အခန်း ၁၅၇၇

အခန်း ၁၅၇၇ အမဲလိုက်ခြင်း

ဒုတိယနေ့တွင် ဖုန်းယွီနိုးလာသောအခါ အနည်းငယ် နာကျင်နေသော ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

ကီရီလန်ကို ဒီကောင်ကို ယှဉ်မသောက်နိုင်သည်ကိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့၊ သစ်သီးဝိုင်ကို သုံးပြီး သောက်တာတောင်မှ ဆိုင်ရှန်ကိုအဘိုးကြီးကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဖုန်းယွီ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရေးတေးတေး မှတ်မိနေသည်မှာ၊ ကီရီလန်ကိုက သူတို့နိုင်ငံတွင် ယောက်ျားတိုင်း အမဲလိုက်တတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး... အရက်လည်း သောက်နိုင်ရမည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်များဖြစ်ကာ၊ ကြည့်ရသည်မှာ သူ မနေ့ညက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ လှောင်ပြောင်ခံခဲ့ရသည်နှင့် တူလေသည်။

မနက်ခင်းတွင် အထူးစီမံထားသော အရက်နာကျ ဟင်းရည်တစ်ပန်းကန် သောက်ပြီးနောက်၊ ဖုန်းယွီသည် အင်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာခဲ့ပြီး၊ ကီရီလန်ကိုနှင့်အတူ ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ရွေးချယ်ရန် လိုက်သွားခဲ့လေသည်၊ အမဲလိုက်ရန်အတွက် အသုံးပြုမည့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ဖြစ်လေသည်။

ရုရှားဘက်တွင် အမဲလိုက်ရာသီ ဟူ၍ ရှိပြီး နေရာအများအပြားတွင် အမဲလိုက်ခွင့် တားမြစ်ထားသော အချိန်ကာလများ ရှိကြသော်ငြားလည်း၊ ကီရီလန်ကိုအတွက်မူ တစ်နှစ်ပတ်လုံးက အမဲလိုက်ရာသီချည်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ကီရီလန်ကိုသည် အာဖရိကသို့ပင် အမဲလိုက်ရန် တမင်သက်သက် သွားရောက်ခဲ့ဖူးကြောင်းကို ဖုန်းယွီက သိရှိထားပြီး၊ ကုန်ကျခဲ့သော ငွေကြေးမှာ သူရရှိခဲ့သော သားကောင်များထက် အဆတစ်ရာမက ပို၍ များပြားလေသည်။

သို့သော် အမဲလိုက်ခြင်းဆိုသည်မှာ ကီရီလန်ကိုအတွက်မူ ဖျော်ဖြေမှု တစ်မျိုးသာဖြစ်ပြီး၊ ငွေကြေးမည်မျှ ကုန်ကျသည်ဆိုခြင်းနှင့် လုံးဝသက်ဆိုင်မှု မရှိပေ။

ဖုန်းယွီသည် မျက်စိရှေ့ရှိ သေနတ်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဒါတွေက အမဲလိုက်သေနတ်တွေလား။ တပ်မတော်သုံး စံချိန်မီ သေနတ်တွေချည်းပဲ မဟုတ်လား။

“ညီလေးကီ၊ ဒါက မင်းပြောတဲ့ အမဲလိုက်သေနတ်ဆိုတာလား”

ကီရီလန်ကို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အမူအရာ ပေါ်လွင်နေပြီး “ဒါတွေ အကုန်လုံးက အရင်က မင်း ပစ်ဖူးတဲ့ သေနတ်တွေချည်းပဲ မဟုတ်လား။ ဘာလဲ၊ အသစ်တစ်ခုလောက် စမ်းကြည့်ချင်လို့လား။ ငါမင်းကို ပြောပြမယ်၊ သေနတ်အသစ် ပြောင်းလိုက်ရင် အသားကျအောင် ပြန်လေ့ကျင့်ရဦးမှာ၊ မင်းက သားကောင်တွေကို မှန်အောင် ပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ငါ အဲဒါကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ ပြောချင်တာက ဒါတွေကို အမဲလိုက်သေနတ် အနေနဲ့ သုံးလို့ရလားလို့”

