အခန်း ၄၅၅

အခန်း (၄၅၅)

ရဲချီယန်ထံမှ နက်ဖီလင်မ် ဟူသောအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတို့ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံဆီသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွတ်ကာ တစ်စုံတစ်ခုအတွက် မန္တန်များကို တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆို ဆုတောင်းနေတော့သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ သူက တုန်ရီစွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လာခဲ့ပြီး ရဲချီယန်က ထပ်မံစကားပြောမည့်ဟန် ပြင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကပျာကယာ ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

"နေ... နေပါဦး၊ အဲဒီနာမည်ကို ထပ်မပြောပါနဲ့။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကြားသွားခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့တွေ အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်"

"အဲဒီလိုလား၊ ဒါဆိုရင်လည်း အဲဒီနာမည်ကို မထည့်ဘဲ မင်းသိထားတာလေးတွေကို ပြောပြပါဦး"

ကုန်သည်ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်သည် စကားမပြောလိုသည့်ဟန် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသော်လည်း နေ့လယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကာ သွားကို ကျိတ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။

အခြားမည်သူမျှ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်မှသာ အလွန်တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် စကားစလာလေသည်။

"ဒီသဲကန္တာရကို အရင်တုန်းက မာတမ် လို့ မခေါ်ခဲ့ဘူး၊ သခင်ကြီး ပြောခဲ့တဲ့ နာမည်နဲ့ ခေါ်ခဲ့ကြတာ"

"နက်ဖီလင်မ်ရဲ့ ခြံဝန်း လား"

"ဟုတ်ပါတယ်... အို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒီနာမည်ကို အသံထွက်ပြီး မပြောပါနဲ့။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူ တစ်ယောက်ယောက်ကများ ကြားသွားပြီး ဘုရားကျောင်းကို သတင်းပို့လိုက်ရင် ပြဿနာကြီး သွားလိမ့်မယ်"

ကုန်သည်ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်က ပို၍ တိုးကပ်လာကာ အသံကို ထပ်မံနှိမ့်ချလိုက်လေ၏။

"ကျွန်တော် အဘိုးဆီကနေ ကြားဖူးတာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာပေါင်းများစွာတုန်းက ဒီသဲကန္တာရရဲ့ စောင့်ရှောက်သူ နတ်ဘုရားဟာ လက်ရှိ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားရဲ့ အနိုင်ယူတာကို ခံလိုက်ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်လို့ ဆိုတယ်။

အဲဒီအချိန်ကစပြီး သဲကန္တာရရဲ့ နာမည်က မာတမ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သခင်ကြီး ခုနက ပြောလိုက်တဲ့ စကားလုံးသုံးလုံးကိုလည်း တားမြစ်ပိတ်ပင်လိုက်တာပဲ။

မြို့တော်တွေနဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေ အားလုံးမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားရဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီသဲကန္တာရထဲမှာ ကုန်သွယ်ရေး လုပ်နေကြတဲ့ ကျွန်တော်တို့လို ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတွေမှာဆိုရင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ တစ်ယောက်မှ မပါဘူးဆိုရင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို သေချာပေါက် ခံရလိမ့်မယ်"

သူက ယာဉ်တန်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အခြားတဲများနှင့် အရောင်မတူသော တဲတစ်လုံးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဟိုမှာကြည့်လိုက်၊ အဲဒီတဲထဲမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော် ငှားရမ်းထားတဲ့ အစောင့်တွေလည်း ဖြစ်တယ်။ သူတို့မှာ ဘာစွမ်းရည်မှ သိပ်မရှိပေမဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ သူတွေထက်ကို ပိုပြီး ဈေးကြီးပေးရတယ်"

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား၊ နောက်လိုက်တွေတဲ့လား... ဒီဘူတာရုံမှာ အခြား နံပါတ်စဉ်တပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ ထပ်ပြီး ကြုံတွေ့ရဦးမှာများလား။

ဒါမှမဟုတ် အဘူဒို ပင်လယ်က ဝေလငါးကြီးလိုပဲ နတ်ဘုရားလို့ တင်စားခေါ်ဝေါ်ခံရတဲ့ သက်ရှိတစ်မျိုးမျိုးများ ဖြစ်နေမလား။

