အခန်း (၅၅-၅၆)

အခန်း ၅၅

ပန့်ကန့်၏ အော်ဟစ်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ချန်ကောဟွားသည် ပန့်ကန့်၏ ကြက်ခိုးမှုကိစ္စတွင် သူတစ်ဦးတည်း၌သာ အပြစ်ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ပန့်ကန့် ခိုးယူခြင်းကို အမြဲတမ်း အားပေးအားမြှောက်ပြုနေသော ဟယ်ယွီကျူးမှာလည်း တာဝန်ရှိကြောင်း ရုတ်တရက် တွေးမိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မအောင့်နိုင်ဘဲ ဤသို့ တွေးတောသုံးသပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ ဒီကြက်ကို ခိုးတာက ဟယ်ယွီကျူးလေ၊ ဘာလို့ ပန့်ကန့်က အရင် ဖုတ်ကောင်ရောဂါ ဖြစ်လာရတာလဲ"

"အော်… ငါ သိပြီ ဟယ်ယွီကျူး ကြက်ကို ချက်စားတော့ ပန့်ကန့်က ပါးစပ်ယားပြီး အရင်စားလိုက်တာပဲ၊ အဲ့ဒီနောက်မှ ဟယ်ယွီကျူး စားတာဆိုတော့ သူက နောက်မှ ဖုတ်ကောင်ဖြစ်လာမှာပေါ့"

"ဒါဆိုရင် မြန်မြန်လုပ်ရမယ် ဟယ်ယွီကျူးလည်း ရွှေရည်ပူနဲ့ ကုသဖို့ လိုနေပြီ"

သူက ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက်တွင် ဘေးနားရှိ ရွှီတမောင်းသည် ထိုစကားများကို အရှင်းသား ကြားလိုက်ရသည်။

သူနှင့် ဟယ်ယွီကျူးမှာ မူလကတည်းက ရန်သူတော်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် မိမိအိမ်မှ ကြက်ကို သူ ခိုးသွားခဲ့ခြင်းကလည်း ရှိ‌နေသေးသည်။ထိုကြောင့် ဟယ်ယွီကျူးအပေါ်တွင် ပို၍ပင် မုန်းတီးစိတ် ပြင်းထန်လာသည်။

ယခုအချိန်၌ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟယ်ယွီကျူးကို လက်စားချေရန် အခွင့်အရေးကောင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဟယ်ယွီကျူး၏ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကာ သူသတိမထားမိခင်မှာပင် လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော အညစ်အကြေးများကို တဖက်သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ရှာကျူး မင်းလည်း မကောင်းဆိုးဝါးပူးတဲ့ ကြက်ကို စားထားတာပဲ၊ အခုတော့ ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ငါ့ရဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို စားလိုက်စမ်း"

ဟယ်ယွီကျူး၏ ပါးစပ်တစ်ဝိုက်တွင် အညစ်အကြေးများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ကောဟွားသည် ချင်ကျင်းယွီ၏ မျက်လုံးများကို အုပ်ထားပေးလိုက်သည်။ သူမ ညဘက်၌ ရွံရှာလွန်းသဖြင့် အိပ်မပျော်မည်ကို မလိုလားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီဟု ယူဆကာ သူမအား ခေါ်ဆောင်၍ အိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။

သို့သော် သူက အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်တွင် ဟယ်ယွီကျူးမှာလည်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။

သူသည် ရွှီတမောင်းအိမ်မှ ကြက်ကို မစားခဲ့ပေ။ ကြက်ခိုးသူမှာ ပန့်ကန့်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီတမောင်း၏ အတင်းအဓမ္မ ကျွေးမွေးခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူမှ တမင်တကာ မကောင်းကြံ၍ ပြုလုပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဟယ်ယွီကျူးမှာ ဒေါသထွက်ကာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်တော့သည်။

"ရွှီတမောင်း မင်း…လူယုတ်မာ"

"ငါကတော့..."

