အခန်း ၃၃၅

အခန်း (၃၃၅) ထူးဆန်းတယ်... ငါ့ကို တစ်ခုခုက စိုက်ကြည့်နေသလို ခံစားရတယ်

ကျောက်တောင်ကမ်းပါးယံပေါ်တွင် မီးခိုးရောင် ကျားသစ်ဝဝကြီး တစ်ကောင်သည် ကျောက်တုံးတစ်တုံး၏ နောက်ကွယ်၌ ပုန်းအောင်းနေပြီး သိုးပြာများကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းက အခွင့်အရေး တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအကောင်ကြီး၏ ရုပ်ထွက်က အလွန်လှပပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ချစ်စရာကောင်းလှသည်။ ကျားသစ်ထက်ပင် တစ်ဆင့်ပို၍ လှပနေသေးသည်။

ဤအချိန်တွင် ရွှီယန်သည် တောင်စောင်းကို တက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ အခြေအနေကို လုံးဝ သတိမထားမိသလို မှတ်ချက်များကိုလည်း ကြည့်ရန် အချိန်မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် အပေါ်တွင် သူ့ကို မည်သည့်အရာက စောင့်ကြိုနေသည်ကို သူ မသိရှိပေ။

နှင်းကျားသစ်သည် အပေါ်စီးမှနေ၍ အကဲခတ်နေရင်း ဤအချိန်မှာပင် ရွှီယန်ကိုပါ သတိထားမိသွားသည်။ လူသားများကို မမြင်ဖူးသောကြောင့် နှင်းကျားသစ်မှာ ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယ ကြီးသွားတော့သည်။ ၎င်းက တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နှင်းကျားသစ်၏ အပြင်ပန်းပုံစံက ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းသည် ကျားသစ်စစ်စစ် ဖြစ်ပြီး ကုန်းမြင့်ဒေသ၏ ဘုရင်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤကောင်ကြီး၏ စွမ်းရည်ကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ချေ။

[လောင်ရွှီ နှင်းကျားသစ် ရှိတယ် မင်းကို စောင့်နေတာဟ]

[အဲဒါ မင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ သတိထားပါဦး]

[သေပါပြီ ဒီနှင်းကျားသစ်က လိုက်ဖ်လွှင့်သူကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်တော့မယ့် ပုံပဲ]

[လခွမ်း ငါတော့ ဆက်မကြည့်ရဲတော့ဘူး]

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကိစ္စရပ်များကို မကြည့်ရက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ ရွှီယန်ကတော့ မတ်စောက်သော တောင်စောင်းကို ခက်ခဲစွာ တက်နေဆဲပင်။ ဤသို့သော တောင်စောင်းမျိုးကို ခွန်အားမရှိဘဲ တကယ်ပင် တက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ခြေလှမ်းတိုင်းအတွက် လုံလောက်သော ခွန်အား လိုအပ်လှသည်။

ယခုအချိန်တွင် နှင်းကျားသစ်၏ အာရုံစိုက်မှုက ရွှီယန်အပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ ခွန်းလွန်တောင်၏ အတွင်းပိုင်းရှိ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာဖြစ်ပြီး အလွန် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။ မည်သည့်ကိစ္စမဆို ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီယန်သည် သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလိုအလျောက် တင်းမာလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'အန္တရာယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း... ဘာဖြစ်တာလဲ'

ရွှီယန်၏ ရင်ထဲတွင် လန့်သွားရသည်။

သူ မနေနိုင်တော့ဘဲ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ထူးဆန်းတယ်... ငါ့ကို တစ်ခုခုက စိုက်ကြည့်နေသလို ခံစားရတယ်..."

"ဘေးနားက ဒီသိုးပြာတွေကများ ငါ့ကို ဝင်တိုက်သတ်ချင်နေတာလား"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများမှာ ပို၍ပင် အံ့ဩသွားပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

[လောင်ရွှီ အဲဒါ ကျားသစ်ဟ]

[မင်းခေါင်းပေါ်မှာတင်]

အားလုံးက ဆက်လက် သတိပေးနေကြသည်။

သို့သော် ရွှီယန်၏ ယခု အနေအထားက ဖုန်းကို ကြည့်၍ မရနိုင်သဖြင့် မှတ်ချက်များကို မမြင်တွေ့ရပေ။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထူးခြားမှု တစ်ခုမျှ မတွေ့ရချေ။ သို့သော် နှလုံးခုန်နှုန်းကတော့ မြန်ဆန်သည့် အရှိန်တစ်ခုတွင် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင်။ တစ်ခုခုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန် ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယ ကြီးသွားတော့သည်။ သူက ခေါင်းပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ တောင်စောင်း၏ အပေါ်ဆုံးနှင့် ခုနစ်မီတာ ရှစ်မီတာခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည်။ အန္တရာယ်က ဤနေရာမှ လာနိုင်ချေ အများဆုံးပင်။

