အခန်း ၇၄၈

အခန်း ၇၄၈ - တာအိုမသေမျိုးဆေးလုံး

"ဟာ"

ခန်းမကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ ကုယန်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားအဆင့်... လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ"

မူလက ကုယန်သည် ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ အကယ်၍ အောက်ဘက်ရှိ မငြိမ်မသက်နယ်မြေမှ ကောင်းကင်တာအို၏ ဖိနှိပ်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားပြီးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခု မသေမျိုးနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ကောင်းကင်တာအို၏ ဖိနှိပ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကုယန်အတွက် ဖောက်ထွက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားသည်။

သို့သော် အသက်ရှည်ခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်ပင် မလွယ်ကူလှချေ။

ထို့ကြောင့် ကုယန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

အဆင့်တက်ရန် စစ်မှန်သော အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အနည်းငယ် ထိတွေ့မိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် သူသည် အဆင့်တက်နိုင်ပြီး မဟာတာအိုကို အတည်ပြုနိုင်လိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် ကုယန်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှိနေသည့်နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး မသေမျိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသယောင် ရှိသည့် လိပ်တက်နေသော အနက်ရောင်မြူခိုးများကို မြင်လိုက်ရသည်။

အတားအဆီးအခင်းအကျင်း များ တက်လာပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား မသေမျိုးမြို့တော်ရှိ လူတို့မှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြသည်။

"နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေ"

ကုယန်၏ အမူအရာမှာ အေးစက်သွားသည်။

အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက ထိုသို့သော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ အဖြစ်များလာခဲ့သည်။

တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော် တည်ရှိရာ ရှေးဟောင်းနက်နဲသော မသေမျိုးနယ်မြေ၏ အခြေအနေမှာ ရှုပ်ထွေးပြီး စည်းကမ်းမဲ့နေသည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင်များက စည်းကမ်းမဲ့စွာ ကျူးကျော်နေပြီး လူသားမျိုးနွယ်မှာ ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေရသည်။

အချိန်တိုင်းလိုလို နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ရှိနေပြီး လူသားများကို သွေးစာအဖြစ် သုံးရန် လုယက်ယူငင်ကြသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံရန် တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်မှာ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုယန်၏ ဘေးနားတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ခေတ္တ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ ရိုသေစွာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။ "မြို့တော်သခင်၊ ဂါရဝပြုပါတယ်။"

လာရောက်သူမှာ တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်၏ လက်ရှိ မြို့တော်သခင် ဖြစ်သူ ဧကရာဇ်ကုဟုန်းပင် ဖြစ်သည်။

"တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ တည်ရှိမှုဟာ လုံးဝ ပေါ်ပေါက်သွားပြီ၊ အတွင်းမှာရှိတဲ့ လူသားမျိုးနွယ် အရေအတွက် များပြားတာကြောင့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားအမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်မိလိုက်တယ်။

တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်အတွက် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကြုံတွေ့ရတော့မယ့်ပုံပဲ"

ဧကရာဇ်ကုဟုန်းက ရှေ့တွင် လိပ်တက်နေသော အနက်ရောင်မြူခိုးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါကို မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်သည်။

မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်သော်လည်း သေခြင်းကို မကြောက်ပေ။

သို့သော် သေဆုံးသွားနိုင်သော်လည်း တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်ရှိ လူသားသန်းပေါင်းများစွာမှာ ပျက်စီးမသွားသင့်ချေ။

"မြို့တော်သခင်၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ပျက်နေရတာလဲ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါတို့မှာ အနိုင်ရမယ့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိဘူးလို့ ပြောလို့မရသေးပါဘူး"

ဧကရာဇ်ကုဟုန်း၏ စိတ်ပျက်မှုများကြားမှ ကုယန်က တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျူးကျော်လာသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ အစွမ်းထက်သော်လည်း တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဟု မသေချာကြောင်း ခံစားမိသည်။

ဧကရာဇ်ကုဟုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည် - "ဒီသားရဲတွေက သွေးနံ့ရတဲ့ ဝံပုလွေတွေနဲ့ တူတယ်၊ သူတို့သာ တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော် တည်ရှိမှုကို မတွေ့ခဲ့ရင် တစ်မျိုးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော် ပေါ်သွားပြီဖြစ်လို့ သူတို့ကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် မသတ်နိုင်ရင် တစ်ကောင်လောက် လွတ်သွားရင်တောင် နောက်ထပ် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတွေကို မုချ ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်"

ဤအချက်တွင် ဧကရာဇ်ကုဟုန်းက စကားကို ခဏရပ်လိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းနက်နဲတဲ့မသေမျိုးနယ်မြေရှိ လူသားမျိုးနွယ်တွေက အလွန်အားနည်းလွန်းတယ်၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ဖို့ အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိဘူး။ တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော် ပျက်စီးသွားတာက ဆိုးရွားပေမဲ့ အတွင်းမှာရှိတဲ့ လူသားထောင်ပေါင်းများစွာက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ရဲ့ လက်ထဲကို မကျရောက်သွားရဘူး။

