အခန်း ၂၂၄

အခန်း (၂၂၄) လူကို သတ်သွားတာ ချန်ဖုန်းလား

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ဟန်မေးက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကူကယ်ရာမဲ့သော အမူအရာ ရှိနေခဲ့၏။

သူမသည် ယခုအခါ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ချေ။

လုပ်ကြံသူက သူမကို ထိုးရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမက မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်...

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပကတိအတိုင်း ရှိနေသေးပြီး တစ်ဖက်လူရဲ့ ဓားက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ပတ်ဝန်းကျင်က လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”ဟန်မေးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ အံ့သြမှုမှာ လုပ်ကြံသူသည် မည်သည့်အချိန်က မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားမှန်းမသိဘဲ အသက်မရှူတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းပင်။

ပြီးတော့ သူမရဲ့ရှေ့မှာ ချန်ဖုန်းက အဲဒီမှာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိပေ။

"ရှင်..."

ဟန်မေး ရုတ်တရက် အေးခဲသွားခဲ့၏။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ဒီလူက Seven Kills အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်တာကို ခံခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူးလား သူ သေရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။

‘ပြီးတော့ ငါ့ရှေ့က လုပ်ကြံသူကရော ချန်ဖုန်း သတ်လိုက်တာလား တကယ်လို့ ချန်ဖုန်းက ဒီလူတွေကို ဒီလောက် အချိန်တိုတိုအတွင်းမှာ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့အစွမ်းက ပိုပြီးတောင် ကြောက်စရာကောင်း

မနေဘူးလား’ ဟု တွေးရင်း

ဟန်မေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

‘ဒါဆို Seven Kills အဖွဲ့အစည်း ပေါ်လာပြီးနောက် ငါးမိနစ်ပင် မကြာသေးဘဲ ချန်ဖုန်းက ၎င်းတို့ကို ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းလား သူရဲ့ အမှတ်အသားက သာမန်တော့

သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး’

သူမ ဆက်ပြီး မတွေးရဲတော့ချေ။

ထိုအချိန်၌ ဟန်မေး ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မြန်မြန် မြန်မြန် မစ်ယွင် ကို သွားကယ်ပါဦး... လုပ်ကြံသူတစ်ယောက်က သူမနောက်ကို လိုက်သွားပြီ"

"စိတ်မပူပါနဲ့ သူမ အဆင်ပြေပါတယ်"

ချန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရာ မီတာတစ်ရာပင် မပြည့်မီတွင် ယွင်ထင် သည် လမ်းဘေး၌ ရပ်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေခဲ့၏။

သူမ၏ ဘေးတွင် လုပ်ကြံသူတစ်ယောက် လဲကျနေသည်။

“သူ သေသွားပြီလား…”

ဟန်မေး ဤအရာကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွား၏။

"မစ်ယွင်... ဒီလုပ်ကြံသူက..."

"သူ ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာ... ညီမ မသိဘူး... ညီမက ပြေးရင်း ပြေးရင်းနဲ့ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲနေတာကို တွေ့လိုက်ရတာ"

ယွင်ထင် က ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေသေးသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချန်ဖုန်း အထိအခိုက်မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့၏။

"အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သေသွားတာလား"

ဟန်မေးက ချန်ဖုန်းကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ဘေးရှိ ယွင်ထင် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယွင်ထင် ပြောသောအရာကို အမှန်ဟု သူမ ယုံကြည်သော်လည်း လုပ်ကြံသူတစ်ဦးက ရှင်းပြ၍မရနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားနိုင်သည်ကိုမူ သူမ လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

"တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကူညီပေးနေတာ သေချာတယ်"

"ရပါတယ် ယွင်ထင်... မင်း အခု ပြန်သွားလို့ရပြီ ဒီကိစ္စတွေကို ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်"

ချန်ဖုန်းက ဟန်မေးကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မစ်ဟန်... ခင်ဗျားလည်း သူမနဲ့အတူ ပြန်သွားသင့်တယ်... ခင်ဗျားရဲ့ လက်မောင်းကို မကုသဘူးဆိုရင် တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်"

"အာ"

ဟန်မေးက ထိုအချိန်မှသာ သူမ၏ လက်များကို သတိရသွားလေ၏။

အရိုးအတော်များများ ကျိုးကြေသွားပြီး သူမသည် နောက်ခြောက်လခန့်ကို ဆေးရုံတွင် ဖြတ်သန်းရဖွယ် ရှိနေသည်။

"မစ်ဟန် လာပါ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဆေးရုံလိုက်ပို့ပေးမယ်"

ယွင်ထင် က သူမကို ကားပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ကူညီတင်ပေးလိုက်ပြီး ချန်ဖုန်းကို စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် အလျင်အမြန် မောင်းထွက်သွားလေ၏။

ထိုအချိန်၌ ချန်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး ပင် ဖြစ်ပေ၏။

