အခန်း ၇၅၂

အခန်း ၇၅၂ - ရာစုသုံးခုအတွင်း ပြောင်းလဲခြင်း

"ဒါက ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေပဲ"

"ဒီလို ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးက တကယ်ကို ကြားဖူးနားဝ မရှိခဲ့ဘူး"

လူသားမျိုးနွယ်မှ အခြားသူများ ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ထိုမျှ စည်ကားသာယာမှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့ရသည်မှာ မိုးထိအောင် မြင့်မားသော တောင်ကြီးများကဲ့သို့ မသေမျိုးမြို့တော်ခုနစ်ခုဖြစ်ပြီး လေးလံ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုမြို့တော်ခုနစ်ခုကြားတွင် လမ်းများ ဖောက်လုပ်ထားပြီး အဆောက်အအုံများမှာလည်း အစီအရီ ပေါ်ထွက်နေသည်။

မသေမျိုးမြို့တော်ခုနစ်ခုသည် ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေ၏ အဓိကဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး မြို့တော်များအပြင်ဘက်တွင်လည်း ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြား တပ်စွဲထားကြသည်။

ရွာများ။

မြို့များ။

အားလုံးကို တည်ဆောက်ပြီး ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် မိုင်ပေါင်းသန်းချီသော နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။ အစွမ်းထက်သူများအတွက် ထိုနယ်မြေမျိုးမှာ တွေးတောရုံဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော်လည်း သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာသော နယ်မြေမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။

ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေကို သန့်စင်နယ်မြေမျှသာဟု ခေါ်ဆိုမည့်အစား လူသားမျိုးနွယ်က အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ထားသော နယ်မြေတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ပို၍ သင့်လျော်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အတိတ်က ချင်းမူ မသေမျိုးနယ်မြေတွင် ကျင့်ကြံသူများ ဤမျှအများအပြား စုစည်းနေထိုင်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့ မလိုလား၍ မဟုတ်ဘဲ မနေရဲကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူသားများ များပြားလေလေ သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်မှာ ပိုမိုထင်ရှားလာလေလေဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများကိုသာ ပိုမို ဆွဲဆောင်မိစေသည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ ရက်စက်စွာ နှိပ်စက်နေပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ စွမ်းအားများ ယုတ်လျော့နေသော လက်ရှိခေတ်ကာလတွင် အခြားသူများမှာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်သာ အသက်ရှင်သန်နေထိုင်ကြရသည်။

ယနေ့ခေတ် ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေကဲ့သို့သော စည်ကားသာယာသည့် မြင်ကွင်းမျိုးမှာ ယခင်က ဘယ်သောအခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

သို့သော် လူတိုင်း၏ အာရုံကို အမှန်တကယ် ဖမ်းစားနိုင်သည်မှာ ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အမြင့်ပေ တစ်သောင်းကျော်သော တောင်ကြီးဖြစ်သည်။ ထိုတောင်ထိပ်တွင် ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခုက ဖောက်ထွက်နေပြီး အသားများ လူးလွန့်နေကာ နေရာအနှံ့အပြားမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ မကြာခဏ ပဲ့တင်ထပ်လျက် ရှိသည်။

"အဲဒါ သွေးနက်ဘုရင်ပဲ"

"ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ သခင်က တစ်နေ့နေ့မှာ ဒီလို အဖြစ်ဆိုးမျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်လို့"

"တကယ်ပါပဲ၊ ရွှမ်ထျန်းကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက တကယ်ကို စိတ်နှလုံးကို ရွှင်လန်းစေပါတယ်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က ရက်စက်လွန်းလို့ ဒီသားရဲတွေ ဒီလို ဒုက္ခမျိုး ခံစားရတာက ထိုက်တန်ပါတယ်"

ထာဝရကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရား တစ်ပါးသည် ညစဉ်နေ့စဉ် အသားနွှာခံနေရသည်။ ထိုသို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည့် အခြေအနေက လူအများအပြားကို တုန်လှုပ်စေသော်လည်း ပိုမိုခံစားရသည်မှာ စိတ်နှလုံး အားတက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်ထျန်းကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားအပေါ် သူတို့၏ ရိုသေလေးစားမှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားမရှိဘဲ တားမြစ်နယ်မြေ၏ သခင်တစ်ပါးကို မည်သို့ ဖိနှိပ်ချုပ်နှောင်ကာ နေ့ညမပြတ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နိုင်ပါမည်နည်း။

မှတ်သားထားသင့်သည်မှာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ သခင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ဖိနှိပ်ချုပ်နှောင်ခြင်းထက် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။

"လူသားတာအိုကောင်းမှုတွေ ပိုပြီး ကြွယ်ဝလာပြီ"

ကုချင်းဖန်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ အမှောင်ထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ သက်ဆင်းလာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ အတွေးတစ်ခုဖြင့် သူသည် 'လူသားဧကရာဇ်အလံ' ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ထိုလူသားတာအိုကောင်းမှုကို တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ထိုလူသားတာအိုကောင်းမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လူသားဧကရာဇ်အလံ၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် ပို၍ လေးနက်လာသည်။

သို့သော် 'ဒုတိယအဆင့် ဖန်တီးခြင်းကောင်းမှုဝိညာဉ်ရတနာ' အဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာမူ ရှည်လျားသော ခရီးလမ်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာပြီး ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေကို တည်ထောင်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းသုံးရာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်ပေါင်းသုံးရာအတွင်း ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးချဲ့လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးအတွင်းရှိ လူသားမျိုးနွယ်၏ လူဦးရေမှာ တစ်ထရီလီယံ ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေတစ်ခုတည်းက လက်ခံထားသော လူသားမျိုးနွယ်မှာ သန့်စင်နယ်မြေ ၁၃ ခုနှင့် မသေမျိုးမြို့တော် ၃၀၀၀ ပေါင်းစပ်ထားသည်ထက် ပိုမိုများပြားသည်။

