အခန်း ၃၃၁

အခန်း (၃၃၁) နောက်ခံကြီးမားသည့် တောရိုင်းပန်းနှင့် တာဝန်၏ စမ်းသပ်မှု

ရွှီယန်သည် တိဗက်ဒရယ်အလောင်းအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးမှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ သူ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား အားကုန်သုံးကာ ရွှီယန်၏ ခြေသလုံးကို ခေါင်းဖြင့် လာတိုက်လေသည်။

ရွှီယန်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေလိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးက တိဗက်ဒရယ်လေး တစ်ကောင်ပဲ... ပထမအဆင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမယ့် တိရစ္ဆာန်လေ"

"နိုင်ငံတော်ရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ တိဗက်ဒရယ်တွေ အများကြီး ပြန်ပွားလာလို့ မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး အန္တရာယ်ကနေ ကင်းလွတ်လာပြီပေါ့"

"တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲမှာ ဒေသခံ သစ်တောဦးစီးဌာန ဒါမှမဟုတ် ရဲစခန်းက လူတွေများ ပါနေမလား... ဒီကောင်လေးကို ကျွန်တော် ခေါ်သွားပြီး နောက်မှ လာအပ်မယ်"

"ဒီတိုင်းထားခဲ့ရင် သူ သေချာပေါက် သေသွားမှာပဲ"

ရွှီယန်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ကင်မရာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန်၏ ဖုန်းမြည်လာခဲ့သည်။

ဆက်သွယ်လာသူမှာ ဒေသခံ ရဲစခန်းမှ ပင်ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ခုနကတင် ရဲစခန်းနှင့် သစ်တောဦးစီးဌာနဆီသို့ ဖုန်းများ အဆက်မပြတ် ဝင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ဖုန်းချလိုက်သည်နှင့် ပြန်မြည်လာပြီး ကိုင်လိုက်လျှင်လည်း စေတနာရှင် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ရွှီယန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအကြောင်းကိုသာ ပြောနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ချက်ချင်း မဆက်သွယ်ပါက ဖုန်းများ ရပ်တန့်သွားမည်တောင် မဟုတ်ပေ။

ရဲအရာရှိက အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီး ရွှီယန်အား တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးကို ကယ်ဆယ်ခွင့် ပြုလိုက်သည်။

ခွင့်ပြုချက်ရပြီဖြစ်ရာ ဤကောင်လေးကို ခေါ်ဆောင်သွား၍ ရပြီဖြစ်သည်။

"ကဲ... ရဲစခန်းနဲ့လည်း ဆက်သွယ်ပြီးပြီဆိုတော့... ဒီနှစ်ရက်တော့ ဒီကောင်လေးကို ကျွန်တော်ပဲ စောင့်ရှောက်ထားလိုက်မယ်"

"တောင်အောက် ရောက်တာနဲ့ ရဲစခန်းကို သွားအပ်လိုက်မယ်လေ"

ရွှီယန်သည် တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးကို ပွေ့ချီကာ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို ပြောလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် တိဗက်ဒရယ်ကြီး၏ အလောင်းမှာ မြေကြီးပေါ်၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ပတ်လည်တွင် ယင်ကောင်များ ဝိုင်းအုံနေသည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူ အချို့က တိဗက်ဒရယ်ကြီး၏ ချိုနှစ်ချောင်းမှာ ပျက်စီးမသွားကြောင်းကို သတိထားမိကြသည်။

ထိုချိုနှစ်ချောင်းမှာ ရှည်လျားပြီး လှံနှစ်လက်နှင့်ပင် တူညီနေပေသည်။

လူတစ်ယောက်က မှတ်ချက်ရေးလိုက်သည်။

[လိုက်ဖ်လွှင့်သူ... တိဗက်ဒရယ်ကြီးကိုတော့ စားသွားကြပြီဆိုတော့ အဲဒီချို နှစ်ချောင်းကို ယူသွားပါလား... အရင်က သမင်ချို ကောက်သလိုမျိုးပေါ့]

