အခန်း ၄၅၈

အပိုင်း(၄၅၈)

ကီရိုသည် သူ၏ ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ဓားသွားပေါ်ရှိ အပြာရောင် လျှပ်စီးပွားလေးများက တောက်ပသွား၏။ ချောမွေ့သော အပြာရောင် လျှပ်စီးလှံတစ်စင်းက ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် မင်းသား၏ မာဒြာ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသဖြင့် သူ၏ လက်နက်ထဲရှိ အမြုတေကြိုး မှ ဖြစ်ရပေမည်။ ၎င်းသည် လင်းတုန်း ၏ ခြေထောက်ကို ဝင်တိုက်သွားပြီး သူ၏ အောက်ရှိ မြေကြီးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ဒရော့စ်၏ တည်ရှိမှုနှင့် ဝိညာဉ် ခြုံလွှာ၏ ပျော့ပြောင်းသော စွမ်းအားတို့ကြောင့် လင်းတုန်း သည် မတွေးတောမီမှာပင် တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့၏။ သူသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ အင်အားကို ငှားရမ်းကာ ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ကိုယ်ကို လိမ်လှည့်၍ အထက်ရှိ သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် လွှဲ၍ သူ့ကိုယ်သူ ရှေ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

[ဝူးဟူး...]

ဒရော့စ် က အော်ဟစ်လိုက်၏။

[အို... သိပ်မိုက်တာပဲ... နောက်ပြန်သွားပြီး နောက်တစ်ခေါက် ထပ်လုပ်ရအောင်...]

'မင်းမှာ အစီအစဉ် ရပြီလား...'

[ငါက မင်းရဲ့ စိတ်က ထုတ်လုပ်ပေးနေတဲ့ ပိုလျှံနေတဲ့ အိပ်မက် အော်ရာ တွေနဲ့ အလုပ်လုပ်နေရတာလေ... ဒါကြောင့် ငါ ဒီအပေါ်မှာ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြည့်လျှံနေတယ်လို့တော့ မပြောနိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ အများစု လုပ်ပြီးသွားပါပြီ... ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပြီးသွားပြီလို့ပဲ မှတ်လိုက်တော့...]

လင်းတုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ် ခြုံလွှာမှ အာရုံအချို့ကို ဖယ်ထုတ်ကာ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံအောက်ခြေရှိ ဒရော့စ် ထံသို့ သန့်စင်သော မာဒြာ အနည်းငယ်ကို စီးဆင်းစေလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလုပ်ဖြစ်မည်ကို သူ သေချာ မသိသော်လည်း အရင်က ဒရော့စ် ထံသို့ ဝိညာဉ် ရေတွင်း ၏ စွမ်းအားများကို ကျင့်စဉ်လည်ပတ် ပေးခဲ့ပုံနှင့် ဆင်တူပေသည်။

[အဲဒါကို ငါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တကယ်ပါ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သိပ်တော့ အထောက်အကူ မဖြစ်ဘူး... ဆောရီးပဲ... မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကိုသာ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မှာပဲ... ဒါမှမဟုတ် အိပ်မက် ဆေးရည် တွေ ရရင်လည်း ကောင်းမှာပဲ...]

ဒရော့စ် အတွက် အိပ်မက် ဆေးရည် အချို့ ရအောင်ရှာပေးမည်ဟု လင်းတုန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ကီရို က သူတို့ကို မဖမ်းမိသရွေ့တော့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဒရော့စ် ထပ်မံ၍ စကားပြောလာစဉ် သူ၏ အတွေးများထဲတွင် ခပ်ဝေးဝေးမှ ပဲ့တင်သံတစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရ၏။ အခြားသူများကို ဆက်သွယ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

[အပြင်ဘက်က လူတွေ... ကြားလား... ကြားလား... ငါတို့ စစ်ကူ နည်းနည်းလောက် လိုချင်တယ်... ဒီ သံချပ်ကာဝတ် လူကြီးဆီမှာ ငါတို့ အသတ်မခံရခင် အကူအညီလေး နည်းနည်းလောက် ရရင် ကောင်းမယ်... မင်းတို့ ပေးနိုင်တဲ့ အကူအညီလေးတွေဆိုရင် အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်မှာပဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်... အရမ်း အမြန်ဆုံးပေါ့...]

