အခန်း ၃၁၃
Vol. 32 Ch. 313
ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာ။ အပိုင်း ၃၁၃
ဘာသာပြန် - Ko Yoohtoo
True Immortal Team
"ဟမ်..."
ဝေနိုင်ငံမင်းသား၏ လက်များမှာ ထုံကျင်သွားရ၏။ သူ၏ ဓားမြှောင်နှစ်လက်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ အရေပြားကို အနည်းငယ်မျှပင် ပြတ်ရှစေခြင်း မရှိသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။
သူ အားကုန် ထိုးချလိုက်သည့် တိုက်ကွက်မှာ လင်းချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်ကိုသာ အနိုင်နိုင် ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။
အခြားသော သိုင်းဝိညာဉ်ပညာရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားထက် များစွာ သာလွန်နေသည်မှာ သိသာလှပေသည်။
ဝေနိုင်ငံမင်းသားသည် သူအစောပိုင်းက ပြောခဲ့သည့် စကားများအတွက် နောင်တရမိသွား၏။ အကယ်၍ သူသာ ထိုစကားများကို မပြောခဲ့လျှင် လင်းချန်သည် သတ်ဖြတ်မည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။
"ငါး..."
လင်းချန်သည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးဓားကို မြှောက်ကာ သူ၏ ညာလက်ဖြင့် ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဝေနိုင်ငံမင်းသားကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ ဓားပြားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဖြန်းးး။
လင်းချန်သည် သူ၏ ဓားဖြင့် နောက်ဘက်သို့ ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်ချလိုက်သည့်အခါ ဝေနိုင်ငံမင်းသားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်မှ လိုက်ပါလာသည့် စစ်သူကြီး ငါးဦး၏ ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးများပေါ်၌ သွေးစများ စင်သွား၏။
ဝေနိုင်ငံမှ လူငါးဦးအုပ်စုမှာ လင်းချန်၏ လက်ထဲ၌ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသက်ပေးလိုက်ရလေပြီ။
သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည့် စစ်သူကြီး ငါးဦးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လင်းချန်၏ အကြည့်မှာ သူတို့ကို ကျော်လွန်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ကျိုးနိုင်ငံမင်းသား၏ မျက်နှာဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
လင်းချန်သည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးဓားကို အထက်သို့ မြှောက်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ "ခြောက်..."
လင်းချန်၏ အသံအဆုံး၌ မိုးကြိုးလျှပ်စီးဓားမှာ ကျိုးနိုင်ငံမင်းသားရှိရာ အရပ်သို့ မညှာမတာ ပိုင်းချသွားသည်။
ရွှေရောင်လျှပ်စီးဓားအရှိန်အဝါသည် ဧရာမ ဓားအလင်းတန်းကြီးအဖြစ် တောက်ပလာပြီး ကျိုးနိုင်ငံမင်းသားထံသို့ ဦးတည်သွား၏။
ဓားအလင်းတန်းနောက်ကွယ်၌ ရွှေနီရောင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ လိုက်ပါလာပြီး ဓားချီအရှိန်အဝါအတွင်း၌ နတ်နဂါးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးစွာ ထင်ဟပ်နေကာ ကြီးမားလှသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။
သွေးစများ စင်နေသည့် ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးများ နောက်ကွယ်ရှိ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်ခြည်း ကျုံ့သွားကြ၏။
နားထဲ၌ ကြားနေရသည့် မိုးခြိမ်းသံကြီးမှာ နှလုံးသားထဲအထိ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဘေးဘက်သို့ အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြရသည်။
လင်းချန်၏ ဓားချက်မှာ စစ်သူကြီး ငါးဦးကို သူ၏ရှေ့မှ လမ်းဖယ်ပေးရန် အတင်းအကြပ် စေခိုင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။
သူတို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စစ်သူကြီး ငါးဦးမှာ သူတို့ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသည့် ဓားချီအရှိန်အဝါ၏ အလျင်မှာ ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ချက်သာ ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်၌ ကျိုးနိုင်ငံမင်းသား၏ စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျိုးနိုင်ငံမင်းသားရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ လင်းချန်၏ ဓားချက်သည် မင်းသား၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို ပုခုံးမှနေ၍ ဘယ်ဘက်ရင်အုပ်အတွင်းရှိ နှလုံးအပါအဝင် တစ်ခုလုံးကို ပိုင်းဖြတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