တကယ်တော့ Seven Kills အဖွဲ့အစည်း က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် မစ်ရှင်ကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် အဇူရာနန်းတော်မှ လူများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရပြီး မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး သည်လည်း အနီးအနားတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာကို ချန်ဖုန်း သဘာဝကျကျပင် သတိပြုမိခဲ့၏။

"သခင်လေး အလုပ်ရှင်ကို ရှာတွေ့ပါပြီ"

“ဘယ်သူလဲ…”

ချန်ဖုန်းသည်လည်း အလွန် သိချင်နေခဲ့သည်။

သူက လူအများအပြားကို စော်ကားခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ့ကို သတ်ရန် လုပ်ကြံသူများကို ငှားရမ်းမည့်သူနှင့် ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး က ရယ်မောလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျန်းကျိုးရဲ့ အမေ ဝမ်တန် လေ... သူတို့နှစ်ယောက်က ရှင့်ကို စော်ကားမိလို့ ကျိုတိုမှာ အဖမ်းခံခဲ့ရတာ နောက်တော့ သူတို့က ပြစ်မှုတွေ အရမ်းများလွန်းတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်"

"တစ်သက်လုံး အဲဒီကနေ ထွက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

"သူ့အမေက ဒေါသထွက်ပြီး ရှင့်ကိုသတ်ဖို့ လုပ်ကြံသူကို ငှားခဲ့တာပဲ"

ထိုအကြောင်းကို ပြောနေစဉ်မှာပင်…

သူမက ထပ်ပြုံးလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ အစတုန်းကတော့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ ကျန်းတာတန် က သားအဖနှစ်ယောက်အတွက် ရှင်းပြချက်တစ်ခု တောင်းဆိုဖို့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ရဲ့ တံခါးကို ပိတ်ဆို့ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်"

"နောက်တော့ စစ်သေနာပတိက ဒေါသထွက်သွားပြီး သူတို့ကို သတ်ပစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တာ"

"သူမက ပြောသေးတယ် ရှင်က သူမရဲ့ လူတဲ့... ရှင်ကို ထိရဲတဲ့သူတိုင်းက သူမရဲ့ ရန်သူပဲတဲ့"

“သေချာလို့လား…”

ချန်ဖုန်းက သူမကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သောအရာကို သူ ယုံကြည်သေးသော်လည်း ရှန်ကွမ်ယွဲ့က သူသည် သူမ၏လူဖြစ်သည်ဟု ပြောလိမ့်မည်ကိုမူ လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

"မင်းက ပိုပိုသာသာတွေ ပြောနေတာလား"

"ဟီးဟီး အဓိပ္ပာယ်က အတူတူပါပဲ"

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး က သူမ၏ လျှာကို နောက်ပြောင်စွာ ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ချန်ဖုန်းက လက်ကာပြကာ မေးလိုက်၏။

"ဒီကိစ္စမှာ တခြားဘယ်သူတွေ ပါဝင်သေးလဲ"

"အခုထိ ရထားတဲ့ အချက်အလက်တွေအရဆိုရင် ဝမ်တန် တစ်ယောက်တည်းပဲ ပါဝင်တယ်... ဝမ်တန်က သူ့သားအတွက်ဆို ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်"

"သူမက ဒီတစ်ခါ Seven Kills အဖွဲ့အစည်း ကိုတောင် ငှားရမ်းရဲတာ နောက်တစ်ခါကျရင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့သူကို ပစ်မှတ်ထားလာနိုင်တယ်... သူမကို သတ်ပစ်လိုက်ရမလား…ငါတို့ လက်တစ်ချောင်းတောင် လှုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး"

ချန်ဖုန်းက မျက်လုံးမှေးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူမက Seven Kills အဖွဲ့အစည်း ကို ငှားရမ်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... သူမသာ သူတို့လက်ချက်နဲ့ သေသွားရင် ဘယ်လိုခံစားရမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်နေမိတယ်"

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး ၏ နှလုံးသား တစ်ချက်ခုန်သွားခဲ့သည်။

"နင် ဆိုလိုတာက"

"မင်း ထင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ"

ချန်ဖုန်းက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

ချန်ဖုန်းက ရှေ့ရှိ အလောင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီအလောင်းတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန က ဝန်ကြီး ကျန်းထျန်ရှန်း ကို ငါ ခိုင်းလိုက်မယ်... မင်း သူတို့အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ဆရာမကု မင်း အခု ကျောင်းကို ပြန်သွားသင့်ပြီ"

"အာ"

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး သည်လည်း သူမက ပေ့ဟူတက္ကသိုလ်မှ ဆရာမတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထိုအချိန်မှသာ သတိရသွားလေ၏။

သူမက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ပေ့ဟူကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အဇူရာနန်းတော်ရဲ့ သခင်ကို ရှာဖို့ပါ ဒါပေမဲ့ အခု နင်က နန်းတော်သခင်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံလိုက်ပြီဆိုတော့ ငါ နန်းတော်သခင်ကို ဆက်ရှာစရာ မလိုတော့ဘူး ဆရာမကု ဆိုတဲ့ အဲဒီအမှတ်အသားကို အချိန်မရွေး စွန့်လွှတ်လို့ရပြီ"