ရွှီယန်က ဤမှတ်ချက်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တိဗက်ဒရယ်တွေက အဆင့်မြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမယ့် တိရစ္ဆာန်တွေဖြစ်သလို သူတို့ရဲ့ ချိုတွေကလည်း အကာအကွယ် ပေးခံထားရတယ်... ဥပဒေအရ သေသွားတဲ့ တိဗက်ဒရယ်တွေရဲ့ ချိုကိုတောင် ချိုးယူခွင့် မရှိဘူး... ယူသွားရင် ဥပဒေနဲ့ ငြိစွန်းပြီး ထောင်ကျနိုင်တယ်"

"ဒါက သမင်ချိုတွေနဲ့ မတူဘူးလေ"

"ဒါကြောင့် တွေ့ရင်တောင် ယူသွားလို့ မရဘူးပေါ့"

သူ ရှင်းပြလိုက်မှသာ အားလုံးမှာ သဘောပေါက် နားလည်သွားကြတော့သည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာ ကောင်းသဖြင့် ရွှီယန်သည် တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးကို ပွေ့ချီကာ ရှောင်ဟေးနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။

တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးက အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ရုန်းကန်နေသေးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင်မူ နွေးထွေးမှုကို ခံစားရ၍လား သို့မဟုတ် ရွှီယန်က ရန်ပြုမည့်ပုံ မပေါ်ဟု ခံစားရ၍လား မသိပေ။ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

ရွှီယန်က တောရိုင်းမြက်ပင်အချို့ကို တွေ့သောအခါ ၎င်းကို အောက်သို့ ချပေးကာ အစာ စားခိုင်းလိုက်သည်။

တိဗက်ဒရယ်များက မြက်ပင်၏ အမြစ်များ ပင်စည်များနှင့် အရွက်များကို စားတတ်ကြပြီး ဤအရွယ်ဆိုလျှင် စားတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နို့ဘူး ပါမလာသဖြင့် မြက်သာ ကျွေး၍ ရမည်ဖြစ်သည်။

ဗိုက်ဝသွားသောအခါ ၎င်းကို ပွေ့ချီလိုက်ရာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး တိုက်ရိုက်ပင် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ခရီးဖော် တစ်ယောက် တိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟေးက တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးကို အမြဲတမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်။

တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေး အောက်သို့ ဆင်း၍ သွားလာနေစဉ်က ရှောင်ဟေးသည် အနားသို့ သွားရောက်ကာ နှုတ်ဆက်သေးသည်။

ထိတွေ့ခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ဘဲ အကွာအဝေး တစ်ခုမှနေ၍ ရပ်ကာ ခင်မင်သော မျက်နှာထားလေးဖြင့် ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

'ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး သူငယ်ချင်း လုပ်ရအောင်'

တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးက အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ကြောက်နေသော်လည်း ရှောင်ဟေးက ထိုသို့ ကြည့်နေသောအခါ မကြောက်တော့ချေ။

သူတို့ နှစ်ကောင် အတော်လေး အဆင်ပြေကြသည်။

မိတ်ဆွေ ဖွဲ့သည့် နေရာတွင်တော့ ရှောင်ဟေးကို မီမည့်သူ မရှိပေ။

တကယ်ကို တော်လှပေသည်။

သူတို့ နှစ်ကောင် အဆင်ပြေသည်ကို ကြည့်ပြီး ရွှီယန်ပင် ပြုံးမိသွားတော့သည်။

ရှောင်ဟေး၏ ဤအားသာချက်က တောထဲ သွားသည့်အခါ အတော်လေး အသုံးဝင်ကြောင်း ရွှီယန် သတိထားမိလိုက်သည်။

