အခန်း ၄၅၉

အပိုင်း(၄၅၉)

ယီရင်၏ သွေးအရိပ် သည် ကီရို ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။ အနီရောင် ဝတ်ရုံများ လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းပါသော လက်တစ်ဖက်က ပန်းရောင်ဓားသွားပါသော ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူမ၏ ပခုံးများမှ ဓားလက်တံ ခြောက်ခုက ထွက်ပေါ်နေသည်။ အနီရင့်ရောင် ခြယ်သထားသော ယီရင် ၏ မျက်လုံးများက အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ယီရင် ၏ လှောင်ပြုံးက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။

လင်းတုန်း သည် သွေးအရိပ် ကို ဤမျှလောက် အသေးစိတ်ကျကျ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ ပထမတွင် သူ စိတ်အေးသွား၏။ ယီရင်သည် သူမ၏ အရိပ် ကို ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန် တစ်စုံတစ်ရာ တိုးတက်မှု ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သို့သော် ၎င်းသည် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေ မဟုတ်ပေ။

ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု သူ့ကိုယ်တွင်း ဖြတ်သန်းသွားပြီး သွေးအရိပ် ၏ အနောက်ရှိ သစ်ပင်များကို သူ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၏။ အကယ်၍ ကပ်ပါးကောင်က ၎င်း၏ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်ပြီး ယီရင် ကို အပြည့်အဝ ဝါးမျိုသွားခဲ့ပါက ဤပုံစံမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ သူမ အသက်ရှင်နေသေးပါက မကြာမီ လိုက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

"ဒါက ဘာလဲ..."

ကီရို က မေးလိုက်၏။

"မင်းက မင်းအတွက် အမှုထမ်းဖို့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုကို ချည်နှောင်ထားတာလား..."

အရိပ်၏ အနီရောင် အပြုံးက ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာပြီး ကီရို ကို သူမ၏ ဓားဖြင့် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်၏။

သူမ၏ အနောက်ဘက် အမှောင်ထုထဲမှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပွင့်အာလာပြီး အခြား အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပြေးထွက်လာသည်။ သူမသည် မျက်လုံးနှင့် ဆံပင်များ မီးခိုးရောင်ရှိပြီး စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အစိမ်းရောင် မီးတောက်ဓားသွားပါသော တံစဉ် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထား၏。

သူမသည် လင်းတုန်း ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကြီးပုံရသော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်က အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦး၏ အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

သူမသည် သွေးအရိပ် ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ဖြတ်ကျော်သွား၏။ အရိပ် က ရွှေအဆင့် အမှတ်အသားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော်လည်း အမျိုးသမီးက မစဉ်းစားဘဲ ရှောင်တိမ်းသွားကာ ကီရို ၏ ခြေရင်းတွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ပထမ မင်းသား..."

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက သင့်အတွက် မလုံခြုံတော့ဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကိုသာ လွှဲထားပေးပါ..."

ကီရိုသည် ဦးထုပ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေလိုက်သဖြင့် လင်းတုန်း သည် သူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။ သူသည် အံ့သြနေပုံရပြီး... ချွေးများ ထွက်နေသည်။ လင်းတုန်း သည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။

"မေရာ... မင်း..."

သူ စကားစဖြတ်လိုက်၏။ မေရာ ၏ အနောက်မှ တောအုပ်ထဲမှ ငွေရောင်နှင့် အနက်ရောင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခု လိုက်ပါလာသဖြင့် သူ၏ ဦးထုပ်ဆောင်းကို ထပ်မံ ဖန်တီးလိုက်၏။ ယီရင်သည် ထက်မြက်သော ဓားသွားများပါသည့် မာဒြာ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို သူမ၏ သားကောင်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ကီရို က ဒူးထောက်နေသော အမျိုးသမီးကို သူ၏ ဒိုင်းလွှားဖြင့် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ယီရင်သည် မောဟိုက်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။ သူမ၏ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ စကိုင်းဆွန်း သံချပ်ကာ မှာလည်း ပွန်းပဲ့နေကာ အသားအရေမှာလည်း ဖြူရော်နေသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရသကဲ့သို့ သူမ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူနေပြီး မျက်လုံးများ ချိုင့်ဝင်နေ၏။ သူမ၏ အသွင်အပြင်က သူမနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ခဲ့ရစဉ်က အချိန်ကို သူ့အား ပြန်လည်သတိရစေသည်။

သို့သော် သူမ အသက်ရှင်နေသေးသည်။ သွေးအရိပ် ၏ ဝါးမျိုမှုကို မခံရသေးချေ။

လင်းတုန်းသည် အားယူ၍ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သော်လည်း သူသည် တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အနေအထားတွင် မရှိတော့ပေ။ သူတို့ ဆုတ်ခွာနိုင်ရန်အတွက် ကျန်နှစ်ဦးကို အာရုံလွှဲရန် နည်းလမ်းရှာရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် နှစ်ဦးထံမှ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်မြောက်အောင် ပြေးကြမည်နည်း။

"ဒရော့စ်..."

