← Chapters

အခန်း ၇၂

Vol. 8 Ch. 72

အခန်း ၇၂

Vol. 8 Ch. 72

အခန်း - (၇၂) ရှေးဟောင်းလျို့ဝှက် ကျင့်စဉ်များ

လီထုန်ယာသည် ရှောင်ချူထင်၏စကားလုံးများကို တွေးတောရင်း တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

“သူက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က တောင်ဘက်ကို ချီတက်လာနေတာကို ရှောင်မိသားစုကတောင် သိနေတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းက ဘာမှတုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်ကို မှိုတောလွင်ပြင်မှာ ဖျက်ဆီးခွင့်ပြုထားရတာလဲ”

လီထုန်ယာသည် ထိုအတွေးကြောင့် နှလုံးခုန်မြန်ဆန်သွားခဲ့ရပြီး သူ့ဘာသသာသူ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး။ ဝမ့်မိသားစုသာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရရင် ကျီမိသားစုက ငါတို့ကို တလီတောင်မှာ ချောင်ပိတ်ဖမ်းထားလိမ့်မယ်။ ငါတို့မိသားစုတွေရဲ့ကံကြမ္မာက အချင်းချင်း ယှက်နွယ်နေကြတယ်။ ရှန်းဖျင်က သူတို့ကိုကူညီဖို့ ကြေးမုံကို သုံးမှာသေချာတယ်။ အခုအခြေအနေ ဘယ်လိုရှိနေလဲ မသိဘူး။ အိမ်ကိုအမြန်ပြန်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် မှိုတောလွင်ပြင်က အခုအချိန်မှာ စစ်မြေပြင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ငါသာ ကွေ့ပတ်ပြီး သွားရမယ်ဆိုရင် အချိန်အရမ်းကြာသွားလိမ့်မယ်။ တိုက်ရိုက်လမ်းကြောင်းပြန်ရဖို့ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက် စောင့်တာက ပိုမြန်ဆန်လိမ့်မယ်”

လီထုန်ယာသည် ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း တဖြည်းဖြည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိစဉ် ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံက သူ့ကိုအော်ခေါ်လိုက်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“အစ်ကိုထုန်ယာ”

လီထုန်ယာသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်ယုံလင်က သူ့ထံသို့ အလျှင်အမြန်လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရှောင်ယုံလင် ပြုံးကာ သူ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ အစ်ကိုထုန်ယာ။ ရှောင်ကလန်ကို ရောက်နေတုန်းမှာ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို လာမရှာခဲ့တာလဲ။ ကျွန်တော် အဲဒီစားသောက်ဆိုင်နားမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံးကို မတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဟုတ်သားပဲ။ ကျွန်တော် ဘာလို့ အစ်ကိုဝမ့်ကို မတွေ့တာလဲ။”

လီထုန်ယာသည် တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဒီကိုလာဖို့ အိမ်ကထွက်လာတုန်းက ဝမ့်ကလန်ကို ဖြတ်သွားတော့ ဝမ့်ယွမ်ခိုင်နဲ့ မတွေ့ခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က တောင်ဘက်ကို ချီတက်လာနေတာကိုလည်း ကြားလိုက်ရတယ်။ အခုချိန်လောက်ဆို သူတို့ ဟွာချန်တောင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ညီအစ်ကိုဝမ်အတွက်ကတော့… သူအသက်ရှင်ဖို့အတွက် အခွင့်အရေးကတော့ နည်းပါတယ်။”

ရှောင်ယုံလင်သည် ဝမ်းနည်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

“အာ၊ ကံကြမ္မာဆိုတာ ရာသီဥတုလိုပဲ ခန့်မှန်းရခက်တာပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ အဲဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှလည်းမလုပ်နိုင်ဘူး”

ရှောင်ယုံလင်သည် လီထုန်ယာနှင့်အတူ တောင်ခြေရင်းရှိဈေးကို ပတ်သွားနေရင်း အလာပ သလာပစကားများ ပြောဆိုလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက် အလေးအနက်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်ကြားထားတာ ညီအစ်ကိုထုန်ယာက ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အဆင့်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရောက်နေခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားနိုးထခြင်းအဆင့်ကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီတဲ့။ ခင်ဗျားရဲ့ ချီကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ဘယ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။ မိုးနဲ့မြေရဲ့ ဘယ်ဝိညာဉ်ချီကို စုပ်ယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ”

လီထုန်ယာက ခပ်ယဲ့ယဲ့ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော်တို့မိသားစုမှာ အဆင့်နှစ် ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။ သေးငယ်တဲ့စင်ကြယ်ဝိညာဉ်ချီကို အသုံးပြုတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆီအနှစ် ချီကျင့်ကြံခြင်းကျင့်စဉ်ပေါ့။ ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီဝိညာဉ်ချီအမျိုးအစားကို ရိတ်သိမ်းဖို့ နည်းလမ်းတွေလည်း မရှိပါဘူး။ ဈေးကနေပဲ ဝယ်ယူရဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေများပါတယ်။ ဒါက တော်တော်လေး ခေါင်းကိုက်စရာပါပဲ”

ရှောင်ယုံလင်သည် သူ၏တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ခဏမျှ မှင်သက်သွားခဲ့သည်။ ရှောင်ယုံလင်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆေးလုံးများ စားသုံးရန်၊ အထူးပြုလုပ်ထားသော ဓမ္မပစ္စည်းများနှင့် လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ထားသော ကျင့်စဉ်များအတွက် အချိန်ဇယားများပြုလုပ်ခြင်းနှင့် အသားကျနေခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်ရာ လီထုန်ယာ၏အခြေအနေက သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး သူ့ကို ခဏတာမျှ ပြောစရာစကား မဲ့သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် လီထုန်ယာသည် သူ၏တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိပုံမရပေ။ သူသည် ဤနှစ်၏အထွက်နှုန်းကိုသာ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေခဲ့သည်။ အခွန်ဘဏ္ဍာများအတွက် ကျင်း ၂၀၀ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ဖြစ်ရာ သူ့တွင် ဝိညာဉ်ဆန် ကျင်း ၂၆၀ ကျော်နှင့် အဖြူရောင်အဆီအနှစ်သစ်သီး ၇ လုံး ပိုလျှံနေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄ တုံးခန့်ရှိသည်။

ထို့အပြင် အိမ်ရှိ ဝူကျားပိုးကောင် သုံးကောင်သည် ငါးနှစ်အတွင်း ပိုးချည် ၁၂ ကြိမ် ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ဝက် တန်ဖိုးရှိသော ပိုးချည်ထည် ၃ ခုအဖြစ် ရက်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

လီထုန်ယာသည် လီချယ်ကျင်းထားခဲ့သော ဝိညာဉ်အဆောင်ကျမ်းကို ငါးနှစ်ကြာ လေ့လာခဲ့သော်လည်း ကျင့်စဉ်အချို့ကို စတင်နားလည်သဘောပေါက်ရုံသာရှိပြီး တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်ခန့်သာ အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သည်။ မြင့်မားသော ကျရှုံးမှုနှုန်းကြောင့် သူသည် ဈေးကြီးသော အဆောင်စက္ကူများကို ဖြုန်းတီးရန် တုန့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

လီထုန်ယာနှင့် လီရှန်းဖျင်တို့သည် သူတို့၏ အိမ်ထောင်စု ရန်ပုံငွေများကို အမြဲတမ်း စေ့စေ့စပ်စပ် စီမံခန့်ခွဲခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးသည် အဆောင်စက္ကူသုံးဆယ်သာ ဝယ်ယူနိုင်ကြောင်း သူတို့သိရှိကြသည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်

အဆောင်သုံးခုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံး ကုန်ကျသည်ကို ထောက်ရှုပါက အဆောင်မင်၏ ကုန်ကျစရိတ်ကိုပင် ထည့်မစဉ်းစားသေးဘဲ အဆောင်စက္ကူတစ်ခုတည်းတွင် သူတို့၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို အရင်းကြေစေရန်အတွက် အဆောင်ရေးဆွဲမှု ဆယ်ကြိမ်တိုင်းတွင် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်အောင်မြင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူတို့ တွက်ချက်ခဲ့ကြသည်။

ဤအချက်က သူတို့ကို အရင်းအမြစ်များကို မည်သို့အသုံးချရမည်နှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်သတိထားစေခဲ့သည်။

လီထုန်ယာက သူ၏လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချရန် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေရန်စဉ်းစားနေစဉ် ရှောင်ယုံလင်က စိုးရိမ်နေသောအမူအရာဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီ သေးငယ်တဲ့ စင်ကြယ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်က ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀ လောက်နဲ့ ရောင်းချကြတယ်။ အစ်ကိုထုန်ယာမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလောက်ရဲ့လား”