သူငယ်ချင်းသစ် အချို့ ထပ်ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ရွှီယန်သည် ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်လာရင်း မကြာခင်မှာပင် တောင်တန်းများ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ အမြင့်ဆုံး အကြိမ်ရေက ၁၆ ကြိမ်ဖြစ်ပြီး မနေ့က ၂ ကြိမ် သုံးလိုက်သလို ဒီနေ့ ၁ ကြိမ် ပြန်တိုးလာသဖြင့် ၁၅ ကြိမ် ကျန်သေးသည်။

ရတနာရှာဖွေခွင့် အကြိမ်ရေများကို ကြည့်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီယန်၏ ရင်ထဲတွင် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်က တကယ်ကို ပစ္စည်းကောင်းပင်။

ဤနေရာက အလွန် ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ ဧရိယာက သေးငယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရာ ပစ္စည်းကောင်းများ တွေ့ရန် အခွင့်အရေး အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို နှိုးဆွရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

[ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် နှိုးဆွလိုက်ပါပြီ... ပွင့်လန်းခြင်း... တောင်ကြားမှ ခရမ်းဖျော့ရောင် ရွှေကြာပန်း]

[တာဝန် ဖော်ပြချက်... သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ သွားရောက်ကာ မိနစ် ၂၀ အတွင်း ပုံတွင် ပြသထားသော ခရမ်းဖျော့ရောင် ရွှေကြာပန်း ကို ရှာဖွေပါ (သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိပါက အချိန် စတင် မှတ်သားမည် ဖြစ်ပါသည်)]

[တာဝန် ဆုလာဘ်... ကျပန်း နေ့စဉ်သုံး ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခု]

စနစ်၏ သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တာဝန် အကြောင်းအရာကို ကြည့်ပြီး ရွှီယန် အံ့ဩသွားရသည်။

စနစ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဝါရောင်ဝတ်ဆံနှင့် အဖြူရောင် ပန်းပွင့် ငါးပွင့် ပါဝင်သော ပုံတစ်ပုံ ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ခရမ်းဖျော့ရောင် ရွှေကြာပန်း ဟု ခေါ်သော ဒုတိယအဆင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် အပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန် လုပ်ရမည်မှာ သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ သွားပြီး ပုံထဲက ပန်းလေးများကို ရှာဖွေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"လခွမ်း... ဒီတာဝန်က လက်တွေ့ဘဝက အမှားရှာတဲ့ ဂိမ်းပဲ"

"ငါ့ရဲ့ အမြင်အာရုံကို စမ်းသပ်နေတာလား"

ရွှီယန်က ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန် မျှော်လင့်နေမိသည်။

စနစ်က ခွန်းလွန်တောင်၏ ရတနာရှာဖွေရေး ဆုလာဘ် အဆင့်မှာ ကောင်းမွန်သည်ဟု ပြသထားသည့်အတိုင်းပင် ပထမဆုံး ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်၏ ဆုလာဘ်မှာ ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်နေသည်။

ကျွမ်းကျင်မှု ဆိုသည်မှာ အရမ်း ကောင်းသော အရာ ဖြစ်သည်။

မဲဖောက်လျှင်တောင် ရရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်သည် တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးကို ပွေ့ချီကာ ခြေလှမ်းများကို ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လိုက်သည်။

ဤဘက်တွင် တောင်တန်းဒေသများ ဖြစ်သဖြင့် လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ သိပ်မလွယ်ကူလှချေ။

ချိုင့်ဝှမ်း တစ်ခုထဲသို့ ဝင်လာသောကြောင့်လား မသိပေ။ တောရိုင်းမြက်များ များပြားလာပြီး အပင်များလည်း ပိုမို များပြားလာသည်။

ရွှီယန်က ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

စနစ်က သတ်မှတ်ထားသော နေရာမှာ ရှေ့တွင်ပင် ရှိနေသည်။

ထိုနေရာမှာ ကုန်းမြင့်လေး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူက ကုန်းမြင့်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်သွားလေသည်။

