အခန်း (၁၀၁၅-၁၀၁၆)
Vol. 49 Ch. 1015-1016
အခန်း(၁၀၁၅)
“ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီးက မူလကတည်းက နတ်နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ဖြစ်တာကြောင့် သူ့ကို သုတ်သင်ချေမှုန်းဖို့က ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ တာဝန်တစ်ခုပေါ့...”
ဘေးနားမှ အကိုနဂါးက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်မှာ
“ဒီတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ မင်းကူညီပေးခဲ့တာကို ငါ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်မိတာပေါ့။ ဒါကြောင့် မင်းဘက်က ငါ့အကူအညီလိုတဲ့ အချိန်တိုင်းသာ လှမ်းပြောလိုက်ပါ”
ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း
“ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို အခုပဲ ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီးရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို စပြီး စုံစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့...”
ထိုသို့ ပြောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းရှိ နဂါးလက်သည်း တုန်ခါသွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရချေသည်။ ယင်းက သူ့အား မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး သူက ချက်ချင်းဆိုသလို
“ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီးက ငါတို့ ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်လာတာကို သိသွားပြီ ထင်တယ်”
ဟု ပြောကာ ထိုနဂါးလက်သည်းအား သိုလှောင်အိတ်အတွင်း၌ လုံးဝအလုံပိတ် ဆံထုံးပြုလုပ်၍ တားဆီးလိုက်တော့သည်။
ထူးဆန်းသော လူသားက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက်
“သူသိသွားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါတို့ကို အင်အားသုံး နှိမ်နင်းချင်တယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ နေရာအနှံ့အပြားအထိ သက်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အတွင်းက အင်အားစုတွေက အလွန်ပဲ ရှုပ်ထွေးနက်နဲလွန်းလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်”
ဟု ဆိုသည်။
ထိုအချက်တွင် ထူးဆန်းသော လူသားက ဆက်လက်၍
“နောက်ပြီးတော့ ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီး ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို အပူတပြင်း လိုက်စုံစမ်းနေဖို့ မလိုဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူကိုယ်တိုင်က ငါတို့ဆီကို အချိန်မရွေး လာရှာနိုင်လို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင် ရောက်လာမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူက အဲဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာဖို့ အလွန်ခက်ခဲတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါတို့ အဓိက သတိထားရမှာက သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်တဲ့ ယမမင်းမျိုးနွယ်စုတွေပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါတို့တွေ သူနဲ့ မတွေ့ဆုံခင်မှာ အင်အားစုအချို့ကို စုဆောင်းထားနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်”
ဟု ရှင်းပြချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်မိသည်။ ထိုအချက်က အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ၎င်းတို့ဘက်တွင် လူအင်အား အလွန်နည်းပါးလှသဖြင့် ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီးကို ယှဉ်ပြိုင်အံတုရန် ကြိုးပမ်းခြင်းက အိပ်မက်သက်သက်သာ ဖြစ်ပေရာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ ဒေသခံ နတ်ဘုရား အင်အားစုများကို တိုက်ရိုက်စည်းရုံးခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်တန်ရာသည်။
သို့သော် မည်သူ့ကို စည်းရုံးရမည်နည်းဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိချေ။
“ဒါနဲ့...”
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူးဆန်းသော လူသားအား မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုလူ၏ အမည်ကို မိမိမသိသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသဖြင့် အားနာဟန်ဖြင့်
“စိတ်မရှိပါနဲ့... ကျွန်တော် အခုထိ မိတ်ဆွေရဲ့ အမည်ကို မသိရသေးလို့ပါ”
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထူးဆန်းသော လူသားက -
“ငါ့အမည်က ပိဖူကျန့်ပါ”
ဟု ဆို၏။
“ကျွန်တော့်အမည်ကတော့ ချင်ယွမ်ဖုန်းပါ။ ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း ကျွမ်ယွမ်ဖြစ်ပြီး ဒါကတော့ အကိုနဂါးပါ...”
