ဒီလောက် လိမ္မာတာ ဘယ်လိုလုပ် ပစ္စည်းခိုးမှာလဲလို့ ငါ ပြောသားပဲ"

ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ ဆက်၍ပင် မကြည့်ရဲတော့ချေ။ဤကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မလုပ်ဘဲ ယခုလို တုံးတုံးအအနှင့် ပျော်နေပါက အကယ်၍ ပြဿနာတက်လာပြီး လုံခြုံရေးဌာနမှ လူများ လာရောက်စစ်ဆေးချိန်တွင် ဇာတ်သိမ်းလှမည် မဟုတ်တော့ပေ။ထို့ကြောင့် သူမ၏ အမြင်တွင် ဤကိစ္စကြီး မကြီးကျယ်လာမီ ၎င်းကို အပြည့်အဝ ဖြေရှင်းပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဖြေရှင်းရမည့် ပြဿနာမှာ အလွန် ရိုးရှင်းသည်၊ ကိစ္စ၏ အစအဆုံးကို အရင်ဆုံး သေချာအောင် လုပ်ရမည်၊ အကယ်၍ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေပါက အရင်တစ်ခေါက်ကလိုပင် သားဖြစ်သူအတွက် အပြစ်ဝင်ခံပေးမည့် အခြားသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

အပြစ်ဝင်ခံပေးရန် ဆန္ဒရှိသူ ရှိနေသရွေ့ ဤတစ်ကြိမ် ကိစ္စမှာလည်း ယခင်တစ်ခေါက်ကလိုပင် အလွန် လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ဤအရာများကို ရှင်းလင်းစွာ တွေးတောမိပြီးနောက် ချင်ဟွိုင်ယွီက ရှောင်တန်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရှောင်တန်း၊ သမီး ကြက်ပေါင် စားရလားဆိုတာ အမေ့ကို ပြောပြပါဦး"

ချင်ဟွိုင်ယွီကလည်း မတုံးအပေ၊ သားဖြစ်သူက ခေါင်းမာပြီး ဘာမှ မပြောချင်မှန်း သိသဖြင့် အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ရှောင်တန်း၏ ပါးစပ်မှ စကားနှိုက်ရန် ကြံရွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပန့်ကန့်က အစားမက်ကာ စားကောင်းသောက်ဖွယ် ကြိုက်မှန်း သူမ သိထားပြီး ကြက်ပေါင်ကလည်း နှစ်ချောင်းတည်းသာ ရှိသဖြင့် သူတို့ သုံးယောက် မျှဝေစားသောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူမ သိထားသည်။

သူမ၏ အတွေးမှာ မှန်ကန်နေသည်။သူမ ပြောအပြီးတွင် ရှောင်တန်းက ကလေးသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သမီး ကြက်ပေါင် မစားရဘူး၊ ကြက်ပေါင်ကို ကိုကိုနဲ့ မမက စားလိုက်တယ်"

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် ကျားကျန်းရှီ၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်တန်းကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားကာ ပြင်းထန်သော ရွံရှာမုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သူမ ထပ်မံ ပြောဆိုခွင့် မရမီမှာပင် ဖခင်ဖြစ်သူ ကျားတုန်းရွှီကလည်း ဂရုမစိုက်သည့် ဟန်ဖြင့် စတင်ပြောဆိုလာသည်။

"ကြက်တစ်ကောင်တည်းကိုများ၊ ဘာတွေ အလန့်တကြား ဖြစ်နေတာလဲ၊ ကလေးကို မခြောက်ပါနဲ့"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တို့အိမ်မှာ ၅၀၀ရှိနေတာပဲ၊ ကိစ္စပေါ်သွားရင်တောင် ကြက်တစ်ကောင် ဝယ်ပြီး ရွှီတမောင်းကို လျော်ပေးလိုက်ရင် ရပြီပဲ၊ ဘယ်လောက် ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စမို့လို့လဲ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားသည်။