အော်ဟစ်သံမှာ လင်းချန်၏ ဓားချက်က မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲလျက် လျောကျသွားခြင်း မရှိသေးမီမှာပင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် မင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် ဓားချီအရှိန်အဝါမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ထူးဆန်းစွာပင် တစ်နေရာ၌ ရပ်တန့်သွား၏။
လင်းချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ခုနစ်... ရှစ်... ကိုး... တစ်ဆယ်... ပေါက်ကွဲစမ်း။"
ထိုခဏ၌ လင်းချန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်နေရာ၌ ရပ်တန့်နေသော ဓားအရှိန်အဝါမှာ ရွှေနီရောင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားရာ ကျိုးနိုင်ငံမှ ကျန်ရှိနေသည့် ကိုယ်ရံတော် လေးဦးစလုံးမှာ မီးကျွမ်းနေသော အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြ၏။
စစ်သူကြီး ငါးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီလာကြသည်။
သို့သော် လင်းချန်မှာမူ ပြင်းထန်လှသည့် ဓားချီအရှိန်အဝါကို သူ၏စိတ်ကြိုက် လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်နေ၏။
ဓားချီအရှိန်အဝါမှာ မြန်ဆန်လှသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း လင်းချန်သည် ထိုအလျင်ကို ထူးဆန်းသည့် နည်းလမ်းဖြင့် နှေးကွေးအောင် ပြုလုပ်ပြီး စစ်သူကြီး ငါးဦးကို ထိုစွမ်းအားကို သိရှိစေကာ လမ်းဖယ်ပေးရန် ဖိအားပေး၏။
ထို့နောက်မှ ကျိုးနိုင်ငံမင်းသားကို အရင်သတ်ပြီး ကျန်ကိုယ်ရံတော် လေးဦးကို ဆက်လက် သုတ်သင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းချန်၏ အပြုအမူမှာ သူအစောပိုင်းက ပြောခဲ့သည့် စကားများနှင့် လုံးဝ ထပ်တူကျနေ၏။ သူတို့သည် လင်းချန်အတွက် ကစားစရာများသာ ဖြစ်ကြပြီး မည်သူက အရင်သေရမည်၊ မည်သည့်အစီအစဉ်ဖြင့် သေရမည်ကို လင်းချန်ကသာ ဆုံးဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လင်းချန်သည် ဝေနိုင်ငံနှင့်ကျိုးနိုင်ငံမှ မင်းသားများအပါအဝင် သူတို့၏ ကိုယ်ရံတော်များကိုပါ အကုန်လုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်လိုက်လေပြီ။
ထိုသို့သော အလျင်မျိုးမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာပင်။
"တစ်ဆယ့်ငါး..."
ထိုအချိန်မှာပင် စစ်သူကြီး ငါးဦးမှာ လင်းချန်၏ အကြည့်က သူတို့ထံသို့ ကျရောက်လာသည်ကို ထိတ်လန့်တကြား သိလိုက်ကြရသည်။ သူတို့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တံတွေးများကိုပင် မြိုချလိုက်မိ၏။
စစ်သူကြီး ငါးဦး၏ ခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အစီအရင် ပြင်ကြစမ်း။"
သူက ပထမဆုံး သတိဝင်လာပြီး သူ၏ အဖော်လေးဦးကို အသည်းအသန် အော်ဟစ် ခိုင်းစေလိုက်၏။
လင်းချန်၏ ခွန်အားမှာ သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များထက် ကျော်လွန်ရုံသာမက စိတ်ကူးယဉ်မှုများထက်ပင် ကျော်လွန်နေလေပြီ။
ယခုအခါ ဓားအစီအရင်ကို ဖန်တီးပြီး သူတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုမှသာ လင်းချန်၏ လက်ထဲမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် စစ်သူကြီး ငါးဦး၏ ခေါင်းဆောင် စကားပြောရုံရှိသေး၊ လင်းချန်မှာ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
လင်းချန်သည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ကာ ဝဲဘက်သို့ တစ်ပတ်လှည့်လျက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်ယူပြီးနောက် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဘန်းးး။
ကျယ်လောင်သည့် အသံကြီးနှင့်အတူ စစ်သူကြီး ငါးဦး၏ ခေါင်းဆောင်မှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။
လင်းချန်သည် သူ၏ ညာလက်ကို နဖူးပေါ်တင်ကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်ရင်း ချီးကျူးလိုက်သည်။ "တကယ်ကို စစ်သူကြီး ငါးဦးလို့ ခေါ်ထိုက်ပါတယ်ကွာ။ ငါ့ရဲ့ ဓားချက်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်တာတောင် တစ်စစီ မကွဲသွားဘူးပဲ။ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။"
လင်းချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်သည့် အသံ လေးသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ဘုန်းးး။ ဘုန်းးး။ ဘုန်းးး။ ဘုန်းးး။
ကျန်ရှိနေသည့် စစ်သူကြီး လေးဦးစလုံးမှာ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လင်းချန်၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။
