အခန်း ၄၅၂

အခန်း (၄၅၂)

【တီ... တီ...】

အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းနှင့် လက်နက်ကိရိယာ တပ်ဆင်မှုများကို ပြီးစီးသွားခဲ့သည့်နောက် ရဲချီယန်က ကျန်ရှိနေသေးသော အဆင့်ရှစ် ရတနာသေတ္တာကို လောလောဆယ် မဖွင့်သေးဘဲ ချန်ထားလိုက်လေ၏။

နောက်ထပ် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုဆီသို့ မဝင်ရောက်မီ သူ၏ စက်ယန္တရားတပ်ရင်းအတွက် တိုက်ရည်ခိုက်ရည် ဖြည့်တင်းနိုင်ရန် အဆုံးမဲ့ စက်ရုပ်စစ်သည်တော် ဆယ်ရုပ်ကို ထပ်မံထုတ်လုပ်ပြီး သိုလှောင်ရုံအတွင်း သိမ်းဆည်းထားရန် စီစဉ်လိုက်ပေသည်။

မှတ်ဉာဏ်သတ္တု ဖန်တီးသည့် တာဝန်ကိုမူ ဝေါလီ့ထံ လွှဲအပ်ထားခဲ့ကာ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ မရဏလမင်း ဥယျာဉ် တပ်ဆင်ထားသော စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲဆီသို့ သွားရောက်၍ လရောင်ခံနေလေတော့သည်။

အပ်ကြီးပျားများက အလိုအလျောက် ဉာဏ်ရည်စနစ်ကို ကူညီပြီး ထိုနေရာတဝိုက်ကို လုံ့လဝီရိယရှိစွာ စီမံခန့်ခွဲပေးနေကြ၏။

"အပြင်ဘက်က လေတိုက်တာ တကယ်ကြီး ထူးဆန်းနေတယ်... ရထားမောင်းနှင်သူ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အဆင့်အလိုက် လေတိုက်နှုန်းက ကွဲပြားနေတာများလား"

"အင်"

ရဲချီယန်သည် အများသုံး ချက်ဘောက်စ်အတွင်း ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုကာ အချိန်ဖြုန်းနေစဉ် စနစ်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ဆီမှ အချက်ပေးသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာချေပြီ။ မိတ်ဆွေစာရင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အမည်တစ်ခုက တလက်လက် တောက်ပနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

【ရပ်ဆဲလ်】

"သူပဲ"

မွန်ရိုးဂျီနာ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးဆွဲ လှည့်စားမှုအောက်တွင် RUN ကုမ္ပဏီ၏ သူဌေး ဖြစ်လာခဲ့သော ထိုလူငယ်လေးမှာ အနည်းငယ် ဖြူစင်လွန်းနေပြီး အခွင့်အရေး ယူခံရရန် အလွန် လွယ်ကူလွန်းနေပေသည်။

【"အစ်ကို... မအားဘူးလား၊ ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ပြောစရာလေး တစ်ခု ရှိလို့ပါ"】

【"သိပ်မလုပ်ရပါဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ... မင်း တစ်ခုခု ဒုက္ခရောက်နေတာလား"】

သူက အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ခေါက်၍ အကြောင်းပြန်လိုက်၏။

RUN ကုမ္ပဏီ ဌာနချုပ် ကမ္ဘာ။

ဧရာမ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ် ရုံးခန်းကြီးထဲတွင် ရပ်ဆဲလ် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေပြီး စနစ်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ချက်ဘောက်စ်ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရဲချီယန်၏ အကြောင်းပြန်စာကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာလေ၏။

【"စိတ်ပူပေးလို့ ကျေးဇူးပါ အစ်ကို၊ ကျွန်တော် ဒုက္ခရောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မကြာသေးခင်က ကုမ္ပဏီမှာ ကိစ္စတချို့ ဖြစ်လာလို့ပါ၊ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ အစ်ကို့ကို ပြောပြသင့်တယ် ထင်မိပေမဲ့ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတာနဲ့ပါ"】

【"ဘာကိစ္စများလဲ"】

【"ဒီလိုပါ... ကုမ္ပဏီက အစုရှယ်ယာရှင်တွေ မကြာသေးခင်က အလုပ်တစ်ခု လက်ခံခဲ့ကြတယ်၊ ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်က လူတွေက ဆော်လမွန် မြို့တော်ဆီ ပစ္စည်းတချို့ ပို့ပေးဖို့ ကုမ္ပဏီကို လာငှားကြတာ၊ အဲဒါ ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရလို့ပါ"】