ဒါက ကြက်တစ်ကောင်ရဲ့ ကိစ္စ ဟုတ်လို့လား

သဘောသဘာဝက ခိုးဝှက်မှုလေ

အရင်တစ်ခေါက်က ပန့်ကန့် အဖမ်းမခံရလို့ ကျားမိသားစု သားအမိ နှစ်ယောက်စလုံးက ခိုးဝှက်မှုက ကိစ္စသေးသေးလေးလို့ ထင်နေကြတာလား

ဒါက ဥပဒေချိုးဖောက်တဲ့ ပြစ်မှုကျူးလွန်တဲ့ ကိစ္စကြီးလေ

ထောင်ထဲတောင် ဝင်သွားရနိုင်တယ်

စိုးရိမ်လောကြီးမှုအောက်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီကလည်း စတင် သရော်ကာ ပြောဆိုလာသည်။

"ကြက်တစ်ကောင် ဟုတ်လား၊ နင်က ပြောတော့ လွယ်တာပေါ့၊ ကြက်ကို ပန့်ကန့် ယူတာလို့ နင်အခု သွားပြောကြည့်လိုက်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ရွှီတမောင်းက ပန့်ကန့်ကို လွှတ်ပေးပါ့မလား၊ ခြံဝင်းထဲက အိမ်နီးချင်းတွေကရော ပန့်ကန့်နဲ့ အဆင်ပြေပြေ နေပါ့မလား၊ ကိစ္စတွေ ကြီးသွားရင် နောက်ဆို ပန့်ကန့် အလုပ်ရှာလို့ ရပါဦးမလား"

ဆက်တိုက် ပြောဆိုလိုက်သော စကားများကြောင့် ကျားတုန်းရွှီမှာ ဆွံ့အသွားသည်။သူလည်း ပြဿနာ၏ ကြီးမားမှုကို သတိပြုမိသွားသည်။ထို့ကြောင့် ပါးစပ်ပိတ်ကာ ဆက်မပြောတော့ချေ။

ကျားကျန်းရှီက သူမ၏ အဖိုးတန် သားလေးက ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ အပြောခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။သူမ၏ရင်ထဲတွင်လည်း မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။သူမက တိုက်ရိုက်ပင် စတင်ပြောဆိုလာသည်။

"ချင်ဟွိုင်ယွီ၊ နင်က အခု တောင်ပံမာလာပြီပေါ့လေ၊ ငါတို့ ကျားမိသားစုက လူကိုတောင် အော်ရဲနေပြီလား"

"ပန့်ကန့်က အစားနည်းနည်း မက်တာကိုများ၊ ခြံဝင်းထဲက ဘယ်ကလေးက အစားမမက်လို့လဲ"

"ကိစ္စရှိရှိ မရှိရှိ အမြဲတမ်း ပုံကြီးချဲ့နေတော့တာပဲ"

"ပြီးတော့ အဲဒီရွှီတမောင်းက လူပျိုကြီးလေ၊ လစာက ဒီလောက်များပြီး ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး စုထားတာတောင် တို့မိသားစုကို ကူညီတာလည်း မတွေ့ပါဘူး"

"ဒီကြက်က တို့ကို ကူညီတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်လေ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရီကျုံးဟိုင်ကတောင် ပြောထားတာပဲ၊ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေက တို့မိသားစုကို ကူညီပေးရမယ်လို့"

"ငါတို့ ပန့်ကန့် လုပ်တာ ဘာမှ မမှားဘူး"

"ဒါနဲ့နေဦး၊ ရွှီတမောင်းကများ ငါတို့ ကျားမိသားစုဆီ လာပြီး ပြဿနာရှာရဲရင် ငါကလည်း သူ့ကို အားနာနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်လေးက ငါ့ထက် ပြဿနာ ပိုရှာနိုင်မယ်ဆိုတာ ငါတော့ မယုံဘူး"

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရင်ထဲတွင် မတတ်နိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး အဆုံးစွန်ထိ စိတ်မတတ်သာမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဒီကျားမိသားစု သားအမိ နှစ်ယောက်က လူတွေရော ဟုတ်သေးရဲ့လား

လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောထွက်ရက်တာလား

ကိစ္စရဲ့ အမှန်တရားက ဘာလဲဆိုတာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအတိုင်းပဲ လုပ်နေကြတာပဲ

