အခန်း ၇၆
Vol. 8 Ch. 76
အခန်း - (၇၆) ကျင့်စဉ် တောင်းခံခြင်း
လီချယ်ကျင်းသည် သူ၏ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ပြာလဲ့ဖြူဖွေးသော ဆောင်းဦးလရောင်အဆီအနှစ်သည် အသက်ရှိနေသော ရေပြင်ကဲ့သို့ သူခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေခဲ့ပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ လရောင်ဟပ်ကာ လှိုင်းကြက်ခွပ်ကလေးများ ကခုန်နေသကဲ့သို့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ခြယ်မှုန်းနေခဲ့သည်။
သူ၏နောက်တွင်မူ ရှောင်ယွမ်စစ်သည် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သော ဓမ္မဒိုင်း၏ အကြွင်းအကျန်များကို လက်ဝေ့ယမ်းကာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
သူက တိုးညင်းစွာရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ဂျူနီယာညီလေးရဲ့ဓားချီက တကယ်ပဲ ထက်ရှတာပဲ။ ဒီဆောင်းဦးရေကန်ထဲကလရိပ် ကျင့်စဉ်ကနေတစ်ဆင့် စုစည်းဖွဲ့တည်ထားတဲ့ ဆောင်းဦးလရောင်အဆီအနှစ်က တကယ်ပဲ ထူးခြားတာပဲ”
သို့သော်လည်း လီချယ်ကျင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ပို၍လေးနက်သော အကြောင်းအရာဆီသို့ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
“ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က မှိုတောလွင်ပြင်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားမိတယ်”
ရှောင်ယွမ်စစ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာက အနည်းငယ်ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“လီမိသားစုက မထိခိုက်သွားဘူးလို့ ငါ့မိသားစုက ပြောတယ်။ ဂျူနီယာညီလေး၊ မင်း အရမ်းကြီးစိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး”
လီချယ်ကျင်းက ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ဓားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ သူ၏စိုးရိမ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်မကြီးကလည်း ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလိုပဲ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့… ဘာလို့ မှိုတောလွင်ပြင်က အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတာလဲ”
အငိုက်မိသွားသော ရှောင်ယွမ်စစ်သည် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ပြီး တိုးညင်းစွာပြောသည်။
“ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က သူတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ဖို့ စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းရဲ့အစောင့်တွေ တာဝန်လဲတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့တာ… ကာကွယ်သူတွေက အငိုက်မိသွားခဲ့တယ်…”
သူက ဝေးဝေးဝါးဝါး ရှင်းပြလိုက်သည်။
လီချယ်ကျင်းက တွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ယွမ်စစ်က အကြောင်းအရာကို လျှင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်သည်။
“မကြာသေးမီနှစ်တွေမှာ တောင်ဘက်ပိုင်းက နတ်ဆိုးတွေက ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်မရှိဘဲ သောင်းကျန်းလာကြတယ်။ ဂိုဏ်းက အဲဒီကို ကျင့်ကြံသူတွေစေလွှတ်ပြီး တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေးကို အားဖြည့်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ တာဝန်ကျစာရင်းအရ ငါတို့ဆရာအပြင် ချင်စွေ့တောင်ထွဋ်က နောက်ထပ် အဖွဲ့ဝင်နှစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ရမယ်”
လီချယ်ကျင်းသည် သူ၏ခေါင်းကို ဘေးသို့စောင်းလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆို ဆရာက ဘယ်လိုစီစဉ်ထားလဲ”
ရှောင်ယွမ်စစ်က ပြုံးရင်း ကိုင်းညွတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“သေချာပေါက် မင်းနဲ့ငါ နှစ်ယောက်လုံးကို အဲဒီကို လွှတ်ဖို့ပေါ့။ ယွမ်ထွမ်းက တိုက်ခိုက်ရာမှာ မကျွမ်းကျင်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူမက ဒီတောင်ထိပ်မှာပဲ ကျန်နေခဲ့လိမ့်မယ်”
သူသည် လီချယ်ကျင်း၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းပညာအပေါ် မြှုပ်နှံထားတယ်။ အရိုးတောင်နဲ့ သွေးပင်လယ်ကြားကနေ မဖြတ်သန်းသွားရင် မင်းဓားကို ဘယ်လိုသွေးမှာလဲ။ ငါ့အတွက်ကတော့… ဆေးဖော်စပ်တာမှာပဲ နည်းနည်းပါးပါး ကျွမ်းကျင်တယ်။ ကလန်က ငါ့ကို မင်းတို့အတွက် ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေး အထောက်အပံ့ပေးဖို့ တွေးထားပုံရတယ်”