ရဲချီယန်၏ စိတ်ထဲ၌ နောက်ဆုံးတစ်ခုကို ပို၍ ယိမ်းယိုင်နေမိလေ၏။

"ဘုရားကျောင်းဆိုပါလား... ငါတို့သွားမယ့် မြို့တော်မှာရော ဘုရားကျောင်း ရှိသလား"

"ရှိပါတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါက သဲကန္တာရထဲမှာ အကောင်းဆုံး ဘုရားကျောင်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒီဘုရားကျောင်းထဲမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားက စောင့်ရှောက်သူ နတ်ဘုရားကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ရရှိခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲဆုလာဘ် ပစ္စည်းတောင် ရှိနေတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

"စစ်ပွဲဆုလာဘ် ပစ္စည်း... အဲဒါက ဘာများလဲ"

"အင်း... ကြည့်ရတာ... ကျောက်မျက်ရတနာတွေ စီခြယ်ထားတဲ့ ဓားတစ်လက်လို့ ပြောကြတာပဲ"

"ဓားတစ်လက်..."

ငှက်တစ်ကောင်က ဓားကို အသုံးပြုတယ်ပေါ့လေ။

ဘုရားကျောင်းနှင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအကြောင်းကို မေးခွန်းအနည်းငယ် ထပ်မံ မေးမြန်းကြည့်ခဲ့သော်လည်း ကုန်သည်ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်၏ သိနားလည်မှုမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် သူ့ထံမှ နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက်များကို ထပ်မံမရရှိနိုင်တော့ချေ။

"စစ်ပွဲဆုလာဘ် ပစ္စည်းလား။ စိတ်ဝိညာဉ် ကျောက်စိမ်းကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့ သော့ချက်က အဲဒီမှာ ရှိနေတာများလား"

"ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဆိုတာက ဘယ်လို ဇာတ်ကောင်မျိုးလဲဆိုတာ သိချင်စမ်းပါဘိ"

ဘုရားကျောင်းဆီသို့ သူ သွားရောက်ရမည်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုဓားကိုလည်း သူ တွေ့မြင်ရပေမည်။

ဤတာဝန်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် သော့ချက်မှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။

နံနက်စောစောအချိန်၌ သဲကန္တာရအတွင်းရှိ အပူချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာလေ၏။

လမ်းသရဲကို မောင်းနှင်ရင်း ရဲချီယန်က ကုန်သည်ယာဉ်တန်းအတွင်းမှနေ၍ ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ ချီတက်သွားသည်။

သူက မုန်တိုင်း အကာအကွယ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

အပြင်ဘက်ရှိ လေပြင်းတို့မှာ အားနည်းသွားမည့် လက္ခဏာ လုံးဝ မပြသေးချေ။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကုန်သည်ယာဉ်တန်း အဖွဲ့ဝင်များက သေဆုံးနေသော သဲဓားပြ အလောင်းပုံကြီး တစ်ပုံကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ဤဓားပြများမှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အများစုမှာ မီးကျွမ်းနေခဲ့၏။

သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ်သော သူများမှာ အတော်အတန် ပကတိအတိုင်း ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားနေရာတွင်မူ နှုတ်သီးဖြင့် အထိုးခံထားရသော အပေါက်တစ်ခုစီ ရှိနေကြပေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင်နှင့် ယာဉ်တန်းအတွင်းရှိ လူများက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကိုယ်ထင်ပြပြီး လမ်းပိတ်ဆို့နေသော ဤဓားပြများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သွားစေခဲ့သည်။

ရဲချီယန် တစ်ယောက်တည်းကသာလျှင် အမှန်တရားကို သိရှိနေ၏။

ဤအရာအားလုံးမှာ မနေ့ညက ကင်းလှည့်နေစဉ်အတွင်း သိမ်းငှက်နှင့် ကျီးကန်းနတ်ဆိုး တို့ ဖန်တီးသွားခဲ့သော လက်ရာများပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

သူတို့က ဘေးကင်းလုံခြုံစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လေပြင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သဲမုန်တိုင်းနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်မှအပ အခြား မည်သည့် အန္တရာယ်နှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရချေ။