လီထုန်ယာက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အင်း၊ ကျွန်တော် ဒါကိုရဖို့ အလျှင်မလိုသေးပါဘူး။ သေးငယ်တဲ့ စင်ကြယ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ကျွန်တော့်တို့မိသားစုရဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းငွေတွေကို ကုန်ခမ်းသွားစေနိုင်တယ်။ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ စုဆောင်းပါ့မယ်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းက ပုံမှန်အားဖြင့် အနှစ် ၁၂၀ ရှိတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်မှာ အချိန်အလုံအလောက် ရှိပါသေးတယ်”

ရှောင်ယုံလင်သည် သူ့ကို ကြောင်ငေးကြည့်နေမိပြီး တိုးညင်းစွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

“အစ်ကိုထုန်ယာ ခင်ဗျားက အသက်သုံးဆယ်မှာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ချက္ကရာကို စုစည်းဖွဲ့တည်နိုင်ခဲ့ပြီး ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေတာကို ထောက်ရှုရင် ခင်ဗျားရဲ့အရည်အချင်းက ချီးကျူးစရာပါပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့အလားအလာက ခင်ဗျားရဲ့ မိသားစုနောက်ခံကြောင့် အဟန့်အတား ဖြစ်နေရတာ… တကယ့်ကို နှမျောစရာပဲ။ ခင်ဗျားသာ ချမ်းသာတဲ့ ကလန်တစ်ခုမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ရင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက် အဆ ၁၀၀လောက် ပိုပြီးထူးချွန်နေမှာ သေချာတယ်”

လီထုန်ယာသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ပြီး ရှောင်ယုံလင်၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ရယ်မောလိုက်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဟားဟားဟား၊ ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ လောကကြီးက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ လူတွေဟာ အချင်းချင်းရိုင်းပင်းကူညီဖေးမရင်း အခုချိန်ထိ ရှင်သန်လာနိုင်ကြတာလေ။ အခုကျွန်တော်တို့ လီမိသားစု ခက်ခဲနေတာကိုပဲ မကြည့်နဲ့။ ကျွန်တော်တို့ကို အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ဒီရှားပါးလှတဲ့အခွင့်အရေးကို ရရှိစေခဲ့တာက ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်တော်တို့ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စုဆောင်းမှုတွေကြောင့်ပဲ။ ကျွန်တော်က မိသားစုကြောင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအစား မိသားစုရဲ့ အမွေအနှစ်ကပဲ ကျွန်တော့်ကို ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေနိုင်အောင် စွမ်းဆောင်ပေးထားတာ”

ရှောင်ယုံလင်က အတွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းတညိတ်ညိတ်လုပ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ သင်ယူလိုက်ရပါတယ်”

လီထုန်ယာက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဈေးဆိုင်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကို ယုံလင်၊ ကျွန်တော် ဒီချီကျင့်ကြံခြင်းကျင့်စဉ်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းအကြောင်း သိချင်ပါတယ်…”

“သာမန်ကျင့်စဉ်တွေအတွက်တော့ အဲဒါတွေကို လမ်းဘေးဆိုင်လေးတွေမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနည်းလောက်နဲ့ ရှာတွေ့နိုင်ပါတယ်”

ရှောင်ယုံလင်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ အဆင့်နှစ် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်နှစ်အထက်က ကျင့်စဉ်တွေအတွက်တော့ ခင်ဗျား ဆိုင်ကြီးတွေကို သွားရလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဒါဇင်ကနေ ရာဂဏန်းတွေကြားက ဈေးနှုန်းတစ်ခုနဲ့ ရောင်းချကြတယ်။ တချို့ဆိုင်တွေက ကျမ်းစာအုပ်ကို သူတို့ရဲ့လိုအပ်တဲ့ မိုးနဲ့မြေရဲ့ ဝိညာဉ်ချီနဲ့အတူ တွဲပြီးရောင်းတယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား ချီစုဆောင်းရမယ့်အချိန်ကို သက်သာစေတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အများကြီး ပိုဈေးကြီးလိမ့်မယ်။ ဟုတ်တာပေါ့။ ရောင်းချတဲ့သူအပေါ် မူတည်ပြီး ဈေးနှုန်းအတက်အကျရှိတဲ့ ရှေးဟောင်း ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေလည်း ရှိပါသေးတယ်”

