အခန်း ၇၄၃

အခန်း ၇၄၃ - အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရေး စစ်ပွဲ (၂)

မြို့တော် သုံးထောင်၏ သခင်များအနေဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အစွမ်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်ထက် အမြဲသာလွန်နေကြောင်း နားလည်ကြသည်။ သို့သော် မြို့တော် သုံးထောင်နှင့် သန့်စင်နယ်မြေ ၁၃ ခု တည်ရှိနေခြင်းမှာ လူသားတို့၏ စွမ်းအားကို နတ်ဆိုးများက ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူသားမျိုးနွယ်ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်လိုက်လျှင် နတ်ဆိုးများအတွက်လည်း ကောင်းကျိုးမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် မြို့တော် သုံးထောင်နှင့် သန့်စင်နယ်မြေ ၁၃ ခုတို့သည် နှစ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းကြား စစ်ပွဲအတွက် ကြားခံနယ်မြေအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။ ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေ၏ စွမ်းအားသည် လုံလောက်စွာ ကြီးမားနေသရွေ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ဤ "လုံလောက်စွာ ကြီးမားခြင်း" ဆိုသည်မှာ သာမန် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားတစ်ဦးကို ရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကုချင်းဖန်သည် တားမြစ်နယ်မြေ သခင်လေးဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အစွမ်းမှာ ချင်းမူ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားထက် မနိမ့်ကျသည့်အပြင် ပိုမို၍ပင် သာလွန်နိုင်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် အခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် တားမြစ်နယ်မြေ ၃၆ ခုက လူသားတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားနေသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ အကယ်၍ ခုခံခြင်း မရှိပါက တစ်နေ့တွင် လူသားမျိုးနွယ်မှာ နတ်ဆိုးများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို လုံးဝ ခံရပေလိမ့်မည်။ ပြင်းထန်စွာ ခုခံမှသာလျှင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို မင်းတို့ သိကြပါတယ်။ သန့်စင်နယ်မြေထဲကို ဝင်လာပြီဆိုရင် ဒါဟာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဆန့်ကျင်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ တကယ်ပဲ သေရနိုင်ခြေ ရှိတယ်"

ကုချင်းဖန်က သူတို့နှစ်ဦးကို လေးနက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောသည်။

ဧကရာဇ် ယူယန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက်၊ "ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရား ပြောတာကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုမသိဘဲ နေပါ့မလဲ ဒါပေမဲ့ အခု လူသားမျိုးနွယ်က လမ်းဆုံးကို ရောက်နေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ခုခံမတိုက်ရင် နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ပျက်စီးရမှာပါ။ မြို့တော် သုံးထောင်နဲ့ သန့်စင်နယ်မြေတွေက အခြေအနေကို လက်ခံထားကြတာဟာ သူတို့ အကျိုးဆက်ကို မသိလို့ မဟုတ်ဘူး၊ ကံကောင်းမလားဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေး ရှိနေလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ လူမျိုးတစ်မျိုးလုံး ပျက်စီးတော့မယ့် စစ်ပွဲမှာ ကံကောင်းခြင်းဆိုတာ ရှိပါ့မလား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားနေမယ့်အစား အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ် ယူယန်က ကုချင်းဖန်ထံသို့ လေးနက်စွာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။

"ယူယန်က သခင့်ကို ရိုသေလေးစားပါတယ်"

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဧကရာဇ် ရှုထျန်းကလည်း အတူတူပင် ဦးညွတ်လိုက်သည်။ ကုချင်းဖန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

"မသေမျိုးမြို့တော် နှစ်ခု ထပ်ပေါင်းလာတဲ့အတွက် ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေရဲ့ အစွမ်းမှာ အများကြီး တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့နှစ်ဦးကို ဒုတိယ သူတော်စင်သခင်များအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်တယ်"

မကြာမီပင် ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော်နှင့် နေနတ်ဘုရား မသေမျိုးမြို့တော်တို့ ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေထဲသို့ ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီဆိုသည့် ကြေညာချက်မှာ ချင်းမူ မသေမျိုးနယ်မြေတစ်လျှောက် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ အခြားသော မြို့တော်မှ အစွမ်းထက်သူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အချို့မြို့တော်များမှာ ရွှမ်ထျန်းသို့ ပေါင်းစည်းရမည်လော၊ မပေါင်းစည်းရမည်လော ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။ အချို့မှာမူ ဤလုပ်ရပ်ကို မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ခြင်းဟု သတ်မှတ်ကာ အေးစက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော် ကုချင်းဖန်အတွက်မူ ဤအရာများသည် အရေးမကြီးပေ။ သူသည် ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေ၏ ကိစ္စရပ်များကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ပေယွဲ့နှင့် နေနတ်ဘုရား မသေမျိုးမြို့တော်နှစ်ခု ပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါ ရွှမ်ထျန်း၏ မသေမျိုးမြို့တော်မှာ ခုနစ်ခုအထိ တိုးတက်လာသည်။ မြို့တော်တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် ညီမျှပြီး လူသန်းပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို အဆင်ပြေစွာ နေရာချထားပေးနိုင်သည်။

မြို့တော်တစ်ခုလျှင် လူဦးရေ သန်း ၃၀ သာ လက်ခံရန် နတ်ဆိုးများက ကန့်သတ်ထားသော်လည်း ယခုအခါတွင် ရွှမ်ထျန်း၏ လူဦးရေမှာ သန်း ၉၀ ကျော်အထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းပင် လူဦးရေမှာ သန်း ၁၀၀ ကျော်လွန်သွားပြီး တစ်လအတွင်းတွင် သန်း ၁၀၀၀ ခန့်အထိ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

"သူတော်စင်သခင်၊ အခု နယ်မြေထဲမှာ လူဦးရေ သန်း ၁၀၀၀ လောက် ရှိနေပါပြီ။ လူတွေကို ဆက်လက် လက်ခံတာကို တားမြစ်သင့်သလား"

လော့ထျန်းက ရိုသေစွာ မေးမြန်းသည်။

ကုချင်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေက လာသမျှကို ငြင်းပယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ လူသားတွေ လာချင်သရွေ့ အားလုံးကို လက်ခံမယ်။ သန်း ၁၀၀၀ ဆိုတာ နတ်ဆိုးတွေက သန့်စင်နယ်မြေတွေအပေါ် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကန့်သတ်ချက်ပါ၊ ငါ့ ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်ရင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ ဒေါသကို ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပါတယ်..."

အကြီးအကဲတစ်ဦးက တွေဝေစွာ ပြောသည်။

"ဒေါသ"

ကုချင်းဖန်က အကြီးအကဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး နယ်မြေခန်းမအပြင်ဘက်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ထိုးစိုက်ထားသော လှံကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် သွေးသားများမှာ နေပူထဲတွင် လူးလွန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေနဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကြားမှာ ပြန်လည်သင့်မြတ်ဖို့ လမ်းစကျန်သေးတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

"..."

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အမှန်ပင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် လမ်းစ ကျန်သေးသလော။ တားမြစ်နယ်မြေ သခင် လေးဦး ကျဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

"ဒါက ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံး အကြိမ်ပဲ။ ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေထဲမှာ နတ်ဆိုးတွေကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ အရိပ်အယောင်မျိုး ငါ လုံးဝ မမြင်ချင်ဘူး။ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ လူသားတွေဆိုတာ သွေးစာစရာတွေပဲ။ အမြဲတမ်း အလျှော့ပေးနေရင် သူတို့ ပိုပြီး ရမ်းကားလာလိမ့်မယ်။ မှတ်ထား၊ ဒါဟာ ငါတို့ လူမျိုးရှင်သန်ရေးအတွက် စစ်ပွဲပဲ။ ဒီလို စစ်ပွဲမျိုးမှာ နောက်ဆုတ်ခြင်းဆိုတာ မရှိဘူး။ တိုက်ခိုက်မှသာ အသက်ရှင်မယ်။ အရှုံးပေးရင် သေခြင်းပဲ"

"ဒီနေ့ကစပြီး ဘယ်သူပဲလာလာ၊ ရွှမ်ထျန်း သန့်စင်နယ်မြေက အားလုံးကို လက်ခံမယ်။ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က ငါ့နယ်မြေထဲ ခြေချရင် အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက် ဘယ်သူ့ကိုမှ အရှင်မထားနဲ့ နောက်ပြီး လူသားတွေကို သစ္စာဖောက်ပြီး နတ်ဆိုးတွေနဲ့ လျှို့ဝှက် ပူးပေါင်းနေတဲ့သူတွေကို တွေ့ရင် သွေးနက်သခင်ရဲ့ အဖြစ်ကို သူတို့လည်း ခံစားရလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို သေခြင်းတရားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ ပြပေးမယ်"

"မှတ်ထား၊ တချို့အချိန်တွေမှာ သေခြင်းတရားဆိုတာတောင် ဇိမ်ကျတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေတတ်တယ်"

ကုချင်းဖန်၏ အေးစက်သော အကြည့်များမှာ လူအားလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားရာ အားလုံးမှာ မသိစိတ်မှပင် တုန်ရီသွားကြသည်။