အခန်း ၁၀၉၇

အခန်း ၁၀၉၇ - စျေးကွက်အတွင်းမှ ခါးသီးသော ကြုံတွေ့မှု

နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ...... ဤဒေသကား ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အန္တရာယ်တို့ ပုန်းအောင်းရာ၊ ကျယ်ပြောလှသည့် ကန္တာရကြီးတစ်ခုပင်။ သာမန်ကုန်သည်လောကမှ မည်သူမျှ ဤမြေကို ခြေချရန် ဝံ့ရဲခြင်းမရှိကြ။ သို့သော်လည်း လောက၏ နယ်ပယ်အစီအရင်ကျွမ်းကျင်သူတို့ကမူ ဤအန္တရာယ်တောအတွင်း၌ နေရာကူးအစီရင် များကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ထားခဲ့ကြသည်။

နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ၏ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေမှာ မတည်မငြိမ်ရှိနေသဖြင့်၊ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသော ရပ်ဝန်းချိတ်ဆက်မှတ် များကို အသုံးချကာ ဤကဲ့သို့သော အစီအရင်များကို တည်ဆောက်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက်မူ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှချေသည်။

ဤနေရာကူးအစီရင်တို့မှာ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြစ်ကြရာ၊ အသုံးပြုသူတို့အနေဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အခကြေးငွေကို ပေးဆောင်မှသာလျှင် ဖြတ်သန်းခွင့်ရကြသည်။ ယခုမူကား၊ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရအတွင်း၌ ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ဖြစ်ရပ်ဆန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ဤနေရာကူးအစီရင်လုပ်ငန်းများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်လာခဲ့သည်။

ယီယွင် သည် အခြားသူများထက် ခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျနေခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ၊ ဤနေရာကူးအစီရင်များမှတစ်ဆင့် ရရှိနိုင်မည့် ဖြတ်လမ်းကို လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။ သူသည် အချိန်ကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ရင်း၊ နေရာကူးအစီရင်မြေပုံကို ဝယ်ယူ၍ ယူကွမ်း မြို့ရှိ အနီးဆုံး နေရာကူးအစီရင်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး အရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် အရောင်မျိုးစုံသော စစ်သည်တော်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရဆီသို့ စီးဝင်လာကြသည့် လူအများအပြားကြောင့် နေရာကူးအစီရင်ဝန်းကျင်တွင် အရောင်းအဝယ် စျေးကွက်တစ်ခုပင် ပေါ်ပေါက်နေလေပြီ။

သဲပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ဆေးလုံးများ၊ စွမ်းအားကြီးမားသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၊ အစီအရင်ပြားများအပြင်၊ သဲပင်လယ်အတွင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာကြသည့် စစ်သည်တို့၏ ရှားပါးသဘာဝရတနာများအထိ ကုန်ပစ္စည်းမျိုးစုံတို့ကို အပြိုင်အဆိုင် ရောင်းချနေကြသည်။

အမြတ်အစွန်းရနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လိုလားသူတိုင်းသည် ဤနေရာသို့ စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။ အမှန်စင်စစ်တွင် ထိုသူတို့အထဲမှ အများစုမှာ ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ဖြစ်ရပ်ဆန်းကို ရှာဖွေသူများမဟုတ်ကြဘဲ၊ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းကိုသာ မက်မော၍ နေရာကူးအစီရင်အနီးတွင် ခိုအောင်းနေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

စျေးကွက်အတွင်းရှိ ဆိုင်ခန်းပေါင်းများစွာအနက် ဆေးလုံးများ၊ အစွမ်းထက်သော လက်နက်မန္တန်များ၊ နှင့် ရှားပါးသဘာဝရတနာများကို ရောင်းချသည့်ဆိုင်များမှာ အများဆုံးဖြစ်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်စာအုပ်များ၊ လက်နက်မျိုးစုံ၊ မူလအစကိုပင် မသိနိုင်သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများနှင့် ဓာတ်သတ္တုများလည်း ရှိသေးသည်။ အကယ်၍ မျက်စိရှင်သူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက၊ ထိုနေရာများ၌ ဈေးနှုန်းချိုသာစွာဖြင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိသည်။