ကမ္ဘာပေါ်က လူတိုင်းက ကျားမိသားစုကို အကြွေးတင်နေသလိုမျိုး၊ သူတို့နဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ လူတွေ အားလုံးက ကျားမိသားစုကိုပဲ ဗဟိုပြုရမယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့

အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးတဲ့လေ

ချင်ဟွိုင်ယွီက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် မတတ်မသာဖြစ်သွားသည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျားကျန်းရှီတို့ သားအမိက မည်သို့သော အကျင့်စရိုက် ရှိသည်ကို သူမ သိထားသော်လည်း ဤစကားများက ကျားမိသားစုအပေါ် သူမ၏ သိနားလည်ထားသည့် အောက်ဆုံးစည်းကို ထပ်မံ ချိုးဖျက်သွားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျားမိသားစု သားအမိ၏ လွှမ်းမိုးမှုခံရသဖြင့် ဤစကားများမှာ အရှက်မရှိသော်လည်း သူတို့ ကျားမိသားစုဝင်များအတွက်မူ များစွာ အသာစီးရစေသည်ဟု ချင်ဟွိုင်ယွီက ယူဆနေမိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွှီတမောင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လူပျိုကြီးဖြစ်ပြီး ပိုက်ဆံရှိသည်မှာလည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ စက်ရုံနှင့် ခြံဝင်းထဲတွင်လည်း အကြောင်းမဲ့ သူမအပေါ် အမြတ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားရသည်ကို နှစ်သက်သေးသည်။

သို့သော် ကျားမိသားစုကို ကူညီထောက်ပံ့သည့်အပိုင်းတွင်မူ ဘာတစ်ခုမျှ မလုပ်ပေးခဲ့ပေ။ထို့ကြောင့် ကျားကျန်းရှီတို့သားအမိက အရှက်မရှိဟု သူမ ထင်မိသော်လည်း သူတို့၏ မည်သည့်လုပ်ရပ်ကမှာ းသွား‌ေကြာင်း မတွေးခဲ့ပေ။သို့သော်လည်း သူတို့၏ အတွေးများကို ချန်ကောဟွားသာ သိသွားခဲ့ပါက သေချာပေါက် ပုံမှန်သာဖြစ်သည်ဟု ပြောလိမ့်မည်ဖြစ်သည်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စိတ်ဓာတ်က တစ်မိသားစုတည်း မဟုတ်လျှင် တစ်အိမ်တည်း ဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

ခိုးဝှက်တာကတောင် အကြောင်းပြချက် ရှိနေသေးတယ်လား

ကျားမိသားစုက ဒီလောက်ကြာတဲ့အထိ ထောင်ထဲ မဝင်ရသေးတာကိုက လုံလောက်အောင် ကံကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။သို့သော် ထိုအကြောင်းအရာများကို ချန်ကောဟွား တစ်ခုမှ မသိခဲ့ပေ။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ပန့်ကန့် အဖမ်းခံရမည်ကို သေချာပေါက် လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ကြောင်းကိုသာ သိထားသည်။ယခုလည်း ကြက်ကို ပန့်ကန့် ခိုးယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ချင်ဟွိုင်ယွီက ဟယ်ယွီကျူးကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဤတစ်ကြိမ် ပန့်ကန့် ပြဿနာရှာမှုတွင်လည်း သူကပင် ကူညီရှင်းလင်းပေးရဦးမည် ဖြစ်သည်။ချင်ဟွိုင်ယွီက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် သူ့ကို ချက်ချင်း သတိရသွားရသနည်းဆိုလျှင် အလွန် ရိုးရှင်းသည်။

ဟယ်ယွီကျူးမှာ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ဉာဏ်ဆင်ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အမြဲရှိနေသည်။လက်ရှိအချိန်တွင် သူသည် ချင်ဟွိုင်ယွီ ခေါ်လျှင်လာ၊ လွှတ်လျှင်သွားရသော အစေခံလို ဖားတတ်လွန်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် ဟယ်ယွီကျူးကို သတိရသွားခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အလွန် ရိုးရှင်းသည်။