လင်းတုန်းသည် သူ လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည် ထွက်ပြေးနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ယီရင် နှင့် အခြားသူများက ယခု သူတို့အသံကို ကြားနိုင်လောက်အောင် နီးကပ်နေမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ အရိပ် အော်ရာ များက အရာအားလုံးကို တားဆီးဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်က...

သူ၏ ရှေ့တွင် မြင့်တက်လာသော နံရံတစ်ခုကြောင့် သူ၏ အတွေးများ ပြတ်တောက်သွား၏။ သူသည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်ဖြင့် ကျစ်လစ်သော မြေသားများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏ အသားလက်ထက် ပိုမို လွယ်ကူစွာ နစ်ဝင်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ဘယ်နှင့် ညာဘက်တွင်လည်း နံရံများ မြင့်တက်လာနေ၏။ သူ စတင် တွယ်တက်လိုက်သော်လည်း နောက်ဘက်မှ အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို လွှတ်ချလိုက်သည်။

မီးခိုးရောင် မာဒြာသည် နံရံကို ထပ်မံ၍ ဖောက်ထွင်းလာ၏။ လင်းတုန်း သည် မဟူရာ မီးတောက် ကို ဆွဲယူလိုက်၏။ သူ၏ မာဒြာ လမ်းကြောင်းများ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာစဉ် လည်ထွက်သွားကာ လက်နှစ်လုံးခန့် ထူထဲသော နဂါး၏ အသက်ရှူငွေ့ တန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် အနောက်ဘက်သို့ မျက်စိစုံမှိတ်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ဆယ်ပေအောက်သာ ကွာဝေးတော့သော ကီရို ၏ ဒိုင်းလွှားပေါ်သို့ ဝင်ရောက်ရိုက်ခတ်သွားပြီး လွင့်စင်သွားကာ သတ္တုပေါ်တွင် အပူငွေ့များ လောင်ကျွမ်းနေသည်ကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ လင်းတုန်း သည် နောက်သို့ဆုတ်ကာ မာဒြာ များကို ထပ်မံစုဆောင်းလိုက်သော်လည်း ကီရို သည် ထိုကွာဟချက်ကို အချိန်မဆိုင်းဘဲ ကျဉ်းမြောင်းသွားစေ၏။ သူသည် သူ၏ ကြီးမားသော သံချပ်ကာဖြင့် ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အပေါ်မှ မိုးနေပြီး နီရဲလောင်ကျွမ်းနေသော သူ၏ ဒိုင်းလွှားဖြင့် လင်းတုန်း ၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လင်းတုန်း သည် မြေသားနှင့် ကျောက်ခဲများကြားသို့ ကျွံဝင်သွားပြီး မေးစေ့ကို ထိခိုက်ကာ နံရိုးများ အောင့်သွားပြီး အဆုတ်ထဲမှ လေများ ထွက်သွားတော့၏။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်သော့ ကို ဖွင့်ကာ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ပုဆိန်ကို ဆွဲယူရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ကီရို က သူ၏ လက်ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ လှမ်း၍ မမှီတော့ဘဲ ခဏအကြာတွင် ဟင်းလင်းပြင်သော့ အပေါ် အာရုံစိုက်မှု လွတ်သွားသဖြင့် အပေါက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကီရို သည် လင်းတုန်း ၏ ရင်ဘတ်ကို ဒိုင်းလွှားဖြင့် ဖိထားရင်း သူ့ကို ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်၏။

သူသည် လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဓားသွား နီးကပ်လာစဉ် လင်းတုန်း သည် သူတတ်နိုင်သမျှ ခွန်အားများဖြင့် လှည့်ဖယ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ဓားသွားကို အဝေးသို့ တွန်းဖယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဓားသည် သူ၏ ပခုံး၊ လက်မောင်းအတွင်းပိုင်းနှင့် လက်ဝါးတို့ကို ခုတ်ပိုင်းသွားတော့၏။