ဒရုန်းက အပေါ်စီးမှနေ၍ ရိုက်ကူးနေသဖြင့် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ၏ မြင်ကွင်းမှာ သူ့ထက် ပို၍ ကျယ်ဝန်းလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းက အံ့ဩစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တောင်ကုန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် အဖြူရောင် ပန်းလေးများ အများအပြား ပွင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခြောက်ကပ်နေသော တောင်ကြီးထဲတွင် ပန်းခင်းကြီး တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လူများ အံ့ဩသွားကြတော့သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ ထပ်မံ အံ့ဩသွားကြပြန်သည်။

[ဘုရားရေ... ဟိုမှာ ကြည့်ပါဦး... ပန်းလေးတွေ အများကြီးပဲ]

[အဲဒါ ဘာပန်းတွေလဲ... ဒီလောက် မြင့်တဲ့ နေရာမှာတောင် ပွင့်နိုင်တယ်ပေါ့]

[အရမ်း လှတာပဲ]

မှတ်ချက်များ ချက်ချင်း တက်လာတော့သည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ အများအပြား ရှိရာ အချို့က ဤပန်းအမျိုးအစားကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြသည်။ သို့သော် ဤမျှ များပြားသော အရေအတွက်ကြောင့် သူတို့ပင်လျှင် အံ့ဩသွားကြရသည်။

[ဒါ ခရမ်းဖျော့ရောင် ရွှေကြာပန်း တွေ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ အမြင်မှားတာလား]

[ငါလည်း အဲဒီပန်းပဲလို့ ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် အများကြီး ပွင့်နေတာကတော့ ယုံစရာတောင် မရှိဘူး]

[တခြား အဖြူရောင် တောရိုင်းပန်းတွေ ဖြစ်မှာပါ... မဟုတ်ရင်တော့ သိပ်လွန်လွန်းတယ်]

[ငါလည်း အဲလိုပဲ ထင်တယ်]

မှတ်ချက်များ အများအပြား တက်လာသည်။

ဤမှတ်ချက်များကို ကြည့်ပြီး အင်တာနက်သုံးစွဲသူများလည်း ဤတောင်ကုန်းပေါ်ရှိ အဖြူရောင် ပန်းလေးများက သာမန် ပန်းများ မဟုတ်ဘဲ နောက်ခံ ကြီးမားသော ပန်းများ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ခရမ်းဖျော့ရောင် ရွှေကြာပန်းတဲ့လား။

နာမည်ကပင် သာမန် မဟုတ်ပေ။

မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန်က တောင်ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူက အဖြူရောင် ပန်းခင်းကြီးကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားရသည်။

ထို့နောက် တာဝန်ကို သတိရသွားပြီး စကားပင် မပြောနိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

'လခွမ်း... ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပန်းခင်းကြီးထဲမှာ ငါ့ကို အတူတူ ပေါက်နေတဲ့ ပန်းငါးပွင့်ကို ရှာခိုင်းတယ်ပေါ့'

'ဘယ်သူက ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ'

အစကတော့ အခက်အခဲ မများဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါက်နေသော ပန်း အနည်းငယ်ခန့်သာ ရှိမည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတော့ ပန်းခင်းကြီး ဖြစ်နေသဖြင့် ရှာရသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ အချိန်မှတ်စက်က စတင် အလုပ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မိနစ် ၂၀ အတွင်း ပုံထဲက ပန်းငါးပွင့်ကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန် ချက်ချင်း စတင် ရှာဖွေတော့သည်။

"ဒါတွေက တကယ်ပဲ ခရမ်းဖျော့ရောင် ရွှေကြာပန်း တွေပဲ... ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမယ့် အပင်တွေပေါ့... ဒီနေရာမှာ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"အရမ်း ရှားပါးတာပဲ"

ရွှီယန်က အလုပ်လုပ်နေရင်း အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို ဗဟုသုတ ဝေမျှပေးရန်လည်း မမေ့ချေ။

သူသည် ဖုန်းကို ကိုင်ကာ တစ်ဖက်မှ ရှာရင်း တစ်ဖက်မှ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေလေသည်။