ပဉ္စမမြောက်နေ့။

သဲကုန်းတစ်ခု၏ အထက်မှနေ၍ အိုအေစစ် တစ်ခုအနီးတွင် တည်ဆောက်ထားသော မြို့တော်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

【ယူဒီယာလက်စ်】

၎င်းမှာ ဤမြို့တော်၏ အမည်နာမပင်။

ရွှေဒင်္ဂါးများကို ပေးချေပြီးနောက် သူတို့သည် မြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အရာမှာ မြို့တော်၏ ဗဟိုချက် တည့်တည့်၌ မတ်တတ်ရပ်နေသော တလက်လက် တောက်ပနေသည့် ခွေးခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ် ပုံစံ ရွှေရုပ်တုကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ဤမြို့တော်တွင် နေထိုင်သူများမှာ သာမန် လူသားများသာ မဟုတ်ကြချေ။

လူသားနှင့် သားရဲတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော မျိုးကွဲ လူတစ်ပိုင်းများမှာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေကြသည်။

မြွေလူသားများ၊ ဝက်လူသားများ၊ ခွေးလူသားများ... စသဖြင့် ဖြစ်၏။ ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သာမန် လူသား အရေအတွက်မှာမူ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။ ရဲချီယန် လိုက်ပါလာသော ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတွင် သားရဲမျိုးနွယ် တစ်ယောက်မျှ မပါဝင်သောကြောင့် အာရုံစိုက်မှု အများအပြားကို ဆွဲဆောင်မိနေခဲ့သည်။

"မစ္စတာ ရဲ... ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းတွေက ခင်ဗျားကျေးဇူးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်သည်အသင်းဆီ လာပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့ သူဌေးက ခင်ဗျားကို သေချာပေါက် သေချာ ဧည့်ခံပြုစုပါလိမ့်မယ်"

သူက မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။

ရဲချီယန်အနေဖြင့် အနားယူရန် သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခု လိုအပ်နေပြီး အမှတ်မထင် သတင်းအချက်အလက် ပိုမို စုဆောင်းရန်လည်း လိုအပ်နေပေသည်။

ကုန်သည်အသင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အတွင်းဘက်ရှိ မြင်ကွင်းမှာ သားရဲမျိုးနွယ်များ အများစု နေထိုင်သည့် အပြင်ဘက်နှင့် ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။

ဤနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ လူသားများသာ ဖြစ်ကြ၏။

အသင်းခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်တည်းကသာ အိုင်ရှာလာ ဟု အမည်ရသော ကြောင်မလေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် ထိုအသင်းခေါင်းဆောင်ကို ညစာစားချိန်၌ တွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုန်သည်ယာဉ်တန်း ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အသင်းခေါင်းဆောင်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စားသောက်ပွဲကြီး တစ်ခုကို ကျင်းပပေးကာ အောင်ပွဲခံခဲ့ပြီး ရဲချီယန်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားခဲ့သည်။

အခြားသော သားရဲမျိုးနွယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤကြောင်မလေးတွင် သားရဲနားရွက်များသာ ပါရှိပြီး ကျန်သည့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများမှာ သာမန် လူသားတစ်ဦးနှင့် ကွဲပြားခြားနားခြင်း မရှိချေ။

ရဲချီယန်သည် သူစိမ်းများနှင့် ဆက်ဆံရသည်ကို သိပ်ပြီး သဘောမကျလှသဖြင့် ထိုစားသောက်ပွဲသို့ မတက်ရောက်ခဲ့ပေ။

ညဉ့်နက်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်အထိပင်။

အိုင်ရှာလာက ရဲချီယန်၏ အခန်းတံခါးကို ခေါက်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိခဲ့ချေ။

"သူ အိပ်တောင် ပျော်သွားပြီလား မသိဘူး"

သေချာပေါက် သူ အိပ်မပျော်သေးပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိတ်ဆိတ် မှောင်မိုက်နေသော ညဉ့်ယံ၌။

ရဲချီယန်သည် မြို့တော် ဗဟိုချက်ရှိ တလက်လက် တောက်ပနေသော ရွှေရုပ်တုကြီး အောက်ရှိ ဘုရားကျောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

【မော်ဂျူး · အသွင်ယူခြင်း】

"ဘယ်လိုလဲ၊ အမိုက်စားပဲ မဟုတ်လား"