နာကျင်မှုကြောင့် သူ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်များ ဝေဝါးသွားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သတိလစ်သွားရန် ခွင့်မပြုခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သတိလစ်သွားပါက သူ သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ညာဘက်လက်ဖြင့် လှမ်း၍ ရိုက်လိုက်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်၏ လက်သည်းခွံများသည် တုံးနေသော ခြေသည်းများကဲ့သို့ အနည်းငယ် ချွန်ထက်နေပြီး ကီရို ၏ ဦးထုပ်ဆောင်းထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် ၎င်းတို့ကို တစ်ခဏမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ နေခဲ့၏... မာဒြာ များကို စုပ်ယူနေသည့် ဆာလောင်မှု အမြုတေကြိုး အသက်ဝင်နေသည်ကို သူ သတိထားမိသည့် အချိန်အထိပင်။ ပြီးတော့ သူ၏ သံချပ်ကာမှာ လုံးဝ မာဒြာ ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်းသည် ထောပတ်ကဲ့သို့ သူ၏ ဦးထုပ်ဆောင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခပ်ယူလိုက်ပြီး မျက်နှာမှ ခွာထုတ်လိုက်၏။ သူ၏ အဖြူရောင် လက်မောင်းရှိ သွေးကြောများသည် မီးခိုးရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ကီရိုသည် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုဖြင့် နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်၏။

ထို့နောက် လင်းတုန်း သည် သူ၏ လက်မောင်းကို ဖွင့်ချလိုက်သည်။

ကီရို၏ လမ်းစဉ် က မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်စေကာမူ ၎င်းတွင် မြေကြီးနှင့် အား အစိတ်အပိုင်းများ ပါဝင်နေသဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ တွန်းထုတ်လိုက်ခြင်းကပင် မြင်းတစ်ကောင် ကန်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှ၏။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွားပြီး လင်းတုန်း အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ် ကို လောင်ကျွမ်းစေသော်လည်း လင်းတုန်း သည် မီးတောက် ခြုံလွှာကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ကန်ထွက်ကာ သုံးဘက်သုံးတန် ပိတ်လှောင်ထားသော မြေကြီးနံရံများကြားမှ ပစ်ထွက်သွားတော့၏။ နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော ဒဏ်ရာများကို လျစ်လျူရှုရန် ကြိုးစားရင်း အနောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အတတ်နိုင်ဆုံး အမြန်ဆုံး ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ အနောက်တွင် သွေးစက်များ ချန်ရစ်ထားခဲ့၏။

[အို... လူတစ်ယောက် ဒုက္ခရောက်နေလို့ပါ... ဟေး... ကူညီပါဦး...]

ဒရော့စ်၏ အသံက သူ့ကို ခွန်အားသစ်များ ပေးစွမ်းလိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရောက်ရှိလာသူ ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

မာစီပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အရိပ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး သူမ၏ တောင်ဝှေးကို စီးနင်းလာကာ သူ့ကို မြင်သောအခါ ရပ်တန့်လိုက်၏။ ယခုအခါ သူမ၏ ဆံပင်များသည် နားရွက်များကို ဖုံးအုပ်နိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားနေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုလေဟုန်ကြောင့် လွင့်ဝဲနေသည်။

လင်းတုန်း ကိုယ်တိုင်လည်း မြေကြီးပေါ်တွင် လျှောတိုက်ကာ ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အခြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ သူ ပြေးထွက်သွားတော့၏။

သူမသည် အရင်က အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားများကို ပြသခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမသည် အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် သာ ရှိနေသေးသည်။ သူမကို အန္တရာယ်ထဲသို့ သူ တွန်းမပို့နိုင်ချေ။

