အခန်း ၁၅၇၆

အခန်း ၁၅၇၆ မျိုးရိုးလိုက်ခြင်း

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေကြစဉ်၊ ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ ကီရီလန်ကိုမှာ အလွန်တရာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး၊ ဘယ်သူလာလာ လုံးဝ မနှောင့်ယှက်ဖို့ ပြောထားခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား။

ကီရီလန်ကိုက လက်လှမ်း၍ ကော်ဖီစားပွဲပေါ်တွင် တစ်ချက် နှိပ်လိုက်ရာ၊ တံခါးဝမှ မြင်ကွင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ “အီဘာယယ်ဗာ ငါတို့တွေကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ ငါပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား”

တံခါးဝတွင် အိမ်ဖော်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အီဘာယယ်ဗာက ခါးညွှတ်၍ ပြောလိုက်လေသည်။ “သခင၊ မစ္စတာ ဆိုင်ရှန်ကို ပြန်ရောက်လာပါပြီ”

ဆိုင်ရှန်ကိုတဲ့လား။ အဲဒါ ကီရီလန်ကိုရဲ့အဖေ မဟုတ်ဘူးလား။ ပြောရမည်ဆိုလျှင်၊ ဖုန်းယွီသည် ဤပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တရားဝင် မျက်နှာချင်းဆိုင် မဆုံဖူးသေးပေ။

ကီရီလန်ကိုက တရုတ်သို့ ရောက်လာစဉ်ကမူ၊ ဖုန်းယွီ၏ မိဘများထံသို့ သွားရောက် ဂါရဝပြုခဲ့ပြီး၊ ရုရှား၏ ဒေသထွက် ကုန်ပစ္စည်းများစွာကိုပါ ယူဆောင်သွားခဲ့သေးရာ၊ ဖုန်းယွီ၏ မိဘများကို အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်သွားစေခဲ့လေသည်။ ကြည့်စမ်း၊ သားဖြစ်သူမှာ နိုင်ငံခြားသား သူငယ်ချင်းတွေ ဒီလောက်တောင် များနေတာကိုး၊ အလည်လာတိုင်းလည်း လက်ဆောင်တွေ အမြဲတမ်း ယူလာပေးကြသေးတယ်။

ဖုန်းယွီသည် မော်စကိုသို့ တစ်ခါမက ရောက်ဖူးခဲ့သော်ငြားလည်း၊ ကီရီလန်ကို၏ ဖခင်ထံသို့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ သွားရောက် ဂါရဝမပြုခဲ့ဖူးရာ၊ ဤသည်မှာ သူငယ်ချင်းကောင်းများ လုပ်ဆောင်သင့်သည့် အပြုအမူမျိုး မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖုန်းယွီသည် လာရောက်သည့်အခါတိုင်း လက်ဖက်ခြောက်၊ အရက်ဖြူ စသည့် လက်ဆောင်ငယ်လေးများ ယူဆောင်လာလေ့ရှိပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက ဖုန်းယွီမှာ ကီရီလန်ကို၏ဖခင်ကို တွေ့ဆုံရန်ပင် အားနာနေမည် ဖြစ်လေသည်။

ဖုန်းယွီက မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး “ဦးလေး ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့၊ ငါတို့ အပြင်ထွက်ကြရအောင်”

ကီရီလန်ကိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဖုန်း ငါ့အဖေက မင်းနဲ့ တွေ့ချင်နေတာ ကြာပြီ၊ အချိန်တွေက တိုက်မနေလို့သာပါ။ အခု ငါ့အဖေလည်း အငြိမ်းစား ယူသွားပြီဆိုတော့၊ ငါနဲ့ လာနေတာလေ၊ အများကြီး ပိုပြီးအဆင်ပြေသွားတယ်”

ဖုန်းယွီသည် ကီရီလန်ကို၏ နောက်မှလိုက်၍ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားရာ၊ အခြားဧည့်ခန်းတစ်ခုတွင် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသန်စွမ်းသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အရပ်အမောင်းမှာလည်း အလွန်မြင့်မားပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ခွန်အားပြည့်ဝနေပုံ ရလေသည်။

ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကိုဆိုရလျှင်မူ၊ ကီရီလန်ကိုနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူလေသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးက ဝက်ဝံကြီး တစ်ကောင်နှင့် တူနေကြလေသည်။

“ဦးလေး၊ မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်က ဖုန်းယွီပါ၊ ကျွန်တော့်ကို ဖုန်းလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်။ ဦးလေးနဲ့ တွေ့ရတာ အရမ်း ဝမ်းသာပါတယ်”

ဆိုင်ရှန်ကိုသည် မျက်လုံးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဖုန်းယွီကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူက ဖုန်းယွီ၏ဓာတ်ပုံကို မြင်ဖူးထားခဲ့သော်ငြားလည်း၊ အပြင်တွင် လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤ ဖုန်းယွီသည် သူ ဓာတ်ပုံထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်ထက် အနည်းငယ် ပို၍ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်နေပြီး၊ သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သကဲ့သို့ မိမိ၏အရည်အချင်းအပေါ် မာနထောင်လွှားနေသည့် အမူအရာမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်သူ ဆိုသည်မှာ၊ တကယ်ပဲ သာမန် မဟုတ်ပေ။

ဆိုင်ရှန်ကိုက ဖုန်းယွီ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက်... ဖုန်းယွီအား အင်ကုန်သုံး၍ အလွန်တရာ နွေးထွေးသော ပွေ့ဖက်မှု တစ်ခုကို ပေးလိုက်လေသည်။

ကီရီလန်ကို၏ လူကိုဖက်၍ အင်ကုန်သုံးကာ ညှစ်တတ်သည့် အကျင့်မှာ သူ၏အဖေဆီက သင်ယူထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ဖုန်းယွီက ပြင်းပြင်းထန်ထန် သံသယဝင်နေမိလေသည်။

“ဟားဟားဟား… ဖုန်း နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို မြင်တွေ့ရပြီပဲ” ဆိုင်ရှန်ကို၏ အသံမှာ အားမာန်အပြည့် ပါဝင်နေပြီး၊ သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝမတူပေ။

“ဦးလေးဆီကို အမြဲတမ်း လာရောက် ဂါရဝမပြုနိုင်ခဲ့တာ၊ ကျွန်တော် ရိုင်းစိုင်းသွားပါတယ်” ဖုန်းယွီသည် ဤစကားကို ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင်၊ သူ၏ ပခုံးကို တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားလိုက်သေးလေသည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အရင်တုန်းက ငါ အရမ်း အလုပ်များနေခဲ့လို့ပါ။ အခုတော့ အငြိမ်းစားယူလိုက်ပြီဆိုတော့၊ အချိန်တွေ ပိုများလာပါပြီ”

ဆိုင်ရှန်ကိုသည် အငြိမ်းစား ယူသွားပြီ ဆိုသော်ငြားလည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ သိပ်ပြီး မလှုပ်ရှားတော့ခြင်းမျှသာ ဖြစ်လေသည်။ နောက်ကွယ်တွင်မူ ဆိုင်ရှန်ကိုသည် ကိစ္စရပ်များစွာအပေါ်တွင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုများ ဆက်လက် ရှိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် အကယ်၍ ဆိုင်ရှန်ကိုကသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်လိုပါက၊ နောက်ထပ် သက်တမ်းတစ်ခု ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်သေးလေသည်။ သို့သော် ကီရီလန်ကို၏အစ်ကိုအကြီးဆုံးအတွက် လမ်းခင်းပေးရန်အလို့ငှာ၊ အငြိမ်းစားယူရန် ရွေးချယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မိသားစု တစ်ခုတည်းတွင်၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးနှစ်ယောက် ရှိနေ၍ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

အထူးသဖြင့် ကီရီလန်ကို၏ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ ပို၍ပို၍ ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ၊ ဤအချက်က သူ၏အပေါ် သက်ရောက်မှု ပိုပိုကြီးမားလာလေသည်။ အစပိုင်းတွင် ကီရီလန်ကိုသည် သူ ရာထူးတက်ရန်အတွက် အကူအညီ ဖြစ်ခဲ့သော်ငြားလည်း၊ အမြင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်တွင်မူ ကီရီလန်ကို၏ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများမှာ ပြောင်းပြန်အားဖြင့် သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ကီရီလန်ကို၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများ မည်သို့ရရှိလာသနည်း ဆိုသည်ကို သံသယဝင်ကြမည့်သူများ အများအပြား ရှိလာမည် ဖြစ်လေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကီရီလန်ကိုသည် ဖုန်းယွီကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး၊ အများဆုံး ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်မှာ အမေရိကန် လူမျိုးများ၏ ငွေကြေးများသာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် အာရှ ဘဏ္ဍာရေး မုန်တိုင်းက ရုရှားသို့ ရိုက်ခတ်လာသည့် ထိုအချိန်တုန်းကလည်း၊ ကီရီလန်ကိုသည် ရုရှားဘက်မှနေ၍ ပြတ်သားခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ပေးခဲ့လေသည်။ ထို့အပြင် ဤနှစ်များအတွင်း ကီရီလန်ကိုသည်လည်း မိမိ၏ ပုံရိပ်ကို မြှင့်တင်ရန် အများကြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ အလှူငွေ ထည့်ဝင်သည့် ပမာဏမှာ ဖုန်းယွီလောက် မများပြားသော်ငြားလည်း၊ လုံးဝနည်းပါးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ သူနှင့် ဖုန်းယွီ၏ အလွန်တူညီသော နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက် ရှိနေသေးသည်။ ယင်းမှာ နှစ်ယောက်စလုံးက အလှူငွေ ထည့်ဝင်သည့် နေရာတွင် ကိုးဆယ့်ကိုး ရာခိုင်နှုန်းကို မိမိတို့၏ အမိနိုင်ငံ၌သာ အာရုံစိုက် လုပ်ဆောင်ကြခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ နိုင်ငံခြားသားများက အကူအညီ လိုအပ်နေသည်လား။ အနည်းအကျဉ်းမျှ လှူဒါန်းပြီး သဘောထားလေး ပြလိုက်လျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်လေသည်။

“ဦးလေးက ကိုယ့်ရဲ့အမိနိုင်ငံအတွက် တစ်သက်လုံး ပင်ပန်းဆင်းရဲ ခံခဲ့ရပြီဆိုတော့၊ ဘဝကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ခံစားသင့်နေပါပြီ။ အကယ်၍ အိမ်မှာ ပျင်းနေတယ်ဆိုရင်၊ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတွေ မွေးလို့ ရပါတယ်။ ဥပမာ ကျွန်တော်ဆိုရင် အမေရိကန်ဘက်မှာ ခွေးနည်းနည်း မွေးထားတယ်၊ အဲဒီအထဲက ထူဟောင် (သူဌေး) လို့ ခေါ်တဲ့ Golden Retrieverလေးက၊ အရမ်းကို ဉာဏ်ကောင်းတယ်”

ဆီယက်တဲလ်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အကြိမ်တိုင်း၊ ဖုန်းယွီသည် ထူဟောင်ကို ကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်ကာ လမ်းလျှောက် ထွက်လေ့ရှိလေသည်။ ထိုဘက်တွင် သူ့အား အိမ်စောင့်ပေးသော သူများကလည်း၊ ထူဟောင်သည် ဖုန်းယွီကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင်သာ အပျော်ရွှင်ဆုံး ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကြလေသည်။ ဖုန်းယွီသည် နောက်မကြာခင် ထူဟောင်ကို ပြည်တွင်းသို့ ပြန်ခေါ်လာရန် စဉ်းစားနေလေသည်။