လင်းတုန်း က အသံထွက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"အကူအညီ ဆက်တောင်းနေပေးပါ..."

အနီးအနားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိမရှိ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး မသိကြသော်လည်း ဒရော့စ် က ဆက်လက် ကြိုးစားနေခဲ့၏။ သူတို့သည် ဆေရှန် တိုင်းပြည်ထက် မဟူရာ မီးတောက် ၏ စစ်ကြောင်းများနှင့် ပိုမို နီးကပ်နေသဖြင့် အကူအညီများ လာရောက်သင့်ပေသည်။

သူတို့သာ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့လျှင်... နောက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုက သူ စိုးရိမ်သလောက် မကြီးမားဘူးဆိုလျှင်ပင်။

ယခုအချိန်၌ပင် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ နားကန်းလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံများကို သူ ကြားနေရ၏။

ဆံပင်မီးခိုးရောင် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မသည် ဒိုင်းလွှားအစွန်းမှ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား မဟူရာ မီးတောက် ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာလား... ကျွန်မ သူ့ကို ရှင်းလင်းပေးပါ့မယ်... စိတ်မပူပါနဲ့..."

ယီရင်သည် လင်းတုန်း ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ လင်းတုန်းက ပုဆိန်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့ထံတွင် မာဒြာ များ ကျန်ရှိနေသေး၏။ သူ၏ ပခုံးဒဏ်ရာမှာလည်း အလိုအလျောက် ပြန်လည် ဆက်စပ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ဘယ်ဘက်လက်တွင် မဟူရာ မီးတောက် ကို စုစည်းကာ ညာဘက်လက်တွင် ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် သစ်ပင်များကြားမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

[လင်းတုန်း သာ ထပ်တိုက်မယ်ဆိုရင်...]

ဒရော့စ်က ယီရင်ကို ပြောလိုက်သည်။

[သူ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမလဲဆိုရင်... ဆယ်စက္ကန့်လား... ငါးစက္ကန့်ပဲ... ငါတော့ ငါးစက္ကန့်ပဲ လောင်းမယ်...]

ယီရင်သည် လင်းတုန်း၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် သူမ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်၏။

"အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပါဦး... နင့်အလှည့် ပြီးသွားပြီ..."

လင်းတုန်း ရပ်တန့်သွားသည်။

"သူ အပိုပြောနေတာပါ... အဲဒီလောက်လည်း မဆိုးပါဘူး..."

"အေး... ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဆယ်စက္ကန့်လောက်ပဲ လောင်းမှာပဲ..."

သူမက သံချပ်ကာ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပိုင်းကို လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် ပုတ်လိုက်၏။

"သတင်းစကား အပိုင်းအစ နှစ်ခုကို ဖမ်းမိလိုက်တယ်... အပြင်ဘက်မှာ အခြေအနေတွေ အကုန် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီ... ဒါပေမဲ့ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တွေက ငါတို့ကို ကယ်ဖို့ လာနေကြတယ်... ငါတို့ တောင့်ခံထားဖို့ပဲ လိုတယ်..."

"နင် အသက်နည်းနည်း ရှူပြီးသွားရင် တစ်ပွဲလောက် ဝင်ကလို့ ရပြီ... ငါ ဆယ်စက္ကန့်လောက် အနားယူသင့်ပြီလို့ နင် ထင်တဲ့အချိန်ကျရင် ဝင်ခဲ့ပေါ့..."

သူမသည် စကိုင်းဆွန်း သံချပ်ကာ ကို အရင်ကထက် ပိုမို သဘာဝကျစွာ လှုပ်ရှားလျက် ရှေ့သို့ လျှောက်သွား၏။

လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ယီရင် နှင့် သူမ၏ သွေးအရိပ် သည် လမ်းခွဲကာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များ၏ တစ်ဖက်စီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

"နင် ငါ့ကို စုပ်ယူလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ..."

ယီရင်က သူမ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"အခု နင် ငါ့ကို မြေမြှုပ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

ယီရင်၏ ပုံစံနှစ်မျိုးစလုံးက ၎င်းတို့၏ ဓားများကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။

မေရာသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဟန်အမူအရာဖြင့် သူမ၏ လက်ကို ဘေးသို့ ပွတ်ဆွဲလိုက်၏။ သက်စောင့် မာဒြာ များ တောက်ပသွားပြီး အော်ရာ ကို သက်ရောက်စေကာ သစ်ကိုင်းများသည် ယီရင် နှင့် သူမ၏ အရိပ် ကို ဖမ်းဆွဲရန် သဘာဝမကျစွာ ကွေးညွတ်လာကြသည်။ သစ်ပင်များ အားလုံးက သူတို့ကို ဖမ်းယူရန် ကိုင်းညွတ်လာကြ၏။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် သစ်သားအပိုင်းအစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