“ဘာဖြစ်လို့ မရရမှာလဲ” ကီရီလန်ကိုက ပြန်လည်မေးခွန်း ထုတ်လိုက်လေသည်။

ကောင်းပါပြီလေ၊ ကီရီလန်ကို က ရတယ်ဆိုရင်လည်း ရတာပေါ့။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖုန်းယွီသည်လည်း ဤသေနတ်များကို မကိုင်ရသည်မှာ အတော်လေး ကြာနေပြီဖြစ်ရာ၊ အနည်းငယ်တော့ လွမ်းဆွတ်နေမိလေသည်။

ဖုန်းယွီသည် ကီရီလန်ကိုက ကိုယ်ပေါ်တွင် သေနတ်များ၊ ကျည်အိမ်များ ချိတ်ဆွဲနေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် ပစ္စတိုနှစ်လက်ကိုပါ အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်သေးကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် အမဲလိုက်ဓားတစ်ချောင်းကိုပါ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သေးသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဖုန်းယွီက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အသုံးပြုရ အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်သော AK တစ်လက်ကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး၊ မာကာရော့ဗ်ပစ္စတို တစ်လက်ကို ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်ကာ၊ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မယူဆောင်တော့ပေ။

မင်းပြောတဲ့ အမဲလိုက်ဓားတဲ့လား။ အဲဒါက သားကောင်နဲ့ ဘယ်လောက်တောင် နီးကပ်နေမှ ရမှာလဲ။ ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ယူသွားရင်၊ ဘယ်လောက်တောင် လေးနေမှာလဲ။

ဖုန်းယွီက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏သက်တော်စောင့် နှစ်ယောက်ကလည်း အရှေ့သို့ တက်လာကာ သေနတ်များကို ရွေးချယ်ကြလေသည်။ သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုမှာ ပို၍သတိထားနေပုံရပြီး၊ သေနတ်နှင့် ကျည်ဆန်များကို စစ်ဆေးရုံသာမက၊ တိကျမှုကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ပစ်ကွင်းသို့ သွားရောက်၍ သေနတ်နှစ်ချက်ခန့် စမ်းသပ်ပစ်ခွင့်ကိုပါ တောင်းဆိုကြလေသည်။

ကီရီလန်ကိုမှာ ပို၍ပင်ချဲ့ကားလွန်းလှပြီး၊ နောက်တွင် လိုက်ပါလာသူများမှာ စစ်တပ်တစ်တပ်စာမျှပင် ရှိလေသည်။

လူတိုင်းက လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားကြပြီး၊ အမဲလိုက်ခွေးများကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာသူများလည်း အများအပြား ရှိနေသေးလေသည်။

ဖုန်းယွီအစိုးရိမ်ဆုံး အချက်မှာ၊ လူ ဒီလောက် အများကြီး သွားပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ ယုန်နှစ်ကောင်လောက်ပဲ သတ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ရှက်လွန်းလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားမလား ဆိုသည်ကိုပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ကီရီလန်ကိုက လူအများကြီး ခေါ်လာသည်ကိုမူ ဖုန်းယွီက ကန့်ကွက်မည် မဟုတ်ပေ။ လူပိုများလေ ပို၍ လုံခြုံလေပင် ဖြစ်သည်။

ကီရီလန်ကို၏ ပြောစကားအရဆိုလျှင်မူ၊ ဤလူများမှာ အဓိကအားဖြင့် အပြင်ဘက်မှနေ၍ ဝိုင်းရံဖမ်းဆီးရန် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်နည်းအားဖြင့် အမဲလိုက်ခွေးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ သားကောင်များကို ဖုန်းယွီတို့ရှိရာဘက်သို့ ခြောက်လှန့်မောင်းနှင်ပေးရမည် ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်မှာ အကယ်၍ ဝက်ဝံကြီး စသည်တို့နှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဆိုပါကလည်း၊ သူတို့က ဘေးနားတွင် ရှိနေသောကြောင့် အားလုံးက ဝိုင်း၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်ပါက၊ အတွေ့အကြုံမရှိသော အပျော်တမ်း သမားဖြစ်နေလျှင်ပင် ဝက်ဝံတစ်ကောင်လုံးကို ဆန်ခါပေါက် ဖြစ်သွားအောင် ပစ်ခတ်နိုင်မည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် အမဲလိုက်မည့် တောအုပ်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ တည်းခိုလိုက်ကြပြီး၊ မနက်ဖြန် မနက်ပိုင်းတွင် ထွက်ခွာကာ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကံကောင်းမည်ဆိုပါက အတော်လေး များပြားသော သားကောင်များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်မှာ အမဲလိုက်ခွင့် တားမြစ်ထားသော အချိန်ကာလ ဖြစ်သောကြောင့် သားကောင်များ အတော်လေး များပြားရာ၊ ကီရီလန်ကိုက ဖုန်းယွီအား စိတ်မပူရန် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သေချာပေါက် လက်ချည်းသက်သက် ပြန်လာရမည် မဟုတ်ကြောင်း အာမခံလေသည်။