သို့သော် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကိစ္စများက ဟယ်ယွီကျူးကို နောင်ခေတ်များတွင် ပြောစမှတ်ပြုသည့် စကားတစ်ခွန်းကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အစေခံလို ဖားတတ်လွန်းသူက နောက်ဆုံးအထိ ဖားယားလည်း ဘာမှ အဖတ်မတင်ဘူး

အပိုင်း ၅၀

ခြံဝင်းထဲတွင် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည်။လူတိုင်းက ခြံဝင်းတစ်ဝိုက် အစည်းအဝေးအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ချင်ဟွိုင်ယွီကလည်း အခွင့်ကောင်းယူကာ ဟယ်ယွီကျူး၏ အိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။သို့သော် သူမ ဟယ်ယွီကျူး၏ အိမ်သို့ သွားနေချိန်တွင် ထိုမြင်ကွင်းကို ချန်ကောဟွားက မြင်တွေ့သွားသည်။မြင်တွေ့ပြီးနောက် ချင်ဟွိုင်ယွီ ဘာတွေးနေသည်ကို သူ သဘာဝအတိုင်းပင် သိလိုက်သဖြင့် အကြံအစည်တစ်ခု ရသွားသည်။

မူလက သူက တိတ်ဆိတ်စွာ ပွဲကြည့်သူ တစ်ဦးအဖြစ်သာ နေချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီက ပန့်ကန့်ကို အပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်ကင်းစေချင်နေပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အစီအစဉ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး သူက စကားနှစ်ခွန်း မပြောတော့ဘဲ လှည့်ကာ အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ငါးခြောက် အနည်းငယ်ကို ယူလိုက်ပြီးနောက် နားမကြားသည့် အဘွားအို၏ အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

နားမကြားသည့် အဘွားအိုမှာ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် တစ်ဦးတည်းသော အထူးထောက်ပံ့ကြေးစား ဖြစ်သည်။အထူးထောက်ပံ့ကြေးစား ဆိုသည်မှာ ကျန်းမာရေးအာမခံ၊ လူမှုဖူလုံရေးအာမခံ စသည်တို့ အားလုံးကို နိုင်ငံတော်မှ ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်က သူမအား စားဝတ်နေရေးအတွက် ပူပန်စရာ မလိုစေဘဲ နေဝင်ချိန်ဘဝကို ပူပင်သောကကင်းစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။သူမအတွက်မူ လက်ရှိတွင် အခြား လိုအပ်ချက် မရှိတော့ဘဲ မိမိ၏ မြေးကောင်းလေးက ဇနီးကောင်း တစ်ဦး ရရှိကာ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်လျှင် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏မျက်စိထဲရှိ ထိုမြေးမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ဟယ်ယွီကျူး ဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်တွင် ရီကျုံးဟိုင်က ဟယ်ယွီကျူး မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ကင်းကြောင်း သက်သေပြနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် ဟယ်ယွီကျူး ကြက်ခိုးသည့် ကိစ္စကို သူမအား မပြောပြခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်ရောက်၍ ဝမ်းနည်းသွားပါက နားမကြားသည့် အဘွားအိုမှာ ထိုထိုးနှက်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ ခြံဝင်းထဲတွင် နောက်ထပ် ပြဿနာများစွာ ပေါ်လာမည်ကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွားဘက်သို့ ပြန်ကြည့်ရလျှင် သူက ငါးခြောက် အနည်းငယ်ကို ယူဆောင်ကာ နားမကြားသည့် အဘွားအို၏ အိမ်အနီးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။

ဤအချိန်တွင် နားမကြားသည့် အဘွားအိုမှာ အိမ်ထဲတွင် ဆန်ပြုတ် သောက်နေသည်။ချန်ကောဟွားက ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် သူမ၏ ကျောပြင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ထို့ကြောင့် သူမကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အဘွားအို၊ ထမင်းစားနေတာလား"

