အခန်း ၄၆၁

အပိုင်း(၄၆၁)

ဆေရှန်တိုင်းပြည်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် မျှော်လင့်မထားဘဲ ရုတ်တရက် ရောက်ချလာခဲ့သည်။

မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာသည် လုံးဝ ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ခံလိုက်ရသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ စကိုင်းဆွန်း အများစုသည် ကင်းထောက်များအဖြစ် လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မှု၏ အဓိကဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသည်။ အချို့သော တပ်ဖွဲ့ငယ်များကမူ အဓိက ကလန်များကို သတိပေးရန် နောက်ဆုတ်လာခဲ့ကြသည်။ အင်ပါယာသည် သူတို့၏ အဓိက ခံစစ်များကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။ လေတံတိုင်းများကို ဖန်တီးပေးသော နယ်နိမိတ် စက်ကွင်းများ၊ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များကိုပင် အဝေးမှနေ၍ ချေမှုန်းနိုင်သော ဧရာမ ပစ်ခတ်ရေး မှော်ပစ္စည်း များနှင့် မဟူရာ မီးတောက်၏ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်များ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရုတ်ခြည်း ဝင်ရောက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုက အထိနာစေခဲ့သည်။ ဆေရှန်တိုင်းပြည် အနေဖြင့် အရင်းအမြစ်များအတွက် အနည်းအကျဉ်းသာ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ အလုံးစုံ စစ်မျက်နှာဖွင့် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အာကူရာ သူတော်စင် ကလည်း ဤသို့ ခွင့်ပြုပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ညဘီး တောင်ကြားရှိ အင်ပါယာ၏ နယ်စပ်သည် ပြိုကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆေရှန်တိုင်းပြည်၏ တပ်ဖွဲ့များကလည်း ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ မဟူရာ မီးတောက် ၏ ခံစစ်များ ကျိုးပေါက်သွားခဲ့ရသည်။ အရိပ် အော်ရာ များကြောင့် စနစ်တကျ နောက်ဆုတ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

ကပ်စီးယပ်စ်သည် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ပေါ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အာရုံများကိုလည်း ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖြန့်ကျက်ထားလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် အာရုံနှင့် သွေးဆက် စွမ်းရည် နှစ်ခုစလုံးမှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးထိ ကောင်းကင်မှနေ၍ မြင်နိုင်သော မျက်စိများ ရရှိထားသကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရသည်။ ထူထပ်သော အရိပ် အော်ရာ က သူ့ကို ကန့်သတ်ထားသော်လည်း အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တုန်းက အာရုံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နေ့နှင့်ညလို ကွာခြားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် မြင်ကွင်းအပြည့်အစုံကို မဟုတ်ဘဲ တစ်စွန်းတစ်စသာ မြင်တွေ့နေရသည်။ သို့သော် ထိုမြင်ကွင်းများကို သူ ဆက်စပ်ကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။ ကောင်းသော အချက်တစ်ခုရှိသည်မှာ မဟူရာ မီးတောက် ဘက်မှ အထိအခိုက် အကျအဆုံး နည်းပါးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆေရှန်တိုင်းပြည်သည် သူတော်စင် ကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေမည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေမည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့သည် နယ်မြေရရှိရန်သာ ရှေ့သို့ တိုးလာခြင်းဖြစ်ပြီး သတ်ဖြတ်ရန် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အသက်အချို့တော့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ပြင်ပ ခံစစ်များ ကျရှုံးသွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် အင်ပါယာ အရှင်က နောက်ဆုတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာနိုင်ရန် ရူးသွပ်မတတ် လုယက်ပြေးလွှားနေကြရသည်။

သို့သော် ကပ်စီးယပ်စ်မှာမူ ထိုနေရာနှင့် အလွန် ဝေးကွာနေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ အပြင်းထန်ဆုံး နေရာတွင် သူ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲက ပိုမို အကြိတ်အနယ် ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းများလည်း လျော့ကျလာခဲ့သည်။

သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ နာရူဂျင်းသည် သူ၏ ဘေးတွင် လေထဲ၌ ဝဲပျံနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ညာဘက် အတောင်ပံသည် မြအဆင်းကဲ့သို့ စိမ်းလန်း တောက်ပနေသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဆုပ်ကိုင်ခြင်း လမ်းစဉ် ၏ ရွှေအဆင့် သင်္ကေတ ပင် ဖြစ်သည်။ အခြား အတောင်ပံ တစ်ဖက်မှာမူ အရိုးစုကဲ့သို့ လိမ္မော်ဝါရောင် ရှိနေပြီး မာဒြာ များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာများ ဖန်တီးပေးထားသော အတု တပ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဘယ်ဘက် မျက်လုံးသည်လည်း အလားတူ အရောင်ရှိပြီး တူညီသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ထံမှ ရယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူမ၏ လေ မာဒြာ က ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော အားဖြည့်ထားသည့် မြားတန်းများကို ဖြတ်တောက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သူမသည် ယခင်ကတည်းက အင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် အနေဖြင့် စွမ်းအား ကြီးမားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ယခင်ကထက် ပိုမို ကြွယ်ဝသော အော်ရာ များရှိသည့် နေရာတွင် ကျင့်ကြံရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များကြားတွင် ထိပ်ဆုံး နှစ်ယောက်စာရင်း ဝင်မည်ဟုတော့ သူ မထင်ပေ။

မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ၏ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် များထဲတွင် တကယ့် မိစ္ဆာကောင်လို လူမျိုးများ ရှိနေတတ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထိပ်ဆုံး နှစ်ရာ သို့မဟုတ် သုံးရာ အတွင်း၌တော့ ပါဝင်နိုင်မည်ဟု သူ ယူဆမိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံကသာ မျက်နှာသာ ပေးခဲ့လျှင် ဤပြိုင်ပွဲ မပြီးဆုံးမီ သူတို့ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ပင် တက်လှမ်းနိုင်ကောင်း တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စွမ်းအားနှင့်အတူ အာဏာများလည်း ပိုမို ရရှိလာခဲ့သည်။ အာဏာနှင့်အတူ တာဝန်များလည်း ပါလာခဲ့သည်။

ကပ်စီးယပ်စ်သည် သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေများကို ဂျင်း ထံသို့ ပြောပြလိုက်သည်။ ဂျင်းက တစ်ဆင့် သူမ၏ ဖခင်ထံသို့ သတင်းစကားပါးသူမှတစ်ဆင့် အကြောင်းကြားလိုက်သည်။ သူမ၏ ဖခင်သည် နာရူ ကလန်တွင် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူတို့၏ ခံစစ်များကို ညွှန်ကြား ကွပ်ကဲနေသူလည်း ဖြစ်သည်။

အရိပ် ဝင်ပေါက်၏ ဤဘက်အခြမ်းရှိ နာရူ ကလန်၏ ဌာနချုပ် တည်ရှိရာ ဤတောင်ကုန်းသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေသည့် နောက်ဆုံး နေရာဖြစ်သည်။ အင်ပါယာ အရှင်နှင့် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် များသည် အခြားနေရာများတွင် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူတို့ ပြန်လာနိုင်ချေ ရှိသော်လည်း အတောင်ပံပါသော နာရူ ကလန်ဝင်များမှာမူ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေကြရသည်။ သူတို့သည် ဆုံးရှုံးမှုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သေးသော်လည်း ရန်သူ့ဘက်မှ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ ထိုသူမှာ တောက်လောင်နေသော ဆံပင်ရှည်များနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် သစ်တောကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးရင်း ခြိမ်းခြောက်သံများကို ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

ကပ်စီးယပ်စ်သည် ကင်းထောက် အယောက်နှစ်ဆယ်၏ အလုပ်ကို တစ်ယောက်တည်း ဒိုင်ခံ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံနေသော အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မ ကို သူတို့ ရှောင်ရှား သွားလာနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ သူမ ဦးတည်လာသည့် နေရာတိုင်းတွင် သူတို့က နေရာဖယ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် အခြားနေရာများတွင် ခံစစ်လိုင်းများကို အင်အားဖြည့်တင်းခဲ့ကြသည်။ သူမ မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးမားနေစေကာမူ နေရာတိုင်းကိုတော့ ရောက်မလာနိုင်ပေ။

နာရူ ကလန်သည် လေထဲမှ ဝဲပျံဆုတ်ခွာခြင်းဖြင့် သူမကို ကျော်တက်သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူတို့၏ အစေခံများနှင့် အလုပ်သမားများကို အကာအကွယ်မဲ့ ကျန်ရစ်စေခဲ့လိမ့်မည်။ အာရီလီယပ် မိသားစု ကဲ့သို့သော အစေခံများကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မီးလုံးတစ်လုံးသည် ကြယ်တံခွန် တစ်စင်းကဲ့သို့ လေထုကို ခွင်း၍ ဖြတ်သန်းလာသည်။ နာရူဂျင်းသည် ထိုမီးလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သူမ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ရသည်။ ကပ်စီးယပ်စ်သည် သူ၏ သွေးဆက် စွမ်းရည်မှတစ်ဆင့် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မ က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် လေဟာပြင်ထဲမှနေ၍ တောက်လောင်နေသော မာဒြာ လှံတစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အာရုံများကို အမြန် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ထွက်သွားရမယ့် အချိန်တန်ပြီ..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ကို အောက်သို့ ထိုးဆင်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှောင်အိမ်ထဲ ထည့်ထားသော ခရမ်းရောင် လိပ်ပြာတစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ နေရာရွှေ့ပြောင်းတော့မည့် အကြောင်းကို နာရူ ကလန်ထံသို့ အသိပေးရန် အမြန် တီးတိုး ပြောကြားလိုက်သည်။ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေချိန်တွင် သူ အချိန်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အလုံးစုံ ဆုတ်ခွာရမည့် အခြေအနေအတွက် သူ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။ အင်ပါယာ အရှင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ ယုံကြည်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အော်ရာ ကြွယ်ဝသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေထိုင်ရသော နေ့ရက်တိုင်းသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူ များအတွက်တော့ ကံကောင်းခြင်းများပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာကြာ နေထိုင်ခွင့်ရမည် ဆိုပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူ သတင်းစကား ပါးရန် အာရုံစိုက်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဇနီးက သူ့ကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