ထိုမျှမကသေး၊ ယီယွင်တစ်ယောက် မိန်းမလှကျွန်များနှင့် လိင်ကျွန်များကို ရောင်းချသည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုဆိုင်ခန်းမှာ စျေးကွက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိနေပြီး၊ ပါးလွှာသော အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လှပသော မိန်းကလေးဆယ်ဦးကျော်ကို စက်ဝိုင်းပုံ ကျောက်စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် တန်းစီ၍ ထားရှိသည်။ သူတို့၏ လက်နှင့်ခြေထောက်များကို အစီအရင်စာလုံးများ ထွင်းထုထားသည့် ရွှေရောင်ကြိုးပါးလေးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။

ထိုကြိုးများမှာ မိန်းကလေးတို့၏ ယွမ်ချီ စီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့ထားသည့်အတွက်၊ သူတို့မှာ သာမန်လူသား မိန်းကလေးများကဲ့သို့ပင် အကူအညီမဲ့နေပြီး ခုခံတွန်းလှန်ရန်ပင် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ယီယွင် သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွချလိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးတို့၏ ရုပ်ရည်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော်လည်း မျက်ဝန်းတို့မှာမူ ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် မှိန်ဖျော့နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသည့် ပုံရိပ်များက အရိပ်မည်းသဖွယ် လွှမ်းခြုံထားသည်။

ပို၍စိတ်မကောင်းစရာမှာ ထိုမိန်းကလေးများထဲမှ နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးခန့်မှာ အသက် ၁၄၊ ၁၅ နှစ် အရွယ်မျှသာ ရှိသေးခြင်းပင်။သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရွယ်ရောက်ခါစသာ ရှိသေးပြီး ရင်အစုံမှာလည်း အဖုအထစ်ကလေးများသာ ရှိသေးသည်။

ယီယွင်သည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်နုပျိုသေးသည့် အရွယ်တွင် မိန်းမကျွန် သို့မဟုတ် လိင်ကျွန်အဖြစ် ဘဝနိဂုံးချုပ်သွားရသည်မှာ အလွန်ပင် ရင်နာစရာ ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးဦးကသာ သူတို့ကို ဝယ်ယူသွားခဲ့ပါလျှင်၊ နောက်နောင်တွင် မည်မျှလောက်သော ဆင်းရဲဒုက္ခမျိုးကို ခံစားရရှာမလဲဆိုသည်မှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။

"လာကြပါခင်ဗျာ၊ လာရောက်ကြည့်ရှုကြပါ မိမိတို့ စိတ်တိုင်းကျ ကြိုက်နှစ်သက်ရာကို ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဆီက ဒီလိင်ကျွန်မလေးတွေဟာ အသစ်စက်စက်တွေဖြစ်ပြီး၊ အပျိုစင်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ မူလ ယင် စွမ်းအင်တွေကလည်း မထိပါးရသေးဘဲ အသင့်ရှိနေကြတယ်။ အခုပဲ ဝယ်ယူသွားကြပါခင်ဗျာ၊ ကိုယ်ကြိုက်သလို သုံးနိုင်ပါတယ်။ အိမ်ထောင်ဘက်အဖြစ်ပဲ ထားမလား၊ အစေခံအဖြစ်ပဲ ခိုင်းမလား၊ အကုန်အဆင်ပြေပါတယ်"

ကျောက်စင်မြင့်အောက်တွင် ပါးသိုင်းမွှေးကျဲကျဲနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က အော်ဟစ်ဆွဲဆောင်နေသည်။ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင်မူ ကြမ်းတမ်းရက်စက်ပုံပေါက်သည့် လူသန်ကြီး ခြောက်ယောက်ခန့်က မောက်မာစွာ ရပ်တည်နေကြသည်။

ထိုလူအိုကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယီယွင်၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒါက..."

ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိချိန်တွင် သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်တို့သည် အသက် ၁၄ နှစ်ခန့်ရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်သွားသည်။

သူမသည် ခေါင်းကိုငုံ့ထားပြီး ဝိုင်းစက်နေသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် မျက်ရည်စများ စီးကျနေသည်။ သူမ၏ နုနယ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ယင်နေဆဲပင်။

"သူပဲ"

ယီယွင်တစ်ယောက် ထိုမိန်းကလေးကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားသည်။ သူမကား ဂျီရွှီယန် ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အစေခံမလေးပင်။ သူမ၏ နာမည်မှာ ရှင်းအာ ဟု သူအမှတ်ရလိုက်သည်။ ယခင်က ဂျီရွှီယန်တစ်ယောက် ယီယွင်၏အခန်းသို့ တစ်ယောက်တည်းလာရောက်ကာ အရက်ခွက်ကို ကိုယ်တိုင်တည်ခင်းဧည့်ခံသည့်အခါတိုင်း၊ ရှင်းအာမှာ အခန်းတံခါးဝ၌ အလွန်ပင် နာခံမှုရှိစွာဖြင့် စောင့်ကြပ်ပေးတတ်မြဲဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က အစေခံမလေးမှာ ခေါင်းငုံ့ထားလေ့ရှိသဖြင့် ယီယွင်မှာ သူမကို သေချာဂရုမစိုက်မိခဲ့ပေ။

ထို့နောက်... ယီယွင်၏ အကြည့်သည် ပိန်သွယ်သွယ် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ် မိန်းမပျိုတစ်ဦးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်ကင်းမဲ့နေသော်လည်း ယီယွင်မှာ သူမကို ကောင်းစွာမှတ်မိနေဆဲပင်။

နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ တွင် သူ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ဖြစ်နေခဲ့စဉ်က၊ အဝါရောင်အစေခံဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဤမိန်းကလေးမှာ ကုလားကာကို လှပ်၍ သူမ၏သခင်မအား ယီယွင်နှင့်တွေ့ဆုံလိုကြောင်း လာရောက်သတင်းပေးခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကျွန်မလေးနှစ်ဦးမှာ ထျန်းကျီး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း မှ အစေခံများဖြစ်နေသည်။

ယီယွင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာမူ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒတို့ဖြင့် တောက်လောင်နေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ထျန်းယန့် ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း ၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိတော့ချေ။

ထိုပါးသိုင်းမွှေးကျဲကျဲနှင့် အော်ဟစ်နေသည့် လူအိုကြီးကား တခြားသူမဟုတ်၊ ထျန်းယန့် ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် ယန်ယန်ကွမ်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် ယီယွင်၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာသွားတော့သည်။ ဂျီရွှီယန်က သူမ၏လူများအတွက် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

ထျန်းကျီး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း အတွင်းတွင် မြို့ပြင်သို့ ပေါက်ရောက်သည့် လျှို့ဝှက်ဥမင်တစ်ခုရှိပြီး၊ သူမ အမိန့်ပေးသည်နှင့် သူမ၏ လူယုံတော်များမှာ ထိုဥမင်မှတစ်ဆင့် ယူကွမ်း မြို့မှ လွတ်မြောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယီယွင်တစ်ယောက် ဂျီရွှီယန်တို့အတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူကား အခြေအနေမှာ တစ်မျိုးဖြစ်နေပြီ။ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သစ္စာဖောက်တစ်ဦးဦးက လျှို့ဝှက်ဥမင်အကြောင်းကို သတင်းပေးလိုက်ခြင်းလား၊ သို့တည်းမဟုတ် ယန်ထျန်းဇုံ က ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများပြုလုပ်၍ ထွက်ပြေးသူများကို ဖမ်းဆီးလိုက်ခြင်းလားဟု တွေးတောမိသည်။

"ယန်ထျန်းဇုံ... မင်းကတော့ အတော်လေး အသက်ကြီးချင်နေတာပဲ"

ယီယွင်၏စိတ်ထဲတွင် ယန်ထျန်းဇုံမှာ အလေးထားစရာပင် မဟုတ်လှပေ။ သို့သော်လည်း ဤအရေးမပါသည့် လူမိုက်မှာ ယီယွင်အား အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့လေသည်။