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်မှ ဆော်လမွန် မြို့တော်ဆီသို့ ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ပေးရမည်တဲ့လား။ ဤကိစ္စက မြေခွေးက ကြက်မကို နှစ်သစ်ကူး မေတ္တာပို့ ကြည့်ရှုသည့်အဖြစ်နှင့် မည်သို့ ကွာခြားပါမည်နည်း။

【"အဲဒီပစ္စည်းတွေထဲမှာ ဘာပါလဲဆိုတာ မင်း သိလား"】

【"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကို... ကျွန်တော် စုံစမ်းလို့ မရခဲ့ဘူး၊ ပို့ရမယ့် ပစ္စည်းတွေမှာ အထူး ချိတ်ပိတ် ကန့်သတ်ချက်တွေ ပါနေတယ်၊ ခုနက ကျွန်တော် တစ်ခုကို ခိုးယူကြည့်သေးပေမဲ့ ဖွင့်မရဘူး ဖြစ်နေတယ်"】

【"တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး၊ မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်၊ ဒီအကြောင်းကို ငါ သိသွားပါပြီ"】

【"အစ်ကို့ကို ကူညီပေးနိုင်လို့ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ဒါဆိုရင်လေ..."】

【"စကားရှည်မနေနဲ့၊ တခြား ပြောစရာ ရှိသေးလို့လား"】

【"... အစ်ကိုက... အော်တိုစ်လား၊ အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်းက... နတ်ဆိုးဝင် စက်ယန္တရား နဂါးလူသား မဟုတ်လား"】

ချက်ဘောက်စ်အတွင်းမှ စာသားများကို ကြည့်ရင်း ရဲချီယန် အနည်းငယ်မျှ အံ့ဩထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိသကဲ့သို့ သူ၏ အယောင်ဆောင် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားပြီး နောက်ထပ် အယောင်ဆောင် အမည်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုး ခံလိုက်ရသည်ကိုလည်း လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း မရှိချေ။

ရပ်ဆဲလ်၏ လက်ရှိ အနေအထားက RUN ကုမ္ပဏီ၏ သူဌေးကြီး ဖြစ်နေချေပြီ။ ကြိုးဆွဲခံ ရုပ်သေးသူဌေး တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်နေဦးတော့၊ ယခင်က သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အရာများစွာကို ယခုအခါ ကောင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။

【"အာ... အစ်ကို၊ ကျွန်တော် တခြား ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါဘူး၊ တခြားလောကက အဲဒီ အစွမ်းထက် ရထားမောင်းနှင်သူတွေရဲ့ ထိပ်တန်း အဖွဲ့အစည်းတွေထဲအထိ စိမ့်ဝင် ထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ အစ်ကို့ကို တကယ် အထင်ကြီး လေးစားမိလို့ပါ၊ ဒါ့အပြင် အဲဒီ အလိုရှိ ဖမ်းဝရမ်းပေါ်မှာ အစ်ကို့မျက်နှာကို သေသေချာချာ မမြင်ရပေမဲ့ တကယ်ကြီး ခန့်ညားနေတာပဲ"】

စကားဝိုင်း အဆုံးသတ်သွား၏။ ရပ်ဆဲလ်နှင့် စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးသည့်နောက်တွင်လည်း ရဲချီယန်က မိတ်ဆွေစာရင်း မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်မပစ်ခဲ့ချေ။ မိတ်ဆွေစာရင်းအတွင်းရှိ အမည်နာမများကို ကြည့်ရှုရင်း နက်နဲစွာ စဉ်းစားတွေးတောနေမိလေတော့သည်။