နားမကြားသည့် အဘွားအိုနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ကောဟွားမှာ သဘောကျသည်ဟု ပြော၍မရသလို၊ သေချာပေါက် မုန်းတီးသည်ဟုလည်း ပြော၍မရပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားသူများအပေါ် သူ၏ သဘောထားမှာ တစ်ဖက်လူက မိမိ၏ မိသားစုကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်၊ မလုပ် ဆိုသည့်အချက်အပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

နားမကြားသည့် အဘွားအိုက ချန်မိသားစုအပေါ် မည်သည့်အခါမျှ အကြံအစည် မထုတ်ဖူးခဲ့သဖြင့် ချန်ကောဟွား၏ သူမအပေါ် အမြင်မှာ သာမန် အိမ်နီးချင်းတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ကောဟွားက နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ချန်မိသားစုနှင့် မည်သည့် အဆက်အသွယ်မျှ မရှိသဖြင့် နားမကြားသည့် အဘွားအိုက မူလက နားမကြားချင်ယောင်ဆောင်ရန် တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ချန်ကောဟွားက လက်ဆောင်အချို့ ယူဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိုအရာများမှာ ငါးခြောက်များ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ချက်ချင်းပင် ပန်းကန်နှင့် တူများကို ချထားလိုက်ပြီး ရွှင်လန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလာသည်။

"ကောဟွားကိုး၊ မင်းက ဒီရက်ပိုင်း တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်နေတယ်၊ ခြံဝင်းထဲက လူတိုင်းက မင်းကို ချီးကျူးနေကြတာ"

သူမက ပြောအပြီးတွင် ချန်ကောဟွားက ငါးခြောက်များကို သူမ၏ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။ထို့နောက် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ငါးခြောက် နည်းနည်း လုပ်ထားလို့ပါ၊ နှစ်သစ်ကူးလည်း နီးလာပြီဆိုတော့ နှစ်သစ်ကူး အရသာလေး ပိုရသွားအောင် အဘွားအတွက် ငါးခြောက် နည်းနည်း လာပို့ပေးတာပါ"

တစ်ဖက်လူက စေတနာကောင်းဖြင့် ပစ္စည်းလာပို့ပေးသည်ကို ကြားသောအခါ နားမကြားသည့် အဘွားအိုမှာ ပို၍ပင် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်သွားသည်။ထို့နောက် သူမက ရင်ထဲမှလာသော ဆုမွန်ကောင်းကို တောင်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ငါလည်း ဆန်ပြုတ်က အရသာပေါ့လွန်းနေတယ်လို့ ထင်နေတာ၊ စိတ်ထားကောင်းတဲ့သူက ငါးခြောက် လာပို့ပေးမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

ဆက်လက်၍ သူမက အိတ်ကပ်ထဲမှ အန်ပေါင်းငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း မင်းကို ပေးစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး၊ နှစ်သစ်ကူးလည်း နီးလာပြီဆိုတော့ ကံကောင်းခြင်းတွေ ကူးစက်သွားအောင် မင်းကို နှစ်သစ်ကူး အန်ပေါင်းလေး ကြိုပြီး ပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ချန်ကောဟွားက လက်လှမ်း၍ မယူခဲ့ပေ။နားမလည်သော မျက်နှာထားကိုသာ ဟန်ဆောင်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အန်ပေါင်းလား၊ အဘွားအို ငါ ဒါကိုတော့ မယူနိုင်ပါဘူး၊ ဟယ်ယွီကျူးကိုသာ ပေးလိုက်ပါ၊ သူ အခု ဆင်းရဲလွန်းလို့ ထမင်းတောင် မစားနိုင်တော့ဘူး၊ ခုနကတင် ရွှီတမောင်းရဲ့ ကြက်ကို ခိုးလာခဲ့သေးတယ်၊ ခြံဝင်းတစ်ဝိုက် အစည်းအဝေးလုပ်တဲ့အချိန်ကျရင် အန်ပေါင်းကို သူ့ဆီသာ ပေးလိုက်ပါ"

ချန်ကောဟွားက ထိုစကားကို ပြောဆိုအပြီးတွင် မူလက ပြုံးရွှင်နေသော နားမကြားသည့် အဘွားအို၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားသည်။

"ဘာ"