သို့သော် သူ၏စကား မဆုံးသေးခင်မှာပင် နောက်ထပ် အညစ်အကြေး အစုလိုက်ကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထပ်မံ ထိုးထည့်လိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရွှီတမောင်းသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပင် အုပ်မိုးထားလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ဂလုဂလု အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟယ်ယွီကျူးသည် ကြီးမားလှသော အညစ်အကြေး အစုလိုက်ကို မျိုချလိုက်ရ၏။

ဟယ်ယွီကျူး မျိုချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီတမောင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လက်စားချေရခြင်း၏ ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် ဟယ်ယွီကျူးအား အတင်းအဓမ္မ ကျွေးမွေးခြင်းမှာ ချန်ကောဟွား၏ နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ချေ။

ချန်ကောဟွားသည် ရွှီတမောင်းကို လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူနှင့် ဟယ်ယွီကျူးတို့ကြားရှိ ရန်ငြိုးကို အသုံးချကာ ဟယ်ယွီကျူးအား ဤမျှလောက်အထိ ဒုက္ခပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦး၏ ပဋိပက္ခမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

ယခုလက်ရှိတွင် ရွှီတမောင်းမှာ အမုန်းတရားများဖြင့် မျက်စိကွယ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် မိုက်မဲစွာဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ပြုလုပ်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြားသူများမှာမူ မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြချေ။

ရီကျုံးဟိုင်သည် ရွှီတမောင်းက ဟယ်ယွီကျူးအား အတင်းအဓမ္မ ကျွေးမွေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်လောင်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ရှားကျူးမှာ ရောဂါလက္ခဏာ ပေါ်နေတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ ရွှေရည်ပူကို သူ့ကို ကျွေးရတာလဲ"

"မင်းကိုပဲ ရွှေရည်ပူ ကျွေးရမှာ… ရွှီတမောင်း မင်းက အဲ့ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးပူးနေတဲ့ ကြက်နဲ့ အကြာဆုံး ရှိနေခဲ့တာလေ"

စကားဆုံးသွားသောအခါ ရွှီတမောင်းမှာ မှင်တက်သွားသည်။ သူသည်လည်း ဤစကားမှာ မှန်ကန်နေသည်ဟု ခံစားမိသွားပြီးနောက် ဒေါသထွက်နေသော ရှားကျူးကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့ကိုယ်သူ မိုက်မဲနေမှန်း ယခုမှပင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ရှားကျူး၏ ခွန်အားအတိုင်းဆိုလျှင် သူ ယခုလိုမျိုး လုပ်မိမှန်း သိသွားပါက သူ သေချာပေါက် ကံဆိုးမည့်ကိန်း ဆိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် ရှားကျူးက ရွှီတမောင်းကို အခွင့်အရေး မပေးထားချေ။

ပါးစပ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ရွှေရည်ပူများကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်အမင်း မသက်မသာဖြစ်မှုကို သည်းခံကာ ပန့်ကန့် အန်ထုတ်ခဲ့သော ရွှေရည်ပူများကို လက်ဖြင့် ဆုတ်ကိုင်ပြီး ရွှီတမောင်းဆီသို့ အပြေးသွားလိုက်သည်။

"မင်း… လူယုတ်မာ ရွှီတမောင်း"

"မင်း…အခု ရပ်စမ်း"

ရွှီတမောင်း ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟယ်ယွီကျူးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ထဲရှိ ရွှေရည်ပူများကို ပြင်းထန်စွာဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ရွှေရည်ပူများသည် မိုးရေစက်များကဲ့သို့ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ထိုနေရာရှိ လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အံ့အားသင့်သံများ၊ ကျိန်ဆဲသံများ၊ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ရှုပ်ထွေးလှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရီကျုံးဟိုင်သည် မူလက သဟဇာတဖြစ်သော ခြံဝင်းမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ လူကြီးအချို့မှာ ရွှေရည်ပူများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရိုက်နှက်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုသာ ချနိုင်တော့သည်။ သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ကြက်ခိုးမှုကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီတမောင်းက ဟယ်ယွီကျူးအား အတင်းအဓမ္မ ကျွေးမွေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဟယ်ယွီကျူးအား ပစ္စည်းခိုးယူမှုဖြင့် တိုင်ကြားမည်ဆိုလျှင်ပင် တစ်ဖက်လူအား အတင်းအဓမ္မ ကျွေးမွေးခြင်းမှာ ပစ္စည်းခိုးယူမှုထက် ပို၍ ပြင်းထန်သော အပြစ်ဖြစ်နေသည်။ထို့ကြောင့် သူသည် ကြက်ခိုးမှုကိစ္စကို ဆက်လက် ပြောဆိုရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