ဆော်လမွန် မြို့တော်တွင် လက်ရှိ စစ်ကြောရေးခုံရုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသူမှာ မွန်ရိုးဂျီနာ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ရပ်ဆဲလ်ကို RUN ကုမ္ပဏီအတွင်းသို့ ထည့်သွင်း ပို့ဆောင်ခဲ့သူကလည်း ထို မွန်ရိုးဂျီနာပင် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာနှစ်ခုဆီမှ သတင်းအချက်အလက်များကိုတော့ အထူးတလည် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ သူမသည် ရပ်ဆဲလ်ထက် အရာအားလုံးကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနားလည်နေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထာဝရ ညဉ့်ယံ မြို့တော်က RUN ကုမ္ပဏီမှတစ်ဆင့် ဆော်လမွန် မြို့တော်ဆီသို့ ပစ္စည်းများကို အဆက်မပြတ် ပို့ဆောင်နေခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည် တွေးတောနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရပေမည်။ သို့ဖြစ်ရာ ဤသတင်းအချက်အလက်ကို အရပ် ၁.၅ မီတာခန့်သာရှိသော ကလေးမလေး ပုံစံ စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်ကြီးထံ ရောင်းချလိုက်သင့်သလား...။

【"၁၁၁"】

လွင်တီးခေါင်ပြင်။

မကြာသေးမီကမှ ပလက်ဖောင်း ရှင်းလင်းခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးထားသော ကျောက်ရှီးသည် အရုပ်လေးများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကုတင်ကြီးပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း အာလူးကြော် စားကာ အန်နီမေး ကာတွန်းကားများကို ကြည့်ရှု အနားယူနေလေ၏။

တီ... တီ... မိတ်ဆွေစာရင်းအတွင်းမှ အထူး စောင့်ကြည့်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူထံမှ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာမှုက ကျောက်ရှီး၏ လက်ချောင်းများ လျက်နေသည့် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်..."

မူလကတည်းက အမည် အလွန် နည်းပါးလွန်းသော သူမ၏ မိတ်ဆွေစာရင်းထဲရှိ အထူး စောင့်ကြည့်အောက်တွင် အမည်နာမ တစ်ခုတည်းသာ ရှိပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ သူမထံသို့ မည်သူက စာပို့လိုက်သည်ကို ကျောက်ရှီး ကောင်းစွာ သိရှိနေ၏။

သူမကိုယ်သူမပင် သတိမမူမိလိုက်ဘဲ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများက သာယာစွာ ကွေးညွတ်သွားခဲ့လေသည်။ ချက်ဘောက်စ်ကို ဖွင့်ကြည့်ပြီး ရဲချီယန် ပို့လိုက်သော စာသားကို မြင်ရချိန်တွင် သူမက မျက်တောင်လေး ဖြတ်ခနဲ ခတ်လိုက်သည်။

【"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ ကိစ္စမျိုးနဲ့ ကြုံနေရတာလား၊ ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့ပေးရမလား"】

သူတို့နှစ်ဦးမှာ မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြရာ ရဲချီယန် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့နေရပြီး မဟာမိတ် အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်မှတစ်ဆင့် သူမ၏ အကူအညီ လိုအပ်နေသည်ဟု ကျောက်ရှီး တွေးတောလိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

【"မဟုတ်ဘူး၊ ဆော်လမွန် မြို့တော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် တချို့ ရထားလို့ပါ၊ မင်း လိုချင်ရင် ပြောပါ၊ မလိုချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ ဘာမှ မပြောခဲ့သလိုပဲ သဘောထားလိုက်ပါ"】

"ဆော်လမွန် မြို့တော်..."

ကျောက်ရှီးက ထိုအမည်ကို တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။ ၎င်းက သူမကို ဆယ်နှစ်ကျော်တိုင်တိုင် တိုးတက်မှုမရှိဘဲ ရပ်တန့်နေစေခဲ့သည့် မြို့တော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည့်တိုင် ရဲချီယန်ထံမှ ဤစာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးသွယ်သွယ်နှင့် စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်လေး၏ နှလုံးသားမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဗြောင်းဆန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သာမန် သတင်းအချက်အလက်မျိုးသာ ဆိုပါက ရဲချီယန်က ဤကဲ့သို့သော လေယူလေသိမ်းမျိုးဖြင့် သူမကို မေးမြန်းနေမည် မဟုတ်ကြောင်း ကျောက်ရှီး ကောင်းစွာ နားလည်ပေသည်။ သို့ဆိုလျှင်... ဆော်လမွန် မြို့တော်က အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာလား...။