လီချယ်ကျင်း ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး စိတ်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူက ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှာ စွန့်စားခန်းတစ်ခုတော့ စောင့်ကြိုနေတာပဲ။ တစ်ခုပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်မလာနိုင်ခင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ သွားရမလဲမသိဘူး”
ရှောင်ယွမ်စစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကြံပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ စာတစ်စောင်ပို့ပြီး မင်းမိသားစုကို အသိပေးထားတာက ကောင်းလိမ့်မယ်။ မှတ်ထား။ ဂိုဏ်းက ငါတို့ကို အလကား အလုပ်မလုပ်ခိုင်းပါဘူး။ မင်းရဲ့မိသားစုအတွက် အကျိုးအမြတ်နည်းနည်းလောက် တောင်းဆိုရင်တောင် ပြဿနာမရှိပါဘူး။”
ထိုအကြံပေးချက်ကြောင့် လီချယ်ကျင်း၏ စိတ်ဓာတ်များ ချက်ချင်းပင် တက်ကြွလာခဲ့ပြီး သူက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းဆီက ကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကို တောင်းဆိုလို့ ရနိုင်မလား”
“ကျင့်စဉ်လား”
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် သူ့ကို နားမလည်နိုင်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းက ဆောင်းဦးရေကန်ထဲကလရိပ်ကျင့်စဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီးနေပြီ။ ဘာလို့ နောက်တစ်ခုကို…”
ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းမိသားစုအတွက် ကျင့်စဉ်တောင်းဆိုချင်တာလား”
လီချယ်ကျင်းက အတည်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သောအခါ ရှောင်ယွမ်စစ်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်သည်။
“ကျင့်စဉ်တွေက မိသားစုတွေအတွက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကာကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေပဲ။ အဲဒါကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တောင်းဆိုတာက အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်”
“ကျွန်တော် ဒီကိုရောက်နေတာ အချိန်တော်တော်လေး ကြာနေခဲ့ပြီ။ အိမ်မှာရှိနေတဲ့ ကျွန်တော့်အစ်ကိုတွေက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထွဋ််အထိပ်ကို ရောက်နေကြလောက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ချီကျင့်ကြံခြင်း ကျင့်စဉ်တွေ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က သူတို့အတွက် ကျင့်စဉ်တစ်ခုလောက် ရယူပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေခဲ့တာ”
လီချယ်ကျင်းသည် သူ၏ဓားကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျင့်စဉ်တွေက အရမ်းကိုအဖိုးတန်လွန်းတဲ့ ရတနာတွေပဲ။ မိသားစုတွေက သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးထားရတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ဈေးမှာရောင်းတာ ရှားပါးတယ်။ အဲဒါတွေကို သူတို့ကိုယ်ပေါ်မှာတောင် သယ်မသွားကြဘူး။ မိသားစုက လမ်းဆုံးကို ရောက်နေရင်တောင်မှ သူတို့က အဲဒါတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး အတူတူပျောက်ကွယ်သွားဖို့ကိုပဲ ရွေးချယ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်မိသားစုအတွက် သင့်တော်တဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ရှာဖွေရတာက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲ”
ရှောင်ယွမ်စစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။
“ငါတို့ ဒီလိုလုပ်ကြမယ်ဆိုရင်ရော။ ရှောင်မိသားစုက ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ပေးအပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ မင်းက ငါ့မိသားစုအတွက် ဂိုဏ်းဆီက အဆီအနှစ်စုစည်းခြင်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကို တောင်းဆိုပေးစေချင်တယ်”
“အဆီအနှစ်စုစည်းခြင်းဆေးလုံးဟုတ်လား”
လီချယ်ကျင်းသည် ထိုတောင်းဆိုချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျှင်အမြန်မေးလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုကြီး အခြေတည်အဆင့်ကို အဆင့်တက်တော့မှာလား”
ရှောင်ယွမ်စစ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ငါ့ကလန်က ဦးလေးတစ်ယောက်အတွက်ပါ။ အဆီအနှစ်စုစည်းခြင်းဆေးလုံးက အခြေတည်အဆင့်ကို အဆင့်ချိုးဖျက်ဖို့ အောင်မြင်မှုနှုန်းကို နည်းနည်းတိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက သာမန်ဖြစ်ပေမယ့် ဖော်စပ်နည်းကိုတော့ ဂိုဏ်းက တင်းတင်းကျပ်ကျပ်