လင်းချန်၏ ပျော်ရွှင်နေသည့် အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စစ်သူကြီး ငါးဦးကို သူ၏ ဓားဖြင့် ဝေဟင်ထက်သို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်ရခြင်းကို အလွန်ပင် နှစ်သက်သဘောကျနေကြောင်း သိသာလှ၏။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လီယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိသွားပြီး ယီစင်းရှိရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ဖေးယွီသည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ချဉ်းကပ်သွားသည်မသိ၊ ချင်ယီယီနှင့် တိုက်ပွဲပြင်းထန်နေသည့် ယီစင်း၏ ဘေးဘက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် ဖြစ်၏။
လီယွမ်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ညီမလေး... သတိထား။"
ထိုမြင်ကွင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်နှင့် လီယွမ်ဖုန်းသည် အလန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ ယီစင်းရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
သူတင်မကဘဲ ဖန်ဇီချန်နှင့် ရန်ထျန်းဟောက်တို့သည်လည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြသဖြင့် အသည်းအသန် ကူညီရန် ပြင်လိုက်ကြ၏။
သို့သော် ကျောက်လုံ၏ နတ်လှံတံမှာ သူတို့၏ ရှေ့၌ ပေါ်လာပြီး သူတို့သွားမည့်လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဘာတွေ လောနေကြတာလဲ။ ဧကရီကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အရှင်မင်းကြီးမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ မရှိဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေကြတာလား။"
ကျောက်လုံ၏ စကားကြောင့် လီယွမ်ဖုန်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ယီစင်းရှိရာသို့သာ အကြည့်လွှဲလိုက်မိ၏။
ယီစင်းနှင့် မနီးမဝေး၌ ရှိနေသည့် ချင်ဖေးယွီ၏ မျက်နှာ၌ အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အမူအရာ ပေါ်လွင်နေသည်။
လင်းချန်၏ အစောပိုင်း လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် လင်းချန်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာ၌ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိပ်တိုက်တိုက်ခိုက်ရာ၌ မနိုင်သော်လည်း ဉာဏ်ဆင်၍ မရနိုင်တော့ဘူးဟု ဆိုလိုပါသလော။
လင်းချန် စတင်လှုပ်ရှားစဉ်က ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ သူ၏ ညီမတော်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ယီစင်းအား လက်စားချေခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဝေနိုင်ငံနှင့် ကျိုးနိုင်ငံမှ မင်းသားများကို အရင်ဆုံး သတ်ဖြတ်ပြီးမှ စစ်သူကြီး ငါးဦးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာလည်း ထိုမင်းသားများက ယီစင်းအပေါ် ရိုင်းစိုင်းသည့်အတွက် ရန်ငြိုးထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။
ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လင်းချန်သည် ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထိုမိန်းမသားကို မည်မျှအထိ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားကြောင်း သိသာလှသည်။
အကယ်၍ သူသာ ထိုမိန်းမကို ဖမ်းဆီးနိုင်လျှင် လင်းချန်သည် သူခိုင်းသမျှကို လိမ်လိမ်မာမာ နာခံရတော့မည် မဟုတ်ပါလော။
လီယွမ်ဖုန်း၏ သတိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယီစင်းသည် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ချင်ဖေးယွီ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်၏။
သို့သော် ချင်ယီယီမှာ သူမ၏ ရှေ့မှနေ၍ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။
ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ယီစင်းသည် သွားကို တင်းတင်းစေ့လျက် ချင်ယီယီကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "နင်က ငါ့ကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေမှတော့ ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မဆိုနဲ့တော့။"
သူမ၏ စိတ်ကူးနှင့်အတူ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဂါဝန်ဖြူမှ ကြယ်တာရာများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ငွေကြယ်ရောင်ဂါဝန်ဖြူမှ စွမ်းအားများအားလုံးမှာ သူမ၏ ကြယ်တာရာ ကျင့်စဉ် ဓားရှည်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားရာ လက်ထဲရှိ ဓားမှာ တောက်ပနေသည့် ကြယ်တစ်လုံးနှယ် ဖြစ်လာ၏။
ယီစင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို တားဆီးချင်နေမှတော့ သေပေတော့။"
ယီစင်း၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံ၌ ရက်စက်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူမ၏ ကြယ်တာရာဓားရှည်ကို ချင်ယီယီထံသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
