အခန်း (၁၀၁၇-၁၀၁၈)

အခန်း(၁၀၁၇)

တစ်ဖက်လူက ချက်ချင်းပင် စစ်မှန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့နာမည်က ရှီထျန်းလို့ ခေါ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ယူပြီး တခြားနေရာကို သွားတော့မှာမလို့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်ချေသည်။

"အဲဒီလောက်အထိ လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။

မင်း ဒီမှာပဲ ဆက်နေလို့ ရတာပဲ။

ငါက လူဆိုးမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့မှာ မြို့ထဲဝင်ဖို့ သက်သေခံတံဆိပ်ပြား မရှိလို့ပါ၊ အဲဒါကြောင့် အဲဒီလောက်အထိ စိတ်ပူမနေပါနဲ့"

ပြောပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးလျှင် လှည့်၍ မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးနှင့် ကျွမ်ယွမ်တို့ကို ခေါင်းငြိတ်ပြကာ နောက်မှ လိုက်လာနိုင်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်လေသည်။

ကျွမ်ယွမ်နှင့် မီးလျှံနဂါးသားရဲကြီးတို့သည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေကြသေးသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်မှ လိုက်သွားကြချေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အစောင့်သည် သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ပေးဝင်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် အားလုံးသည် ပိဖူကျန့်က သူတို့ကို အထဲတွင် စောင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လျှင် ပိဖူကျန့်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"စောစောက အခြေအနေကို ငါ အထင်အရှား မြင်လိုက်ရတယ်။ မင်းလိုကောင်လေးက မြို့တံခါးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ဖို့အတွက်တင် ဒီလောက်အထိ အသုံးစရိတ် အများကြီးသုံးပြီး ဒီလိုလှည့်ကွက်မျိုး သုံးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဝင်ပေါက်ကို လျှော့မတွက်နဲ့လေ။ တကယ်လို့ ငါ့မှာ ဒီနတ်ဘုရားနယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့ လမ်းမရှိရင် ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အရင်ဆုံး နားနားနေနေ နေဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာရအောင်" ဟု ပိဖူကျန့်က ပြောလိုက်လေသည်။

"အော်... ဒါနဲ့။ မြို့ထဲရောက်ရင် မင်းတို့ ပိုပြီး သတိထားရမယ်။ ဒီနေရာမှာလည်း ယမမင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ရှိနေနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ထူးခြားချက်တွေက အရမ်း ရိုးရှင်းတယ်။ သူတို့ကို ခွဲခြားနိုင်တဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထူးခြားချက်တွေအပြင် အရေးကြီးဆုံးအချက်က ယမမင်းမျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထူးခြားတဲ့ ချီအရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေတာပဲ။ မင်းတို့ အဲဒီချီအရှိန်အဝါကို ငါ့ဆီမှာ ခံစားကြည့်လို့ ရတယ်"

ပြောပြီးနောက် ပိဖူကျန့်သည် ထူးခြားသော ချီအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ယင်းကို ချက်ချင်း ခံစားမိသွားကြချေသည်။ ထိုချီအရှိန်အဝါသည် အလွန် အားနည်းလှသဖြင့် ပုံမှန်အခြေအနေတွင် သေချာ ဂရုမစိုက်ပါက သတိပြုမိရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းသာ ပြောရပေမည်။

သို့သော်လည်း ထိုချီအရှိန်အဝါကို တစ်ကြိမ် မှတ်မိသွားသည်နှင့် တစ်ဖက်လူကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် အလွန် လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

"အင်း... ငါတို့ မှတ်မိသွားပြီ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများက ပြောလိုက်ကြလေသည်။

"သွားကြစို့"

ထိုလူစု ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံထံမှ ကျယ်လောင်သော ဂျိုးကြာငှက်တွန်သံတစ်ချက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တိမ်တိုက်များထဲမှ ဖြူဖွေးသန့်စင်သော နတ်ဂျိုးကြာငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းဆင်းသက်လာချေသည်။

နတ်ဂျိုးကြာငှက်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးသည် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းစားလိုက်လေသည်။ လက်ရှိတွင် ကုဇေကြယ်တစ်ခုလုံးသည် စစ်အုပ်ချုပ်ရေးအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းဝံ့သူ ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤအမျိုးသမီး ပေါ်လာသောအခါ သူမသည် လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ လွင့်မျောနေသော ချီအရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေကာ လူတို့ကို ဆွဲဆောင်မှု ခံစားရစေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပိဖူကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သူမက ငါတို့ဆီကို ဦးတည်လာနေပုံရတယ်၊ အစ်ကိုချင်။ သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မြန်မြန်သွားရအောင်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စောစောက ကိစ္စများ ပေါက်ကြားသွားခြင်း ရှိ၊ မရှိ တွေးတောနေမိချေသည်။ ပေါက်ကြားသွားခဲ့လျှင်ပင် ဤမျှ လျင်မြန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ပိဖူကျန့်သည် သူမက သူတို့ထံ ဦးတည်လာနေသည်ဟု ခံစားမိပြီး ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ပြောလိုက်ခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ယခုအခိုက်တွင် ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးသည် သူတို့၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်ပြီး ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပြောလိုက်လေသည်။

"မသွားနဲ့ဦး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရချေသည်၊ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ပိဖူကျန့်သည် ဤမျှ ကြီးမားပြီး ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် လူသား ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ယင်းကို အရင် သတိမပြုမိဘဲ သူ့ကိုသာ တားဆီးခဲ့ချေသည်။

သို့သော်လည်း သူမက သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပိဖူကျန့်နှင့် အခြားသူများကို နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး ပတ်သက်မှု မရှိစေရန်အတွက် လူအုပ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် ပုန်းကွယ်စေလိုက်ချေသည်။

ထိုအမျိုးသမီး ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်လေသည်။

"မိန်းကလေးက ဘာကိစ္စရှိလို့လဲဆိုတာ မေးပါရစေ"

တစ်ဖက်လူက ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မင်း ငါ့ကို မသိဘူးလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်ချေသည်။

"ကျွန်တော် မိန်းကလေးရဲ့ နာမည်ကို မသိပါဘူး၊ အပြစ်မယူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က..."