ပြီးခဲ့သည့် တစ်ကြိမ် သူ ဤရာသီတွင် လာရောက်ခဲ့စဉ်က၊ သေနတ်ပင် ပစ်စရာ မလိုလိုက်ဘဲ အမဲလိုက်ခွေးများချည်း သက်သက်ဖြင့်ပင် ဒရယ်ငယ်နှစ်ကောင်နှင့် ယုန် ခြောက်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးရမိခဲ့လေသည်။

မနက်ခင်း ထွက်ခွာခါနီးတွင်၊ ကီရီလန်ကိုက အရက်ဘူးငယ် တစ်ဘူးကို ဖုန်းယွီထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး “ဖုန်း ယူသွားလိုက်ပါ၊ ပြင်းတဲ့ အရက်ပါ။ ဒီရာသီဥတုက တော်တော်လေး ချမ်းတယ်လေ၊ ခြုံခိုစောင့်နေရတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ တစ်ငုံလောက် သောက်လိုက်ရင် အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်နိုင်တယ်”

ဖုန်းယွီက ကီရီလန်ကိုကို အလွန်တရာ အံ့သြစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းလူတွေ အကုန်လုံး အရက်တွေ သယ်လာကြတယ်လို့တော့ ငါ့ကို မပြောနဲ့နော်”

ဒီလူတွေ အကုန်လုံးက ကျည်အစစ်တွေ ကိုင်ထားကြတာလေ၊ တကယ်လို့များ ဘယ်သောက်ရူးက အရက်မူးသွားပြီး၊ သေနတ်ပြောင်းဝကို ငါတို့ဘက်လှည့်ပြီး ပစ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ကီရီလန်ကိုက ဟားဟားဟား ဟု ရယ်မောလိုက်ပြီး “ငါတို့ နှစ်ယောက်ကလွဲရင်၊ ဘယ်သူမှ အရက်မသောက်ရဲပါဘူး။ မင်း စိတ်ချပါ၊ မလိုအပ်ရင် ငါလည်း သောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

သေချာသည်မှာ ဖုန်းယွီဘာကို စိုးရိမ်နေသည်ဆိုသည်ကို သူ သိရှိပြီး သူလည်း ဤသို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့လေသည်။

သူ ခေါ်လာခဲ့သော ထိုလူများသည် ငွေကြေး ရယူထားပြီးပြီ ဆိုမှတော့၊ ဆိုးရွားသော ရာသီဥတုကို သေချာပေါက် သည်းခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။ အမဲလိုက်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သဘာဝကျစွာပင် ၎င်းတို့ အရက်သောက်၍ အောင်ပွဲခံရန် အချိန်ရရှိမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

Dong Fang Shen Luကား ဆယ်စီးသည် တောအုပ်အနီးသို့ မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ အားလုံးက ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ မိမိတို့၏ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို ယူဆောင်၍ အတွင်းဘက်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

ဖုန်းယွီနှင့် ကီရီလန်ကိုတို့က ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် လျှောက်သွားနေကြပြီး၊ ကီရီလန်ကိုခေါ်ဆောင်လာသော ထိုလူများမှာမူ လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲသွားကြကာ၊ သူတို့က ကင်းထောက်ရန်နှင့် အပြင်ဘက်မှ ဝိုင်းရံရန် သွားရောက်ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အခြားသော လူအချို့မှာမူ အခြားနေရာများမှ ကားပေါ်မှဆင်းကာ သားကောင်များကို ဤဘက်သို့ ခြောက်လှန့် မောင်းနှင်ပေးကြမည် ဖြစ်လေသည်။

ကီရီလန်ကိုက လမ်းလျှောက်နေရင်းဖြင့် ဖုန်းယွီအား ပြောဆိုနေလေသည်။ “ဖုန်း၊ ခဏနေရင် သားကောင်ကို မြင်ရင် မလန့်သွားနဲ့နော်၊ သေချာချိန်ပြီး ပစ်လိုက်ရင် ရပြီ။ ပြီးတော့ အသံကျယ်ကြီးနဲ့ မအော်နဲ့၊ သေနတ်ပြောင်းဝကို ကိုယ့်လူတွေဘက် မလှည့်နဲ့၊ သေနတ်မပစ်တဲ့ အချိန်မှာ သေနတ်ပြောင်းဝကို အောက်စိုက်ထား...”