ချင်ယွမ်ဖုန်းက အသီးသီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ပိဖူကျန့်က ခေါင်းညိတ်ကာ
“နားလည်ပါပြီ... ဒါဆို အခုကစပြီး ငါတို့လေးယောက် အတူတူ လှုပ်ရှားကြတာပေါ့”
ဟု ပြောရင်း မိမိ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံကို ငုံ့ကြည့်၍ ပြင်ဆင်လိုက်ပြီးနောက်
“ငါတို့နဲ့မလှမ်းမကမ်းမှာ ကုဇေကြယ် ဆိုတာ ရှိတယ်။ ယင်းရဲ့ ကြယ်အရှင်က အိုချီဟွာ ဖြစ်တယ်။ ငါတို့ ခေတ္တခဏတော့ သူ့နေရာမှာ တည်းခိုကြတာပေါ့။ ဒါ့အပြင် အခုအချိန်မှာ ငါတို့ လူခွဲလှုပ်ရှားကြရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါက နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်တာကြောင့် ယမမင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုံစမ်းဖို့ တာဝန်ယူမယ်။ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါလား”
ဟု ဆိုသည်။
သုံးယောက်သား တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယမမင်းမျိုးနွယ်စုအား စုံစမ်းရန် အတူလိုက်ပါမည်ဟု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျွမ်ယွမ်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ
“ငါ လိုက်ခဲ့မယ်။ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ အင်အားစုတွေကို စည်းရုံးဖို့ တာဝန်ကိုတော့ ယွမ်ဖုန်း ဆီပဲ လွှဲပေးလိုက်တာပေါ့”
ဟု ဦးအောင် ပြောလိုက်တော့သည်။
ကျွမ်ယွမ်က အကိုနဂါးကို ထည့်မပြောခြင်းမှာ အကိုနဂါးသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှိနေမည် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ယခုကူညီခြင်းမှာလည်း တာဝန်သိစိတ်သက်သက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အကိုနဂါးက
“ဒါဆို ညီလေးချင်နဲ့ငါက ဒေသခံအင်အားစုတွေကို စည်းရုံးတဲ့အလုပ်ကို လုပ်တာပေါ့”
ဟု ပြောလာချေသည်။
“ကောင်းပါပြီ”
ပိဖူကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက်
“ဒါကတော့ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံ သုံးခုပဲ။ အရင်ဆုံး ယူထားလိုက်ကြ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေက အလွန်ပဲ ကျယ်ပြောလှပြီး နတ်ဘုရားတွေ နေထိုင်တဲ့ ကြယ်ကမ္ဘာတွေကလည်း အလွန်ပဲ ဝေးကွာလွန်းတယ်။ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံ ရှိနေရင်တော့ လမ်းပျောက်မှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး”
ဟု ဆိုကာ ပေးအပ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို ငါတို့တွေ ဘယ်လို သွားလာကြမလဲ”
ချင်ယွမ်ဖုန်းက စုစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ ယခင်က သွန်းလုပ်ခဲ့သော မှော်ရတနာက အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း ထိုမှော်ရတနာကို ယခုနေရာသို့ ယူဆောင်မလာခဲ့ချေ။
တောက်ကျန့်ရန် ပြန်သွားသည့်အခါ ထိုမှော်ရတနာကို လိုအပ်နေဦးမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုမှော်ရတနာသာ ရှိနေပါက ကိစ္စရပ်များစွာက ပိုမိုလွယ်ကူသွားနိုင်ချေသည်။
ပိဖူကျန့်က
“နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာဆိုရင်တောင် မင်းရဲ့ မှော်ရတနာက အဆင့်မြင့် ဟင်းလင်းပြင် မှော်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်တာပေါ့။ အကယ်၍ အကွာအဝေးက သိပ်မဝေးဘူးဆိုရင်တော့ နတ်ဘုရားတွေအတွက် ရောင်ဝါအဖြစ် ပျံသန်းရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်။ အဝေးကြီးကို သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ဟင်းလင်းပြင် မှော်ရတနာကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ သွားလာမယ့် မြန်နှုန်းကတော့ အသုံးပြုတဲ့ မှော်ရတနာရဲ့ အဆင့်အတန်းအပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားသွားမှာပဲ။ မင်းတို့ အများကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မှော်ရတနာတွေကို နတ်ဘုရားတွေ နေထိုင်တဲ့ ကြယ်ကမ္ဘာတိုင်းမှာ ရောင်းချနေလို့ပဲ”
ဟု ရှင်းပြသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ ယင်းက သူ့အတွက် သိလိုသမျှကို ပြေလည်သွားစေချေသည်။
ထို့နောက် ပိဖူကျန့်က
“ကဲ... အခုပဲ ကုဇေကြယ်ဆီကို ဦးတည်သွားကြတာပေါ့”
ဟု ပြောပြီးသည်နှင့် ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားလူများကလည်း သူ့နောက်မှ ချက်ချင်းပင် လိုက်ပါသွားကြချေသည်။
၎င်းတို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သော အေးစက်လှသည့် ကြယ်ကမ္ဘာက ကြယ်အသေးစားလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ပိုမိုကြီးမားသော ကြယ်ကမ္ဘာဖြစ်သည့် ကုဇေကြယ်ကမူ မလှမ်းမကမ်းတွင် လွင့်မျောနေချေသည်။ ဤနေရာမှ ထိုနေရာအထိ သွားရန်အတွက် ရောင်ဝါအဖြစ် ပျံသန်းခြင်းကပင် လုံးဝ လုံလောက်လှချေသည်။
