အခန်း ၁၀၃၇

အခန်း (၁၀၃၇) နတ်ဘုရားသွေးဖြင့် ဆန်းကြယ်သားရဲများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း။ သားရဲစစ်တို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်။ (၂)

နဂါးကူးအသွင်ပြောင်းဆေးလုံး၏ ပြင်းထန်သော ဆေးစွမ်းအားသည် ပင်လယ်မြွေသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားသည်။

ဤနတ်ဆေးလုံးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ဆေးစွမ်းအား ရှိသောကြောင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသာ စားသုံးရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်အောက်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ စားသုံးမိပါက ထိုဆေးစွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ အသက်အန္တရာယ်ပင် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ဤပင်လယ်မြွေသားရဲမှာ ဆန်းကြယ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေသဖြင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်သိုင်းသမားများထက် ပိုမိုကြံ့ခိုင်ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ကူညီပေးမှုကြောင့် နဂါးကူးအသွင်ပြောင်းဆေးလုံး၏ စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ပင်လယ်မြွေသားရဲမှာ မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာ အားကောင်းလာသည်ဟု ခံစားရပြီး ခဏတာအတွင်း တိုးတက်လာမှုမှာ တစ်ချိန်က ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်မည့် ပမာဏနှင့် ညီမျှနေသည်။

ဤအချက်က ပင်လယ်မြွေသားရဲအား ဤလူသားတစ်ယောက်က အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရသနည်းဟူသော အချက်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားသွေးကိုပါ ထည့်လိုက်မယ်..."

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ချောင်းသည် အနည်းငယ် ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဒဏ်ရာသေးသေးလေး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သားရဲစစ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် စူးချန်ခုန်း၏ အစီအစဉ်တွင် နတ်ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများအပြင် အရေးအကြီးဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ သူ၏ သွေး၊ သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးပင်ဖြစ်သည်။

ဝေလငါးတစ်ကောင် ကျဆုံးခြင်းမှ သက်ရှိများစွာ ရှင်သန်စေသကဲ့သို့ စူးချန်ခုန်းဆိုသည့် ဤ 'ဧရာမဝေလငါး' တွင် လူသားပုံစံ သားရဲစစ်၏ သွေးကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားသွေးများ ပါဝင်သည်။

ပတ္တမြားကဲ့သို့ တောက်ပပြီး မီးတောက်ကဲ့သို့ ပူပြင်းသော သူ၏ သွေးစက်များသည် စူးချန်ခုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ စီးကျလာသည်။ သွေးစက်တိုင်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အစက်မဆို ရေကန်တစ်ခုကို ပြည့်စေနိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့ နတ်ဘုရားသွေးစက်များကို စူးချန်ခုန်းက ပင်လယ်မြွေသားရဲ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ကျွေးမွေးပြီး ၎င်းကို သန့်စင်အောင် ကူညီပေးသည်။

ချက်ချင်းပင် ပင်လယ်မြွေသားရဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မီးတောက်ကဲ့သို့ ပူပြင်းသော စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နာကျင်မှု ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အသွင်ကူးပြောင်းရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။

ဆန်းကြယ်သားရဲများနှင့် သားရဲစစ်များသည် အားကောင်းလာရန် ၎င်းတို့၏ သွေးမျိုးဆက်အားကို အဓိက မှီခိုကြသည်။ ကြီးပြင်းလာသောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျား၊ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားသွေးသည် ပင်လယ်မြွေသားရဲ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို အားဖြည့်ပေးနေပြီး မြွေတစ်ကောင်ကို နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည့်အလားပင်။

ဤဆန်းကြယ်သားရဲများအတွက် နတ်ဘုရားသွေးတစ်စက်စီသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှာမရနိုင်သော အကောင်းဆုံး နတ်ဆေးလုံးများ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... ကျန်တာတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူပါစေ။"

ခဏအကြာတွင် စူးချန်ခုန်း ရပ်လိုက်သည်။ တစ်ကိုက်တည်းနှင့် ဝအောင် မစားနိုင်ကြောင်း သိသည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပင်လယ်မြွေသားရဲကို မီတာရာပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ ပစ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ အနာမှာ နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအားကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းသွားပြီး အမာရွတ်များပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"နည်းနည်းတော့ ခေါင်းမူးသလိုပဲ... နတ်ဘုရားသွေးတွေ အများကြီး ထွက်သွားလို့ ဖြစ်မယ်။ ပြန်ဖြည့်ဖို့အတွက် ဆန်းကြယ်သားရဲတွေကို လိုက်ဖမ်းမှပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် ခေါင်းမူးသလို ခံစားရပြီး သွေးဆုံးရှုံးမှု များနေကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် အချိန်မဆွဲဘဲ လခြမ်းကွေးပင်လယ်ထဲတွင် ဆန်းကြယ်သားရဲအချို့ကို လိုက်ဖမ်းကာ အသားနှင့် အရိုးပါမကျန် စားသုံးပြီး ဧရာမဝေလငါး ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ၎င်းတို့ကို မိမိ၏ နတ်ဘုရားသွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ဆန်းကြယ်သားရဲများနှင့် တွေ့သောအခါ ၎င်းတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ပစ်မှတ်များအဖြစ် ရွေးချယ်ပြီး နဂါးကူးအသွင်ပြောင်းဆေးလုံးများနှင့် သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများကို အသုံးပြုကာ ကျွေးမွေးသည်။

ဤဆန်းကြယ်သားရဲများသည် စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားသွေးကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူနှင့် ချိတ်ဆက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာကာ စူးချန်ခုန်းက သူ၏ မူလဝိညာဉ်ဖြင့် ၎င်းတို့ကို ခြေရာခံနိုင်ပြီး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း သေချာစေနိုင်သည်။

အမှန်စင်စစ်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားသွေးများ အဆက်မပြတ် ဆုံးရှုံးနေခြင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် မကောင်းပေ။ ၎င်းမှာ သွေးလှူဒါန်းခြင်းနှင့် ဆင်တူပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လှူဒါန်းရန် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ရမည်ဖြစ်ကာ မကြာခဏ သွေးလှူပါက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များအတွက်ပင် ကျန်းမာရေး ထိခိုက်နိုင်သည်။

နတ်ဘုရားသွေးများ ဆုံးရှုံးမှုများပြားပြီး မကြာခဏ ဖြစ်ပါက နတ်ဆေးလုံးများ စားသုံးသော်လည်း အလားအလာကို ထိခိုက်စေပြီး ပြန်လည်မကောင်းနိုင်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိနိုင်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက မကြောက်ပေ။ သူ၏ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်မှာ အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နီးပါး မသေနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ခေါင်းကို ထိခိုက်မှု မရှိသရွေ့ မည်သည့် ဒဏ်ရာမျိုးမဆို ခဏတာအတွင်း ပျောက်ကင်းနိုင်သည်။

လခြမ်းကွေးပင်လယ်ထဲတွင် စူးချန်ခုန်းသည် အလားအလာရှိသည်ဟု ယူဆရသော ဆန်းကြယ်သားရဲ ၅၀ ကို ရွေးချယ်ပြီး တစ်ကောင်စီကို နဂါးကူးအသွင်ပြောင်းဆေးလုံးတစ်လုံးနှင့် သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများကို တိုက်ကျွေးခဲ့သည်။

"ဒီသားရဲ ၅၀ ထဲက တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် သားရဲစစ်အဖြစ် အသွင်ကူးပြောင်းနိုင်ရင်တောင် အတော်လေး ထူးခြားတဲ့ ရလဒ်ပဲ။"

စူးချန်ခုန်း မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဆန်းကြယ်သားရဲအားလုံး သားရဲစစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်သော်လည်း တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက် ဖြစ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။

အမှန်တော့ သားရဲစစ်တစ်ကောင်မျှ မထွက်ပေါ်လာနိုင်သည့် အခြေအနေလည်း ရှိနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက စူးချန်ခုန်းအတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်သော်လည်း လောကကြီးတွင် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာသည့်အရာ မရှိပေ။

စူးချန်ခုန်းက သူလုပ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ ပုံမှန် လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်အတိုင်း နဂါးကူးအသွင်ပြောင်းဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်ပြီး အချိန်အတန်ကြာသည့်အခါ ထိုသားရဲများကို ရှာဖွေကာ သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ကျွေးမွေးပြီး အသွင်ကူးပြောင်းအောင် ကူညီပေးသည်။

အချိန်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူဖော်စပ်ထားသော နဂါးကူးအသွင်ပြောင်းဆေးလုံးများကို ၎င်းတို့အား ဝေငှပေးပြီး အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန် ကူညီပေးသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားသွေးနှင့် နတ်ဆေးလုံးများဖြင့် ကျွေးမွေးထားသော ဆန်းကြယ်သားရဲများ၏ ကြီးထွားမှုမှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှသည်။

စူးချန်ခုန်း ရွေးချယ်ထားသော ပင်လယ်မြွေသားရဲမှာ သုံးလအတွင်း အရွယ်အစား နှစ်ဆ တိုးလာပြီး ၎င်း၏ မြွေကိုယ်မှာ ထူထဲလာကာ ကြေးရောင် တောက်ပသော အကြေးခွံများမှာ သံချပ်ကာကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ဦးချိုများ ပေါက်တော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

ဤကြီးထွားနှုန်းမှာ သာမန်အားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးကို တိုက်ပြီး နတ်ဆေးလုံးများပင် ကျွေးမွေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

နတ်ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် မူလအနှစ်ရည် အနည်းငယ်မှ စတင်ပြီး သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် စားသုံးရန် အခွင့်အရေး မရရှိနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ဆန်းကြယ်သားရဲများကို ကျွေးမွေးနေခြင်းမှာ အပြင်လူများအတွက်မူ အရင်းအမြစ်များကို အလဟဿ အကုန်အကျခံနေခြင်းဟု ထင်မြင်စရာ ဖြစ်သည်။