သူ ရပ်နေခဲ့သော တိမ်တိုက်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ ကပ်ဆီးယပ်စ်သည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မ တစ်ယောက်တည်း၏ ပစ်မှတ် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ပစ်မှတ်ပါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ဂျင်း၏ အတောင်ပံများသည် သူတို့ကို ထိန်းထားနိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရပြီး သူမ၏ အတု တပ်ဆင်ထားသော မျက်လုံးမှာလည်း အားစိုက်ရလွန်းသဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

ထိုစဉ်... ရုတ်တရက်ပင် ကပ်စီးယပ်စ် တစ်စုံတစ်ခုပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအရာက သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ မြေပြင်အနီးသို့ မရောက်သေးကြောင်း သူ သေချာ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျဆင်းသွားသည့် အနေအထားမှာလည်း ခေါင်းအုံးပုံပေါ်သို့ ကျသွားသကဲ့သို့ နူးညံ့နေခဲ့သည်။ သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အောက်တွင် ပေါ်လာသော မြအဆင်းရောင် တိမ်တိုက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ စကိုင်းဆွန်း သံချပ်ကာကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူကိုလည်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။

အီသန်သည် ကြည့်ပင် မကြည့်ရက်တော့သည့် အလား မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... စကိုင်းဆွန်း တွေ ပေးထားတဲ့ ကင်းထောက်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေရတာ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ... ငါ မင်းတို့ကို မကူညီနိုင်ဘူးထင်တယ်..."

ကပ်စီးယပ်စ်သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကာ နောက်သို့ ခွေကျသွားပြီး သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီချလိုက်သည်။ သူမကလည်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ငါသာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်နေသေးရင် ငါ့နေရာက မင်းတို့ဘေးမှာ ဖြစ်နေမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တရားဝင် နေရာကနေ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရတယ်လေ..."

ကပ်စီးယပ်စ်သည် ခရမ်းရောင် လိပ်ပြာကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မာဒြာ အနည်းငယ်ကို အသုံးပြု၍ ယခင် သတင်းစကားကို ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းအစား သတင်းစကား အသစ်တစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ခံစစ်လိုင်းတွေကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းပါ... ကယ်ဆယ်ရေး ရောက်လာပြီ..."

အီသန်က မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ငါ မင်းတို့ကို ဘယ်လိုမှ မကူညီနိုင်ပါဘူး... ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."

ကပ်စီးယပ်စ်က လှောင်အိမ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ လိပ်ပြာ မှော်ပစ္စည်း လေးသည် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"...သူတို့ဆီမှာ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်မ တစ်ယောက် ရှိတယ်... သူက အန္တရာယ်များမယ့်ပုံပဲ..."

အီသန် က ထောက်ပြလိုက်သည်။

နာရူဂျင်းက သူမ၏ သတင်းစကားပါးသူကို လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲ ပြီးသွားပြီ... အဖေ့ကို အင်အားပြန်စုပြီး ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကို သယ်ယူဖို့ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ..."

သူမက အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အရေးလုပ် မခံရဘူး ဖြစ်နေတာလား..."

အီသန် က မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီ ခံစားချက် ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ အခု ခင်ဗျား သိလောက်ပြီပေါ့..."

ကပ်စီးယပ်စ် က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်း ရှိုက်ကြီးတငင် တောင်းပန်ပြီး ငါ့ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းဆိုရင် ပိုပျော်စရာ ကောင်းမှာပဲ..."

"ခင်ဗျားမှာ လုပ်စရာ အလုပ်တွေ မရှိဘူးလား..."

အီသန်၏ နှုတ်ခမ်းများက ရင်းနှီးပြီးသား အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း တောက်ပမှုများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း... ငါ လုပ်စရာရှိတာ လုပ်ရတော့မှာပေါ့…”

***