ဤသည်မှာလည်း ကံကောင်းသည့် အချက်တစ်ချက်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ရွှီတမောင်းသည် ဟယ်ယွီကျူး၏ အရိုက်ခံရမလားဆိုတာကို‌တော့ ရီကျုံးဟိုင်မှာ ဂရုစိုက်ရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဟယ်ယွီကျူးအား အတင်းအဓမ္မ ကျွေးမွေးခြင်းကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်ကိစ္စကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဟယ်ယွီကျူး၏ အရိုက်ခံရခြင်းမှာလည်း သဘာဝကျလှသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ဟယ်ယွီကျူး၏ အရိုက်ခံခဲ့ရသူဖြစ်ရာ အသားအရေမှာလည်း ထူထဲနေပြီဖြစ်၍ တစ်ချက်နှစ်ချက် အရိုက်ခံရရုံနှင့် မည်သို့မျှ ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရီကျုံးဟိုင်မှာ မတတ်နိုင်စွာဖြင့် တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် သူ ဤသို့ တွေးတောနေချိန်၌ လူအုပ်ထဲတွင် ချန်ကောဟွားနှင့် သူ၏ဇနီးမှာ မရှိတော့ကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော ရွှေရည်ပူများမှာ သူ၏ အကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော်ငြား ထိုသူမှာမူ တစ်စက်မျှပင် မစွန်းထင်းခဲ့ချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို နောက်ဆုံး၌ သိရှိသွားသည်။

ဤအချိန်ကာလအတွင်းတွင် ရွှေရည်ပူများ၊ ငါးဟင်းလျာများ၊ တိရစ္ဆာန်ဖမ်းစက်များ စသဖြင့် ရှိနေသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်များက ခြံဝင်းအတွင်း၌ ပြဿနာများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး လူမှုဆက်ဆံရေးကိုလည်း ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ အားလုံးမှာ ချန်ကောဟွားကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် အလေးအနက်ထားလိုက်တော့သည်။ထိုသို့ အလေးအနက်ထားပြီးနောက်တွင် သူသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို အကဲခတ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ သို့သော် ချန်ကောဟွားကိုမူ လုံးဝ အကဲခတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ရိုးသားသူဟု ဆိုရမည်လား…သို့သော် ရံဖန်ရံခါတွင် သူတစ်ပါးကို အကွက်ကျကျ ကြံစည်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သူသည် လူဆိုးဟု ဆိုရမည်လား…သို့သော် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အကျိုးမဲ့ ဒုက္ခမပေးခဲ့ဘဲ မိမိဘာသာမိမိ နေထိုင်တတ်ပြီး အနည်းဆုံး မည်သည့် စာရိတ္တပြဿနာမျှ မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ချန်ကောဟွား၏ နည်းလမ်းများမှာမူ မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ ပြင်းထန်လှသည်။

ပန့်ကန့်ကို ကြည့်လိုက်လျှင်ပင် ယခင်က သူ့အိမ်ထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ ခြေထောက်ကို စက်ဖြင့် ညှပ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဖခင်ကဲ့သို့ပင် အကြောသေမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤသည်မှာ တိုက်ဆိုင်မှုဟု ထင်မြင်နိုင်သော်ငြား တိုက်ဆိုင်မှုဆိုသည်မှာ ဤမျှလောက် မများပြားနိုင်ချေ။

ပန့်ကန့်ကို ညှပ်သည့်စက်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ကြည့်ရှုဖူးရာ တောဝက်များကိုပင် ဖမ်းဆီးနိုင်သော စက်မျိုးဖြစ်သည်။ ကြွက်များကို ညှပ်သောစက်ဟု မည်သို့ ပြောနိုင်မည်နည်း။

အထူးသဖြင့် ဤကိစ္စ မဖြစ်ပွားခင်က ချန်ကောဟွားသည် ပန့်ကန့်အား ငါးဟင်းဖြင့် ဆွဲဆောင်ကာ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ငိုကြွေးစေခဲ့သေးသည်။ ဤအချက်များအရ ချန်ကောဟွားမှာ ပန့်ကန့်အား အိမ်ထဲသို့ လမ်းပြပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဤသည်မှာ တိုက်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်ပြီး သူတစ်ပါးကို အလွန်အမင်း အထင်မှားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောလိုလျှင်ပင် ယခုလက်ရှိ ပန့်ကန့်နှင့် ဟယ်ယွီကျူးတို့ ရွှေရည်ပူ စားနေရခြင်းနှင့် ခြံဝင်းကြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခြင်းက အရာအားလုံးကို အဖြေထုတ်ပေးနေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ရွှေရည်ပူများ စွန်းထင်းနေသော်လည်း ချန်ကောဟွားတို့ ဇနီးမောင်နှံမှာမူ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ချေ။