ရွှီယန်က ကျောပိုးအိတ်၏ ဘေးဘက်မှနေ၍ တုတ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အခြေအနေ မဆိုးရွားပါက သူ ဓားမထုတ်ချင်သေးပေ။ တုတ်ဖြင့် အရင် စမ်းကြည့်ရန် တွေးလိုက်ပြီး ရွှီယန်က ရှေ့သို့ ဆက်လက် တက်သွားသည်။ အပေါ်တွင် တစ်ခုခုက သူ့ကို ကြည့်နေကြောင်းကို သူ ဝေဝေဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်။

ယခုအခါ ရှေ့တိုးရခက် နောက်ဆုတ်ရခက် ဖြစ်နေပြီ။ သူ တောင်စောင်းပေါ် တက်လာသည်မှာ အတော်လေး မြင့်နေပြီဖြစ်ရာ အောက်သို့ ပြန်ဆင်း၍ မရနိုင်တော့ဘဲ အပေါ်သို့သာ ဆက်တက်ရတော့မည်။

သို့သော် အပေါ်တွင် တစ်ခုခုက စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရွှီယန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် အပေါ်သို့သာ ဆက်တက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ မီတာ အနည်းငယ်မျှ အပေါ်သို့ တက်ပြီးနောက် သူက ကျောပိုးအိတ်ကို အရင် ချွတ်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်တင်လိုက်သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်းတောင် မရှူရဲကြတော့ပေ။ နှင်းကျားသစ်က တဖြည်းဖြည်း တွားသွားလာပြီး အမဲလိုက်မည့် အနေအထားကို ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနှင်းကျားသစ်က တကယ်ပင် ရွှီယန်ကို အစာအဖြစ် မှတ်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းက တကယ်ကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲမှ လူဦးရေမှာ ပို၍ပို၍ များပြားလာတော့သည်။

ရွှီယန်သည် မတ်စောက်သော တောင်စောင်းပေါ်တွင် ရပ်နေစဉ် ယခုအချိန်မှာမှ နှင်းကျားသစ်ကို သတိထားမိသွားတော့သည်။ ရွှီယန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"နှင်းကျားသစ်ပဲ... သူ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ..."

ရွှီယန်၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ ယခု သူ့ထံတွင် လူကောင်းကတ် တစ်ကတ် ရှိနေသော်လည်း ဤနေရာတွင် အသုံးပြုလိုက်မည် ဆိုပါက အနည်းငယ် နှမြောစရာ ကောင်းနေသည်။ သူက ကျောက်တောင် ကမ်းပါးယံပေါ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လောလောဆယ် အပေါ်သို့ ဆက်မတက်သေးချေ။

နှင်းကျားသစ်က သူ တက်လာမည်ကို စောင့်နေကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတောင်စောင်းက အလွန် မတ်စောက်လှရာ နှင်းကျားသစ်သာ ခုန်အုပ်လိုက်ပါက ရွှီယန်နှင့်အတူ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။ ၎င်းက ကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရမည်ကို ရှောင်ရှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

[လောင်ရွှီ နှင်းကျားသစ်ကို တွေ့သွားပြီ]

[ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ အပေါ်တက်တာနဲ့ နှင်းကျားသစ်က ခုန်အုပ်တော့မှာကို]

[ဒီလောက် မတ်စောက်တဲ့ တောင်စောင်းဆိုတော့ အောက်ဆင်းလို့လည်း မရတော့ဘူး အိတ်ကိုလည်း အပေါ်ပစ်တင်လိုက်ပြီလေ]

[သေပါပြီကွာ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် သေပါပြီ]

အဆိုးမြင်တတ်သော ကြည့်ရှုသူ အများအပြားက သေပါပြီ ဟု ထပ်မံ အော်ဟစ်နေကြသည်။

ရွှီယန် ဤသို့သော နေရာမျိုးသို့ လာရောက်ရာတွင် သေချာပေါက် ပြင်ဆင်မှု အပြည့်အဝ လုပ်လာခဲ့မည် ဆိုသည်ကိုတော့ မည်သူကမျှ မသိကြချေ။ ရွှီယန်က တုတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး တောင်တက်အင်္ကျီ၏ အတွင်းဘက်မှနေ၍ တစ်ခုခုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စမ်းသပ် ရှာဖွေနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲမှ ကြည့်ရှုသူများ၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူက သေနတ်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

'ဟင်...'

