အခန်း ၁၅၆

အခန်း ၁၅၆

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ်ငါးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဤငါးရက်အတွင်း ကျန်းဟန်သည် မိုးကြိုးတောင်မှ အပြင်သို့ တစ်ဖဝါးမှ မခွာခဲ့ချေ။

ထိုနေ့ နံနက်ကိုးနာရီတွင် ပိုင်လင်းသည် အဆုံးအစမဲ့သော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကြားမှ ပျံသန်းဆင်းသက်လာ၏။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာဒဏ်ချက် လုံးဝမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခုရောက်ရှိနေသော နေရာရှိ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများမှာ ၎င်းအား လုံလောက်သော ထိခိုက်မှု မပေးနိုင်တော့သဖြင့် သူသည် ၎င်းကို ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ဝေါင်း...”

ပိုင်လင်း အောက်သို့ဆင်းလာချိန်တွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားမှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး အလျားဆယ်မီတာခန့် ရှိနေကာ စည်ပိုင်းတစ်လုံးစာခန့် တုတ်ခိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ခရမ်းစွဲကျောက်ကဲ့သို့ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် တောက်ပလွန်းပြီး ဒဏ္ဍာရီထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည့် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ကျန်းဟန်သည် ၎င်း၏ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ စီးနင်းလိုက်သည်။ ပိုင်လင်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ဝေဟင်ထက်သို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး ခရမ်းရောင် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ကျန်းဟန်သည် နဂါးတစ်ကောင်ကို စီးနင်းရသည့် မကြုံစဖူး ခံစားချက်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ယခင်ကထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ပိုင်လင်း၏ ခရမ်းရောင် နဂါးအကြေးခွံများမှာ ထုထည်ကောင်းမွန်ပြီး အေးမြချောမွေ့လှရာ ကိုင်တွယ်ရသည့် အထိအတွေ့မှာ အကောင်းဆုံး ကျောက်စိမ်းထက်ပင် ပို၍ ကောင်းမွန်လှသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော နဂါးဦးချိုများ၊ ရှည်လျားသော နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေးများနှင့် ထက်ရှသော နဂါးလက်သည်းများ...အရာအားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးထားသည့် အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံလွန်းလှသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်လင်းသည် လက်ရွေးစင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ အချိန်မရွေး ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက် သိပ်သည်းဆမှာမူ အံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းတွင် ဖော်ပြထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေပြီး မိုးကြိုးနဂါး၏ သွေးမျိုးဆက် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရက်‌စေ့အောင် လေ့ကျင့်ပြီးမြောက်းနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ ရှစ်ဆယ်မှ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ဤသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြီးမားဆုံး အကြောင်းအရင်းမှာ ပိုင်လင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ ရရှိခဲ့သည့် နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ မူလသွေးနှင့် ဝိညာဉ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာနှင့်ဆိုလျှင် ပိုင်လင်းသည် ဘိုးဘေးနဂါးတစ်ကောင်နှင့်ပင် ညီမျှနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းအနေဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ်နေသရွေ့ ထိုမူလသွေးနှင့် ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုကာ လုံးဝအသစ်စက်စက် နဂါးမျိုးနွယ်စုတစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးနိုင်သလို ယခင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသမျှသော မည်သည့်နဂါးမျိုးနွယ်စုကိုမဆို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

မိုးကြိုးနဂါးဆိုသည်မှာ အတိတ်ကာလက ရေတွက်၍မရနိုင်သော နဂါးမျိုးနွယ်စုများထဲမှ အခွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ မူလသွေးနှင့် ဝိညာဉ်အတွက်မူ ဤသည်မှာ ကလေးကစားစရာမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော အံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် ၂ ကိုပင် လုပ်ဆောင်ရန် မလိုတော့ဘဲ ပိုင်လင်းသည် မကြာမီ သွေးစစ်မိုးကြိုးနဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ခဏမျှ ပျံသန်းပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ပိုင်လင်းကို ရပ်တန့်စေလိုက်ပြီး ၎င်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက အဆင့်ကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖျက်ဖို့ စမ်းသပ်ချင်နေမှတော့... ငါတို့တွေ စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့။”