ကုအကြီးအကဲ၊ အောက်ဘုံကနေ တက်လှမ်းလာသူအနေနဲ့ တစ်နေ့မှာ အသက်ရှည်ခြင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလိမ့်မယ်။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါသာ ကျဆုံးခဲ့ရင် တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်ကို စွန့်လွှတ်ရရင်တောင် လူသားထောင်ပေါင်းများစွာရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကုအကြီးအကဲ အာမခံပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဤစကားမှာ တိုက်ပွဲမတိုင်မီ အမွေကို အပ်နှံခြင်းနှင့် တူသည်။

ဧကရာဇ်ကုဟုန်း၏ စိတ်ရင်းအမှန်ကို မြင်သောအခါ ကုယန်က အတွင်းစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ အသက်ရှင်နေသရွေ့ တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်က လူသားတွေကို နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ကောင်မှ ထိခိုက်အောင် ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကုအကြီးအကဲရဲ့ အာမခံချက်နဲ့ဆိုရင် ငါ စိတ်အေးရပါပြီ"

ဧကရာဇ်ကုဟုန်းက တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်ရှိ လူသားများ၏ အနာဂတ် လုံခြုံသွားပြီဖြစ်၍ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့သည့်အတွက် ပြုံးလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်လျှင် ကုယန်က တစ်ဖန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်နှင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်ကို မလိုလားသော်လည်း ဧကရာဇ်ကုဟုန်း၏ ကျေးဇူးကို ကြွေးတင်နေသဖြင့် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

မသေမျိုးနယ်မြေသို့ တက်လှမ်းလာစဉ် နေရာလပ် မငြိမ်မသက်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရသဖြင့် ကုယန်သည် ခြေတစ်လှမ်းတည်းရှိသော ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရား ဖြစ်သော်လည်း ထိခိုက်မှု ရှိခဲ့ကာ သူ၏ စွမ်းအားမှာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာကာ အန္တရာယ်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

သာမန်ဆိုလျှင် ဧကရာဇ်ကုဟုန်း၏ ကူညီမှုသာ မရှိပါက ကုယန်မှာ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဧကရာဇ်ကုဟုန်း၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူကာ တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်သို့ အကြီးအကဲအဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက ကုယန်သည် မသေမျိုးနယ်မြေ၏ အခြေအနေကို နားလည်လာခဲ့သည်။

မသေမျိုးနယ်မြေမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ဝန်းသည်။

မသေမျိုးနယ်မြေ အမှန်တကယ် ဘယ်လောက်ရှိသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြချေ။

တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော် တည်ရှိရာ မသေမျိုးနယ်မြေကို ရှေးဟောင်းနက်နဲသော မသေမျိုးနယ်မြေဟု ခေါ်သည်။

ဤမသေမျိုးနယ်မြေတွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများက လူသားများကို သွေးစာအဖြစ် တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ မွေးမြူကာ ဆန္ဒရှိသလို သတ်ဖြတ်နေကြသည်။

လူသားအများစုမှာ ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးသတ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသော်လည်း အနည်းငယ်သော သူတို့မှာ ကံကြမ္မာကို အရှုံးမပေးဘဲ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ခုခံနေကြသည်။

တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်သည် ထိုသို့သော အဖွဲ့အစည်းမျိုး ဖြစ်သည်။

တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်ကဲ့သို့ အဖွဲ့အစည်းများစွာမှာ ရှေးဟောင်းနက်နဲသော မသေမျိုးနယ်မြေတွင် ရှိနေပြီး လူသားများအတွက် နောက်ဆုံး ခိုလှုံရာ ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့အစည်းအားလုံးနီးပါးသည် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် သတိရှိရှိ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှေးဟောင်းနက်နဲသော မသေမျိုးနယ်မြေမှာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။

သို့သော် လုံးဝ မသိရှိဘဲ နေနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကုယန်၏ နားလည်မှုအရ အချိန်ကာလတစ်ခုစီတိုင်းတွင် မသေမျိုးမြို့တော် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုကို နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က တွေ့ရှိသွားကာ ပျက်စီးသွားလေ့ရှိသည်။

လူဦးရေ တစ်ခုလုံးမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများအတွက် သွေးစာ ဖြစ်သွားကြသည်။

ယခု တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်၏ အလှည့် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် အနက်ရောင်မြူခိုးများအောက်တွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားပေါင်းများစွာသည် တစ်ကိုယ်တော်တောင်တန်းမသေမျိုးမြို့တော်ဆီသို့ ချီတက်လာကြသည်။

သူတို့အတွက် လူသားအသားသည် အအရသာရှိဆုံး အစာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို စားသုံးခြင်းက အစာစားချင်စိတ်ကို ပြည့်ဝစေရုံသာမက သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပါ ကြီးစွာ မြှင့်တင်ပေးသည်။