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ တိုက်ရိုက်ပင် ကြက်သေသေသွားကြတော့သည်။

'လခွမ်း သေနတ်တဲ့လား...'

ဤသေနတ်မှာ အစစ်အမှန် သေနတ် မဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ပွဲများတွင် အချက်ပြသည့် ယမ်းသေနတ်မျိုး ဖြစ်ကာ အသံသာ မြည်နိုင်ပြီး မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်မှ မရှိပေ။ ရွှီယန်က ကိုယ်နှင့်မကွာ သယ်ဆောင်လာရခြင်းမှာ သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်က အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က ယမ်းထည့်လိုက်ပြီး သေနတ်ကို ကောင်းကင်သို့ ချိန်ရွယ်ကာ ခလုတ်ကို အားကုန် ဆွဲညှစ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒိုင်း..."

ကြီးမားသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များနှင့်အတူ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။

ဤကျယ်လောင်သော အသံကြီးကြောင့် နှင်းကျားသစ်မှာ လန့်ဖြတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ ကျောက်တောင် ကမ်းပါးယံပေါ်ရှိ သိုးပြာများပင်လျှင် လန့်ဖြတ်သွားပြီး အဝေးရှိ ကျောက်တောင် ကမ်းပါးယံဆီသို့ ထွက်ပြေးသွားကြရာ တစ်ကောင်ဆိုလျှင် ပြုတ်ကျလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ခဏလေးမှာပင် ရွှီယန်က အရှိန်မြှင့်ကာ တောင်စောင်းပေါ်သို့ တက်သွားတော့သည်။ အပေါ်သို့ ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ အရာအားလုံးက လွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်သည်။

[လခွမ်း လောင်ရွှီ က လက်နက်တောင် ယူလာတာပဲ]

[တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ]

[ဟားဟားဟား ဒီလို နည်းလမ်းတောင် ရှိသေးတာလား]

[နှင်းကျားသစ်ကို တော်တော်လေး လန့်သွားစေတာပဲ]

မှတ်ချက်များက အရူးအမူး တက်လာတော့သည်။ ရွှီယန်၏ လုပ်ရပ်က လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက် ပြင်ပတွင် ဖြစ်နေကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ယမ်းသေနတ်ပါ... အသံပဲ မြည်တာ..."

"မီးတောက် နဲ့ အသံ တွေက သားရဲတွေကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေချည်းပဲ... အထူးသဖြင့် နှင်းကျားသစ် လိုမျိုး အာရုံခံစားမှု မြန်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေ အတွက်ပေါ့..."

"သူ လိမ္မာပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်... ထပ်မလာပါစေနဲ့တော့..."

ရွှီယန်က ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်က နှင်းကျားသစ်ကို ကြည့်ချင်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း နှင်းကျားသစ်က သူ့ကို အစာအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ခုနက အတော်လေး အန္တရာယ်များလှပြီး သူပင်လျှင် ကြောက်လန့်လွန်း၍ ချွေးစေးများ ပြန်သွားခဲ့သည်။

နှင်းကျားသစ်က အဝေးကြီးသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီး တောင်စောင်း တစ်ခု ခြားကာ ရွှီယန်ကို အကဲခတ်နေလေသည်။ ဤသည်မှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသော နှင်းကျားသစ် တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး အလွန် ကြမ်းတမ်းသော စရိုက် ရှိသည်။ ရွှီယန်လည်း ၎င်းကို ပြန်လည် အကဲခတ်နေလိုက်သည်။

နှင်းကျားသစ်မှာ မြင်တွေ့ရခဲလှသည်။ တိရစ္ဆာန်ရုံထဲတွင်ပင် အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှင်းကျားသစ်၏ ကိုယ်ခံအားက အလွန် ညံ့ဖျင်းလှရာ အနိမ့်ပိုင်း ဒေသများတွင် နေထိုင်ပါက ရောဂါကူးစက်ပြီး သေဆုံးရန် လွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကုန်းမြင့်ဒေသတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ဤဘက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီကောင် ခုနက ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ... တော်တော် လန့်ဖို့ကောင်းတယ်..."

"နှင်းကျားသစ်ကို မြင်ချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ရောက်လာမယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."