လီထုန်ယာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ရှေးဟောင်း ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေ ဟုတ်လား”

ရှောင်ယုံလင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ကျင့်စဉ်အားလုံးက ချီတစ်ခုအပေါ် မူတည်ထားတယ်။ အချို့ကျင့်စဉ်တွေက သူတို့ရဲ့ လိုအပ်တဲ့ချီ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီလိုချီ ထုတ်လုပ်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရင် အသုံးမဝင်တော့ဘူး ဖြစ်သွားတယ်။ ဒီလိုချီကို မရရှိနိုင်တော့ဘူးပေါ့။ လိုအပ်တဲ့ ချီမရှိတဲ့ အဲဒီလိုကျင့်စဉ်တွေကို ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်တွေအဖြစ် သတ်မှတ်ကြတယ်”

လီထုန်ယာက အာရုံစိုက် နားထောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ယုံလင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေလို့ခေါ်တဲ့ နောက်တစ်မျိုးလည်း ရှိသေးတယ်။ တစ်ချို့ကလန်တွေ ဂိုဏ်းတွေမှာ အရမ်းကိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်တွေ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်တွေက လိုအပ်တဲ့ချီ မရှိလေတော့ သူတို့ကို ကျင့်ကြံလို့ မရတော့ဘူး။ ဒီတော့ သူတို့က ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်တွေကို နောက်ချီတစ်မျိုး ဒါမှမဟုတ် မတူညီတဲ့ချီ နှစ်မျိုးနဲ့တောင် အစားထိုးပြီး ကျင့်ကြံလို့ရအောင် ပြုပြင်မွမ်းမံလာကြတယ်။ ဒီလို ပြန်ပြီးကျင့်ကြံလို့ရအောင် မွမ်းမံထားတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေလို့ ခေါ်တယ်။”

လီထုန်ယာသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသလို ခံစားရပြီး ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက စိတ်ကူးကောင်းတစ်ခုလိုပဲ”

ရှောင်ယုံလင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏စိုးရိမ်မှုများကို ပြုံးရင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေရဲ့ အလျှင်စလို ပြုပြင်ထားတာတွေက ရှေ့မျိုးဆက်တွေ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ မွမ်းမံထားတာတွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေက မူလကျင့်စဉ်တွေထက် အနည်းဆုံး တစ်ဆင့်နိမ့်လေ့ရှိတယ်။ ပြီးတော့လည်း မသိနိုင်တဲ့ ပြစ်ချက်တွေပါနေတတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရှောင်မိသားစုမှာ အဲဒီလို လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တချို့ ရှိပါတယ်။ ကျင့်ကြံဖို့ နှေးကွေးတာကိုက ကောင်းလှပြီပြောရမယ်။ တချို့ကျင့်စဉ်တွေက အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေ အသက်ရှင်နေဖို့ ဆေးဝါးတွေပေါ်မှာ မှီခိုနေရတတ်တယ်။”

“သဘောပေါက်ပြီ”

လီထုန်ယာက နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ။ အခုလက်ရှိ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ သူတို့ထဲက ဘယ်တစ်ခုကိုမှ ကျွန်တော် မတတ်နိုင်ဘူး”

ရှောင်ယုံလင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရိုးသားစွာပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မသေးပါနဲ့ ညီအစ်ကိုထုန်ယာ။ ခင်ဗျားရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းနဲ့ နေတတ်တာနဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာရှိတဲ့ ခင်ဗျားညီလေးရဲ့ ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းက လီမိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အချိန်တန်ရင် သေချာပေါက် မြှင့်တင်ပေးပါလိမ့်မယ်”

လီထုန်ယာသည် သူ့ကို ယဉ်ကျေးစွာ ကျေးဇူးတင်လိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် လေးလံသော အတွေးများဖြင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက စိုးရိမ်စရာကောင်းတယ်။ အင်မော်တယ်စံအိမ်တော်ရဲ့တပည့်ကို ချောင်းမြောင်းသတ်ဖြတ်မှု နောက်ကွယ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးရှိရမယ်။ ကျင်းအာတစ်ယောက် ဂိုဏ်းထဲမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး အဲဒီဝဲဂယက်တွေထဲ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်”

All Chapters