【တီ... တီ... သင့်ထံသို့ စာအသစ် ရောက်ရှိနေပါသည်】

စာတိုက်ပုံး အချက်ပေးစာသား ပေါ်ထွက်လာ၏။ ရဲချီယန်က ကျောက်ရှီး၏ အကြောင်းပြန်စာကို စောင့်ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ စာတိုက်မှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်လိုက်သော ရထားဒင်္ဂါး တစ်ရာကို လက်ခံရရှိလိုက်လေသည်။

【"လူအလေး၊ သတင်းအချက်အလက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အလကား သက်သက် သူများတွေကို မပေးရဘူးလေ၊ ငါ မင်းကို ပိုက်ဆံ ပေးလိုက်ပြီဆိုတော့ အရောင်းအဝယ် လုပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါတော့"】

ရထားဒင်္ဂါး တစ်ရာကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပေးအပ်လာမှုက ကျောက်ရှီး၏ အမြဲတမ်း လက်ဖွာ ရက်ရောတတ်သည့် အလေ့အထပင် ဖြစ်၏။

အားနာပြီး ငြင်းဆန်နေစရာ မလိုတော့ချေ။ ငွေကြေးကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်က ရပ်ဆဲလ်ထံမှ ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်တော့သည်။

【"သတင်းကတော့ အဲဒါပါပဲ"】

【"... ငါ ပြန်သွားသင့်တယ်လို့ ထင်လား"】

【"မင်း သဘောပါပဲ"】

【"..."】

တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်း သူမ၏ မျက်လုံးလေးများက အောက်သို့ အနည်းငယ် ငိုက်ဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဆော်လမွန် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ထိုစဉ်ကတည်းက ပြန်မသွားတော့ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ စစ်ဆေးရေးမှူး ဌာနမှာ သုတ်သင် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သလို စစ်ကြောရေးခုံရုံးကလည်း အများစု ကွဲပြား ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေချေပြီ။ အကယ်၍ မြို့တော်အတွင်းရှိ မဟာမိတ်အဖွဲ့များသာ တကယ်ကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ပါက သူတို့သည် လက်ပိုက်ကြည့်နေရန်သာ ရွေးချယ်ကြပေလိမ့်မည်။

မွန်ရိုးဂျီနာ ဟု ခေါ်သော ထိုမိန်းမကြီး ရှိနေသေးသဖြင့် တန်ပြန် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်လင့်ကစား...။

【"ဒါနဲ့... မင်းရဲ့ စာတိုက်ပုံးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်လိုက်ပါဦး"】

ချက်ဘောက်စ်အတွင်း၌ ရဲချီယန်၏ စကားက ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ကျောက်ရှီးက ခေါင်းလေးကို စောင်းငဲ့ကာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် စာတိုက်ပုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်း၌ ပေးပို့ထားသော စာအသစ်စက်စက် တစ်စောင် တကယ်ကြီး ရှိနေပေသည်။ စာတွဲပါ ပစ္စည်းလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမက မသိမသာ ထုတ်ယူရန် နှိပ်လိုက်မိလေ၏။

နားရွက်ရှည် လမင်းယုန် အရုပ်လေး တစ်ရုပ်က ကျောက်ရှီး၏ အရှေ့ဆီသို့ ဝှေ့ခနဲ ကျဆင်းလာသည်။

"အယ်"

【"ဒါက ကန့်သတ် အရေအတွက်နဲ့ ထုတ်တဲ့ဟာ မဟုတ်လား၊ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဝယ်ခိုင်းလိုက်တာ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ငါ ကတိပေးခဲ့ဖူးတယ်လေ၊ ဈေးတော့ နည်းနည်း ကြီးတယ်... ရထားဒင်္ဂါး ၆ ပြားတောင် ပေးရတာဆိုတော့ အဲဒီပိုက်ဆံ ပြန်ဆပ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး စစ်ကြောရေးမှူးချုပ်ကြီးရေ၊ ဆော်လမွန် မြို့တော်က ဆိုင်က အရုပ်တွေလောက် ကောင်းလား၊ မကောင်းဘူးလားတော့ ငါလည်း မသိဘူး"】

ကျောက်ရှီးသည် ထိုအရုပ်လေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ စာသားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများက တိတ်ဆိတ်စွာပင် သာယာ ညင်သာစွာ ကွေးညွတ်သွားခဲ့လေတော့သည်။

【"ကျေးဇူးပါပဲ..."】