အခန်း ၃၄၅

အခန်း (၃၄၅) လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဘိုးကျောက်

"မစ္စတာကျောက် ကိုယ့်အမှားကို ဝန်ခံပြီး ပြင်ဆင်ချင်စိတ်ရှိတာရယ် အမှန်တရားကို ရှင်းပြဖို့ ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒရှိတာရယ်က တကယ့်ကို ရှားပါးပါတယ်…" ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေါ့… ကျွန်တော် တကယ်ကို ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအလျောက် လုပ်တာပါ…" ကျောက်ထျဲ့သည် ချွေးများ သံမှိုကဲ့သို့ ထွက်နေခဲ့ပေသည်။

"ဒါဆို ဒုတိယမေးခွန်းက မင်းကို ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဘယ်သူက ခိုင်းတာလဲ…" သက်တော်စောင့်တစ်ဦးက မေးလိုက်၏။

"ကြည်လင် က စုန့်မင် ကျွန်တော့်ကို လုပ်ခိုင်းတာပါ…" ကျောက်ထျဲ့က အမှန်တရားကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားရဲခဲ့ချေ။

"ငါ သိပြီ…"

"အခု ရှင်းလင်းချက် ဗီဒီယိုတစ်ခု ရိုက်လိုက်ပါ…" လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့… အခုပဲ ရိုက်လိုက်ပါ့မယ်…" ကျောက်ထျဲ့က လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကင်မရာကို ဖွင့်ကာ စတင်ရိုက်ကူးလိုက်လေ၏။

နာရီဝက်ကြာချိန်တွင် ထိုဗီဒီယိုသည် လူတစ်ယောက်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူက စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြဿနာမရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့် အွန်လိုင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တင်လိုက်ပေ၏။

"ကောင်းတယ်… မင်း အလုပ်ကို သေသေချာချာ လုပ်ခဲ့တာပဲ…" လူတစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… ကျွန်တော် သွားလို့ ရပြီလား…" ကျောက်ထျဲ့သည် ထွက်ပြေးချင်နေခဲ့ပေ၏။

"မစ္စတာကျောက် ဒါက မင်းအိမ်လေ… ဘယ်ကို သွားချင်သေးလို့လဲ…" ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အာ.. ဒါက ကျွန်တော့်အိမ်ဆိုပေမဲ့ အချိန်တိုင်း ဒီမှာနေလို့မှ မရတာ…"

"ဒါမှမဟုတ်… စုယွမ် မင်းတို့ကို ဒီကို လွှတ်လိုက်တာလား… သူက ငါ့ကို ဖမ်းချုပ်ထားဖို့ ခိုင်းလိုက်တာပေါ့…" ကျောက်ထျဲ့က ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်၏။

"ဟားဟား… မစ္စတာကျောက် ဥက္ကဋ္ဌစု က ငါတို့ရဲ့ သူဌေးမဟုတ်သလို ငါတို့ကလည်း သူ့အမိန့်အောက်မှာ ရှိမနေဘူး…"

"ငါတို့ကို ဘယ်သူလွှတ်လိုက်လဲ ဆိုတာ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး… ဒါ့အပြင် အဲဒါက မင်း လက်လှမ်းမှီနိုင်တဲ့ အဆင့်မဟုတ်ဘူး…"

ငါ ပြောချင်တာက မင်း တကယ် ရဲတင်းပေမဲ့ မင်းက တကယ့်ကို အလွန်အမင်း မိုက်မဲလွန်းတယ် ဆိုတာပဲ…

"ငါတို့ သူဌေးတောင် ဥက္ကဋ္ဌစု လို လူမျိုးဆီက အကူအညီ တောင်းရတာကို မင်းက သူ့ကိုအသရေဖျက်ရဲတယ်ပေါ့…"

"ဒါလည်း ကောင်းပါတယ်… ငါတို့သူဌေး ဥက္ကဋ္ဌစု နဲ့ ရင်းနှီးခွင့်ရသွားတာပေါ့…"

"မင်းလည်း အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတော့ အကျိုးပြုခဲ့တာပဲ…" ထိုအမျိုးသားက ဆက်ပြောလေ၏။

"ဘာ… မင်းတို့ကို စုယွမ် က လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား…"

"သူက ပိုက်ဆံနည်းနည်းရှိတဲ့ သူဌေးတစ်ယောက်ပါ… ဒီလောက်အထိ ဖားယားခံနေရအောင် တန်လို့လား…" ကျောက်ထျဲ့က ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ပြောပြီးပြီလေ… အဲဒါက မင်း လက်လှမ်းမှီနိုင်တဲ့ အဆင့်မဟုတ်ဘူးလို့…"

"ငါတို့ သူဌေးက သာမန် စီးပွားရေးသမားတွေနဲ့ ရင်းနှီးရတာကို အရမ်းမှန်းတယ်… Tencent နဲ့ Alibaba လို လုပ်ငန်းကြီးတွေကိုတောင် သူ စိတ်မဝင်စားဘူး…"

"ဒါပေမဲ့ ဒီ ဥက္ကဋ္ဌစု ကတော့ ချွင်းချက်ပဲ… သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုက မင်း နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေတယ်…"

"ပိုပြီး ရယ်စရာကောင်းတာက ဥက္ကဋ္ဌစု က ယွမ် သန်း ၅၀၀ နဲ့ ပရဟိတ ဖောင်ဒေးရှင်း တစ်ခုကို အခုလေးတင် တည်ထောင်လိုက်တာပဲ…"

"ဒီလို လူမျိုးက သာမန် သူဌေးတစ်ယောက်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား…"

"အဲဒါက သန်း ၅၀၀ ဆိုတာ မှတ်ထား… လူတွေရဲ့ ၉၉.၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက သူတို့ တစ်သက်လုံး အဲဒီ ပမာဏကို ဘယ်တော့မှ မရနိုင်ဘူး…"

"တကယ်လို့ မင်းက ဒီလိုလူမျိုးကို ပြဿနာသွားရှာရင် သူက ဘာမှမပြောရင်တောင် အနာဂတ်မှာ မင်းကို ဒုက္ခပေးပြီး သူ့ဆီ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လာလုပ်မယ့်သူတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိလာလိမ့်မယ်…"

"ဒါကို ကိစ္စသေးသေးလေးလို့ မင်း ထင်နေတုန်းပဲလား…" ထိုအမျိုးသားက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားလုံးများသည် ကျောက်ထျဲ့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ကို ရက်စက်စွာ ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး သူသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားခဲ့လေ၏။

"ငါ ဘယ်လို လူမျိုးကိုများ သွားစမ်းသပ်မိလိုက်တာလဲ…" ကျောက်ထျဲ့က အကြောက်လွန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟယ်လို… ကျောက်ထျဲ့ ရှိလား… မင်းကို အလွန် ဆိုးရွားတဲ့ လူမှုရေး ထိခိုက်မှုတွေ ဖြစ်စေတဲ့ အသရေဖျက်မှုနဲ့ သံသယရှိတဲ့အတွက် ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ…" ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယူနီဖောင်းဝတ် အမျိုးသားနှစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့နောက်တွင် အခြားလူအချို့လည်း ပါလာခဲ့ပေသည်။

ကျောက်ထျဲ့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့က အလွန် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာခဲ့ပေ၏။

"ကျွန်တော်… ကျွန်တော် တောင်းပန်ပြီးသွားပြီလေ…" ကျောက်ထျဲ့က ဆင်ခြေပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာကျောက်… ကျေးဇူးပြုပြီး ပူးပေါင်းပါ… မင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဒီတာဝန်ကို မြို့တော်ဝန်လင် ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးထားတာပါ…" အမျိုးသားဖြစ်သူက ပြောလိုက်၏။

"မြို့တော်ဝန်လင်…" ကျောက်ထျဲ့သည် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပေသည်။

ယင်းက မြို့တော်ဝန်လင် ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။ စုယွမ်သည် မည်မျှတောင် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသနည်း။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

ကျောက်ထျဲ့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရပြီးနောက် ထိုဗီဒီယိုကိုလည်း အွန်လိုင်းပေါ်သို့ ဖြန့်ချိလိုက်လေသည်။ ဗီဒီယိုထဲတွင် ကျောက်ထျဲ့သည် လင်းလက် ကုမ္ပဏီအား ရိုးသားစွာ တောင်းပန်ထားခဲ့ပေ၏။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ စုန့်မင် ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဗီဒီယိုတွင် ဖော်ပြထားချေသည်။

အင်တာနက် တစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။

အများပြည်သူ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး စုန့်မင်၏ အကောင့်မှာမူ နှောင့်ယှက်ခြင်းမပြုရ မုဒ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။

"ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ…"

"ဒီသစ္စာဖောက်ကောင်…" စုန့်မင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် ကျောက်ထျဲ့၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်ဆိုလိုက်သော်လည်း ဖုန်းစက်ပိတ်ထားကြောင်းသာ တွေ့လိုက်ရလေ၏။

"သူဌေး… ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ…"

"ကျွန်တော်တို့ကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်လို့ အာဏာပိုင်တွေက သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ…" လက်ထောက်ဖြစ်သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အပြေးအလွှား ဝင်လာခဲ့သည်။

"ဘာ…" စုန့်မင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

အကယ်၍ အာဏာပိုင်များ ဝင်မပါလာပါက မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး ရှိနေသေးသော်လည်း သူတို့သာ ဝင်ပါလာပါက အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ချေမည်။

"အဘိုး… ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ…"

"အဘိုး ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ…" စုန့်မင်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ ယခုအချိန်၌ ဘာလုပ်ရမည်ကို သူ လုံးဝ မသိတော့ချေ။

"ဒီ စုယွမ် က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်…"

"လက်ရှိ အခြေအနေအရ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီးကို သွားရှာဖို့ကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး…"

"ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီး ဝင်ပါမှပဲ ဒီအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်…" စုန့်လင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီး… အဲဒါက… အဲဒီတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မလား…" စုန့်မင်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီး အကြောင်းကို သူ အနည်းငယ် သိထားပေ၏။

"ညနေကျရင် ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီးရဲ့ အိမ်ကိုသွားဖို့ ပြင်ဆင်ကြရအောင်…"

"ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြလိုက်ရင် မင်း နားလည်သွားလိမ့်မယ်…" စုန့်လင်းသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့ပေသည်။

"ဟူး…" စုန့်မင် လည်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ယခု ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီးက လှုပ်ရှားလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားတော့မည် ဖြစ်ချေ၏။

ထိုအချိန်တွင် စုယွမ်၏ ဖုန်းထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု တစ်ခု ဝင်လာခဲ့လေသည်။

ထိုဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှာ လူစိမ်းတစ်ယောက်ထံမှ ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးပြီးပြီဟု ပြောကာ စုယွမ် မေးခွန်းများ မမေးနိုင်မီပင် ဖုန်းချသွားခဲ့ပေ၏။

"ထူးဆန်းတယ်…" စုယွမ်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ… လိမ်လည်မှုတွေကို ဖော်ထုတ်တဲ့ ဘလော့ဂါက တောင်းပန် ဗီဒီယို တင်ထားတာကို ငါ တွေ့လိုက်တယ်… နင် သူ့ကို မဆက်သွယ်လိုက်ဘူး မလား…" ဘေးမှ ပိုင်ချန်က မေးလိုက်၏။

"ဟင့်အင်း… ငါ့အတွက် တခြားတစ်ယောက်က ဖြေရှင်းပေးသွားတာ…" စုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်… ဘယ်သူကများ ဒီလောက် သဘောကောင်းနေရတာလဲ… အဘိုးစု ဘက်ကများ ဖြစ်နေမလား…" ပိုင်ချန်က ပြောလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး… တကယ်လို့ အဘိုးစုသာ ငါ့ကို ကူညီချင်ရင် သူ ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး…"

"ပြီးတော့ ခုနက ဖုန်းခေါ်တဲ့အထဲမှာ အဲဒီလူက သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မြို့တော်ဝန်လင် ကိုတောင် ညွှန်ကြားထားပြီးပြီလို့ ပြောသွားတယ်…"

"ဘယ်သူကများ ဒီလောက် ကျယ်ပြန့်တဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေတာလဲ…" စုယွမ်က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါ ထူးဆန်းတာပဲ…" ပိုင်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်၏။

ကျိုတိုမြို့တွင် အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍ အဘိုးစု တစ်ဦးတည်းကိုသာ သူတို့ သိထားကြပေသည်။

ထိုစဉ် စုယွမ်၏ ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။ အမည်မသိ နံပါတ်တစ်ခုထံမှ နောက်ထပ် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေ၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် စုယွမ်က ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟယ်လို… ဘယ်သူပါလဲ…" စုယွမ်က မေးလိုက်၏။

"ဟားဟား… ရှောင်စူး လား…"

"မကြာသေးခင်က မင်း ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ပြဿနာလေးကို ငါ ဖြေရှင်းပေးလိုက်တယ်…"

"ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က ကျောက် ပါ… လူတိုင်းက ငါ့ကို အဘိုးကျောက် လို့ ခေါ်ရတာ ကြိုက်ကြတယ်လေ…"

"ငါက မင်းကို အမြဲတမ်း လေးစားခဲ့တာ… မင်းက ကလေးကောင်း တစ်ယောက်ပဲ…"

"ဒီည ညစာလာစားလှည့်ပါဦးလား…" အဘိုးကျောက် အမည်ရှိသူက ပြောလိုက်လေသည်။