“ဖုန်း ဒါကတော့ မင်း မသိလို့ပါ။ ငါ့အဖေက ဝံပုလွေလိုက်ခွေး နှစ်ကောင် မွေးထားတယ်။ မင်းမှာ အချိန်ရှိရင် မင်းကို သွားပြမယ်၊ သူတို့က တကယ့်ကို ဝံပုလွေတွေကို သတ်နိုင်တဲ့ အမဲလိုက်ခွေးကောင်းတွေပဲကွ” ကီရီလန်ကိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ကောင်းပါပြီလေ… ခွေးမွေးသည့် အမျိုးအစားကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ဆိုင်ရှန်ကို၏ စရိုက်က မည်သို့ရှိသည်ကို သိမြင်နိုင်လေသည်။ ဖုန်းယွီသည် သိမ်မွေ့နူးညံ့ပြီး၊ လိမ္မာစကားနားထောင်သော ခွေးမျိုးစိတ်များကို ပို၍ သဘောကျလေသည်။ သို့သော် ကီရီလန်ကိုတို့ မိသားစုကမူ လွှတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် သားကောင်များကို ဖမ်းဆီးနိုင်သော အမဲလိုက်ခွေးများကိုသာ နှစ်သက်ကြလေသည်။

ဤအရာမှာ ဝံပုလွေလိုက်ခွေးပင် ဖြစ်သေးရာ၊ ဖုန်းယွီသည် မည်သို့ ပုံစံမျိုးရှိမည်ကို မသိရှိသော်ငြားလည်း၊ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနှင့်ပင် အလွန်တရာ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်မည်မှာ သေချာကြောင်းကို သိရှိနိုင်လေသည်။

“ကောင်းတာပေါ့၊ ပြောရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်လည်း အမဲမလိုက်ရတာ တော်တော်လေး ကြာနေပြီ၊ ဒီတစ်ခေါက် အခွင့်အရေးရှိရင် မင်း စီစဉ်လိုက်လေ၊ ငါတို့တွေ အပြင်ထွက်ပြီး တစ်ပတ်လောက် သွားကစားကြတာပေါ့” ဖုန်းယွီလည်း အနည်းငယ် စိတ်ပါဝင်စားလာခဲ့လေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အမဲလိုက်ရခြင်းမှာ အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

“ဟားဟားဟား၊ လူငယ်ဘဝက တကယ် ကောင်းတာပဲ။ ငါက မင်းတို့လောက် အရွယ်တုန်းကဆိုရင် ငါလည်း အမဲလိုက်ရတာကို သဘောကျတယ်။ အခုတော့၊ မပြေးနိုင်တော့ဘူး။ သေနတ်လည်း ငြိမ်အောင် မကိုင်နိုင်တော့ဘူး။ မင်းတို့တွေက၊ ငါတို့ခေတ်က လူတွေထက် အများကြီး သာပါတယ်” ဆိုင်ရှန်ကိုက သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

“ဦးလေးက နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ၊ ဦးလေးရဲ့ကျန်းမာရေးက အခုထက်ထိ အရမ်းကို သန်မာတောင့်တင်းနေသေးတာကို ကျွန်တော် မြင်နေရပါတယ်”

သူတစ်ပါး၏ ချီးကျူးခံရခြင်း၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်အတန်းရှိသော သူတစ်ဦး၏ ချီးကျူးခံရခြင်းက ဆိုင်ရှန်ကိုအား အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားစေခဲ့လေသည်။

လူအနည်းငယ်က နောက်ထပ် ခဏမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက်၊ အိမ်စေက ရောက်လာကာ ညစာစားပွဲ ပြင်ဆင်ပြီးစီးပြီဖြစ်ကြောင်း လာရောက် အကြောင်းကြားလေသည်။

သူတို့ သုံးယောက်တည်းသာဖြစ်ပြီး၊ ကီရီလန်ကို၏ ဇနီးနှင့် ကလေးမှာလည်း သူတို့နှင့် အတူတူ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ဖုန်းယွီက တစ်ခွန်း မေးမြန်းကြည့်လိုက်မှသာ ကလေး အအေးမိနေသဖြင့် သူ၏ဇနီးက ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေရကြောင်း သိရှိလိုက်ရလေသည်။