ကျန်းဟန် ၎င်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ပိုင်လင်းသည် ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန် ဆန္ဒပြင်းပြနေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်လင်းသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ၏ သွေးယူမှုကို ခံယူထားရသဖြင့် ၎င်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အလွန်တရာ ခိုင်မာတည်ငြိမ်နေပြီဖြစ်ရာ ထပ်မံ သွေးယူနေစရာ မလိုတော့ချေ။

ကျန်းဟန်သည် ချက်ခြင်းပင် ဆေးရည်နှစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ယခင်က သူရရှိထားခဲ့သော မိုးကြိုးဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ ရှစ်တုံး၊ အဆင့် ၃ မိုးကြိုးနှလုံးသားမြက် ငါးပင်နှင့် ထိုအဆင့် ၄ မိုးကြိုးပန်းမှ အရွက်တစ်ရွက်တို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ဤပစ္စည်းများ၏ စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏမှာ အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင်၏ သားရဲအမြုတေ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ ဖြည့်တင်းပေးရန် လုံလောက်လှသည်။ ကျန်းဟန်အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပိုင်လင်း၏ အဆင့်ချိုးဖျက်မှုအတွက် အသုံးပြုခြင်းမှာ လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပြီဟု ခံစားမိသည်။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က သူသင်ယူခဲ့သော စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေး နည်းစနစ်များမှာ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ထိုပစ္စည်းများကို လျင်မြန်စွာ ရောစပ်လိုက်၏။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ မိုးကြိုးဒြပ်စင် ပစ္စည်းများဖြစ်သောကြောင့် ရောစပ်ရသည်မှာ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူလှသည်။

“ဝေါင်းးးး”

ကျန်းဟန် ရောစပ်ပြီးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပိုင်လင်းသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသား ဟစကီးခွေးတစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော ၎င်း၏ခေါင်းကြီးကို အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ နွားတစ်ကောင် အော်မြည်သံကဲ့သို့ အသံပြုလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ...ဒါကို အကုန်သောက်ချလိုက်။”

ကျန်းဟန်သည် ဆေးရည်အားလုံးကို ပိုင်လင်း၏ ကြီးမားသော ပါးစပ်ကြီးထဲသို့ လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမ သောက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဟန် စိတ်ထဲတွင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ခံစားလိုက်ရ၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်က ၎င်းသည် သုံးဆယ်စင်တီမီတာမျှသာရှိသော ပိုးကောင်လေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤမျှအထိ ကြီးမားသန်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ နဂါးပေါက်အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးချေ။ စစ်မှန်သော အရွယ်ရောက်ပြီးသား နတ်နဂါးတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားမှာ မီတာတစ်ထောင်ကျော်အထိ ရှိနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကြီးကိုပင် ပိတ်ဆို့နိုင်ကာ ပင်လယ်ဖြတ်တံတားကြီးတစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဆင်းသွားပြီးနောက် သုံးမိနစ်တိတိ ကြာမြင့်သောအခါမှသာ ပိုင်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းထန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝဲဂယက် တစ်ခုသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သို့သော်လည်း ထိုဝဲဂယက်ကြီး ဆယ်မီတာခန့်အထိ ကြီးထွားလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဘုန်းဟူသော အသံကြီးနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့တော့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

ကျန်းဟန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ လျင်မြန်စွာ အော်မေးလိုက်၏။

“အန်း...ဝူး...သခင်... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က မလုံလောက်လို့ပါ။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ သားရဲအမြုတေတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ဖို့ စွမ်းအင်က မလောက်ဘူးဖြစ်နေတယ်။”

ပိုင်လင်းက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှု)မှတစ်ဆင့် ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။

“ဒီလောက်အများကြီးတောင် မလုံလောက်သေးဘူးလား။ မင်းက ဘယ်လောက်တောင်ကြီးတဲ့ အမြုတေမျိုးကို ပုံဖော်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။”