---
ရက်အနည်းငယ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းသည် ကုဇေကြယ်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကုဇေကြယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်ကို မြင်တွေ့ရချေသည်။
ပိဖူကျန့်၏ ပြောပြချက်အရ ထိုအလင်းတန်းက ကုဇေကြယ်၏ ပြင်ပရန်သူများကို ကာကွယ်ရန် တည်ဆောက်ထားသည့် ကာကွယ်ရေး အစီအရင် ဖြစ်တန်ရာသည်။
ဤနေရာတွင် ပြင်ပရန်သူများ၌ အမျိုးအစားများစွာ ပါဝင်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှ နတ်ဘုရားများအပြင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၊ တစ္ဆေမျိုးနွယ်စုနှင့် သားရဲမျိုးနွယ်စုများပင် ပါဝင်ချေသည်။
သို့သော် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်မှုများက ဖြစ်ခဲလှသည်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ စစ်ပွဲများ အလွန်အကျွံ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။
ထို့ကြောင့် ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကို အများအားဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထားလေ့ရှိပြီး နတ်ဘုရားအချို့ သို့မဟုတ် လူသားအချို့ကို ဖြတ်သန်းခွင့် သို့မဟုတ် အခြေချခွင့် ပြုထားချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ နားကြားမှားသွားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။
သို့သော် ပိဖူကျန့်က ထိုနေရာတွင် လူသားများ အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်က အလွန်များပြားပြီး တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေကြကြောင်း ပြောပြချေသည်။ မကြာခဏ ခရီးသွားလာနေကြသော လူသားအများစုမှာ ကုန်သည်များ ဖြစ်ကြပြီး ကြယ်ကမ္ဘာအသီးသီးသို့ ကူးသန်းသွားလာကာ ဒေသထွက် ကုန်ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ရောင်းချနေကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။
အချို့သော ဒေသများရှိ လူသားများဆိုလျှင် နတ်ဘုရားများ ရှိနေသည်ကိုပင် မသိကြချေ။
ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အမြင်သစ်များကို ပွင့်လန်းသွားစေချေသည်။
ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ကုဇေကြယ်သို့ ချဉ်းကပ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ ကုဇေကြယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပိဖူကျန့်က
“. ကုဇေကြယ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်က အမှန်တကယ်ပဲ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပါလား။ တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့လို့လား မသိဘူး”
ဟု ဆိုသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီးဖြင့်
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ဟု မေးလိုက်သည်။
ပိဖူကျန့်က
“ငါတို့ အထဲဝင်ဖို့အတွက် အနည်းငယ် ပြဿနာတက်သွားပြီ ထင်တယ်”
ဟု ပြောရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကုဇေကြယ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကို တင်းကျပ်လိုက်ပြီဆိုရင် ဒီနေရာရဲ့ ကာကွယ်ရေးက ပိုပြီးတော့ မြင့်မားသွားပြီလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ မိမိတို့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံတံဆိပ်ပြား ရှိတဲ့လူတွေသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရတော့မှာဖြစ်ပြီး မင်းတို့အားလုံးမှာက သက်သေခံတံဆိပ်ပြား မရှိကြဘူးလေ”
ဟု ဆိုချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားမိပြီး ထိုသို့သော ကန့်သတ်ချက် ရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
ထိုသို့ စကားပြောဆိုနေကြစဉ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းသည် ကုဇေကြယ်၏ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်မိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကြယ်ကမ္ဘာက အလွန်ပင် စည်ကားစုတ်ပြတ်နေဟန် တည်ရှိပြီး ၎င်းတွင် ကုန်းမြေတစ်ခုသာ ရှိချေသည်။ အခြားသော နယ်မြေများမှာမူ လူသူကင်းမဲ့သော မြေရိုင်းများ သို့မဟုတ် အတိုင်းအဆမဲ့သော ပင်လယ်ပြင်ကြီးများသာ ဖြစ်ကြပြီး လူအများစုမှာ ကြီးမားလှသော မြို့ပြကြီးတစ်ခုအတွင်း၌သာ စုစည်းကာ လှုပ်ရှားနေကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။
၎င်းတို့အနည်းငယ် ဆင်းသက်ပြီးနောက် ထိုကြီးမားလှသော မြို့ပြကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လျက် လျှောက်လှမ်းသွားကြစဉ်မှာပင် အစောင့်အရှောက်များက ချက်ချင်းဆိုသလို တားဆီးလိုက်ပြီး