"ဟယ်ယွီကျူးက ရွှီတမောင်းအိမ်က ကြက်ကို ခိုးတယ်ဟုတ်လား"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ ငါ သူ့ကို သုံးဖို့ ပိုက်ဆံပေးလိုက်သေးတယ်လေ၊ ဘယ်လိုလုပ် ရွှီတမောင်းရဲ့ ကြက်ကို ခိုးရမှာလဲ"

မကြာသေးမီက ဟယ်ယွီကျူး၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ပိုက်ဆံ ၅၀၀လုံးကို ကျားကျန်းရှီက တောင်းယူသွားခဲ့သည့် ကိစ္စမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် နားမကြားသည့် အဘွားအို၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှားကျူးက သုံးစရာ ငွေမရှိဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမက ဟယ်ယွီကျူးအား ဘဝရပ်တည်ရန် ငွေအချို့ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သေးသည်။

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ မည်မျှ တုန်လှုပ်သွားမည်ကို တွေးကြည့်၍ ရနိုင်သည်။

ချန်ကောဟွားက သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ဤကိစ္စကို သူမ မသိထားကြောင်းကို နားလည်လိုက်သည်။ထို့ကြောင့် ခြံဝင်းတစ်ဝိုက် အစည်းအဝေးလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ကိစ္စကို သူမအား ပြောပြလိုက်သည်။

ပြောအပြီးတွင် နားမကြားသည့် အဘွားအိုမှာ တိုက်ရိုက်ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။သူမက ဒေါသတကြီးဖြင့် တုတ်ကောက်ကို ခေါက်လိုက်ပြီးနောက် ဆဲဆိုလာသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါ့မြေးကို သုံးဖို့ ပိုက်ဆံ ပေးထားတာ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြက်ကို ခိုးမှာလဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့မြေးကို စွပ်စွဲတာ သေချာတယ်"

"မရဘူး၊ ငါ ဟယ်ယွီကျူးကို သွားရှာပြီး သေချာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးရမယ်"

ပြောအပြီးတွင် သူမက တုတ်ကောက်ကို အားပြုကာ ဟယ်ယွီကျူး၏ အိမ်ရှိရာဘက်သို့ အမြန် လျှောက်သွားသည်။ကိစ္စများ အတော်လေး အဆင်ပြေသွားပြီဖြစ်ရာ သူလည်း ဤနေရာတွင် များစွာ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ချက်ချင်း ပြန်သွားသည်။

ဟယ်ယွီကျူး၏ အိမ်ဘက်သို့ ပြန်ကြည့်ရလျှင် ဤအချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

မိမိမှာ မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ခဲ့ဘဲ အလုပ်ဌာနမှ ကြက်အရိုးအချို့ကို ယူလာကာ စွပ်ပြုတ်လုပ်ရုံမျှဖြင့် အကြောင်းပြချက်မရှိ သူခိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံလိုက်ရသည်။အထူးသဖြင့် အိမ်နီးချင်းများအားလုံးက ထိုသို့ ထင်မှတ်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ဤသည်က သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပို၍ပင် ခံပြင်းသွားစေသည်။

ဒါက ရိုးသားတဲ့သူကို အနိုင်ကျင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား

"ဒီသေချင်စော်နံနေတဲ့ ကြက်သူခိုး၊ နောက်ဆို ငါ့ကို ပေးမမြင်စေနဲ့၊ ငါသာ မြင်လို့ကတော့ လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး"

ဟယ်ယွီကျူးလည်း စားချင်စိတ် မရှိတော့ဘဲ ဟင်းမွှေယောက်မကို ချထားလိုက်ပြီးနောက် ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူ ပြောအပြီးတွင် တံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။သူက ခေါင်းလှည့်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီ ဖြစ်နေသည်။လက်ထဲတွင်လည်း ငွေ ၅၀ ကို ကိုင်ထားသေးသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ပြုံးရွှင်နေသော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဟယ်ယွီကျူးမှာ ပျားရည်စားလိုက်ရသကဲ့သို့ ချိုမြိန်သွားသော်လည်း သူက မျက်နှာကို ခပ်တည်တည် ပြန်ထားလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့အိမ်ကို ဘာလာလုပ်တာလဲ၊ သတိထားပြီး မင်းနဲ့ ခပ်ခွာခွာနေဖို့ ငါ့ကို ပြောထားတယ် မဟုတ်လား"