ကျန်းဟန်တစ်ယောက် ယ ဆွံ့အမှင်တက်သည့် အရိပ်အယောင်များ မပြသဘဲမနေနိုင်တော့ချေ။ ပိုင်လင်းသည် နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်သည့်အတွက် အခြားသားရဲများထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုသုံးစွဲရမည်ကို သူသိထားသောကြောင့် အဆင့် ၄ ခေါင်းဆောင်အဆင့် အချိုးအစားအတိုင်း တန်းပြင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အမှန်တကယ်ကို မလုံလောက်သေးချေ။

“သခင်... တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းတွေက ငါ ဗိုက်မဝခဲ့ဘူး။ အဲဒီဆေးရည်ကို သောက်ပြီးရင်တောင် ခဏနေရင် ပြန်ဆာလာတာပဲ။ မိုးကြိုးတောင်တန်းပေါ်မှာ ရှိနေတာ ကံကောင်းတယ်။ ငါ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့တယ်။”

“တကယ်လို့ ငါ အဆင့်ချိုးဖျက်ချင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေထက် ဆယ်ဆကနေ အဆနှစ်ဆယ်လောက် ပိုလိုလိမ့်မယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါမှ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သားရဲအမြုတေကို သိပ်သည်းလာအောင် တွန်းအားပေးနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဝဲဂယက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မိုးကြိုးတောင်ရဲ့ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပြီး လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်တင်းနိုင်လိမ့်မယ်။”

ပိုင်လင်းက ထပ်မံ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဆယ်ဆကနေ အဆနှစ်ဆယ် ပိုလိုမယ် ဟုတ်လား။”

ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။ စောစောက ပစ္စည်းများနှင့်ပင် အနည်းဆုံး တစ်သိန်းကျော် တန်ဖိုးရှိ၏။ ဆယ်ဆ သို့မဟုတ် အဆနှစ်ဆယ်ဆိုလျှင် တစ်သန်းကျော်သွားပေလိမ့်မည်။ ယင်းက အနည်းဆုံး ပမာဏသာ ရှိသေးသည်။

နဂါးအမျိုးအစား သားရဲများကို မွေးမြူရသည့် ကုန်ကျစရိတ်မှာ သာမန်သားရဲများထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်ကို သူသိထားသော်လည်း ယခုကတည်းက ဤမျှအဆင့်အထိတော့ မရောက်သင့်သေးဘူး မဟုတ်ပါလား။

အဆင့် ၃ သို့ အဆင့်ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန်အတွက်ပင် ဤမျှကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်ကို လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ပိုင်လင်းသည် သာမန်နဂါးမျိုးနွယ်စုများထက် များစွာ သာလွန်လွန်ကဲနေပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် ဤအဆင့်မှာ သားရဲအမြုတေကို ပုံဖော်ထုဆစ်ရမည့် အဆင့်ဖြစ်သောကြောင့် သုံးစွဲမှုပမာဏမှာ အခြားနဂါးမျိုးနွယ်စုများထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ပိုင်လင်းအနေဖြင့် မူလသွေးနှင့် ဝိညာဉ်ကို ရရှိထားခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့သော အလားအလာကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သူနားလည်လိုက်သည်။ အလားအလာ ပိုမိုကြီးမားလေလေ ကြီးထွားရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များ ပိုမိုလိုအပ်လေလေ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က ယင်းကို အလွန်အမင်း လျှော့တွက်မိခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ရအောင်။ မင်း အရင်ဆုံး သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို ပြန်ဝင်လိုက်ဦး။ ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ငါ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားလိုက်မယ်။”

ကျန်းဟန် ခေါင်းခဲစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်လင်းကို သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ဟုတ်ဟုတ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျောက်ကမ်းပါးရှိ ကျောက်တုံးအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။ သူသည် မိမိတွင် ရှိသမျှသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တွက်ချက်ကာ မည်မျှအထိ လိုအပ်နေသေးသည်ကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။

သူ့တွင် မြူခိုးအဖွဲ့အစည်းမှ ရရှိထားသော ပံ့ပိုးမှုရမှတ် ရှစ်မှတ် ရှိသေးပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ မိုးကြိုးသံလက်ဖက် ခူးရာမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နဂါးသွေးလင်ဇီးမှာမူ အလွန်နည်းပါးလွန်းလှသဖြင့် ဟုတ်ဟုတ် အသုံးပြုရန်အတွက် သိမ်းဆည်းထားရမည် ဖြစ်သည်။

ယင်းက ရှစ်သောင်းနှင့် ညီမျှပြီး သူ၏ ဘဏ်အကောင့်ထဲတွင် လေးသိန်း ရှိနေရာ အခြားသော ပိုင်ဆိုင်မှု ဘာမှမကျန်ရှိတော့ချေ။

ထိုဆေးရည်များမှာ တန်ဖိုးကြီးလှသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ပိုင်လင်းနှင့် ဟုတ်ဟုတ်တို့အတွက် ရိက္ခာများဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း ရောင်းချ၍ မရနိုင်ချေ။

လေးသိန်းရှစ်သောင်းဟူသော ပမာဏမှာ ပိုင်လင်း ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန်အတွက် လုံးဝမလုံလောက်ချေ။ သို့သော် ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော လဝက်အတွင်း သူ ရှာဖွေစုဆောင်းနိုင်ခဲ့သမျှ အားလုံး ဖြစ်သည်။

ယင်းကို နည်းပါးသည်ဟု ထင်မှတ်၍မရချေ။ သာမန်သားရဲထိန်းချုပ်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျန်းဟန်မှာ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝချမ်းသာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟန်နှင့် နယ်ပယ်တူ သာမန်သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး၏ လဝက်ဝင်ငွေမှာ အများဆုံး တစ်သိန်းဝန်းကျင်သာ ရှိတတ်ပြီး ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ကံကောင်းမှုတို့ ပေါင်းစပ်ပါက တစ်သိန်းခွဲမှ နှစ်သိန်းဝန်းကျင်အထိ ရရှိနိုင်ပေသည်။

လဝက်အတွင်း ငါးသိန်းနီးပါး ရရှိခြင်းမှာ အဆင့် ၄ ခေါင်းဆောင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော လက်ရွေးစင်အဆင့် သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်သားရဲ နှစ်ကောင်ရှိသော အခြေခံအဆင့် သားရဲထိန်းချုပ်တစ်ဦးသာလျှင် မနည်းရုန်းကန်၍ လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ချီးပဲကွာ...”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဟန်သည် အောက်ခြေအဆင့် သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး၏ ကူကယ်ရာမဲ့မှုကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။ ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ အမြဲတမ်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အထက်တန်းလွှာများမှာ ပေါများကြွယ်ဝသော ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို ခံစားကြရသော်လည်း အောက်ခြေလူတန်းစားများမှာမူ ၎င်းတို့၏ ဘဝကို မနည်းရပ်တည်နိုင်ရုံမျှ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများကိုသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားမှု လုံးဝမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လျှင်ပင် ယင်းက ပြောင်းလဲမသွားဘဲ ဤအတိုင်းပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“သွားကြစို့...ငါတို့တွေ အပြင်ထွက်ကြမယ်။”

ကျန်းဟန်သည် ဖျာပေါ်မှ ချက်ခြင်းထလိုက်ပြီး ဟုတ်ဟုတ်ကို ပြောလိုက်သည်။ သူ ငွေသွားရှာရမည်။ ပိုင်လင်း၏ အဆင့်ချိုးဖျက်မှုကို နှောင့်နှေးကြန့်ကြာအောင် မထားခံနိုင်ချေ။ သန်မာလာခြင်းအားဖြင့်သာ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အကျပ်အတည်းမှ ရုန်းထွက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို စွန့်လွှတ်နိုင်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ချက်ကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ စွန့်လွှတ်၍ မရနိုင်ချေ။

ကျန်းဟန်၏ အတွေးမှာ အခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကူညီရန် ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ အမြန်ဆန်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် လူသတ်မှုဟူသော ရာဇဝတ်မှုအာနိသင်ကို မခံယူလိုသဖြင့် တောရိုင်းထဲရှိ ထိုရာဇဝတ်ကောင်များကိုသာ ရှာဖွေပြီး ၎င်းတို့၏ ခံတွင်းမှ အစားအစာများကို လုယူရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။