ထို့အပြင် ရွှေရည်ပူကို အဆိုပြုခဲ့သူမှာလည်း ချန်ကောဟွားဖြစ်ပြီး ဟယ်ယွီကျူး၌ ပြဿနာရှိသည်ဟု အရိပ်အမြွက် ပြောခဲ့သူမှာလည်း ချန်ကောဟွားပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စမှာ ဆယ်ခုတွင် ကိုးခုမှာ ချန်ကောဟွားနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

ဤအကြောင်းများကို တွေးတောမိသောအခါ ရီကျုံးဟိုင်မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ချန်ကောဟွား၏ အိမ်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိမိနှင့် ဟယ်ယွီကျူးတို့ နှစ်ဦးလုံး ချန်ကောဟွားကို ရန်စမိခြင်း မရှိစေရန် ဖြစ်သည်။

သူ၏အမြင်တွင် သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခမပေးလျှင် ချန်ကောဟွားမှာ အလွန်ပင် စကားပြောရလွယ်ကူသူဖြစ်ပြီး အကြောင်းမဲ့သက်သက်ဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ ဒုက္ခပေးမည် မဟုတ်ချေ။

ရီကျုံးဟိုင် ဤသို့ တွေးတောနေချိန်တွင် ဘေးနားရှိ လျိုဟိုင်ကျုံးမှာလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ကြောက်လန့်နေသည်။

သူသည် အဝေးဆုံးမှာ ရှိနေသဖြင့် အညစ်အကြေးများ အနည်းငယ်သာ စွန်းထင်းခဲ့သော်ငြား ပန့်ကန့်ကို ရွှေရည်ပူ လောင်းထည့်နေသည့် မြင်ကွင်းကိုမူ သူ အသေအချာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ခုနက ချန်ကောဟွားက တာအိုဘုန်းကြီးအကြောင်း ပြောနေစဉ်တွင် သူသည် ပန့်ကန့်ကို ကြည့်ကာ မကောင်းသည့် အကြံအစည်ဖြင့် ပြုံးရယ်ခဲ့မိသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ပန့်ကန့်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားကာ ဖုတ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ချန်ကောဟွားမှာ တာအိုဘုန်းကြီး အစစ်အမှန် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဒဏ္ဍာရီဆန်လွန်းသော်လည်း လျိုဟိုင်ကျုံးသည် ရာထူးတပ်မက်သူဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ကံကြမ္မာနှင့် လေအငွေ့အသက်များကိုသာ ယုံကြည်သူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် ကြောက်လန့်နေသဖြင့် ယခင်က ပြန်လည် လက်စားချေရန် ကြံစည်ထားသည့် အကြံအစည်များကို ချက်ချင်းပင် မေ့ပျောက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်လည်း နောင်တွင် ချန်ကောဟွားကို လုံးဝ ရန်စမိခြင်း မရှိစေရဟု မိမိကိုယ်ကို တင်းကြပ်စွာ မှာကြားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်သွားခဲ့ပါလျှင် ဖုတ်ကောင်ဖြစ်ရုံသာမကဘဲ အညစ်အကြေးများပါ စားသုံးရတော့မည်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ဖြစ်သည်။

ယန်ပုကွေ့နှင့် ပတ်သက်၍ဆိုလျှင် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူဖြစ်သော သူသည် ချန်ကောဟွားမှာ ပြဿနာကို စတင်ဖန်တီးသူ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သိရှိသွားသည်။ သို့သော် သူသည် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ချန်ကောဟွားနှင့်အတူ ငါးမျှားသွားရင်း ငါးအနည်းငယ်ကိုလည်း အခမဲ့ ရရှိခဲ့သေးသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ချန်ကောဟွားနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းအောင် တည်ဆောက်ရန်အတွက် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဟယ်ယွီကျူးမှာမူ ယခင်က ချင်ဟွိုင်ယွီကို ဖားယားရန်အတွက် ချန်ကောဟွား၏ အိမ်ကို မကောင်းပြောဆိုခဲ့ခြင်းများစွာ ရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကျေးလက်မှ ဆင်းသက်လာသော ဆင်းရဲသားတစ်ဦးဟု အထင်သေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်၌ တစ်ဖက်လူမှာ အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူက လက်စားချေလိုပါက သူ့တွင် မည်သည့် ကာကွယ်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။

ရွှီတမောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုတော့ချေ။ စိတ်ထား အလွန်ဆိုးရွားပြီး အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာလေ့ရှိပြီး ယခင်က ချင်ကျင်းယွီကို အကြံအစည်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ၏အဆင့်အတန်းကို မကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ခွေးကဲ့သို့ ဖားယားနေရသော်ငြား တစ်ဖက်လူက လှည့်ပတ်ကာ အရိုက်ခံရသည်မှာလည်း မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိချေ။

ယန်ပုကွေ့၏ အမြင်တွင် ထိုသူတို့မှာ ချန်ကောဟွား၏ အကွက်ကျကျ ကြံစည်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရခြင်းမှာ သူတို့၏ လုပ်ရပ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသော ပစ္စည်းခိုးယူမှု ဖြစ်ရပ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရည်ပူဖြင့် အဆုံးသတ်သွားသည့် ပြဇာတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးလုနီးအချိန်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ ပန့်ကန့် အဆက်မပြတ် အန်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် ဆေးရုံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဟယ်ယွီကျူးမှာလည်း မစားရသေးသော်လည်း ရွှေရည်ပူများစွာကို မျိုချထားရသဖြင့် ဆေးရုံသို့ စစ်ဆေးရန် သွားလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ရီကျုံးဟိုင်သည် ဤကိစ္စ၏ အကြောင်းရင်းကို ကြေညာလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဟယ်ယွီကျူးသည် ရွှီတမောင်း၏ ကြက်ကို ကောက်ယူရရှိခဲ့ပြီးနောက် ချက်ပြုတ်စားသောက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ပန့်ကန့်က မြင်တွေ့သွားကာ အတူတကွ စားသောက်မိခြင်း ဖြစ်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်တွင် အမှန်တရားမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ နောင်တွင် အချက်တစ်ချက်ကိုသာ မှတ်သားထားရန် လိုအပ်သည်။

၎င်းမှာ ပန့်ကန့်နှင့် ဟယ်ယွီကျူးတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ လူသားများ မဟုတ်တော့ဘဲ အညစ်အကြေးများကို စားသုံးသည့် ခွေးများသာ ဖြစ်ကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

…

အခန်း ၅၆

ခြံဝင်းထဲရှိ အရာအားလုံးနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ကောဟွားတို့ ဇနီးမောင်နှံမှာ ထိုနေရာ၌ မရှိကြသော်လည်း ခြံဝင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ခြံဝင်းထဲရှိ တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ လူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် ရွှေရည်ပူများ စွန်းထင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ဗိုက်နှိပ်ကာ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

အခန်းထဲရှိ ရယ်မောသံများမှာ အလွန်ပင် ရွှင်လန်းတက်ကြွနေသည်။ သို့သော် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်ရှိ ပန့်ကန့်တို့မှာမူ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းနေ၏။

စိတ်ပျက်အားငယ်သံများ၊ မကျေနပ်သံများနှင့် နာကျင်စွာ ငိုကြွေးသံများချည်းသာ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော နှိုင်းယှဉ်မှုက ချန်ကောဟွားအား သဘောတရားတစ်ခုကို နားလည်သွားစေသည်။ ပျော်ရွှင်မှုဆိုသည်မှာ သူတစ်ပါး၏ နာကျင်မှုအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အနည်းငယ်တော့ဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မညီသကဲ့သို့ ရှိသော်ငြား ခြံဝင်းထဲရှိ တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ လူများ ပို၍ ကံဆိုးလေလေ သူ၏ ရင်ထဲ၌ ပို၍ ပျော်ရွှင်လေလေပင် ဖြစ်သည်။