“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံတံဆိပ်ပြား ရှိကြလား”
ဟု မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
အခန်း(၁၀၁၆) သက်သေခံတံဆိပ်ပြား
ပိဖူကျန့်တွင် သက်သေခံတံဆိပ်ပြား ရှိနေသည်မှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားလူများမှာမူ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ အသစ်စက်စက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သက်သေခံတံဆိပ်ပြား မရှိသေးချေ။
ထို့ပြင် အဆိုပါ သက်သေခံတံဆိပ်ပြားများသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့အသုံးပြုကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဒေသခံ နတ်ဘုရားများသည် မွေးဖွားချိန်တွင် တစ်ပြား ရရှိကြပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလာကြသူများသည်လည်း ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း ဗတ္တိဇံခံယူပြီးနောက် တစ်ပြား ရရှိကြစမြဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည့်တိုင်အောင် မည်သူမျှ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေရာ ကြိုဆိုရေးစင်မြင့်မှာလည်း လူသူဆိတ်သုဉ်း ခြောက်ကပ်သွားခဲ့ပြီး သက်သေခံတံဆိပ်ပြား ထုတ်ပေးမည့်သူ မရှိသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်ချေသည်။
ထို့အပြင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ ပုံမှန်အားဖြင့် သက်သေခံတံဆိပ်ပြားများကို လိုအပ်လေ့မရှိဘဲ တစ်စုံတစ်ခုသော နယ်မြေဒေသတွင် တင်းကျပ်စွာ စစ်ဆေးရန် အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာပါမှသာ လူများကို ထုတ်ပြခိုင်းလေ့ ရှိကြသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး ပိဖူကျန့်အား ပြောလိုက်သည်။
"မင်းမှာ သက်သေခံတံဆိပ်ပြား ရှိရင် အရင်ဝင်နှင့်တော့လေ၊ ကျန်တဲ့လူတွေအတွက် ငါ တစ်နည်းနည်းနဲ့ အဆင်ပြေအောင် ကြံဖန်လိုက်မယ်"
ပိဖူကျန့်က သူ၏ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းအပေါ် အနည်းငယ် သံသယဝင်နေသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မင်း တကယ် အဆင်ပြေအောင် လုပ်နိုင်မှာ သေချာလို့လား"
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဆို၏။
"စိတ်ချပါ၊ ဒါကို ငါ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ"
တစ်ဖက်လူက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် အစောင့်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ သူ၏ သက်သေခံတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ အစောင့်က ချက်ချင်းပင် လွှတ်ပေးလိုက်ချေသည်။
---
ချင်ယွမ်ဖုန်းအလှည့် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူက မိမိနောက်ကွယ်ရှိ အကိုနဂါးနှင့် ကျွမ်ယွမ်တို့ကို သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် အစောင့်ထံသို့ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။
"ညီလေး... အားနာပါတယ်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့က ကိစ္စရှိလို့ လာတာပါ၊ လမ်းမှာ သက်သေခံတံဆိပ်ပြားတွေ အမှတ်မထင် ပျောက်ဆုံးသွားလို့ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ကြိမ်လောက် ကူညီပြီး အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးလို့ မရဘူးလား"
ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အစောင့်က သူ့အား သေချာစွာ စိုက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ မည်သည့် ကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါကိုမျှ အမှန်တကယ်ပင် အာရုံမခံမိဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။
ယင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ရှိအင်အားသည် ဘုရင်နယ်ပယ်အောက်တွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်တန်ရာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ လူအများစုမှာလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် သို့မဟုတ် ဘုရင်နယ်ပယ်အောက်၌သာ ရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤအစောင့်သည် လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရပြီး အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိသေးပုံ ရချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက စကားပြောရင်း အစောင့်၏ လက်ထဲသို့ ကျောက်တုံးတစ်တုံး ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ယင်းမှာ သာမန်ကျောက်တုံး မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးထက် များစွာ ပိုမိုအဖိုးတန်သည့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဖြစ်ချေသည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခင်က နတ်ဘုရားကျောက်တုံး အနည်းငယ်မျှသာ ရရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်တုံးစီ၏ တန်ဖိုးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းနှင့် ညီမျှပေသည်။