“ဖုန်း ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်းက ကီရီလန်ကိုကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်လို့ သူပြောတာကို ငါကြားတယ်။ ဒီအရက်တစ်ခွက်က၊ မင်းကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ငါသောက်တာပါ”

ဆိုင်ရှန်ကိုက ခေါင်းကို မော့ကာ၊ ဗော့ဒ်ကာတစ်ခွက်လုံးကို အကုန်မော့သောက်လိုက်လေသည်။

ဖုန်းယွီမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကီရီလန်ကိုရဲ့ အရက်သောက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကလည်း မိသားစုကနေ မျိုးရိုးလိုက်လာတာလား။

ဒီလောက် အသက်အရွယ်ကြီးနေတဲ့အဘိုးကြီးက ဒီလို ပြင်းလွန်းတဲ့ အရက်တွေကို သောက်လို့ ရနိုင်လို့လား။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကီရီလန်ကိုသည် အလွန် နားလည်မှုရှိစွာဖြင့် ဖုန်းယွီအတွက် အယ်လ်ကိုဟော ရာခိုင်နှုန်း နည်းပါးသော သစ်သီးဝိုင်ကို ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့ရာ၊ ဖုန်းယွီသည်လည်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေစွာဖြင့် ကုန်စင်အောင် သောက်လိုက်လေသည်။

“ဦးလေး၊ ကျွန်တော်နဲ့ ကီရီလန်ကိုက အပြန်အလှန် ကူညီနေကြတာပါ၊ ကျွန်တော်တို့က သူငယ်ချင်းကောင်းတွေလေ၊ သူလည်း ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်”

“ကောင်းတယ်၊ သူ့မှာ မင်းလို သူငယ်ချင်းမျိုး ရှိနေတာက၊ သူ့ရဲ့ကံကောင်းမှုပဲ။ အရင်တုန်းက သူ မင်းနဲ့ မသိသေးတဲ့ အချိန်တုန်းက၊ သူ ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့လဲဆိုတာကို မင်း သိချင်မှ သိလိမ့်မယ်။ လာ ငါတို့ နောက်တစ်ခွက် ထပ်သောက်ရအောင်”

ဒီအဘိုးကြီးက အရမ်းကြမ်းလွန်းနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့ မသိခင်တုန်းက၊ ကီရီလန်ကိုက အတိအကျ ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တာလဲ။ ဘာတစ်ခုမှ အောင်မြင်မှု မရှိတဲ့ မျိုးဆက်သစ် သူဌေးသားလား။ ဒါမှမဟုတ် ပြဿနာ အမြဲရှာတတ်တဲ့ အနှောင့်အယှက်ကောင် ကြီးလား။

ဖုန်းယွီက ကီရီလန်ကိုကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဒီလို သောက်နေတာ တကယ်ပဲ ဘာမှမဖြစ်ဘူး မလား ဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။

ကီရီလန်ကို က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ “ငါတို့ ရုရှားမှာ၊ ယောက်ျားတွေထဲက ဘယ်သူကများ အရက်ပြင်း မသောက်ဘဲ နေလို့လဲ။ ငါ့အဖေက ပုံမှန်ဆိုရင် ဗော့ဒ်ကာတစ်ပုလင်း သောက်တတ်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းယူလာတဲ့ Beidacangကိုလည်း သူ အရမ်း သဘောကျတယ်”

“ဒါကတော့ လွယ်ပါတယ်၊ နောက်တစ်ခေါက် ကျွန်တော် လာတဲ့အခါကျရင်၊ သေချာပေါက် ဦးလေးအတွက် အများကြီး ပိုပြီး ယူလာပေးပါ့မယ်”

သူတို့ သုံးယောက်က တစ်ဖက်မှ စကားပြောနေရင်း၊ တစ်ဖက်မှ သောက်နေကြရာ၊ မသိမသာဖြင့်ပင်... ဖုန်းယွီနောက်တစ်ကြိမ် အရက်မူးသွားပြန်လေတော့သည်။

......

******