ဤအစေခံလို ဖားတတ်လွန်းသူမှာ ရင်ထဲတွင် မကျေမချမ်း ဖြစ်နေကြောင်းကို ချင်ဟွိုင်ယွီ သိထားသည်။ရင်ထဲတွင် သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ယွီကျူး၊ နင်စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲလား၊ အဲဒီနေ့က နင်ပိုက်ဆံတောင်းတော့ ငါ ယောက္ခမနဲ့ ရန်ဖြစ်ရတယ် မဟုတ်လား၊ ရန်မဖြစ်ရင် သူက ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ကို ပိုက်ဆံပေးမှာလဲ"

ပြောအပြီးတွင် လက်ထဲရှိ ငွေ ၅၀ ကို တစ်ဖက်လူထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ငွေ ၅၀ ကို မြင်သောအခါ ဟယ်ယွီကျူးမှာ ချက်ချင်းပင် ပန်းပွင့်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်သွားသည်။သူ၏ အမြင်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီက သူ့အတွက် ငွေတောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ဤသည်က တစ်ဖက်လူ၏ ရင်ထဲတွင် သူရှိနေကြောင်းကို ဖော်ပြနေသည် မဟုတ်ပါလော။ချက်ချင်းပင် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပွင့်လန်းလာသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဟယ်ယွီကျူးဆိုသည့် ဤလူမိုက်လေးက မိမိကို ခွင့်လွှတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိလိုက်သည်။ထို့ကြောင့် မမူတော့ဘဲ သူမ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြောထုတ်လိုက်သည်။

"ယွီကျူး၊ ဒီနေ့ ရွှီတမောင်းရဲ့ ကြက်က... တကယ်တော့ ဒါက... အမ်း... ပန့်ကန့်နဲ့... ပတ်သက်နေသလိုပဲ..."

ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ စကားမပီမသ ဖြစ်နေသော ပုံစံကို မြင်သောအခါ ဟယ်ယွီကျူးက ကိစ္စကောင်းတစ်ခု မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ကို ထင်မှတ်မထားစေသည်မှာ ချင်ဟွိုင်ယွီ ပြောလာသည့် ကိစ္စက ရွှီတမောင်း ပျောက်သွားသည့် ကြက်အကြောင်း ဖြစ်နေပြီး ပန့်ကန့်နှင့် သောက်ကျိုးနည်း ပတ်သက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စဉ်းစားနေစရာပင် မလို‌ေတာ့ပေ၊ ဤသည်မှာ ပန့်ကန့်ဆိုသည့် ကောင်လေးက ခိုးစားခဲ့ခြင်းမှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ ချင်ဟွိုင်ယွီ သူ့ကို လာရှာသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဟယ်ယွီကျူး နားလည်သွားသည်။အ‌ေခြအ‌ေနက သိသာထင်ရှားသည်၊ သူ့ကို ထပ်ပြီး လူမိုက်ခံခိုင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မရဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါ ပန့်ကန့်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး အပြစ်ဝင်မခံပေးနိုင်ဘူး"

ဟယ်ယွီကျူးမှာ အရင်တစ်ခေါက်က မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသည့် အရသာကို ယခုတိုင် မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ငါးရာ ပြောင်သွားသည်၊ မျက်နှာလည်း ပျက်ခဲ့ရသည်၊ ညီမဖြစ်သူကပင် သူ့ကို အထင်သေးသွားသည်။ဤသို့ ပင်ပန်းပြီး အကျိုးမရှိသည့် ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ချင်တဲ့သူ သွားလုပ်ပါစေ သူကတော့ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ ကြက်သေသေသွားသည်။ဟယ်ယွီကျူးက ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူမက မထိတ်လန့်ခဲ့ပေ။အစေခံလို ဖားတတ်လွန်းသူ လိုချင်သည့်အရာကို သူမ သိထားပြီး သူ လိုချင်သောအရာကို ပေးလိုက်ပါက တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုပါ သိထားသည်။ထို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီလည်း အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