ပန့်ကန့် ရွှေရည်ပူ စားရသည့်ကိစ္စကို ဥပမာပေးရမည်ဆိုလျှင် ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး သနားစရာကောင်းသော်လည်း သူ့အတွက်မူ လုံးဝ ဆိုးရွားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာအရ ကြီးလာသောအခါ သေချာပေါက် အလုပ်မလုပ်ဘဲ လေလွင့်နေမည့် လူပျင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်သို့ရောက်လျှင် နိုင်ငံတော်ကြီး ပြောင်းလဲသွားကာ အများပိုင် ထမင်းအိုးကြီးကိုလည်း စား၍ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ရာ သူသည် ပူနွေးသော အညစ်အကြေးကိုပင် စားရတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာပေါက် ပြောနိုင်သည်။

ယခု ချန်ကောဟွားက သူ့ကို အညစ်အကြေးစားရန် ကြိုတင် အသားကျစေခြင်းဖြင့် နောင်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ရရှိသွားသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ ငတ်မွတ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီလိုတွေးကြည့်ရင် အရမ်းကို အဓိပ္ပာယ်ရှိမနေဘူးလား"

ချင်ကျင်းယွီမှာလည်း အသံထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ ရယ်မောပြီးနောက်တွင် သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များ တည်ငြိမ်သွားသည်။

ထို့နောက် မိမိ၏ ခင်ပွန်းကို ကြည့်ကာ မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ယောကျ်ား၊ ငါတို့ ဒီလိုလုပ်တာ တကယ်ပဲ ကောင်းပါ့မလား"

သူတို့နှစ်ဦးသည် နှစ်အတော်ကြာ ပေါင်းသင်းလာခဲ့သော ဇနီးမောင်နှံဖြစ်ရာ ချင်ကျင်းယွီသည် သဘာဝကျစွာပင် ချန်ကောဟွား၏ အကြောင်းကို အကြွင်းမဲ့ သိရှိထားသည်။ထို့ကြောင့် ချန်ကောဟွားမှာ တာအိုဘုန်းကြီးဆိုသည်ကို လုံးဝ မသိကျွမ်းကြောင်း သူမ သိထားသည်။

တာအိုဘုန်းကြီးကို မသိကျွမ်းသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ရွှေရည်ပူက ဖုတ်ကောင်ရောဂါကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် လုပ်ကြံပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ဤသို့ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘာကောင်းတာ မကောင်းတာလဲ"

ချန်ကောဟွားက ခပ်ပေါ့ပေါ့ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ သူမ၏စကားမှာ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ဆိုလိုကြောင်း အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ချင်ကျင်းယွီက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုလေ… ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က နင် ငါ့ကို ပြောဖူးတယ်လေ၊ ဒီခြံဝင်းထဲက လူတွေက ဘယ်သူမှ လူကောင်းတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါတို့ ဒီလိုမျိုး ခြံဝင်းထဲက လူတွေကို မကောင်းကြံလိုက်တာက နင်လည်း လူဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်ကျင်းယွီ ပြောပြီးသွားသည်နှင့် ချန်ကောဟွားက မသမာသော အပြုံးဖြင့် တစ်ချက်ရယ်မောလိုက်ကာ

"ငါ လူဆိုး ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ မင်း မသိသေးဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ကျင်းယွီ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားသည်၊ ချန်ကောဟွားက သူမကို နောက်ပြောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ချန်ကောဟွားအား ချစ်စနိုးဖြင့် တစ်ချက် တွန်းလိုက်သည်။

ချင်ကျင်းယွီ၏ အမူအရာကို ချန်ကောဟွား မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မိမိ၏ ဇနီးမှာ စပ်စုလိုစိတ်ရှိရုံသာဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ လူဆိုးတစ်ယောက်ဟု ထင်မြင်ကာ လူမှားချစ်မိပြီဟု ထင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် စတင်ပြောဆိုတော့သည်။

"မိန်းမ၊ ငါ မင်းကို ဒီလိုပဲ ပြောပြလိုက်မယ်၊ အရည်အချင်းမရှိတဲ့ ကောင်းမွန်မှုဆိုတာ သူများရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံရဖို့ပဲ"

"အထူးသဖြင့် ဒီခြံဝင်းထဲမှာဆိုရင် လူကောင်းယောင်ဆောင်နေတာက အနိုင်ကျင့်ခံရမယ့် ကံကြမ္မာပဲ"