အရင်းအမြစ် နှစ်ခုမှ ပဲ့တင်ထပ်နေသော အဆုံးမဲ့ ဓား၏ အောက်တွင် သစ်ပင်များ တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီး သစ်လုံးပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နားကန်းလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ယီရင်သည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ကီရို ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကီရို က သူမ၏ ဓားကို သူ၏ ဓားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သည်။

သွေးအရိပ်က မေရာ ထံသို့ ခုန်အုပ်သွား၏။

ပထမဆုံး စက္ကန့်တွင်ပင် လင်းတုန်း သည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် လေးဦးကြားမှ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ကြည့်ရှုနေရသည်ဟု သူ ကျိန်တွယ်ရဲပေသည်။

ကီရို ၏ ထိုးနှက်ချက်များ မည်မျှ ပြင်းထန်ကြောင်းကို သူ ကိုယ်တိုင် ခံစားသိရှိခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေရေပြင် မှ အသားများ၏ အားဖြည့်မှု သို့မဟုတ် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးအတွက် ကာကွယ်သူ နည်းစနစ် များသာ မပါရှိခဲ့လျှင် သူသည် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယီရင် ၏ ဓားက သူနှင့် ဝင်ရောက်ထိတွေ့သွားသောအခါ ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေသူမှာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သာ ဖြစ်နေ၏။

အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် ယီရင် သည် တစ်ချက်ထက်မက ခုတ်ပိုင်းခဲ့သည်။ သူသည် ဒိုင်းလွှားဖြင့် ကာကွယ်ကာ ဓားကို ဧရာမ အရွယ်အစားအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ သူမအပေါ် ရိုက်ချလိုက်စဉ် သူမက ဘေးသို့ ငုံ့ရှောင်လိုက်ပြီး အဆုံးမဲ့ ဓား ၏ မျက်မြင်မရသော ခြေသည်းများဖြင့် သူ၏ သံချပ်ကာတွင် အစင်းကြောင်းများ ထင်သွားစေရန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို တိုက်ခိုက်မည့် တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် သူ၏ ဒိုင်းလွှားကို ပိုမို မြင့်တင်ကာကွယ်ရစေသည်။ သူမ ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှပင် မရပ်နားဘဲ နောက်တစ်ခုသို့ ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းသွား၏။ သူ ဒိုင်းလွှားကို မြှောက်လိုက်ချိန်တွင် သူမက သူ၏ ခြေထောက်များကို ခုတ်ပိုင်းနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ကွဲပြားခြားနားသော ထောင့်တစ်နေရာမှ တိုက်ခိုက်ရန် ရွေ့လျားသွားကာ နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအတွက် သူမ၏ ဓားလက်တံများကို နောက်သို့ ဆွဲယူနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လည်ပတ်နေပြီး တောက်ပနေသော ဖျက်ဆီးခြင်း မုန်တိုင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်မထားခဲ့ချေ။ ဤတိုက်ပွဲသည် သူမ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲဖြစ်သည့်အလား တိုက်ပွဲထဲသို့ သူမကိုယ်သူမ ပစ်သွင်းလိုက်၏။

ထို့ပြင် သူမ၏ အရိပ် သည်လည်း သူမနှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သွေးနီလဂိုဏ်း ၏ သွေးအရိပ် များသည် ၎င်းတို့၏ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်စာ အင်အားနှင့် ညီမျှသည်ဟု လင်းတုန်း ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ထိုအရာက အမှန်ဖြစ်ကြောင်းကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးချေ။ တစ္ဆေရေတွင် ရှိခဲ့သော သွေးနီလ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ယန်ရှိုမေ သည် သူမ၏ အရိပ် ကို ခြုံလွှာ သို့မဟုတ် လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ သူမ၏ ကျင့်ကြံသူ အတတ်ပညာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေဖြင့်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်သည်ကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အရိပ် သည် သူမ၏ ကိုယ်ပွားအစစ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်လောက်သည်အထိ အားသာချက်များကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မတွေးဆနိုင်ခဲ့ပေ။ အလွန်ဆုံး သူမ၏ အဆင့်တူ အခြား ကျင့်ကြံသူ များထက် အသာစီးရရုံသာ ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

သွေးနီလ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် မရဏသည်လည်း သူ၏ အရိပ် ကို လက်နက်တစ်ခု ပုံစံဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအရာဖြင့် အီသန် ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို လင်းတုန်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း နှစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက်ပွဲတစ်ခုထံမှ လင်းတုန်း မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းအတာမျိုးတော့ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခု ဤနေရာတွင်တော့ သွေးအရိပ် တစ်ခု မည်သို့ဖြစ်နိုင်သည်ဆိုသည်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်တွေ့လိုက်ရလေပြီ။

***