သူမက ဟယ်ယွီကျူးကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖက်ထားလိုက်သည်။ဖက်ထားစဉ်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီက သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်ရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

"ယွီကျူး၊ နင်ငါတို့ သားအမိကို သနားပါဦး၊ ငါ့မှာ သားတစ်ယောက်တည်း ရှိတာ၊ ယောက်ျားကလည်း အိပ်ရာထဲ လဲနေပြီ၊ ဘယ်အချိန် ထွက်သွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ သားအမိက နင့်ကိုပဲ အားကိုးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ပြောအပြီးတွင်ဟယ်ယွီကျူး၏ ခါးပတ်ဆီသို့ လက်လှမ်း၍ စမ်းလိုက်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုထားသည့်အရာ ဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် ဤသို့သော ဆက်တိုက် လှုံ့ဆော်မှုများအောက်တွင် ဟယ်ယွီကျူးမှာ နှလုံးများ ဒိန်းဒိုင်းမြည်ကာ ခုန်လာပြီး လည်ချောင်းထဲတွင်လည်း သည်းခံ၍မရနိုင်လောက်အောင် ခြောက်ကပ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထူးကဲစွာ ပူနွေးလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အတွေးများမှာလည်း တိမ်တိုက်များဆီသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။အပြစ်ဝင်ခံပေးမည်၊ မပေးမည်ဆိုသည့် ကိစ္စမှာမူ အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်၊ ၎င်းမှာ ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့်အတူ ဘဝ၏ လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုများကို လေ့လာဆွေးနွေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဟယ်ယွီကျူး၏ သတ္တိများလည်း ကြီးမားလာသည်။သူက ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ကျောပြင်ကို လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်ပြီး တုန်ယင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကိုယ်... ကိုယ် မင်းသဘောအတိုင်း အကုန်လုပ်ပေးပါ့မယ်"

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး နောက်တစ်ဆင့်တက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် တံခါး ပွင့်လာသည်။ဆက်လက်၍ သူတို့နှစ်ဦးကို လန့်ဖျပ်သွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရီကျုံးဟိုင်၊ လျိုဟိုင်ကျုံး၊ ယန်ပုကွေ့၊ နားမကြားသည့် အဘွားအို၊ ရွှီတမောင်းနှင့် ကြက်ခိုးမှုကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားနေကြသော အိမ်နီးချင်းအချို့ ပေါ်လာကြသည်။

တံခါးပွင့်လာသည့် ထိုစက္ကန့်လေးမှာပင် ချင်ဟွိုင်ယွီက ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟယ်ယွီကျူး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာသည်။ထို့နောက် မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ရန် ဆုတောင်းနေတော့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ စိတ်သက်သာရာရစေရန် တွေးတောခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စိုးရိမ်လောကြီးနေသော နားမကြားသည့် အဘွားအိုက အရှေ့ဆုံးတွင် လျှောက်လာခဲ့ပြီး သူမက တံခါးထဲသို့ အရင်ဆုံး ဝင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည့်အပြင် မြေးဖြစ်သူ ဟယ်ယွီကျူးကိုလည်း စိုးရိမ်နေသဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ သေချာသည်။

ထို့နောက် ဟယ်ယွီကျူး၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသူမှာ ချင်ဟွိုင်ယွီ ဖြစ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူမမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

သုမက တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ကာ ချင်ဟွိုင်ယွီကို တိုက်ရိုက်ပင် အော်ဟစ်ဆဲဆိုလာတော့သည်။

"ကြည့်ရတာ အရုပ်ဆိုးလိုက်တာ"

"တကယ်ကို မျက်စိနောက်စရာပဲ"

"မီးဖိုချောင်ဆိုတာ ထမင်းဟင်းချက်ဖို့ နေရာလေ၊ နင် ခုနက ငါ့မြေးကို ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

"လုံးဝကို... အရှက်မရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ"