← Chapters

အခန်း ၄၅၇

Vol. 33 Ch. 457

အခန်း ၄၅၇

Vol. 33 Ch. 457

အပိုင်း(၄၅၇)

ဝှစ်...

မြှားသည် လေထုကို ဖောက်ထွင်းသွား၏။ သွားနေစဉ်အတွင်း စွမ်းအားများ ကြီးထွားလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဆာလောင်နေသော အမှောင်ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မ ထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

မေရာသည် သူမ၏ ပတ်လည်တွင် သစ်မြစ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အကာအကွယ်နံရံတစ်ခုနှင့်အတူ ရပ်နေ၏။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်စေ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရိပ် အော်ရာ များကြောင့် အချိန်မီ မသိလိုက်၍ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ၎င်းကို အန္တရာယ်တစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်၍ဖြစ်စေ... မြှားသည် မေရာ ၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ဝင်စိုက်သွားတော့သည်။

…သို့သော် ဘာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။

မာစီ သည် အသက်တစ်ရှိုက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

အနက်ရောင် မြှားသည် မေရာ ၏ ရင်ဘတ်တွင် စိုက်ဝင်နေသော်လည်း သူမက ၎င်းကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ ခဏအကြာတွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီး လက်နက်ကို အနှစ်သာရများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

မာစီ၏ ဝိညာဉ်သည် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့်မှသည် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် သို့ ပြန်လည် မှေးမှိန်သွားတော့သည်။ သူမ၏ လက်နက်သည် လေး အဖြစ်မှ တုတ်ကောက် အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် ၎င်းကို မှီကာ ခွေကျသွား၏။

မာစီ တကယ်ပဲ အရှုံးပေးလိုက်တာလား၊ သို့မဟုတ် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားက သူမကို ကယ်တင်ပေးလိမ့်မည်ဟု တွက်ဆထားတာလား ဆိုတာကို ယီရင် မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် မေရာသည် သူမဘက်သို့ လှည့်လာခဲ့ရာ ယီရင် အတွက် ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်းများ အလွန်နည်းပါးသွားလေပြီ။

သူမသည် သူမ၏ အတွင်းစိတ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်လုံး ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသည့် အနီရောင် စွမ်းအားစုကြီးဆီသို့ ဖြစ်၏။ သူမ၏ ခေါ်ဆိုမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ယီရင်သည် အနီးအနား လေထဲတွင် တွဲလွဲခိုနေပြီး တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးနေသော သက်စောင့် အော်ရာ စက်လုံးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တက်ကြွသော အစိမ်းရောင် အော်ရာ များသည် သူမ၏ လက်မောင်းထဲသို့ ပြန်လည် စီးဆင်းလာပြီး သူမ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်များကို အစားထိုးပေးနေ၏။ သို့သော် ၎င်းသည် သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စီးဆင်းနေသော သက်တမ်းကြိုး ထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကြိုးမှာ သိသိသာသာ သေးငယ်လာနေ၏။ ထိုအရာက ကောင်းနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော် သူမ၏ အသက်ဓာတ် အပိုင်းအစများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုလိုက်လျှင် ကောင်းပေမည်။

"နင် ဆာနေပြီလား..."

သူမက မေးလိုက်သည်။သွေးအရိပ် သည် အပြင်သို့ ထွက်လာ၏။ ၎င်းသည် သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင် ကင်းမဲ့နေသော မိတ္တူတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အနီရောင် ရွှံ့စေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြမ်းတမ်းသည့် ပုံစံငယ်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ ထို့ပြင် သူမ နောက်ဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကနှင့် ခြားနားစွာပင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ရွှေအဆင့် အမှတ်အသား များကို ပုံတူကူးထားသည့် အနီရောင် ဓားသွား ခြောက်ခုက ၎င်း၏ ကျောပြင်တွင် ထွက်ပေါ်နေ၏။ ကောင်းကင် ရေစက် သည် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အန္တရာယ်ရှိသော အဆင့်များအထိ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ၎င်းကို ပို၍ပင် ပေးကမ်းနေတော့မည် ဖြစ်၏။

အရိပ်သည် လေထဲရှိ သက်စောင့် အော်ရာ ဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး လောဘတကြီး ရယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ကျရှုံးသွား၏။

မေရာသည် သူမ၏ တံစဉ် ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယီရင်သည် သွေး သူတော်စင် သူ့ သွေးအရိပ်အား အစာကျွေးရန် ညွှန်ပြခဲ့သော နည်းလမ်းကို စိတ်ထဲတွင် အသည်းအသန် ပြန်လည်ရှာဖွေလိုက်၏။ သက်စောင့် အော်ရာ အပေါ် သူမ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ ညံ့ဖျင်းပြီး ဝိညာဉ်မီးတောက် ယက်လုပ်နိုင်စွမ်းမှာလည်း အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ချိန်က သူမ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော သက်စောင့် အော်ရာ ထံသို့ ရောက်ရှိရန် သူမ အားစိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းကို သွေးအရိပ် ထဲသို့ တွန်းပို့ရန် ဖြစ်၏။

ပြတ်တောက်သွားသော အော်ရာ နှင့် ချိတ်ဆက်မှုကို သူမ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ ၎င်းကို မြိုချ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ယခုအခါ ၎င်းသည် သူမနှင့် သီးခြားဖြစ်သွားပြီဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ရယူ၍ မရနိုင်တော့ချေ။ သွေးရောင် ယုံကြည်မှု သူတော်စင် ၏ အိပ်မက် မှတ်တမ်းပြား က ထိုအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ ပြသထားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သူမထံမှ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေဆဲပင်။ ၎င်းကို သွေးအရိပ် အား အစာကျွေးရန် သူမ ရွေးချယ်နိုင်ပေသည်။

ပြဿနာမှာ သူမ၏ သနားစရာကောင်းလှသော ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ၎င်းကို လှုပ်ရှားစေရန် ကြိုးစားခြင်းက ပုလင်းတစ်လုံးကို လေမှုတ်၍ လဲကျစေရန် ကြိုးစားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဟူး... ဟူး...

မှိန်ပျပျ အစိမ်းရောင် စက်လုံးသည် အနည်းငယ် လွင့်မျောသွား၏။ ထို့နောက်... ငှက်တစ်ကောင်က ငါးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းယူလိုက်သကဲ့သို့ သွေးအရိပ် က ၎င်းကို ဖမ်းယူမြိုချလိုက်တော့သည်။

သူမသည် အော်ရာကို ထိန်းချုပ်ရန်ပင် သိပ်မလိုအပ်ခဲ့ချေ။ အရိပ် သည် ၎င်းကို လောဘတကြီး လိုချင်နေခဲ့ပြီး သက်စောင့် အော်ရာ ကို စုပ်ယူမြိုချလိုက်သည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ တည်ရှိမှု အငွေ့အသက်မှာ ကြီးထွားလာ၏။ အနီရောင် အစုအဝေးဖြစ်နေသော ၎င်း၏ ဆံပင်များသည် အမျှင်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျဉ်းကြောင်းများ ပေါ်လာ၏။ မျက်လုံးများ၊ နှာခေါင်းတစ်ခု၊ ပါးစပ်တစ်ခု၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူမ၏ အမြုတေ ထံသို့ ဆန့်ထွက်နေသော မာဒြာ ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် သူမနှင့် ချိတ်ဆက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပိုက်လုံးငယ်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် လေရှူသွင်းနေသကဲ့သို့ ထိုကြိုးမှတစ်ဆင့် ရုတ်တရက် ဆွဲယူနေသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အသက်ဓာတ်ကို မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ သွေးထဲရှိ အော်ရာ ကို ဖြစ်သည်။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်၏ ခွန်အားကို ဖြစ်၏။

အားနည်းမှုက သူမကို လွှမ်းမိုးလာပြီး သူမ၏ သံမဏိဖွား သံမဏိအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် ကို မာဒြာ ဖြင့် အားဖြည့်ကာ ပြန်လည်တွန်းလှန်လိုက်သည်။ သို့သော် အရိပ် သည် သူမ၏ ဝိညာဉ် ထဲမှလည်း ယူဆောင်နေ၏။ သူမ၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေ ထဲတွင် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သော သနားစရာကောင်းလှသည့် ဝိညာဉ်မီးတောက် အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ပင်လျှင် ကပ်ပါးကောင်၏ ဝါးမျိုခံလိုက်ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ဓားသွားများသည် ပိုမို ထက်မြက်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများက ပိုမို ရှင်းလင်းလာ၏။ ၎င်းသည် သူမကို ခန်းခြောက်သွားသည်အထိ စုပ်ယူနေတော့သည်။

သွေးအရိပ်သည် ၎င်း၏ ချည်နှောင်ထားမှုကို ရုန်းထွက်သွားခဲ့လေပြီ။

...

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး ကကြိုးမှ ပုန်းအောင်းရန် ဒိုင်းလွှားအောက်တွင် ဝပ်နေစဉ် လင်းတုန်း သည် အစီအစဉ်တစ်ခုအတွက် ဒရော့စ် ကို တောင်းဆိုနေခဲ့၏။ မြန်ဆန်လွန်းသော အချိန်အတွင်း နည်းစနစ် များစွာကို အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ မာဒြာ လမ်းကြောင်းများမှာ လွန်စွာ တင်းမာနေပြီး လွန်ဆွဲအားစိုက်ရမှုကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ် မှာလည်း လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကိုက်ခဲနေပြီး တိုတောင်းလှသော တိုက်ပွဲလေးတစ်ခုအပြီးတွင်ပင် သူ မောဟိုက်နေခဲ့၏။ တစ္ဆေပြင် တွင် သူ သန်စွမ်းလာခဲ့သော်လည်း အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင်တော့ မလုံလောက်သေးချေ။

[မင်းသား ကီရို ရဲ့ အပြုအမူတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရမ်းကောင်းတဲ့ ပုံစံငယ်တစ်ခုကို ငါ တည်ဆောက်ထားတယ်...]

ဒရော့စ် က ပြောလိုက်သည်။

[သူ့ဆီမှာ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ် တွေ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် အဲဒါက လုံးဝ တိကျမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီမှာ သေချာပေါက် ရှိသေးတယ်... သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘူး...]

နောက်ဆုံးတွင် လင်းတုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး ကကြိုး ကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ချေ။ ဒေါသတကြီး လည်ပတ်နေသော မီးနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်း မုန်တိုင်းကြီးသည် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ ဆက်လက် လည်ပတ်နေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း ထို့နောက်တွင် ကုန်ဆုံးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာမရခဲ့ပါက လင်းတုန်း ထံတွင် သုံးစရာ နည်းလမ်း မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သွားတော့မည်။ တိုက်ပွဲကို နှစ်ဆ ပိုကြာအောင် ဆွဲထားနိုင်လောက်သည့် အပို မာဒြာ များ သူ့ထံတွင် ရှိသော်လည်း အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦးကို ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ် ကို ကန့်သတ်ချက်များထက် ကျော်လွန်၍ တွန်းပို့ခဲ့ရသည်။ သူသည် အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် တိုက်ခိုက်နေရခြင်း မဟုတ်သဖြင့် မင်းသား ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် သို့မဟုတ် သူ့ထက် ပိုမို ကြာရှည်စွာ တောင့်ခံနိုင်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် စကိုင်းဆွန်း နှင့် အနီရောင်ပန်း မိသားစု တို့သည် လွတ်မြောက်သွားခဲ့လေပြီ။

'တာဝန် ကျေပွန်ပြီ...'

လင်းတုန်း က ဒရော့စ် ကို ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်သော့ ကို တစ်ခဏတာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ဟာမိုနီ ၏ ပုဆိန်ကို အတွင်းသို့ ပြန်လည် ပစ်သွင်းလိုက်၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဝိညာဉ်နယ်မြေ သည် လက်နက်ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလာမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ ထိုအမှတ်သို့ မရောက်သေးချေ။

ဟင်းလင်းပြင်သော့ ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ ပြေးတော့သည်။

လင်းတုန်းသည် တောအုပ်၏ အရိပ်များထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်သွားစဉ် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် နဂါး ကကြိုးသည် စတင် မှေးမှိန်လာ၏။ မာဒြာ များကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအင် လမ်းကြောင်းများ ကိုက်ခဲနေသော်လည်း သူ ပြေးနေစဉ် ဝိညာဉ် ခြုံလွှာ သည် သူ့ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဒီကိစ္စပြီးရင် အကူအညီအတွက် အပြာလေး ကို သူ တောင်းဆိုရတော့မည်။

[စကားမစပ်... ခုနက မင်း လုပ်ခဲ့တာ တကယ် အံ့သြစရာပဲ... အဲဒီ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုလေ... ပြီးတော့ ထွက်မပြေးခင် သူ့ကို ရုတ်တရက် ဝင်ထိုးလိုက်တဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မင်းက ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက်ကို သာလွန်ခဲ့တယ်... သိပ်တော်တယ်...]

ဒရော့စ်၏ လေသံမှာ လုံးဝ ရိုးသားပွင့်လင်းနေပုံရသည်။

အရိပ်များကျနေသော တောအုပ်ကို ဖြတ်၍ ပြေးနေစဉ် လင်းတုန်း ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ နာရူကွေ့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကတည်းက သူသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရပ်တည်နိုင်မည်လားဟု တွေးတောနေခဲ့မိ၏။ ယခု သူ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီ။ သူ အရှင်သခင် တစ်ဦး မဖြစ်သေးသော်လည်း ထိုစင်မြင့်ပေါ်တွင်တော့ ရပ်တည်နေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး သူ အဆင့်တက်သွားသည့် အခါတွင် မည်မျှ သန်စွမ်းလာမည်နည်း။

သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဒရော့စ် ရှိနေခြင်းက သူ လိုအပ်နေခဲ့သော အားသာချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်လေး က သူ၏ အတွေးများအား ချောမွေ့သွားစေပုံမှာ သိမ်မွေ့သော အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ခွန်အားရော အမြန်နှုန်းတွင်ပါ သူ့ထက် သာလွန်သော သူတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရသည့် အခါတွင်တော့ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

လင်းတုန်းသည် လဲကျနေသော သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်မှ ကျော်တက်သွားပြီး သေချာ မမြင်ရသော အရိပ်သတ္တဝါ တစ်ကောင်ကို ငုံ့ရှောင်လိုက်၏။

'အဲဒါ မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ...'

သူက စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်သည်။

[အာ... မပြောပါနဲ့... ငါ ဆိုလိုတာက ငါ့ကို မပြောပါနဲ့လို့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ သိပြီးသားမို့လို့... တခြားသူတွေကိုသာ ပြောပြလိုက်ပါ... သတင်းဖြန့်လိုက်ပေါ့...]

ခဏအကြာတွင် သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

[ပြီးတော့လေ... ဒါက မင်းသဘောပဲ ဖြစ်ပေမယ့် မင်း ဒီထက် ပိုမြန်မြန် ပြေးဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ်နော်...]

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ် အာရုံကို နောက်ဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ သေချာပေါက်ပင် မြက်ခင်းရှည်များကြားမှ နွားတစ်ကောင် ပြေးဝင်လာသကဲ့သို့ တောအုပ်ကို ဖြတ်၍ သစ်ပင်များကို ဝင်တိုက်ကာ ပြေးလာနေသော လေးလံသည့် ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ကီရို ပြန်လည် နာလန်ထူသွားလေပြီ။

[ကြည့်လိုက်ဦး... သူ့ဆီမှာ တခြား နည်းစနစ် တွေ ရှိသေးတယ်... သူ့ဆီမှာ ရှိရမယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ...]

လင်းတုန်း၏ ခြေရင်းအောက်တွင် အဝါရောင် အော်ရာ များ လှိုင်းထလာပြီး မြေကြီးသည် နံရံတစ်ခုအဖြစ် မြင့်တက်လာကာ သူ့ကို ပိတ်လှောင်ရန် ကြိုးစားလာ၏။

လင်းတုန်းသည် ဝိညာဉ် ခြုံလွှာ ၏ အင်အားဖြင့် အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် က သူ့ကို မဖမ်းမိတော့ချေ။ နံရံ မြင့်တက်လာစဉ် သူသည် ၎င်း၏ အပေါ်မှ တစ်ခဏတာ စီးနင်းလိုက်ပါသွားပြီးနောက် အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်က သူ ရပ်နေခဲ့သော မြေသားကျစ်ကျစ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် နံရံကို မီးခိုးရောင် မာဒြာ အပ်တစ်ချောင်းက ဖောက်ထွင်းလာ၏။ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် ကို အားဖြည့်ရန်အတွက် တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်း သည် ဆက်လက် ပြေးလွှားနေရင်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကီရို သည် ကျောက်တုံးအလွှာများကို ချိုးဖောက်၍ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ သံချပ်ကာသည် ငွေရောင်နှင့် အဝါရောင် အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူ ဖန်တီးခဲ့သော မြေကြီးနံရံကြီး သူ၏ အနောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျသွားသော်လည်း သူသည် အရှိန်ကို လျှော့မချခဲ့ချေ။

[အို... ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဒီအရာတွေ အားလုံးက သူ့အကြောင်း ငါ တည်ဆောက်နေတဲ့ ပုံစံငယ်ထဲကို ဝင်သွားမှာပါ၊ ငါ အာမခံပါတယ်...]

***

All Chapters