"မင်းသဘောပါပဲ"

ချန်ဖုန်း ရုတ်တရက် ထပ်မေးလိုက်၏။

"အဇူရာနန်းတော်ရဲ့ သခင်က ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ"

"နင် သူ့ကို မသိဘူးလား...နင့်ရဲ့ အဇူရာတိုကင်ကို နန်းတော်သခင်က ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... နင်က ဘာလို့ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ မေးခွန်းမျိုး မေးနေရတာလဲ"

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး က သူ့ကို မော့မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ချန်ဖုန်း တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားခဲ့၏။

‘တော်သေးလို့ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖွင့်ပြောလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့မလို့’

သူ၏ ခံစားချက်အစစ်အမှန်များကို မဖော်ပြဘဲ ချန်ဖုန်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အင်း... ငါ သူ့ကို သိတာ သိပ်မကြာသေးတော့ အဇူရာနန်းတော်ရဲ့ သခင်အကြောင်း သိပ်မသိဘူး... မင်းက သူ့အကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြလို့ရမလား"

"ငါတို့ရဲ့ နန်းတော်သခင်က..."

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး က အတိတ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေပုံရပေ၏။

"သူက ပြတ်သားပြီး ရက်စက်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ ကလဲ့စားချေဖို့ အမြဲကြိုးစားနေခဲ့တာ... အဇူရာနန်းတော်က သွေးချောင်းစီးမှုတွေကနေတစ်ဆင့် သူ့လမ်းသူ ဖောက်လာခဲ့တာလေ"

"နယ်စပ်ပြင်ပမှာ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းက နန်းတော်သခင်ရဲ့ ရက်စက်မှုကြောင့်ပဲ"

ထိုအကြောင်းကို ပြောနေစဉ်မှာပင်...

သူမက ရုတ်တရက် အခြားတစ်ခုကို သတိရသွား၏။

"ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာတစ်ခု ရှိတယ်... အဇူရာနန်းတော်က လူဟောင်းတွေဆီက ကြားရတာတော့ အဇူရာနန်းတော်မှာ နောက်ထပ် ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ရှိနေသလိုပဲ"

"အဲဒီလူက နန်းတော်သခင်ထက် ပိုမြင့်တယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က နန်းတော်သခင် အကြိမ်အနည်းငယ် ပြောဖူးတဲ့အရာပေါ့"

"အဲဒါကို နောက်တစ်ခါ ထပ်မပြောတော့ဘူး ပြီးတော့ အဇူရာနန်းတော်ကလည်း သူ့ကို အရမ်း လေးစားခဲ့တယ်"

"ဟင်"

ချန်ဖုန်း အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

‘ဒါက အဇူရာနန်းတော်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ... တကယ်လို့ မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး သာ မပြောပြခဲ့ရင် ငါ့တစ်သက်မှာ ဒါကို ဘယ်တော့မှ သိရမှာ မဟုတ်ဘူး’ ဟု ချန်ဖုန်း တွေးလိုက်၏။

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး က ရုတ်တရက် အနီးသို့ ကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေး... နန်းတော်သခင် အသက်ရှင်သေးလားဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ နင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒီအကြောင်း မပြောပြရဘူးနော်"

"ဒါပေမဲ့ သူသာ အသက်ရှင်နေသေးပြီး သတင်းတွေ သူ့ဆီ ပြန်ရောက်သွားရင် ငါတော့ သေပြီပဲ"

တစ်ဖက်လူထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သင်းပျံ့သည့် ရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိရင်း ချန်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ မလှန်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ကောင်းပြီ ငါက စကားများတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး... သွားကြရအောင် ခဏနေရင် တစ်ယောက်ယောက် လာပြီး ဒါကို ရှင်းလင်းပေးလိမ့်မယ်"

"အင်း"

မျက်နှာတစ်ထောင်မြေခွေး က ထွက်​သွားရန် ပြင်နေချိန်မှာပင်။

သူမ ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ကာ ချန်ဖုန်းကို ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေး နင်ရှာနေတဲ့ ရုပ်ဖျက်စွမ်းရည် ကို သိတဲ့သူက တစ်လအတွင်း အဖြေပေးပါလိမ့်မယ်... ငါတို့ မကြာခင် သတင်းရသင့်တယ်"

"မင်းရဲ့ အလုပ်ကြိုးစားမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချန်ဖုန်း၏ ခံစားချက်များမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

အဲဒီအမျိုးသမီးကို ရှာတွေ့ပြီးရင် သူက သူ့ရဲ့ အတိတ်အကြောင်း တကယ် သိလာရမှာလား။

‘တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူက မိန်းမမဟုတ်ဘဲ ယောကျ်ားဖြစ်နေရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ’