အခန်း ၁၅၇
Vol. 16 Ch. 157
အခန်း ၁၅၇
မိုးကြိုးတောင်၏ အနောက်ဘက်တောင်ထိပ်အနီးအနားသည် လူသားလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း အလိုရှိနေသော ရာဇဝတ်ကောင်များ အများဆုံး လာရောက်တတ်သည့် နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအနောက်ဘက်တောင်ထိပ်၏ အနောက်ဘက်တွင် ဝိညာဉ်ပုလဲကျောက်ကြောများ တူးဖော်ခဲ့စဉ်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော မိုင်းတွင်းလိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိုင်းတွင်းအတွင်းရှိ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ရှုပ်ထွေးပြီး လူသူထူထပ်လွန်းသဖြင့် ပုန်းအောင်းရန်နှင့် လူအများ၏ မျက်စိအောက်မှ ပုန်းကွယ်နေရန်အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့အပြင် မိုးကြိုးတောင်၏ အကာအကွယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် မည်သည့် ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်မှုမျှ မရှိချေ။ ယင်းက တရားမဝင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ပို၍ပင် အဆင်ပြေစေသည်။
ထိုစွန့်ပစ်ထားသော ဝိညာဉ်မိုင်းတွင်းအတွင်း၌ ရာဇဝတ်ကောင်များ တည်ထောင်ထားသည့် မြေအောက်မှောင်ခိုဈေးကွက်များ၊ ကာစီနိုလောင်းကစားရုံများ၊ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များနှင့် လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်း ကဲ့သို့သော တရားမဝင် မှောင်ခိုလုပ်ငန်းများစွာ ရှိနေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အပြင် ထိုနေရာသည် ရာဇဝတ်ကောင်များနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ ကန်မြို့ရှိ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းအချို့နှင့်လည်း ရှုပ်ထွေးနက်နဲစွာ ဆက်နွှယ်နေပေသည်။
အဆုံးတွင်း အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများ အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ပါဝင်မပတ်သက်၍မရသော ဖြေရှင်းရမည့် မသန့်ရှင်းသော ကိစ္စအချို့ အမြဲရှိနေတတ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုညစ်ပတ်သောအလုပ်များကို အခြားသူများအား ဖိအားပေး၍ ခိုင်းစေတတ်ကြသည်။ လိုအပ်ချက်ရှိလျှင် ဈေးကွက်ဆိုသည်မှာ ရှိလာစမြဲဖြစ်ရာ ဤနေရာသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြို့တိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုး အနည်းဆုံး အနည်းငယ် ရှိတတ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့သည် ဤနေရာကို တစ်နှစ်လျှင်တစ်ကြိမ်ခန့် ဝင်ရောက်စီးနင်း တိုက်ဖျက်လေ့ရှိသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ၎င်း၏ မူလအခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတတ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ယောက်က သတင်းကြိုပေးထားလေ့ရှိသဖြင့် ခေါင်းဆောင်အဖွဲ့အချို့မှာ ကြိုတင်ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြပြီး ဘာမှမသိသော အောက်ခြေအဆင့် သားကောင်အုပ်စုကိုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟန်သည် ယခင်က ဤနေရာသို့ တစ်ခါမျှ ခြေမချဖူးခဲ့ချေ။ ဤနေရာတွင် စည်းစိမ်ချမ်းသာများ ရှိနေသော်လည်း အင်အားစုများစွာ ပါဝင်ပတ်သက်နေသဖြင့် သူသည် မလိုအပ်ဘဲ ပြဿနာများကို မဖိတ်ခေါ်ချင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူသည် ဤနေရာသို့လာကာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာတွင် ငွေအလွန်လျင်မြန်စွာ ရနိုင်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ယနေ့အတွက် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
နှစ်နာရီကျော်ကြာ တောင်တက်ခရီးနှင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းဟန်တစ်ယောက် တောင်ဘက်တောင်ထိပ်မှနေ၍ စွန့်ပစ်ထားသော ဝိညာဉ်မိုင်းတွင်းအနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ဟုတ်ဟုတ်ကိုပင် သူ့အား အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ သယ်ဆောင်ခိုင်းခဲ့ရသည်။
သူ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူများ ဟိုတစ်စု သည်တစ်စု စတင်မြင်တွေ့လာရသည်။ သို့သော် တောတွင်းဈေးကွက်နှင့်မတူဘဲ ဤနေရာတွင် မည်သည့်စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းမျှ မရှိချေ။ ဘယ်အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် လမ်းလျှောက်နေစဉ်အတွင်း အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာ ထားရပေမည်။
ကျန်းဟန်သည် မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ဦးတည်သွားနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် အခြေအနေမှာ များစွာပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ သူ့ကို မည်သူမျှမသိကြသလို၊ယ မည်သူကမျှလည်း ရုတ်တရက် ထတိုက်ခိုက်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် တကယ်၍ သူသည် မှောင်ခိုဈေးကွက်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာမည်ဆိုပါက အခြေအနေမှာ တခြားစီ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ အနောက်မှ နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်း ခံရသည်မှာ ဤနေရာတွင် အထူးအဆန်းမဟုတ်ချေ။
ကျန်းဟန်သည် မြူခိုးမျက်နှာဖုံးကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲထားပြီးဖြစ်သလို ဟုတ်ဟုတ်ပင်လျှင် ၎င်း၏ ရုပ်သွင်ကို ပြောင်းလဲထားပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဖြူရောင်ငှက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏မျက်နှာမှာလည်း ဇီးကွက်များတွင်သာ သီးသန့်ရှိတတ်သော ဝိုင်းစက်စက်မျက်နှာမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။
ကျန်းဟန်သည် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသို့ လာရောက်ရန်အတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မကြာမီပင် သူ့ရှေ့၌ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး တောင်ခြေတွင် အနည်းဆုံး ငါးမီတာ သို့မဟုတ် ခြောက်မီတာခန့် မြင့်မားသော ကြီးမားသည့် လိုဏ်ဂူဝကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
ဤသည်မှာ စွန့်ပစ်ထားသော ဝိညာဉ်မိုင်းတွင်း၏ ဝင်ပေါက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အနီးနားတွင် ဤကဲ့သို့သော ဝင်ပေါက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်။
ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသည့်သူ မရှိသလို တစ်ယောက်ယောက် အသတ်ခံရလျှင်ပင် မည်သူကမျှ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။
ဂူဝအတိုင်း အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီး မကြာမီ သူ့ရှေ့၌ လမ်းခွဲသုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျန်းဟန်သည် လမ်းခွဲတစ်ခုတွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိုလမ်းအတိုင်း အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားလိုက်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လမ်းခွဲများစွာ ရှိနေခဲ့ရာ စိတ်စွမ်းအင် ရှိလျှင်ပင် လူအများစုမှာ အတွင်း၌ လမ်းပျောက်လေ့ရှိကြပြီး တစ်ခါလမ်းပျောက်လျှင် ဆယ်ရက် သို့မဟုတ် လဝက်ခန့်အထိ ကြာမြင့်တတ်သည်။
မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ဦးတည်သော လမ်းတွင်သာ ဆိုင်းဘုတ်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟန်သည် ဆိုင်းဘုတ်များအတိုင်း လိုက်ပါသွားပြီး ဆက်လျှောက်သွားခဲ့၏။ သူသည် မြေအောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆင်းနေရသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ကျန်းဟန်၏ မျက်စိရှေ့၌ ကြီးမားသော မြေအောက်ကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ယင်း၏အဆုံးကို မမြင်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် စတုရန်းကီလိုမီတာ ဆယ်ကီလိုမီတာခန့် ကျယ်ဝန်းသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ထိုမြေအောက်ကွင်းပြင်ကြီးသည် မီတာတစ်ရာကျော် မြင့်မားပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံးတွင် မြေဝါရောင် ကျောက်တိုင်ကြီးများစွာ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် မြေအောက်ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ပြိုမကျသွားစေရန် ထောက်ကန်ပေးထားသည့် တိုင်မကြီးများ ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟန် အောက်သို့ဆင်းလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော လူသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး အစီအရီရှိနေသော အဆောက်အဦးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနေရာမှာ မြေအောက်မှောင်ခိုဈေးကွက်ပင် ဖြစ်သည်။
မှောင်ခိုဈေးကွက်တစ်ခုလုံးမှာ မီးခိုးရောင်သန်းပြီး ဝေဝါးနေပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာရှိ အလင်းရောင်မှာ ထိုအဆောက်အဦးများပေါ်ရှိ မီးလုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး အနီးနားတွင် လင်းထိန်နေသော်လည်း အဝေးမှကြည့်လျှင်မူ မီးခိုးရောင်သန်းကာ ဝေဝါးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
“မှောင်ခိုဈေးကွက်ထဲဝင်ဖို့အတွက် အဆင့်၂ သားရဲအမြုတေတစ်ခု ပေးဆောင်ရမယ်။ အထဲရောက်ရင် တိုက်ခိုက်တာကို လုံးဝခွင့်မပြုဘူး။ အမိန့်ဖီဆန်ရင် အသတ်ခံရမယ်။”
မှောင်ခိုဈေးကွက်၏ တံခါးဝသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် အစောင့်ဖြစ်သူက အတွင်းပိုင်းစည်းမျဉ်းများကို အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ရှင်းပြလာခဲ့သည်။
ကျန်းဟန်သည် သားရဲအမြုတေတစ်ခုကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ကာ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော စည်းကမ်းချက်များကို ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်မှတ်မိပေ။
မှောင်ခိုဈေးကွက်တစ်ခု ဖြစ်နေလျှင်ပင် စည်းမျဉ်းအချို့ ရှိနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုစည်းမျဉ်းများမှာ အလွန်တရာ လျော့ရဲလှပေသည်။ ပြဿနာမရှာဘဲ မတိုက်ခိုက်သရွေ့ အခြားမည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
အမှန်တကယ်တွင်မူ မိမိ၌ လုံလောက်သော အင်အားရှိနေသရွေ့ လူသတ်မှုကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဆိုပါက မည်သူကမျှ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။
မှောင်ခိုဈေးကွက်အတွင်း၌ လမ်းဘေးဈေးသည် အများအပြား ရှိနေပြီး တရားဝင်ရောင်းချခွင့် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ပစ္စည်းမျိုးစုံကို ရောင်းချနေကြသည်။ အတုနှင့် အစစ်ကို ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလွန်းသဖြင့် ယင်းမှာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အမြင်အာရုံ ထက်မြက်မှုအပေါ်၌သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။
ကျန်းဟန်သည် ဝါရင့်မွေးမြူရေးပညာရှင်၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားသော်လည်း ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူ သိပ်ပြီး ယုံကြည်မှုမရှိသေးသလို ဖုံးကွယ်နေသော ရတနာများကို ရှာဖွေနိုင်စွမ်းလည်း မရှိသေးချေ။
ထို့အပြင် ဤသည်မှာ သူ၏ ယခုခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပေ။ ကျန်းဟန် လာရောက်သည့် နေရာမှာ အလယ်ဗဟိုဧရိယာတွင် ရှိပြီး ထိုနေရာတွင် စတုရန်းမီတာ တစ်သိန်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်း ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်းတစ်ခုလုံး၏ ကြမ်းပြင်မှာ မီတာငါးမီတာကျော် နက်ရှိုင်းစွာ နိမ့်ဆင်းနေပြီး ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လှေကားထစ်များ အစီအရီ တည်ရှိနေကာ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင်မူ ကြီးမားသော ဧရာမစင်မြင့်ကွင်းငါးခု ရှိနေ၏။ ထိုစင်မြင့်များပေါ်တွင် သားရဲထိန်းချုပ်သူများ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ပတ်ပတ်လည်ရှိ လှေကားထစ်ခုံတန်းများပေါ်တွင်လည်း လူအမြောက်အမြား ထိုင်နေကြပြီး အချို့က လက်ခုပ်တီး၍ အော်ဟစ်အားပေးနေကြသလို အချို့ကမူ ဆဲဆိုကျိန်ဆဲနေကြသည်။
ဤသည်မှာ ဤမှောင်ခိုဈေးကွက်၏ အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး ကျန်းဟန် ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်းခံရသည့် အကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်သည်။
သာမန်စိုက်ပျိုးမွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် ငွေရှာရန် အလွန်ခက်ခဲလှ၏။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ လမ်းစပျောက်နေပြီဆိုပါက ဤနေရာသို့လာကာ စမ်းသပ်ကြည့်ကြလေ့ရှိသည်။
မိမိ၏ အသက်အပါအဝင် ရှိသမျှအရာအားလုံးကို ပုံအောလောင်းကြေးထပ်ရပြီး နိုင်ခဲ့လျှင်မူ စည်းစိမ်ချမ်းသာ အမြောက်အမြား ရရှိကာ ထိုအချိန်မှစ၍ တစ်ဟုန်ထိုး အောင်မြင်သွားနိုင်ပေသည်။
ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုများအပေါ် လောင်းကစားပြုလုပ်နိုင်ပြီး မိမိတို့ အကြိုက်တွေ့သော ပြိုင်ပွဲဝင်များအပေါ် ကြေးတင်နိုင်ကာ နိုင်ခဲ့လျှင် မြင့်မားသော လောင်းကြေးငွေများကို ရရှိကြသည်။
ကျန်းဟန်သည် သဘာဝအတိုင်း လောင်းကစားလုပ်ရန် ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ပွဲတွင် ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ကောင်တာပြတင်းပေါက်များစွာ ရှိနေသော စာရင်းပေးသွင်းသည့် နေရာသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားလိုက်သည်။ စာရင်းသွင်းရန်အတွက် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်လှသည်။
ပြတင်းပေါက်တစ်ခုတည်းသာ လူသူကင်းမဲ့နေပြီး အပေါ်တွင် “အသေခံတိုက်ပွဲ” ဟူသော စာလုံးများကို ရေးသားထား၏။
လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်းရှိ လူအများစုမှာ သာမန်တိုက်ပွဲများတွင်သာ ပါဝင်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲများတွင် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်လောင်းကြေးများကို တင်ရခြင်း သို့မဟုတ် အနိုင်ရရှိမှုအပေါ် မူတည်၍ လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်းမှ ဆုလာဘ်များကို ရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး မိမိအတွက် ကြီးမားသောအန္တရာယ်နှင့် မရင်ဆိုင်ရဘဲ ငွေကြေးသာ ဆုံးရှုံးရတတ်သည်။
ဤသည်မှာ လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်း၏ စီးပွားရေးမဟာဗျူဟာလည်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်းရော တိုက်ခိုက်သူများအတွက်ပါ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်းအနေဖြင့် ငွေရှာရန် တိုက်ပွဲများ လိုအပ်ပြီး တိုက်ခိုက်သူအများစုမှာလည်း ငွေကြေးအတွက်ကြောင့် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရာဇဝတ်ကောင်များကြားတွင်ပင် အသေခံတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ဝံ့သူ ရှားပါးသည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် သာမန်လူများထက်ပင် ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ပို၍ တန်ဖိုးထားကြ၏။
လမ်းစပျောက်နေသူများ သို့မဟုတ် သေကြောင်းကြံစည်ချင်သူများသာလျှင် ဤနေရာသို့လာကာ စမ်းသပ်ဝံ့ကြသည်။
ကျန်းဟန်သည် အသေခံတိုက်ပွဲ ပြတင်းပေါက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်၏။ အတွင်း၌ ထိုင်နေသော တက်တူးနှင့်လူက သူ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ ခေါင်းပြန်လွှဲသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသို့ လာကြည့်ရုံသာ လာကြည့်ကြသူများ အလွန်များပြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ကျုပ် အသေခံတိုက်ပွဲအတွက် စာရင်းပေးသွင်းချင်တယ်။ ဒီမှာ စာရင်းသွင်းတဲ့သူက တိုက်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို သတ်မှတ်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ကြားမိတယ် ဟုတ်လား။”
ကျန်းဟန်က တက်တူးနှင့်လူကို ကြည့်ကာ လေသံကို နှေးနှေးမှန်မှန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ စာရင်းသွင်းတဲ့သူက တိုက်ပွဲအတွက် စည်းမျဉ်းတွေကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချို့ တောင်းဆိုချက်တွေကိုတော့ ခွင့်မပြုဘူး။ ဥပမာ- ပြိုင်ဘက်က မိမိထက် နယ်ပယ်အဆင့် နိမ့်ရမယ်ဆိုတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တခြား အကျုံးမဝင်တဲ့ စည်းမျဉ်းမျိုးတွေပေါ့။”
“ပြီးတော့ တစ်ခါ တိုက်ပွဲစတင်တာနဲ့ မင်းတို့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ရမယ်။ အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ သုံးနာရီအတွင်း မင်းကို ဘယ်သူကမှ လာပြီးမတိုက်ရဲတော့တဲ့ အခြေအနေကျမှပဲ ရပ်တန့်လို့ရမယ်။”
ထိုလူကြီးမှာ မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ကို သေချာစွာ စိစစ်ကြည့်ရှုကာ လေသံကို နှေးနှေးမှန်မှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အသေခံတိုက်ပွဲတွင် စတင်သူသည် စည်းမျဉ်းများကို အဆိုပြုနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ စည်းမျဉ်းများကို အဆိုပြုပြီးသည်နှင့် စတင်သူသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သေဆုံးသွားပါက အသက်ဆုံးရှုံးမည့်အပြင် ရှိသမျှအရာအားလုံး အလုခံရပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ အနိုင်ရရှိခဲ့ပါက သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရသူ၏ ပစ္စည်းများနှင့် လက်ဝှေ့လူသတ်ကွင်းမှ ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းက နောက်လူများအတွက် ဆွဲဆောင်မှုကို ပိုမိုမြင့်မားစေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ထပ်လာမည့်သူသည် ဤအရာအားလုံးကို ရရှိရန်အတွက် သင့်ကို သတ်ပစ်ရန်သာ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပါပြီ။ ကျုပ် အသေခံတိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်မယ်။ ကျုပ်ကို စာရင်းသွင်းပေးပါ။”
ကျန်းဟန်က တက်တူးနှင့်လူကိုကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းဟန် ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ရေတွက်၍မရသော မျက်လုံးများစွာက သူ့ကို လှမ်းကြည့်လာကြပြီး ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဆူညံသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားကာ ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။