ဖုန်းယွီက ကီရီလန်ကိုကို အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး “ညီလေးကီ၊ ငါ ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်ကတည်းက အမဲလိုက်ဖူးပါတယ်”

အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော အပျော်တမ်းလေး တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်းက အလွန်တရာ အနေရခက်လှပေသည်။ ဤအခြေခံ သဘောတရားများကို ဖုန်းယွီက မသိဘဲ နေမည်လား။

ကီရီလန်ကိုက ဖုန်းယွီအား အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင် ခဏနေရင် ပြိုင်ကြည့်ကြမလား”

“ကောင်းပြီလေ၊ ဘယ်လို ပြိုင်မလဲ” ဖုန်းယွီသည် သူ၏သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်မှာ ကီရီလန်ကိုကို မမီကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသော်ငြားလည်း၊ အလျှော့ပေး၍တော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“အရမ်း လွယ်ပါတယ်၊ ခဏနေရင် ဘယ်သူက တန်ဖိုးအကြီးဆုံး သားကောင်ကို ရမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။ ရှုံးတဲ့လူက ဒီည ဗော့ဒ်ကာ တစ်ပုလင်း အကုန်သောက်ရမယ်။ သက်တော်စောင့်တွေ ပစ်တဲ့ဟာကိုတော့ ထည့်တွက်လို့ မရဘူးနော်”

ကီရီလန်ကိုသည် ဖုန်းယွီ၏ နောက်တွင်ရှိသော ထိုသက်တော်စောင့် နှစ်ယောက်ကို၊ သေနတ်အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုရှိပုံကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သေနတ်ပစ်စွမ်းရည် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်မည်ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ သူက ဤလူနှစ်ယောက်ကြောင့် ဖုန်းယွီက အလကား အနိုင်ရသွားမည်ကို လုံးဝ အလိုမရှိပေ။

“သဘောတူတယ်” ဖုန်းယွီက အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်လေသည်။ သူက ဤညတွင် ရုပ်ရှင်ပြတ်သွားမည် (အရက်မူးလွန်ပြီး သတိလစ်သွားမည်) ကို ကြိုတင် သိမြင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကီရီလန်ကိုက အလွန်တရာ ကျေနပ်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်လေသည်။ တစ်ပုလင်းတောင် မလိုပါဘူး၊ ထက်ဝက်လောက်နဲ့တင် ဖုန်းယွီကို မှောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဖုန်းယွီနဲ့ အရက်သောက်တိုင်း တစ်ခါမှ အားရပါးရ မသောက်ခဲ့ရဘူး၊ ကြည့်ရတာ ဒီနေ့တော့ အားရပါးရ သောက်ရတော့မယ်နဲ့ တူတယ်။

နာရီဝက်ကျော်ခန့် ခြေလျင် လျှောက်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ ငှက်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ဘာသားကောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ ဖုန်းယွီသေနတ်ပင် မမြှောက်ရသေးမီမှာပင် ငှက်များက ပြံသန်းသွားခဲ့ကြပြီး၊ ကီရီလန်ကို၏ သက်တော်စောင့် တစ်ယောက်ကသာ ဘာငှက်မှန်းမသိသော သားကောင်တစ်ကောင်ကို ပစ်ချနိုင်ခဲ့လေသည်။

“ညီလေးကီ၊ ဒါက ခင်ဗျားပြောတဲ့ သားကောင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတဲ့ နေရာလား”