ချန်ကောဟွားသည် ရီကျုံးဟိုင်ကဲ့သို့ သူတစ်ပါးနှင့် အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားနေပါလျက်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မားသည့်နေရာတွင် ရပ်တည်ကာ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေခြင်းမျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှလောက် ဂရုစိုက်နေရန် လိုအပ်မည်နည်း။

ချန်ကောဟွား၏ အမြင်တွင် သူတစ်ပါးက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်နေပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် တွယ်ကပ်ကာ သွေးစုပ်၍ အသားစားရန် ဆန္ဒပြင်းပြနေကြမည်ဆိုလျှင် သူက မျက်နှာချိုသွေးကာ လူကောင်းတစ်ယောက် လုပ်နေပြီး သူတစ်ပါး အနိုင်ကျင့်သည်ကို ခံနေဦးမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ဒါက လူကောင်းလား

ရှင်းရှင်းပြောရရင် နွားသူငယ် (အသုံးချခံ) လုပ်နေတာပဲ

ဖုတ်ကောင် အတွေ့အကြုံကတ်ကို ဥပမာပေးရမည်ဆိုလျှင် ပန့်ကန့်က သူ့ကို လာရောက် ရန်စဝံ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ပန့်ကန့်ကို ဒုက္ခပြန်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

"လူကြီးတစ်ယောက်က ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ အဆင့်အတန်းတူ အမြင်ကျဉ်းနေတာက အရမ်းကို အောက်တန်းကျလွန်းတယ်"

ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ထင်မြင်ကောင်း ထင်မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် ချန်ကောဟွားက ဤအချက်တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။ အခြားသော အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမ အကြောင်းပြချက်မှာ သူ၏ ယခင်ဘဝ၌ ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းတွဲများ ကြည့်ရှုနေချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ အကြိမ်များစွာ စိတ်ကူးယဉ်ဖူးသည်။

"အကယ်၍ ငါသာ ဒီအိမ်တန်းလျားခြံဝင်းကြီးကို ရောက်လာခဲ့ရင် ငါ့ကို လာရန်စရဲတဲ့သူတိုင်းကို သေချာပေါက် နောင်တရအောင် လုပ်မယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ယခု သူ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် မိမိ၏ ဆန္ဒများကို အကောင်အထည်ဖော်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ အကြောင်းပြချက်မှာကား… ထိုနှစ်က ချင်ဟွိုင်ယွီသည် နေရာမှာပင် ဈေးတင်ကာ မိမိ၏ ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည့် ကိစ္စသည် သူ့အား အလွန်အမင်း ရွံရှာသွားစေခဲ့သည်။သူမက နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ မိမိအား ဆန့်ကျင်နေသော ကျားမိသားစုကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယောကျ်ားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးသည် သေချာပေါက် အရှက်ခွဲခြင်းတစ်ရပ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့အပြင် မိမိတွင် စနစ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပါလျက်နှင့် ခံလိုက်ရသည်မှာ အနည်းငယ်မျှ ဒေါသမထွက်ဘဲ မည်သို့ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

နောင်ခေတ်ကာလတွင် မာနရှိသော မည်သည့် ယောကျ်ားတစ်ယောက်ကမဆို မိမိ သဘောကျနှစ်သက်သော မိန်းကလေး၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပါက တစ်ဖက်လူကို မည်မျှပင် သဘောကျနေစေကာမူ တစ်ဖက်လူအား လက်လျှော့ရန် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ တစ်ဖက်လူနှင့် ဆက်သွယ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

စနစ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသော ချန်ကောဟွားဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုအပ်ချေ။

ထို့အပြင် ထိုအချိန်က ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် ကျားတုန်းရွှီတို့ လက်ထပ်ချိန်တွင် မိမိ၏ အိမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့သေးသည်။