ရွှီယန်က အဝေးမှ နှင်းကျားသစ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ ခုနက မြင်ကွင်းက တကယ်ကို အန္တရာယ်များလှသည်။ နှင်းကျားသစ်သာ ခုန်အုပ်လာပါက အဆုံးသတ်က မည်သို့ ဖြစ်မည်ကို တကယ်ပင် ပြောရခက်လှပေသည်။

[အစ်ကိုယန် မင်းက အရမ်း မိုက်တာပဲ နည်းနည်းလေးတောင် မကြောက်ဘူးဟ]

[တကယ့် လူကြမ်းကြီးပဲ]

[အရင်တစ်ခေါက် အိုင်းလောင်တောင် ကို သွားတဲ့ ဘလော့ဂါ လည်း အဲဒီလိုပဲ သူက ဝက်ဝံမည်း နဲ့ တွေ့ရင် ဝက်ဝံမည်း အသတ်ခံရဖို့ပဲ ရှိတယ်တဲ့ အရမ်းကို တည်ငြိမ်စွာနဲ့ ပြောသွားတာ]

[တောနက်ထဲကို သွားရဲတဲ့ လူတွေ အကုန်လုံးက လူကြမ်းတွေချည်းပဲ သူတို့ကို စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး]

ယခုအခါ အန္တရာယ်က မကင်းစင်သေးချေ။ ရွှီယန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် နှင်းကျားသစ်ကို ကြည့်နေပြီး ဆက်လက်၍ မလှုပ်မယှက် နေနေလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နှင်းကျားသစ်က ရွှီယန်ကို အနိုင်မရနိုင်ကြောင်း ရိပ်မိသွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ ရွှီယန်က နှင်းကျားသစ် အဝေးသို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှသာ ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်ကာ တောင်ပေါ်သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူက ဆက်လက်၍ တောင်တက်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက သူ နောက်ဆုတ်မည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် ပို၍ပင် လေးစားသွားကြတော့သည်။ တကယ်ကို တောတောင်ထဲက ဆရာတစ်ဆူပါပဲ။

နှစ်နာရီခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ရေကန်ကြီး တစ်ကန် ပေါ်လာသည်။ ဤရေကန်က အလွန် လှပလှပြီး တောင်ထဲတွင် လှဲလျောင်းနေသော ကြီးမားသည့် ငွေရောင် မှန်ကြီး တစ်ချပ်အလား အလွန် ကြည်လင် တောက်ပနေပေသည်။

"ရေကန် ရှိတယ်... ဒီမှာ ခဏလောက် နားရမယ်..."

"ငါးတစ်ကောင်လောက် ဖမ်းလို့ရမလား ကြည့်ရမယ်..."

"အစားအသောက် နည်းနည်း ဖြည့်တင်းမှ ရတော့မယ်..."

ရွှီယန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

သူက ရေကန်ဘေးသို့ တောက်လျှောက် လျှောက်သွားပြီး ကျောပိုးအိတ်ကို ချကာ ရေကန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် လေ့လာကြည့်ရှုတော့သည်။ ဒရုန်းက အပေါ်သို့ မြင့်မြင့် ပျံတက်သွားပြီး ဤမြင်ကွင်းကို အပေါ်စီးမှနေ၍ ရိုက်ကူးနေသည်။ ခွန်းလွန်တောင် အတွင်းပိုင်းရှိ တောင်ကြား၊ လှပသော ရေကန်နှင့် ရေကန်ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်နေသော ရွှီယန်။ ဤမြင်ကွင်းက အလွန် လှပလှပေသည်။

[အရမ်း ကြည်လင်တဲ့ ရေကန်ကြီးပဲ]

[အနောက်ဘက်က လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ဧရိယာက အရမ်း ကျယ်တယ်... ဒီလို ရှုခင်းမျိုးတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် လူတော်တော်များများကတော့ မမြင်ဖူးကြဘူး]

[အစ်ကိုယန် ကိုပဲ အားကိုးရမှာပဲ]

[လိုက်ဖ်လွှင့်သူတွေ ထဲမှာ သူ့ကိုပဲ အထင်ကြီးတယ်]

ရွှီယန်၏ ပရိသတ်များမှာ ပို၍ပို၍ များပြားလာတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီယန်က ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု အသစ်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။ ရေကန်ဘေးရှိ ရေတိမ်ပိုင်းတွင် ရေညှိများကို စားသောက်နေသော ငါးကြီး အနည်းငယ်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤရေကန်၏ ရေနက်ပိုင်းတွင် အပင်များ မရှိသဖြင့် ငါးအချို့က ရေတိမ်ပိုင်းသို့ လာရောက်ကာ အစာရှာဖွေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်က ရွှီယန်အတွက် အများကြီး အဆင်ပြေသွားစေသည်။

"တကယ်ကြီး ငါးတွေ ရှိနေတာပဲ..."