ယီယွင်ကို ခုနှစ်စင်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးစေခဲ့သည်မှာလည်း ယန်ထျန်းဇုံပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်လည်း ထျန်းကျီး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းအပေါ် ရက်စက်စွာ ပြုမူပြန်သည်။ ယီယွင်၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ဂိုဏ်းမှာ အရှုပ်တော်ပုံထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ဒေါသမှာ အဆမတန် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

ထိုစဉ် အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် ယန်က ယီယွင်အား သတိပြုမိသွားသည်။ ယီယွင်မှာ ကြယ်တာရာအသွင်ကူးပြောင်း ကောင်းကင်ဘုံပြောင်းလဲခြင်း ကျမ်းစာ ကို အသုံးပြုကာ မျက်နှာတစ်ထောင်မျက်နှာဖုံးကို ဆင်မြန်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နုပျိုသောမျက်နှာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ လောကဓံကို ကျေညက်နေပုံရသည့် မုတ်ဆိတ်မွှေးစစများနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်။ သူ၏ အစွမ်းထက် လက်နက်များကို သိမ်းဆည်းထားပြီး၊ အနည်းငယ်ဟောင်းနွမ်းနေသော အဝတ်အစားသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ခါးတွင်လည်း အရက်ဘူးတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားသည်ရှေးခေတ်က နီလာယန်သခင် လောကကို ဖြတ်သန်းခဲ့စဉ်ကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ယီယွင်မှာ ဓားကို မသုံးတော့ဘဲ ဓားမောက် ကိုသာ အသုံးပြုတော့သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကိုလည်း မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ဥပဒေသဖော်ဆောင်ခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်းအထိ ပြထားသည်။ ဗဟိုနယ်မြေတွင်ဆိုလျှင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်နှင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ သာမန်မျှသာဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ်တွင် ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်လာနိုင်စရာ မရှိသဖြင့် လူတို့၏ သတိထားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဟေ့လူ... ဒီကျွန်မလေးတွေကို စိတ်ဝင်စားလို့လား" ယန်ယန်ကွမ်းသည် သူ၏ ပါးသိုင်းမွှေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ယီယွင်အား အကဲခတ်လိုက်သည်။ ယီယွင်မှာ ငွေကြေးချမ်းသာမည့်သူနှင့် မတူသလို၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း မြင့်မားခြင်းမရှိ။ လောကထဲတွင် အဆင်မပြေဖြစ်နေသည့် လှည့်လည်စစ်သည်တစ်ဦးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူက ယူဆသည်။

ထိုသို့သောသူမျိုးမှာ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ၏ ဖြစ်ရပ်ဆန်းကို ရှာဖွေသူများ မဟုတ်နိုင်၊ အသက်ကို ပေါင်ပြီး အန္တရာယ်ပြုသူများသာ ဖြစ်ပေသည်။ အကောင်းဆုံးဆိုလျှင်လည်း သဲပင်လယ်အတွင်းမှ ပေါက်ပန်းရရ ဆေးမြစ်ကလေးများကို ရှာဖွေ၍ ငွေအနည်းငယ်ရအောင် ကြိုးစားနေသူမျိုးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိသည့်အခါ ယန်ယန်ကွမ်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ယီယွင်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့ကျသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လှည့်လည်စစ်သည်မျိုးက မိန်းမလှများကို ဝယ်ယူ၍ ပျော်ပါးရန် စိတ်ကူးယဉ်နေရမည်လော။ သူ၏ ကိုယ်ကိုသူ ပြန်ကြည့်ဖို့သာ လိုအပ်သည်။

ဤမိန်းကလေးတို့မှာ ထျန်းကျီး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းမှ အထူးတလည် ရွေးချယ်ထားသူများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အလှအပနှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ထူးခြားရုံသာမက စစ်သည်တော်တို့၏ အရည်အချင်းပါ ပြည့်ဝကြသည်။

ထို့အပြင် ဂျီရွှီယန်ဆိုသည့် မိုက်မဲသောမိန်းမမှာ သူမ၏ အစေခံများကို အဖိုးတန်ဆေးမြစ်များဖြင့် ကျွေးမွေးထားခဲ့သေးသည်။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့် လူရှုံးတစ်ယောက်က မည်သို့လျှင် ဝယ်ယူနိုင်ပါ့မလဲ။