ထို့အပြင် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ တည်ငြိမ်မှုကြောင့် လူသားမျိုးနွယ် ပိုများလာပြီး ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေတွင် ကာကွယ်မှု ရယူရန် လာရောက်ခိုလှုံသူ ပိုများလာသည်။

အစပိုင်းတွင် လူသားမျိုးနွယ်မှ အများအပြားသည် တားမြစ်နယ်မြေ ၃၆ ခုက ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေကို တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည့် သဘောထား ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တားမြစ်နယ်မြေ ၃၆ ခုမှာ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ပိုမို ကျော်ကြားလာသဖြင့် သူတို့မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ ကျူးကျော်ခြင်းမှ ကာကွယ်မှု ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အခြားသူများအတွက် ငြင်းဆန်ရန် မလွယ်ကူသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မငြိမ်သက်မှုများမှာ လူအများအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။

ယခု မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားများ၏ ဒဏ်ကို မခံရသည့် သန့်စင်နယ်မြေတစ်ခု ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အိပ်မက်တစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အတိအကျပြောရလျှင် ရွှမ်ထျန်းသန့်စင်နယ်မြေသည် နှစ်ပေါင်းသုံးရာအတွင်း လူဦးရေ တစ်ထရီလီယံ ကျော်လွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

လူသားမျိုးနွယ် တစ်ထရီလီယံ။

၎င်းသည် များပြားလှသော လူသားတာအိုကောင်းမှုကိုလည်း ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။

တစ်ခုတည်းသော နောင်တရစရာမှာ အစပိုင်းတွင် ပေးအပ်သော လူသားတာအိုကောင်းမှုမှာ အများဆုံးဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင်မူ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥပမာပြရလျှင် ကုချင်းဖန်က လူသားမျိုးနွယ် တစ်ထရီလီယံကို ကယ်တင်လိုက်သည့်အခါ ရရှိသော လူသားတာအိုကောင်းမှုမှာ တစ်သန်း ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ထိုလူဦးရေကို ဆက်လက် စောင့်ရှောက်ထားသည့်အခါ နှစ်စဉ် အနည်းငယ်မျှသာ ရရှိသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထာဝရကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားအတွက်မူ အကန့်အသတ်မရှိသော သက်တမ်းနှင့်အတူ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း စုဆောင်းသွားမည်ဆိုလျှင် စောင့်ရှောက်ထားသော လူသားမျိုးနွယ်မှာ လုံလောက်ပြီး ကာလမှာလည်း လုံလောက်စွာ ရှည်လျားပါက သိသာထင်ရှားသော လူသားတာအိုကောင်းမှုကို ရရှိနိုင်သည်။

စကားအရဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းသုံးရာမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှုကို မြင်တွေ့ရန် မလုံလောက်ပေ။

ဤအချိန်ကာလကို တစ်သောင်းဆ သို့မဟုတ် တစ်သန်းဆအထိ တိုးမြှင့်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိုအခါတွင် အလွန် ကြွယ်ဝသော လူသားတာအိုကောင်းမှု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုချင်းဖန် ယုံကြည်သည်မှာ လူသားဧကရာဇ်အလံ၏ ဒုတိယအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်တော့ချေ။

လူသားဧကရာဇ်အလံကို တိုးမြှင့်ရန် အချိန်အကြာကြီး လိုအပ်သည်ကို မကြည့်ပါနှင့်။ လူသားဧကရာဇ်အလံသည် သာမန် အထွတ်အထိပ် ရတနာမဟုတ်ဘဲ ဖန်တီးမှုအဆင့် ရှိ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဤဝိညာဉ်ရတနာအဆင့်တွင် တိုးမြှင့်ခြင်း၏ အဆင့်တိုင်းသည် ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။

ကုချင်းဖန်သည် မသေမျိုးနယ်မြေသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်စဉ်ကနှင့် ယှဉ်လျှင် ယခုအခါ လုံးဝ မတူတော့ပါ။ ဤနှစ်ပေါင်းရာချီသော အချိန်များသည် သူအား မသေမျိုးနယ်မြေအကြောင်း ပိုမို နားလည်သဘောပေါက်လာစေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဖန်တီးမှု ဝိညာဉ်ရတနာများမှာ အထက်ဘုံတွင် ရှားပါးလှသည်။

မည်သည့် ဖန်တီးမှု ဝိညာဉ်ရတနာမဆို ကျင့်ကြံသူ၏ စွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ကုချင်းဖန်သည် မသေမျိုးတံခါးကို တံဆိပ်ခတ်ရန် ဒုတိယအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအုပ်ကို အသုံးပြုမိသည့်အတွက် နောင်တအနည်းငယ် ရမိသည်။

မဟုတ်ပါက ဒုတိယအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအုပ်ကို လက်ထဲတွင် ပိုင်ဆိုင်ထားပါက သူ၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုတိုးတက်လာမည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်ငါးကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားကိုပင် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိကောင်း ရှိလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် 'နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓား' ကို ကုမိသားစုထံတွင် ထားခဲ့ခြင်းအတွက် ကုချင်းဖန်တွင် နောင်တ မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကုမိသားစုအနေဖြင့် လုံလောက်သော စွမ်းအားရှိသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားစေရန်အတွက် သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓားကို ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် မဟာဧကရာဇ်တစ်ဦး ပေါ်မလာခဲ့လျှင်ပင် မိသားစု ဆုတ်ယုတ်မှု မရှိစေရန် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဓားကို အားကိုး၍ ဆက်လက် တည်တံ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။