"ကံကောင်းတာပဲ..."

ရွှီယန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် သံသယ ဝင်လာကြသည်။ ငါးရှိသည်ကတော့ ဟုတ်ပြီ။ သို့သော် မည်သို့ ဖမ်းမည်နည်း။ ငါးမျှားတံ သို့မဟုတ် ပိုက်ကွန် ပါလာပါသလား။ ရွှီယန်တွင် ဤအရာများကို သယ်ဆောင်လာရန် အပိုနေရာ မရှိချေ။

[သူက ငါးကို ဘယ်လို ဖမ်းမလို့လဲ... လက်ဗလာနဲ့လား... ဒါမှမဟုတ် ခက်ရင်းခွ သုံးမလို့လား...]

လူတစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ ဤသည်က အားလုံး၏ ရင်ထဲမှ မေးခွန်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဤငါးကို မည်သို့ ဖမ်းမည်နည်း။

သို့သော် ရွှီယန်တွင် သူ၏ နည်းလမ်း ရှိပေသည်။ သူက မြစ်ကမ်းဘေးမှ ဘောလုံးတစ်လုံးခန့် အကျယ်ရှိပြီး ပုံသဏ္ဌာန် မမှန်သော ကျောက်ပြား တစ်ချပ်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ၏ အံ့ဩနေသော အကြည့်များအောက်တွင် ရွှီယန်က ကျောက်တုံးကို မြှောက်ကာ အရှိန်ယူ ပြေးသွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျောက်တုံးဖြင့် ရေထဲသို့ အားကုန် ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

"ဗွမ်း..."

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရေစက်များ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

အားလုံး ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုငါးကြီးမှာ ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး နှုတ်ခမ်းထောင့်များပင် တွန့်လိမ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

'ဟင်... ဒီလို လုပ်လို့ ရတယ်ပေါ့...'

[ဟင်... ငါတော့ ကြောင်သွားပြီ]

[ငါးမျှားသမား တွေတောင် အားကျလွန်းလို့ မျက်ရည်ကျကုန်ပြီ]

[ဒါက အရမ်း မိုက်လွန်းတယ်]

[တကယ်ကြီး မှန်သွားတာလား]

ရွှီယန်က ဘေးနားမှ သစ်ကိုင်းရှည် တစ်ချောင်းကို ကောက်ယူကာ ငါးကို ကမ်းစပ်သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျဲပါးသော သစ်တောလေးထဲသို့ သွားရောက်ကာ သစ်ကိုင်းခြောက်များကို စတင် ကောက်ယူတော့သည်။ ယနေ့ ကံအတော်လေး ကောင်းမွန်သဖြင့် ငါးကင် စားရမည် ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ဤသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် အများကြီး ရွေးချယ်နေ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ အာဟာရ ဖြည့်တင်းနိုင်လျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက တောင်ပေါ်သို့ မကြာခဏ တက်လေ့ရှိသည်။ ထိုအချိန်က သူသည် ကျားသစ်ပေါက်လေးများကဲ့သို့ပင် အလွန် ဆော့သန်လှသည်။ တောင်ပေါ်တွင်လည်း အရာအားလုံးကို ဆော့ကစားလေ့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ငါးကင်ခြင်းက ရွှီယန်အတွက် အလွန် ရင်းနှီး ကျွမ်းကျင်နေသော အလုပ်တစ်ခုပင်။ တစ်ခဏမျှ ရွှီယန်သည် ငယ်ဘဝက ကိစ္စများကိုပင် အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်သွားမိသည်။

"ကံကောင်းတာပဲ... အစားအသောက် နည်းနည်း မလောက်ဘူးလို့ တွေးနေတာ..."

"နေ့လယ်ကျရင် ငါးကင် စားရမယ်..."

"ဒီငါးက တော်တော် ကြီးတော့ တစ်ကောင်လုံး ကင်ရင် ကျက်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါးအသားကို တစ်တုံးချင်းစီ လှီးပြီး သစ်ကိုင်းတွေကို အခွံနွှာကာ ငါးအသားထဲ ထိုးစိုက်ပြီး မီးပေါ်မှာ ကင်ရမယ်..."

"အဲဒီ အရသာက တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်..."

ရွှီယန်သည် အလုပ်များနေလေသည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ လေထုကလည်း ရှားရှားပါးပါး အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။ အားလုံးက ဤသို့သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက အလွန် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှသည်ဟု ပို၍ ခံစားလာရတော့သည်။