အခန်း ၁၀၄၂

အခန်း (၁၀၄၂) သူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်။ (၂)

ဖျတ်

ရွှေရောင် ပုံရိပ်မှာ ပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ်၏ ဦးခေါင်းခွံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ တန်းမတ်စွာ ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

ပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ်၏ ယခင်က ရက်စက်လှသော အမူအရာများမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားကာ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် အသာအယာ ပေါ်လာပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်မှာ မိမိထက် အားနည်းသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အမြဲလိုလို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးစေနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်အဆင့်တွင်ပင် သတ်ပစ်နိုင်သည်။

ဤပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ်မှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း အသွင်ပြောင်းပြီးခါစသာ ရှိသေးရာ စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ ၎င်းကို သတ်ပစ်ဖို့က အလွယ်လေးပင်။

"နောက်တစ်ခုကတော့ သားရဲစစ်ရဲ့ အသားကို အရသာခံပြီး နတ်ဘုရားသွေးတွေကို စုစည်းပြီး ငါ့ရဲ့ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်ကို ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ တွန်းတင်ဖို့ပဲ"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေ၏။

ပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ်မှာ အလျား မိုင်ငါးမိုင်ခန့် ရှိသည့်အတွက် သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် တစ်သက်လုံး စားသော်လည်း ကုန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်မှာ ၁၁ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူသည် လူသားပုံစံ သားရဲစစ်နှင့်တူနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ အစာစားနိုင်စွမ်းနှင့် အစာချေဖျက်နိုင်စွမ်းမှာ လူသားအဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ရှူး ရှူး ရှူး

စူးချန်ခုန်းသည် ပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ၏ မူလဝိညာဉ်ဖြင့် ခွဲစိတ်ကာ အကြေးခွံများနှင့် အစာမစားနိုင်သော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် လခြမ်းကွေးပင်လယ်ရှိ ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် စားသောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မြွေသားတုံးကြီး တစ်တုံးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ဝါးစားလိုက်သည်။ သားရဲစစ်၏ အသားမှာ အလွန်မာကျောပြီး တင်းရင်းလှသဖြင့် သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် ဝါးစားရန် အလွန်ပင်ပန်းရသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ လူသားပုံစံ ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး သူ၏ သွားများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသဖြင့် အနည်းငယ် ဝါးလိုက်ရုံဖြင့် အသားများကို ကျေညက်သွားပြီး မျိုချလိုက်နိုင်သည်။

သားရဲစစ် အသား၏ အရသာမှာ သာမန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ ထိုအသားများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ချေဖျက်သွားပြီး ပူနွေးပြင်းပြသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရိုးအကြောများကို ကြံ့ခိုင်စေကာ အသားအရေကို ပိုမို ပြုပြင်ပေးသည်။

ဤခံစားချက်မှာ စူးချန်ခုန်း နတ်ဘုရား ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပေါင်းစပ်နေတဲ့ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်ရဲ့ နတ်ဘုရားသွေးတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်နေတာ။ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားသွေးတွေ အဆင့်မြင့်တက်နေပြီ။ အသွင်ပြောင်းနေပြီ"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့နေလျက်။

မူလက စူးချန်ခုန်းတွင် နတ်ဘုရားသွေး အစုအဝေး တစ်ခုသာ ရှိသော်လည်း ဆန်းကြယ်သားရဲ အကောင်တစ်ရာကို စားသုံးပြီးနောက်တွင် သူ၏ သွေးများအားလုံးမှာ သားရဲစစ်များနှင့် တူညီသော နတ်ဘုရားသွေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအချိန်က ပိုမို မြှင့်တင်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။

ယခုအခါ သားရဲစစ်၏ အသားကို စားသုံးပြီး ပြန်လည်သန့်စင်ခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများမှာ ပိုမိုသန်မာလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

"သားရဲစစ်ရဲ့ အသားက ဒီလောက်ထိ အံ့ဩစရာ ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့ ဒီသားရဲစစ်ကို ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားသွေးနဲ့ပဲ မွေးမြူထားခဲ့လို့သာ ဒီလောက် ထိရောက်မှု ရှိတာ။ တခြားသူတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ဒီလောက် ထိရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

စူးချန်ခုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို တွေးတောလိုက်ပြီး အဓိက အချက်ကို နားလည်သွားသည်။

ဤပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ်ကို စူးချန်ခုန်းက သူ့ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားသွေးများကို အသုံးပြု၍ မွေးမြူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အနှစ်သာရမှာ တူညီနေသဖြင့် အပင်ပေါက်တစ်ခုကို ပြုစုပျိုးထောင်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကြီးထွားလာသောအခါတွင် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဆက်စားရအောင်၊ အားရပါးရ စားမယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် သားရဲစစ်၏ သွေးနှင့် အသားများကို နေ့ညမရပ်နားဘဲ စားသုံးလိုက်သည်။ ဤအရာမှာလည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

တောင်တစ်လုံးနှင့်တူသော သားရဲစစ် တစ်ကောင်လုံးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ စားသုံးမှုကြောင့် လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားသည်။

"နောက်ထပ် သားရဲစစ်တစ်ကောင် မွေးလာပြီ"

လဝက်လောက် ကြာသွားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ်၏ အသားများကို အနည်းငယ်သာ စားရသေးသော်လည်း လခြမ်းကွေးပင်လယ်အတွင်း နောက်ထပ် ဆန်းကြယ်သားရဲ တစ်ကောင်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲပြီး သားရဲစစ်တစ်ကောင် ဖြစ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဆန်းကြယ်သားရဲ အကောင် ၅၀ ကို မွေးမြူထားခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် တိုက်ခိုက်ပြီး အရှုံးသမားကို အနိုင်ရသူက စားသုံးကာ အသွင်ပြောင်းရန်အတွက် အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။

ပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ်အပြင် ကျန်ရှိသော ဆန်းကြယ်သားရဲများမှာလည်း တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် သားရဲစစ် အရေအတွက် လုံလုံလောက်လောက် ရှိပါက သူ၏ အဆင့်တက်လမ်းကြောင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည်ဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ် (ဧကဒသမနယ်ပယ်၊ ဘိုးဘေးတို့၏ ထွန်းလင်းတောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေခြင်း ၁၁%)၊ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ် (ဧကဒသမနယ်ပယ်၊ ဘိုးဘေးတို့၏ ထွန်းလင်းတောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေခြင်း ၁၂%)။

သားရဲစစ် အသားများကို အမြောက်အမြား စားသုံးနေစဉ်အတွင်း စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားသွေးများမှာလည်း ဆက်တိုက် အားကောင်းလာပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ အဆင့်မြင့်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားတိုင်းမှာ ကြီးမားသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သွေးကြောများထဲတွင် စီးဆင်းနေသော ပူနွေးသည့် သွေးများနှင့် စွမ်းအားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေများမှာပင် အပူချိန် တက်လာသည်။

သူ၏ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်မှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနေသည်။

ပင်လယ်မြွေ သားရဲစစ် အကြီးစားကို စားသုံးပြီးစီးရန် စူးချန်ခုန်းမှာ နှစ်လခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ရပ်နားခြင်းမရှိဘဲ သူသည် အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားသည့် ဒုတိယမြောက် သားရဲစစ်ကို ချက်ချင်းရှာဖွေပြီး သတ်ဖြတ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း အသစ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ လခြမ်းကွေးပင်လယ်တွင် ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိနေပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပိုမိုအားကောင်းလာကာ တိုးတက်မှုများ ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အသေးစား ဖြစ်ရပ်များ ရှိခဲ့သေးသည်။ ဆန်းကြယ်သားရဲများမှ သားရဲစစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်ဆန်းများမှာ လခြမ်းပင်လယ် အထက်တွင် ဖြတ်သန်းသွားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များကို အာရုံစိုက်မိစေသည်။

"ဒီကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆန်းက တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး အဆင့်တက်တဲ့အခါ ဖြစ်ပေါ်တတ်တဲ့ ဖြစ်ရပ်မျိုးနဲ့ မတူဘူး"

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးသည် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် သားရဲများ ပြောင်းလဲနေသည်ကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်နေပြီး မိုးခြိမ်းသံများ မြည်ဟီးနေကာ တိမ်တိုက်များကြားတွင် ဧရာမသားရဲကြီးများ၏ အရိပ်များပင် ထင်ဟပ်နေသည်။

"သွားကြည့်ရင် ကောင်းမလား"

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်မှာ ထိုဖြစ်ရပ်၏ ဗဟိုချက်မသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ မသွားမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ရွှေရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေပြီး လွှမ်းမိုးထားသော ဖိအားများကြောင့် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံများမှာ ကျင်တက်လာကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒါက မူလဝိညာဉ်လား"

"မူလဝိညာဉ် ရှိနေတာက…ဧကန္တ လခြမ်းကွေးပင်လယ်ထဲတွင် ရှေးဟောင်း တန်းခိုးရှင်တစ်ပါး ရှိနေတာလား။ ခုနက ဖြစ်ရပ်ဆန်းက မည်သူမသိ စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေတာကြောင့် ပေါ်လာတာလား။"

ဤအတွေးကြောင့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် အော်ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ…ဒီနေရာမှာ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့လို့ပါ။ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ချမ်းသာပေးပါ။"

"ထွက်သွား"