လရောင်အောက်တွင် ရဲချီယန်က အသွင်ယူခြင်း ကို အသုံးပြု၍ အဖြူရောင် ဖန်တမ်သူခိုး အဝတ်အစားဆီသို့ ပြောင်းလဲ ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

သူ့ဘေးရှိ လီဆက်က ဒီဂျစ်တယ် ကင်မရာ ဖြင့် ဓာတ်ပုံများကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ကူးနေရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"အင်း။ သခင်က အရမ်း မိုက်တာပဲ"

ဓာတ်ပုံများ လုံလောက်စွာ ရိုက်ကူးပြီးသွားသောအခါ ရဲချီယန်က အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လီဆက်ကို လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ် ထဲသို့ ယာယီ ပြန်လည်ဝင်ရောက်စေလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ကတော့ မာနတရား ကို မောင်းနှင်ကာ ဘုရားကျောင်း၏ ပင်မတံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် အတွင်းသို့ ခိုးဝင်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ညဘက်ဖြစ်နေလင့်ကစား ဘုရားကျောင်းထဲ၌ ဆုတောင်းနေသည့် ဘာသာဝင် အများအပြား ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

သူတို့သည် တန်းနှစ်တန်း ခွဲကာ နေရာယူထားကြပြီး ဘုရားကျောင်း အတွင်းရှိ အပြင်ဘက်မှ ရုပ်တုထက် ပိုမို သေးငယ်သော ရွှေရောင် ခွေးခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ် ပုံစံ ရုပ်တုဆီသို့ ဦးညွတ်ကာ ဆုတောင်းနေကြသည်။

ရဲချီယန်က ဘုရားကျောင်း၏ အမိုးတန်းပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို အကဲခတ်နေလိုက်သည်။

ခွေးခေါင်းများ၊ နေရာတိုင်းတွင် ခွေးခေါင်းများ ချည်းသာ ဖြစ်၏။

သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိတော့ချေ။

သူတို့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်နေသည့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဆိုသည်မှာ ခွေးခေါင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

"အဲဒီ စစ်ပွဲဆုလာဘ် ပစ္စည်းက ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလောက်မလဲ"

ရဲချီယန်က ခဏတာ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်၏။

"တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖမ်းပြီး မေးကြည့်လိုက်ရင် သိရမှာပဲ မဟုတ်လား"

ဖန်တမ်သူခိုးဆိုသည်မှာ ရတနာတစ်ခုနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ကြိုတင် စုဆောင်းထားပြီး နေ့ခင်းကြောင်တောင်၌ပင် ခိုးယူတတ်သူမျိုး ဖြစ်သည်။

ရဲချီယန်တွင် မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှ မရှိသော်လည်း သူ မေးမြန်းနိုင်ပေသည်။

ဘယ်သူ့ကို မေးရမလဲ။

သူက ဒီဘုရားကျောင်းထဲက လူတွေကိုပဲ မေးမြန်းလိုက်မည် ဖြစ်၏။

တစ်ယောက်က မပြောနိုင်ရင် နှစ်ယောက်ကို မေးမယ်၊ နှစ်ယောက်က မပြောနိုင်ရင် သုံးယောက်ကို မေးမယ်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အဖြေတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရရှိလာပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ကံကြမ္မာက ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ ဆဋ္ဌမမြောက် ဘာသာဝင်ကို ရိုက်နှက် မေ့မြောစေပြီးနောက် ထိုစစ်ပွဲဆုလာဘ် ပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းကို နောက်ဆုံးတွင် သူ ရရှိသွားခဲ့လေပြီ။

"တည်နေရာက... တည်နေရာက ဘုရားကျောင်းထဲက အမြင့်ဆုံး ရုပ်တုကြီးရဲ့ အပေါ်မှာ... အဲဒီအနောက်မှာ ထပ်ခိုးတစ်ခု ရှိတယ်..."

"ကျေးဇူးပဲ"

အဖြေကို ရရှိသွားပြီးနောက် သူက ထိုသူကို ရိုက်နှက်၍ မေ့မြောသွားစေလိုက်သည်။

ဖန်တမ်သူခိုး ဆိုသည်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ပြတ်သားရမယ်လေ၊ မဟုတ်ဘူးလား။