ကာကွယ်ထားတယ်။ ဒါက ဒီဆေးလုံးကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့သာ ရရှိနိုင်တဲ့ ရှားပါးပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်စေတယ်။ ငါက အဆင့်သုံးကျင့်စဉ်တစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်…”
လီချယ်ကျင်းသည် ပြုံးစစလုပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“စီနီယာအစ်ကိုကြီးက တကယ့်ကို လူလည်ပဲ။ အဆီအနှစ်စုစည်းခြင်းဆေးလုံးက ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ဆိုပေမယ့် ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး စျေးကွက်မှာရောင်းချနေတာ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ ဒါကို သာမန် အဆင့်သုံးကျင့်စဉ်တစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်လို့မရဘူး”
ရှောင်ယွမ်စစ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်ပျက်မှုကို မြင်သောအခါ လီချယ်ကျင်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ရှောင်မိသားစုဆီက အဆင့်သုံးကျင့်စဉ် နှစ်ခုနဲ့ ချီစုစည်းခြင်းကျင့်စဉ် တစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ အဆိုပြုတယ်”
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အဆိုပြုလိုက်သည်။
“အဆင့်သုံး ကျင့်စဉ်တစ်ခုနဲ့ အဆင့်နှစ် ကျင့်စဉ်တစ်ခုရယ်၊ ချီစုစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်တစ်ခုနဲ့အတူ ဆိုရင်ရော”
လီချယ်ကျင်းက ပြုံးရင်း သဘောတူညီလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ ဒါပေမဲ့ ဈေးမှာရောင်းတဲ့ သာမန်ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး။ ကျွန်တော်က စစ်မှန်တဲ့ကျင့်စဉ်တွေကို လိုချင်တာ။ ရှေးဟောင်း ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေကို မဟုတ်ဘူး”
ရှောင်ယွမ်စစ်သည် ထိုစကားကြောင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ရရှိနိုင်သော ကျင့်စဉ်အနည်းငယ်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
လီချယ်ကျင်းက ၎င်းတို့အားလုံးကို ဂရုတစိုက် နားထောင်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုကြီးဆီမှာ ရေကန်ထဲက ရွှေရောင်ဆောင်းဦးကို အသုံးပြုတဲ့ ချီကျင့်စဉ် ရှိလား။ ကျွန်တော့်အိမ်က လရှုစားကန်နဲ့နီးတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီလိုကျင့်စဉ်တွေက အကောင်းဆုံးဖြစ်မှာပဲ”
ရှောင်ယွမ်စစ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ငါတို့မိသားစု ဒီလောက်အဖိုးတန်တဲ့ ကျင့်စဉ်မျိုး ဘယ်ကရမှာလဲ။ ငါသိထားတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေထဲက ရေကန်ထဲက ရွှေရောင်ဆောင်းဦးကို အသုံးချတဲ့ တစ်ခုတည်းသောကျင့်စဉ်က မင်း ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီးသားဖြစ်တဲ့ ဆောင်းဦးရေကန်ထဲကလရိပ်ကျင့်စဉ်ပဲ”
လီချယ်ကျင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ အတန်ကြာ တွေးတောပြီးနောက် ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မြစ်ပေါင်းစည်းကျင့်စဉ်နဲ့ စင်ကြယ်ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကျင့်စဉ်တွေကိုပဲ ယူလိုက်မယ်။ ကျွန်တော်တို့အိမ်ရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က ကျူပင်တွေနဲ့ မြစ်တွေ ပေါများတော့ ဒီကျင့်စဉ်တွေနဲ့ သင့်တော်ပါလိမ့်မယ်”
xxxxxxxxxx
မေချယ်တောင်ပေါ်ရှိ ဂူထဲတွင်…
လီရှန်းဖျင်သည် ရက်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေရာမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အထွဋ်အထိပ်အခြေအနေဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စီးဆင်းနေသော မန္နာစွမ်းအင်သည်လည်း ပိုမိုသန့်စင်လာခဲ့သည်။ သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သော သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းသည် ယခုအခါ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်၏ ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်သော ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အဆင့်သို့ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်း ပိုမိုနီးကပ်စေခဲ့ရာ သူ့ကို အလွန်ကျေနပ်သွားစေခဲ့သည်။
လီရှန်းဖျင် ကျောက်တုံးအခန်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ဂူ၏ခန်းမဆောင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အဆောင်များရေးဆွဲနေသော လီထုန်ယာကို မြင်လိုက်ရသည်။
လီရှန်းဖျင်၏အကြည့်နှင့် ဆုံသောအခါ လီထုန်ယာက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“မင်းထွက်လာပြီပဲ”