ချန်ကောဟွား၏ ရင်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသည်။ ၎င်းမှာ အနာဂတ်တွင် ယခု ဆုံးရှုံးသွားသော ဂုဏ်သိက္ခာများကို သေချာပေါက် အားလုံး ပြန်လည် ရယူရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မိမိအား အရှက်ခွဲခဲ့သော ကျားမိသားစုဝင် အားလုံး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေပစ်မည် ဖြစ်သည်။သူ့တွင် ထိုမျှလောက် များပြားသော မယ်တော်သခင်မ (အလွန်အမင်း သနားတတ်သူ) ၏စိတ်ထားမျိုးလည်း မရှိချေ။ နောက်ဆုံး အကြောင်းပြချက်မှာ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်း အပြုအမူများပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်က သူ၏ လုယူမှု (အစီအစဉ်) ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး ဤကိစ္စမှာ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး၌ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သေချာပေါက် ဤသည်မှာ အဓိကအချက် မဟုတ်ချေ။ အဓိကအချက်မှာ ကျားမိသားစုဝင်များက ထိုကိစ္စတွင် ဆီပူလောင်းထည့်ကာ ပိုမိုကြီးထွားအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး လိုရာဆွဲကာ အသရေဖျက်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မြို့ထဲရှိ လူအများအပြားက ချန်ကောဟွားအား ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် မတန်သော ခွေးကဲ့သို့ ဖားယားသူတစ်ဦးဟု ထင်မြင်လာသည်အထိ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် သူက တစ်ဖက်လူ၏ ဝမ်းကွဲညီမဖြစ်သူ ချင်ကျင်းယွီကိုပါ လက်ထပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ ဇနီးကို အကြောင်းမဲ့သက်သက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြန်ကာ ကျေးလက်မှ ဆင်းသက်လာသော အချည်းနှီး ဂုဏ်မောက်လွန်းသည့် တောသူမဖြစ်ပြီး အသုံးမကျသော ယောကျ်ားများကသာ မျက်စိကျမည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနှစ်က မြင်ကွင်းများကို တစ်ချက် ပြန်လည် တွေးတောကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ဤစကားများမှာ နားဝင်ဆိုးလှသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ ထိုမျှ နားဝင်ဆိုးသော စကားများအောက်တွင် လူတိုင်းက သူတို့နှစ်ဦးကို စတင်ကာ ဖယ်ကြဉ်လာခဲ့ကြသည်။

အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေသော ထိုဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသည့် နေ့ရက်များတွင် ခြံဝင်းထဲရှိ မည်သူက သူတို့ကို ကူညီရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါသနည်း၊

မရှိခဲ့ချေ… တစ်ယောက်မှပင် မရှိခဲ့ချေ။

ဤကိစ္စများကို ကြုံတွေ့ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက်တွင် သူက မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် လူကောင်းတစ်ယောက် သွားလုပ်နေရမည်နည်း။

ဘာကို အားကိုးပြီးတော့လဲ…

သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်သော သူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်လိုသည်။ မိမိအား ဒုက္ခပေးခဲ့ဖူးသော ထိုလူများကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ကြက်ပျောက် ငှက်ပျောက်ဖြစ်အောင် ဒုက္ခပေးပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် အချိန် နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ချန်ကောဟွားသည် ချင်ကျင်းယွီအား အကြောင်းရင်းများကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောပြလိုက်သည်။

ဤအရာများကို ပြောပြပြီးနောက်တွင် ချင်ကျင်းယွီ၏ အတွေးများမှာလည်း စတင် လွင့်မျောလာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ စတင် အိမ်ထောင်ကျလာခဲ့သော နေ့ရက်များကို သတိရသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူအများက သူမအပေါ် လက်ညှိုးထိုး ဝေဖန်ခဲ့ကြသည့် အခြေအနေများ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သူမသည် မိန်းမတစ်ယောက်အနေဖြင့် တော်သေးကြောင်း သိထားရပေမည်။

သို့သော် မိမိ၏ ခင်ပွန်းမှာမူ အချိန်မရွေး သူတစ်ပါး၏ လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် ဆဲရေးတိုင်းထွာခြင်းများကို ခံခဲ့ရသည်။

ဤအရာများကို ပြန်လည် တွေးတောမိပြီးနောက်တွင် ချင်ကျင်းယွီသည်လည်း ချန်ကောဟွားက အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ပြောထွက်လာခဲ့ရကြောင်း အလျင်အမြန်ပင် နားလည်သွားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ချန်ကောဟွား၏ အတွေးအမြင်များကို ထောက်ခံရန် အလျင်အမြန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ရင်ထဲ၌ ယခင်က ရှိနေခဲ့သော မများပြားလှသည့် သနားကြင်နာစိတ်များမှာလည်း တစ်ဝက်မျှပင် မရှိတော့ချေ။

……