ကီရို သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခြင်း ရှိမရှိ သေချာစေရန် သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူ သိပ်အဝေးကြီး မရောက်သေးချေ။ နံရံသုံးဘက်ပါ မြေကြီး အကျဉ်းထောင်ကို သစ်ပင်များကြားမှ မြင်နေရဆဲဖြစ်ပြီး သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် ထိုနေရာမှ ပြေးထွက်လာနေသည်။ သို့သော် သူက လင်းတုန်း နောက်သို့ ပြေးလိုက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဒိုင်းလွှားနှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် မာစီ့ ထံသို့ ဦးတည်သွားနေ၏။

လင်းတုန်းသည် သူ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မာဒြာ လမ်းကြောင်းများ ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်နေသည့်တိုင် မီးတောက် ခြုံလွှာကို တောက်ပစေလိုက်သည်။ သူသည် အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြန်လည် ပြေးဝင်သွားပြီး ကီရို ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်၏။ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်သော့ ကို ဖွင့်ကာ ဟာမိုနီ ၏ ပုဆိန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ကီရိုသည် လင်းတုန်း ပြန်လှည့်လာမည်ကို အစကတည်းက မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ချောမွေ့စွာ လှည့်ကာ ရိုက်ခတ်မှုကို ခုခံရန် သူ၏ ဒိုင်းလွှားကို အသင့်ပြင်ထားလိုက်၏။

ပခုံးက နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်နေသော်လည်း လင်းတုန်း သည် ပုဆိန်နှင့်အတူ မီးတောက် ခြုံလွှာ၏ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ်သော အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဒိုင်းလွှားကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် မှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။ မဟုတ်သေး... ထိုသို့ဖြစ်စေရန် လင်းတုန်း ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်သည် လွှင့်စင်ထွက်သွားမည့်အစား မြေကြီးပေါ်တွင် သံမှိုစွဲထားသကဲ့သို့ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေ၏။ အင်အားများသည် သူ့ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ဟုန်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ မြေကြီးနှင့် သစ်ရွက်များကို လွင့်စင်သွားစေပြီး အနီးအနားရှိ သစ်ပင်များမှ အခေါက်များကိုပင် ခွာချပစ်လိုက်သည်။

ကီရိုသည် သူ၏ ဓားဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်လာရာ လင်းတုန်း သည် မျက်နှာကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ ၎င်းသည် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် က သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ထက်ဝက်မပိုင်းသွားစေရန် ကာကွယ်ပေးနိုင်ကောင်း ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေမည်။

ဓားသည် ခေါင်းလောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြည်ဟည်းသွားပြီး ကီရိုသည် မျက်မြင်မရသော ကျောက်တုံးကို ရိုက်မိသွားသကဲ့သို့ နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွား၏။

လင်းတုန်း သည် ကီရို ၏ မျက်နှာအမူအရာကို မမြင်ရသော်လည်း မင်းသားသည် လင်းတုန်း ကဲ့သို့ပင် အံ့အားသင့်သွားမည်မှာ သေချာပေသည်။ သူသည် ရန်သူအသစ်ကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှာဖွေလိုက်ပြီး လင်းတုန်းကို နေရာပေးလိုက်၏။

လင်းတုန်း မလှုပ်ရှားနိုင်မီမှာပင် သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က ဖမ်းဆွဲပြီး နောက်သို့ ဆွဲငင်လိုက်သည်။ မာစီ ၏ မာဒြာ ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အနက်ရောင် ကြိုးမျှင်များက လင်းတုန်း ကို အဝေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး သူသည် ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ အနောက်သို့ ပါသွားတော့၏။ မာစီ သည် သူ၏ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူ့ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ရှိ လက်နက်ကို မြင်သောအခါ တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် အဝတ်စတစ်စကို လုံးထွေးကာ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ဖိထားပေးလိုက်၏။

လင်းတုန်းသည် သူမအတွက် နောက်ထပ် စဉ်းစားမနေတော့ပေ။ သူ၏ သွေးရည်ကြို သံမဏိအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ ဒဏ်ရာများဆီသို့ မာဒြာ များကို ဆွဲယူနေပြီး နာကျင်ကိုက်ခဲမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ယီရင်၏ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရန် သူ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ယီရင် မဟုတ်ချေ။

လုံးဝကို မဟုတ်ပေ။

***