သူမ၏ ဓားဖျားမှနေ၍ တောက်ပသော ကြယ်တာရာများ ပါဝင်သည့် ဥက္ကာခဲသဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချင်ယီယီထံသို့ ကျရောက်သွား၏။
ထိုဥက္ကာခဲကဲ့သို့သော ဓားချီအရှိန်အဝါမှာ ချင်ယီယီကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကာအကွယ်မှာ ထိုခမ်းနားလှသည့် ဓားချီအရှိန်အဝါရှေ့၌ စက္ကူပါးလေးနှယ် အလွယ်တကူပင် ကျိုးပျက်သွားရသည်။
ချင်ယီယီမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ကြယ်တာရာ ဓားချီအရှိန်အဝါများက ဖျက်ဆီးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ကြယ်မှုန်များနှယ် လောင်ကျွမ်းသွား၏။
ထို့နောက် နောက်ဆုံး၌ တဖြပ်ဖြပ်တောက်နေသည့် မီးပွင့်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထုထဲ၌ လွင့်စင်သွားသည်။
ချင်မင်းဆက်၏ ပဉ္စမမင်းသမီးမှာ ယီစင်း၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားရလေပြီ။
ချင်ဖေးယွီက အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ညီမလေး။"
ယီစင်းက ချင်ယီယီကို အမှန်တကယ် သတ်ပစ်လိုက်သည်ကို မြင်သည့်အခါ ချင်ဖေးယွီ၏ ရင်ဘတ်အတွင်း၌ ဒေါသများမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာသည်။
အကယ်၍ ယီစင်းသာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လျှင် စိတ်ထဲမှ နာကြည်းမှုကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် သူမအား နည်းမျိုးစုံဖြင့် နှိပ်စက်မည်ဟု သူ ကျိန်ဆိုလိုက်မိ၏။
ချင်ဖေးယွီမှာ သူမထံသို့ အနီးကပ် ချဉ်းကပ်လာပြီး ရှောင်တိမ်းရန် လမ်းမရှိတော့သည်ကို မြင်သည့်အခါ ယီစင်းသည် စိတ်ကို တင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ ကြယ်တာရာ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ကိုယ့်နှလုံးသားကို ထိုးစိုက်ရန် ပြင်လိုက်၏။
ယီစင်းသည် ချင်ဖေးယွီ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်ပြီး လင်းချန်အား ခြိမ်းခြောက်ခံရမည့်အစား သေဆုံးသွားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားစဉ်အတွင်း ချင်ဖေးယွီက လင်းချန်ကို မည်မျှ ယုတ်ညံ့သည့် အရာများ ခိုင်းစေမည်ကို သူမ တွေးရုံနှင့်ပင် သိနေ၏။
ချင်ဖေးယွီ မည်မျှပင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည့် တောင်းဆိုမှုမျိုး ပြုလုပ်ပါစေ လင်းချန်က နာခံလိမ့်မည်ဟုလည်း ယီစင်းက ယုံကြည်နေသည်။
ထိုသို့ ဖြစ်မလာစေရန်အတွက် သေဆုံးသွားခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ချင်ဖေးယွီ၏ ယုတ်မာသည့် အကြံအစည်များကို အောင်မြင်ခွင့် လုံးဝ ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
ယီစင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လင်းချန်၏ အသံမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ "ရှင်းရှင်း မိုက်မိုက်မဲမဲ မလုပ်နဲ့။ ငွေကြယ်ရောင်ဂါဝန်ဖြူမှာ နောက်ထပ် စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။"
လင်းချန်၏ အသံကြောင့် သူမ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် ကြယ်တာရာဓားမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူမ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
သူမ၏ အနီးနားသို့ ရောက်ရှိနေသည့် ချင်ဖေးယွီမှာ ရုတ်တရက် အဝေးသို့ ရောက်သွားပြီး သူမမှာ အထက်မှနေ၍ သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေသည့် အနေအထား ဖြစ်သွား၏။
ထိုခဏ၌ ချင်ဖေးယွီ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်နေသည့် ပုံရိပ်မှာ သူမ မဟုတ်တော့ဘဲ တောက်လောင်နေသော ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လင်းချန်သာ ဖြစ်နေသည်။
ယီစင်းသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။ သူမနှင့် လင်းချန်၏ တည်နေရာမှာ အပြန်အလှန် လဲလှယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်းချန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်ရဲ့ ဧကရာဇ်ကောင်းကင်ဝတ်ရုံနဲ့ မိန်းရဲ့ ငွေကြယ်ရောင်ဂါဝန်ဖြူက ဆက်နွှယ်မှု ရှိတယ်။ ကိုယ် အလိုရှိတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ မိုင်တစ်ရာအတွင်း မိန်းနဲ့ ကိုယ် နေရာချင်း လဲလှယ်နိုင်တယ်။"
လင်းချန်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ယီစင်းမှာ အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း သိလိုက်ရပြီး မျက်ဝန်းမှ မျက်ရည်များမှာ စီးကျလာ၏။
သူသည် သူမ အန္တရာယ်ရှိသည့် အချိန်၌ နေရာချင်း လဲလှယ်နိုင်ရန်အတွက် ဤစွမ်းဆောင်ရည်ကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာ။ အပိုင်း ၃၁၃ ပြီး။
ဘာသာပြန် - Ko Yoohtoo
True Immortal Team