ထိုသို့ ရှာဖွေခြင်းက ပို၍ မြန်ဆန်ပေသည်။

ရှောင်ဟေးနှင့် တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေးက ဘေးတွင် ဆော့ကစားနေကြသည်။

ရှောင်ဟေးက ဤပန်းလေးများကို အလွန် သဘောကျနေပုံရပြီး ပန်းခင်းထဲသို့ ဝင်ပြေးကာ ခုန်ဆော့ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရွှီယန်က ချက်ချင်း တားလိုက်သည်။

"ရှောင်ဟေး... ပြန်လာခဲ့... အထဲဝင်ပြီး မဖျက်ဆီးနဲ့... ဒါ ငါတို့အိမ်က မြက်ခင်း မဟုတ်ဘူး"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဟေးက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လျှောက်လာတော့သည်။

ရွှီယန် ကတော့ တာဝန်ထဲက ပန်းလေးများကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေဆဲပင်။

ဤအချိန်တွင် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက တောနက်ထဲရှိ လှပသော မြင်ကွင်းထဲတွင် နစ်မျောနေကြပြီး ပန်းကျွမ်းကျင်သူများကတော့ စခရင်ရှော့များ ဆက်တိုက် ရိုက်ကူးနေကြသည်။

ရှောင်ဟေးနှင့် တိဗက်ဒရယ်ပေါက်လေး ကတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။

ရွှီယန် ကတော့ တာဝန်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

လူတိုင်းက ကိုယ့်အလုပ်နှင့်ကိုယ် အလုပ်ရှုပ်နေကြပေသည်။

အချိန်များက တစ်စက္ကန့်ချင်းစီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ရွှီယန် အချိန်အတော်ကြာ ရှာပြီးတာတောင် ပစ်မှတ်ကို မတွေ့သေးပေ။

ဤတာဝန်က တကယ်ကို ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် သူက အရှုံးမပေးဘဲ ပုံထဲရှိ ပန်းငါးပွင့်၏ ပုံစံနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သေချာစွာ ပြန်လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။

ဤပန်းငါးပွင့်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီး အခြား ပန်းများ မရှိဘဲ သီးခြား ပေါက်နေကြောင်းကို ရွှီယန် သတိထားမိလိုက်သည်။

ယခု တွေ့နေရသော ပန်းခင်းထဲတွင်မူ ခရမ်းဖျော့ရောင် ရွှေကြာပန်း များက အစုလိုက် အပြုံလိုက် ပေါက်ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပုံထဲက ပန်းလေးများက ဤပတ်ဝန်းကျင် ဧရိယာတွင်သာ ရှိရမည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ပတ် ကြည့်ပြီးတာတောင် မတွေ့သေးချေ။

အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ဆက်လက် ကုန်ဆုံးနေသည်။

ဤအချိန်တွင် အချိန်များက ပိုမြန်နေသကဲ့သို့ပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အချိန် သိပ်မကျန်တော့ချေ။

ရွှီယန် အနည်းငယ် စိတ်ပူလာပြီး အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မှသာ သူရပ်နေသော နေရာအောက်ရှိ ခွက်ဝင်နေသော ကျောက်တောင် အစွန်းလေးတွင် ထိုပန်းငါးပွင့် ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ရှေ့တိုးပြီး အနောက်သို့ ပြန်မကြည့်မိပါက တကယ်ပင် မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။

ဤတာဝန်က အတော်လေး လှည့်စားလှပေသည်။

ကံကောင်း၍သာ ဖြစ်သည်။

"ဒါက တော်တော် လှည့်စားတာပဲ... အမြင်အာရုံကို စမ်းသပ်တာလား... ကံကို စမ်းသပ်တာလား မသိဘူး"

ရွှီယန်က ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ပွင့်နေသော ခရမ်းဖျော့ရောင် ရွှေကြာပန်း ငါးပွင့်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်းကို နှိပ်လိုက်သည်။

သူ၏ နားထဲတွင်လည်း တာဝန်ပြီးဆုံးကြောင်း သတိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။