သူသည် အစောင့်အား နတ်ဘုရားကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းသာ ပေးခဲ့သော်လည်း ယင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းပေါင်းများစွာကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်ခြင်းနှင့် အလားတူပင် ဖြစ်ချေသည်။
တစ်ဖက်လူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြားလည်း ဤနတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ကြောင်အမ်းသွားပြီး မိမိကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့သည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားကာ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင်ပင် သူ၏ ဘေးနားရှိ အဖော်ဖြစ်သူက ရုတ်တရက် တိုးကပ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကောင်တွေ ကြည့်ရတာ ရိုးရိုးသားသား ကုန်သည်တွေနဲ့ မတူဘူး၊ သက်သေခံတံဆိပ်ပြား မရှိရင် မလွှတ်ပေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ မဟုတ်ရင် ကြယ်တာရာအရှင်သခင် အို က အပြစ်တင်လာတဲ့အခါ ဘယ်သူမှ တာဝန်မယူနိုင်ဘူး"
အစောင့်သည် အတော်လေး ငယ်ရွယ်ပုံရပြီး မျက်နှာတွင် ဖြူစင်ရိုးသားမှု အနည်းငယ် ရှိနေသေးချေသည်။ သူသည် အဖော်ဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း ကမ်းလှမ်းထားသည့် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စိတ်ထဲတွင် သေချာစွာ ချင့်ချိန်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး၌ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကို ချင်ယွမ်ဖုန်းထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ကာ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"စိတ်မကောင်းပါဘူးဗျာ၊ တချို့ ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် ကုဇေကြယ်ရဲ့ အဓိက မြို့ကြီးတွေကို အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ထားပါတယ်၊ မင်းတို့မှာ သက်သေခံတံဆိပ်ပြား မရှိတဲ့အတွက် ငါ ပေးမဝင်နိုင်ဘူး"
ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိအား ပေးမဝင်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကုတ်သွားပြီး ဆိုလိုက်သည်။
"ညီလေး... ငါက ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ဥပဒေကို လိုက်နာတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ပါ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးပါဦး" ထို့နောက် သူက အသံကို နှိမ့်လိုက်ပြီး "တကယ်တော့ နတ်ဘုရားကျောက်တုံးဆိုတာ ဒီလောက် အလွယ်တကူ ရနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ တချို့လူတွေဆိုရင် တစ်သက်လုံး ဒီလို စည်းစိမ်မျိုးကို မပိုင်ဆိုင်ဖူးကြဘူး၊ မင်းလိုပဲ ဒီမြို့တံခါးကို တစ်သက်လုံး စောင့်နေရင်တောင် မင်းရှာနိုင်မယ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်က ရေတွက်လို့ ရနိုင်တယ် မဟုတ်လား၊ ဘာလို့ ဒီလောက် ခေါင်းမာနေရတာလဲ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံတာက ပိုမကောင်းဘူးလား"
ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုသို့သော စကားများကို ပြောရခြင်းမှာ ထိုသူသည် အတော်လေး ငယ်ရွယ်သောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ ဝါရင့်သူ ဖြစ်ပါက သူ၏ စကားများကို နားထောင်မည် မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။
ထို့ပြင် ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်ကို အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ လူငယ်များသည် အစဉ်သဖြင့် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ရှိတတ်ကြပြီး အကျိုးဆက်ကို မစဉ်းစားဘဲ ပြုလုပ်တတ်ကြပေသည်။
သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် အချို့သော ဝါဒများဖြင့် ဦးနှောက်ဆေးခြင်း ခံထားရသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ စိတ်ထဲတွင် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်ပြတ်သားလာပြီး ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်ကာ ခိုင်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မရဘူး... မင်းပေးတဲ့ လာဘ်ငွေကို ငါ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး"
---
ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤလူငယ်လေးသည် သူ၏ အလုပ်အပေါ် သစ္စာရှိပုံရသော်လည်း ယင်းက သူ၏ ဖြူစင်ရိုးသားမှုကိုလည်း ဖော်ပြနေချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းဘေးက အဖော်ကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ သူ ဘာလို့ စကားမပြောတော့တာလဲ"
အစောင့်က ချက်ချင်းပင် ဘေးနားရှိ အဖော်ဖြစ်သူအား လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူသည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် နေရာတွင်တင် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး အသာအယာ တွန်းလိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရှိသွားသည်။ ဤအချိန်၌ အစောင့်သည် သတိဝင်လာပြီး မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်စွာ ကျယ်သွားလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက အော်ဟစ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ လည်ချောင်းမှ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ပင် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ကြောင်း သိရှိသွားချေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့အား ပြုံးပြလျက် ဆိုလိုက်သည်။
"ညီလေး... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ ဒီကိုလာတာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ သက်သေခံတံဆိပ်ပြား ပျောက်သွားလို့ မြို့ထဲ ဝင်လို့မရဖြစ်နေတာ၊ မင်းဘက်က အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပေါ့၊ အကယ်၍ မရဘူးဆိုရင်လည်း ငါ့မှာ မြို့ထဲဝင်ဖို့ ဒီလမ်းတစ်ခုတည်း ရှိတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းဟာ ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှု ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကောင်းကြီးကို လက်လွတ်ရလိမ့်မယ်"
လူငယ်အစောင့်၏ မျက်နှာတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက နတ်ဘုရားကျောက်တုံး နှစ်တုံးကို အမှန်တကယ်ပင် ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း သဘောတူရင် အခု မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်၊ ငါ မြို့ထဲဝင်ပြီးရင် ပြဿနာမရှာဘူး၊ မင်းအတွက်လည်း ဘာဒုက္ခမှ မဖြစ်စေရဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်၊ ပြီးတော့ မင်း ဒီနတ်ဘုရားကျောက်တုံး နှစ်တုံးကိုလည်း ရလိမ့်မယ်"
လူငယ်အစောင့်သည် မိမိ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး နှစ်တုံးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သန်းနှင့် ညီမျှပေသည်။ သူ အစောင့်အဖြစ် လုပ်ကိုင်လာခဲ့သည့် နှစ်များတစ်လျှောက် ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်သည် ဤပမာဏထက် များစွာ နည်းပါးလှချေသည်။
ထို့ပြင် တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ဤမျှအများကြီး ရရှိခြင်းမှာ သူ့အတွက် မိုးပေါ်က ကျလာသည့် လာဘ်လာဘကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် မြှူဆွယ်မှုတို့ ပေါင်းစပ်မှုအောက်တွင် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံနိုင်ကြောင်း၊ မဟုတ်ပါက တစ်သက်လုံး နောင်တရလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ခစားလိုက်ရချေသည်။
ထိုသို့ တွေးတောရင်း သူက မျက်တောင်များကို အသည်းအသန် ခတ်ပြလိုက်တော့သည်။
ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏အပေါ်တွင် ထားရှိသော ပိတ်လှောင်မှုကို ချက်ချင်းပင် ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားကျောက်တုံး နှစ်တုံးကို တိတ်တဆိတ် ထပ်မံကမ်းလှမ်းလိုက်ရာ တစ်ဖက်လူက လက်လှမ်း၍ အသာအယာ တွန်းဖယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"နတ်ဘုရားကျောက်တုံးတွေက ဒီမှာဆို လူမျက်စိကျလွယ်တယ်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပဲ ပေးပါ"
ချင်ယွမ်ဖုန်းက နားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အပြည့်ထည့်ထားသည့် သိုလှောင်အိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ယင်းအိတ်ထဲတွင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာ ပါဝင်ပြီး နတ်ဘုရားကျောက်တုံးနှင့် ပြောင်းလဲတွက်ချက်ပါက သုံးတုံး သို့မဟုတ် လေးတုံးခန့်နှင့် ညီမျှပင် ဖြစ်ချေသည်။ ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့အား ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားကြတာပေါ့၊ ငါ့နာမည်က ချင်ယွမ်ဖုန်း ပါ၊ ငါ သက်သေခံတံဆိပ်ပြား ပြန်ရှာတွေ့ပြီးရင် မင်းကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ပြန်လာခဲ့မယ်"