မေချယ်တောင်ပေါ်ရှိဂူ၏ ကျောက်တုံးအခန်း သုံးခန်းကို သေချာစွာ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ တစ်ခုကို ဝိညာဉ်ဆန်နှင့် အခြားဝိညာဉ်ပစ္စည်းများအတွက် သိုလှောင်အခန်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ထားပြီး အခြားနှစ်ခုကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သီးသန့်ထားသည်။ လီရွှမ်ရွှမ်သည် လက်ရှိတွင် ဤအခန်းများထဲမှ တစ်ခုထဲတွင် ရှိနေသည်။
လီရှန်းဖျင်သည် ကျောက်တုံးစားပွဲတွင် နေရာယူလိုက်ကာ လီထုန်ယာက သူ၏ခရီးစဉ်များနှင့် သူတို့မိသားစုအတွင်း မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောပြသည်ကို အာရုံစိုက် နားထောင်နေခဲ့သည်။ လီရှန်းဖျင်၏ မျက်ခုံးများသည် စိုးရိမ်မှုကြောင့် ကြုတ်သွားခဲ့ရသည်။
“စိမ်းပြာရေအိုင်ဂိုဏ်းနဲ့ ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က ကျွန်တော်တို့ ထိန်းချုပ်နိုင်တာထက် ကျော်လွန်နေတယ်။ အခုတော့ ကျီမိသားစုက ကျွန်တော်တို့မိသားစုကို တောင်တွေထဲမှာ ပိတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေတော့ သူတို့ရဲ့ ဖိအားပေးနေတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေအတွက် ကျွန်တော်တို့ နိုးကြားနေဖို့လိုတယ်။ ရွှေရောင်ထန်ဂိတ်က ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပေမယ့် ကျီမိသားစုရဲ့အင်အားက ကျွန်တော်တို့ထက် သာလွန်နေတုန်းပဲ…”
လီထုန်ယာက တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နောက်ထပ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် သတင်းများကို မျှဝေလိုက်သည်။
“ဟွာချန်တောင်နဲ့ ဝမ့်မိသားစုရဲ့နယ်မြေက အခု လုံးဝပျက်စီးသွားပြီ။ ငါ လုမိသားစုရဲ့ အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေတွေကို ဖြတ်သွားတုန်းက သူတို့ဆီက ချီကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ကျီမိသားစုလက်ထဲမှာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာကို ကြားခဲ့ရတယ်။ ဒါက လွယ်လွယ်နဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားမှာမဟုတ်တဲ့ ခါးသီးတဲ့ ရန်ငြိုးတစ်ခုကို အစပျိုးလိုက်တာပဲ”
“ဒါက တကယ်တော့ ကောင်းတာပဲ”
လီရှန်းဖျင်က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“လုမိသားစုက ကျီတုန်းချီကို အရှေ့ဘက်မှာ အလုပ်များနေစေပြီး ဟွာချန်တောင်ရဲ့ အပျက်အစီးတွေက အောက်မှာရှိနေတော့ ကျီမိသားစုက နောက် ၁၀ နှစ် ဒါမှမဟုတ် အနှစ် ၂၀ လောက်အထိ အလုပ်ရှုပ်နေလိမ့်မယ်။ ဒီနှောင့်နှေးမှုက အစ်ကို့ကို ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်အောင်လုပ်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ပေးနိုင်ပါတယ် ဒုတိယအစ်ကို”
“အမှန်ပဲ”
လီထုန်ယာက သဘောတူလိုက်ပြီး စုတ်တံကို ချလိုက်သည်။
“ငါ နောက်တစ်ခါ တိမ်သရဖူတောင်ထွဋ်ကို သွားတဲ့အခါ တာအိုကျင့်ကြံသူအဘိုးကြီးဆီက ငါတို့ရခဲ့တာတွေကို ရောင်းချဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါနဲ့ဆို သေးငယ်တဲ့ စင်ကြယ်ဝိညာဉ်ချီ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ငါတို့ ဝယ်နိုင်လောက်ပါတယ်”
လီရှန်းဖျင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရင်း တည်ကြည်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ရွှမ်အာအတွက်တော့ သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုက လိုအပ်နေတုန်းပဲ။ ဒါက သွေးထွက်သံယိုတွေကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မကြုံဖူးသေးလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူက စိမ်းပြာအဆီအနှစ်အဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ သူ့ကို တပ်ဖွဲ့တွေကို ဦးဆောင်စေပြီး နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခိုင်းသင့်တယ်”
သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“အေးလေ။ ဒါက သူ့ကို အပြစ်တင်လို့ မရပါဘူး။ သူက အသက် ဆယ့်လေး၊ ဆယ့်ငါးနှစ်ပဲ ရှိသေးတာကိုး”
လီထုန်ယာက ရယ်မောလိုက်ပြီး စနောက်ကာ ပြောသည်။
“အသက်အရွယ်က ဘာဆိုင်လို့လဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အသက် ၁၄၊ ၁၅ နှစ်ပဲ ရှိတုန်းက လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး ဝံပုလွေတွေကိုကျွေးဖို့ ခုတ်ပိုင်းခဲ့တာပဲ။ အဲဒါတွေအားလုံး ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာတောင် သူက ပုံမှန်နေ့တစ်နေ့လိုပဲ အိမ်ပြန်လာပြီး ခေါက်ဆွဲပန်းကန် အကြီးကြီးတစ်လုံး စားနိုင်ခဲ့သေးတယ်လေ”