အကယ်၍ ဤနေရာမျိုးကသာ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးစခန်းတွင်ဆိုပါက မြေခွေး၊ ဒရယ်ငယ်တို့ မရှိလျှင်တောင်မှ၊ တောကြက် စသည်တို့ကိုတော့ အမြဲတမ်း တွေ့မြင်ရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ အဝေးမှ သေနတ်သံ တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက်တွင် နေရာအတော်များများမှ အဆက်မပြတ် သေနတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကီရီလန်ကိုက ဖုန်းယွီအား ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး “ဖုန်း၊ အမဲလိုက်တယ်ဆိုတာ စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိဖို့ လိုတယ်။ မင်း နားထောင်ကြည့်၊ သားကောင်တွေ ခဏနေရင် ရောက်လာတော့မယ်၊ မင်း သေချာ ပြင်ဆင်ထားဖို့တော့ လိုမယ်နော်”

တကယ်တမ်းတွင် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့ လမ်းလျှောက်လာစဉ် တစ်လျှောက်လုံး စကားပြောသံများ အတော်လေး ကျယ်လောင်နေသောကြောင့်၊ သားကောင်များ ရှိနေလျှင်ပင် လန့်ပြေးသွားကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် လွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်လေသည်၊ အပြင်ဘက်မှ ဝိုင်းရံမည့်သူများက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ သားကောင်များက ခဏနေလျှင် ၎င်းတို့ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်၍ ပြေးလာကြတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ဖျပ် ဖျပ်…

ဖုန်းယွီသည် တောကြက်တစ်ကောင် ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရရာ၊ သူက ချက်ချင်းပင် ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ တောကြက်ကို လျင်မြန်စွာ ချိန်ရွယ်၍ ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

ဒက် ဒက် ဒက်…

ကျည်ဆန် တစ်ကျည်အိမ်လုံး ကုန်သွားသောအခါ၊ ထိုတောကြက်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းယွီ၏ မတော်တဆ ပစ်ခတ်မိခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ မြေကြီးပေါ်သို့ မှိုင်တွေစွာ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

ကီရီလန်ကိုသည် ချိန်ရွယ်နေဆဲဖြစ်သော သေနတ်ကို ချလိုက်ပြီး၊ ဖုန်းယွီကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။ သောက်ကျိုးနည်း တောကြက် တစ်ကောင်ကို ပစ်တာများ၊ မင်းက ကျည်ဆန် တစ်အိမ်လုံး ကုန်အောင် ပစ်ရသလား။

ဖုန်းယွီက ကီရီလန်ကိုကို စိန်ခေါ်သည့်အလား ကြည့်လိုက်ပြီး “ငါ ပစ်ချလိုက်တာနော်”

သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မြည်တွန်တောက်တီးနေမိလေသည်။ ကျည်သုံးတောင့်ဆက်လို့ ထင်နေတာ၊ AK ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ တစ်ဆက်တည်း ပစ်တဲ့စနစ်ဖြစ်သွားပြီး၊ နောက်တစ်ချက် ထပ်ချမှ တစ်တောင့်ချင်း ပစ်တဲ့ စနစ်ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာကို မေ့သွားလို့။

ခုနက သူ ခလုတ်ကို အဆုံးထိ ဆွဲထားမိပြီး၊ အဲဒီကံဆိုးတဲ့ တောကြက်ကို ချိန်ရွယ်နေခဲ့တာ။ တကယ်လို့ နောက်ဆုံးမှာ မမှန်ခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့၊ ဒီသောက်ကောင် တကယ်ကို အရှက်ကွဲရတော့မှာပဲ။

ဖုန်းယွီက သေနတ်ကို နောက်သို့ လှမ်းပေးလိုက်ရာ၊ သက်တော်စောင့် တစ်ယောက်က ဖုန်းယွီအတွက် ကျည်အိမ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ လဲလှယ်ပေးလိုက်ပြီး၊ ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ခလုတ်ကို ပိတ်ကာ ဖုန်းယွီထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်လေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖုန်းယွီသည် သက်တော်စောင့်များကို ကျည်ဆန်များ ပိုယူလာရန် မှာကြားထားခဲ့ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက ဖုန်းယွီ၏ ဤတောကြက်တစ်ကောင်ကို ကျည်တစ်အိမ်လုံး ကုန်အောင် ပစ်ရသည့် အဆင့်နှင့်ဆိုလျှင်၊ ထိုကျည်ဆန်များမှာ သေချာပေါက် လောက်ငှမည် မဟုတ်ပေ။

ကီရီလန်ကိုက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် “နောက်တစ်ခေါက် လာဦးမလား”

......

******