"ပုံမှန်စစ်ဆေးတာပဲ၊ မင်းရဲ့ သက်သေခံတံဆိပ်ပြားကို ငါ့ကိုပြ"

တစ်ဖက်လူက သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်ဖဝါးလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်သေခံတံဆိပ်ပြားကို လွှဲအပ်ပေးမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

ပိဖူကျန့်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေကြသော်လည်း သူတို့၏ အမူအရာများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားကြချေသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် ကြီးမားသော နောက်ခံတစ်ခု ရှိပုံရပြီး သက်သေခံတံဆိပ်ပြားကို ထပ်မံ စစ်ဆေးလိုနေကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စောစောက လှည့်ကွက်သည် သူမအပေါ်တွင် အလုပ်ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"အင်... သက်သေခံတံဆိပ်ပြား ထပ်စစ်တာလား။ ကျွန်တော်..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိကာ အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။

"မိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား"

တစ်ဖက်လူက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကိုတောင် မသိဘူးဆိုတော့ တော်တော်လေး သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေပြီပဲ"

"ဟုတ်ပ၊ သူက ကြယ်အရှင်သခင်ရဲ့ သမီးဖြစ်တဲ့ အိုယန်ယွန်းကိုတောင် မသိဘူးပဲ။ သူက တခြားမြို့က လာတာဆိုရင်တောင် သူမအကြောင်း ကြားဖူးသင့်တာကို..." ဟု ဘေးနားရှိ လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ထိုလမ်းသွားလမ်းလာ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပြောလိုက်ချေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ မိန်းကလေး ဖြစ်နေမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့လို့ပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မသိနားမလည်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

အိုယန်ယွန်းက သူမ၏ ခေါင်းကို မော့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို ဒါတွေ လာပြောနေလို့ အပိုပဲ။ စစ်ဆေးဖို့အတွက် မင်းရဲ့ သက်သေခံတံဆိပ်ပြားကို ပေး၊ မဟုတ်ရင် ကုဇေကြယ်ရဲ့ လက်ရှိ စစ်အုပ်ချုပ်ရေး စည်းမျဉ်းတွေအရ မင်းကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့အတွက် အကျဉ်းထောင်ထဲ ထည့်လိုက်ရလိမ့်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆွံ့အသွားရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိချေ။ သူသည် ဘာမျှပင် မလုပ်ရသေးဘဲ အောက်ခြေလောကမှ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံး ကြုံတွေ့ရသည့် အခြေအနေမှာ လူတစ်ဦး၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေပေသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရချေသည်။ သူက ဘာကြောင့် သူမရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံရမှာလဲ။ ထို့အပြင် ဤအမျိုးသမီး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဘုရင်နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးပုံရပြီး သူမသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ၏ စွမ်းအားသည် အလွန်တရာ ကွာခြားလွန်းနေသေးချေသည်။

သို့သော်လည်း ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်အဆင့်မျိုး ရှိနေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ပြောရပေမည်။ သူမ၏ ပါရမီသည် အလွန် ကောင်းမွန်လွန်းလှသည်ဟု ထင်ရပေသည်။

ထို့အပြင် သူမကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကုဇေကြယ်၏ ကြယ်အရှင်သခင် ဖြစ်သော သူမ၏ ဖခင်သည် အဆင့်မြင့်အဆင့် နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမျိုးသည် ညှိနှိုင်းရန် သို့မဟုတ် စည်းရုံးရန်အတွက် အကွက်တိပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ အကယ်၍ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အလွန် မြင့်မားလွန်းနေပါက အခြားသူများက သူ့ကို ဂရုစိုက်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အတွေးများသည် သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

ကြယ်အရှင်သခင်၏ သမီးဖြစ်သူ အိုယန်ယွန်းကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက မဲ့ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက မင်းတို့ ကုဇေကြယ်ရဲ့ ဧည့်ဝတ်ပြုတဲ့ နည်းလမ်းလား။ စောစောကတင် သက်သေခံတံဆိပ်ပြား စစ်ဆေးတာ ပြီးသွားတာကို အခု မင်းက ငါ့ရဲ့ သက်သေခံတံဆိပ်ပြားကို ထပ်ပြီး စစ်ဆေးချင်နေပြန်ပြီ။ တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်ချင်တာ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို ကြည့်မရရုံသက်သက်ဆိုရင်လည်း ငါ့ကို တိုက်ရိုက်သာ ဖမ်းလိုက်ပါ။ ငါနဲ့ စကားတွေ အရှည်ကြီး ပြောနေဖို့ မလိုဘူး"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကုဇေကြယ်၏ ဒေသခံများနှင့် ခရီးသွား ကုန်သည်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြချေသည်။

ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် မိန်းကလေးအား ဤကဲ့သို့သော လေသံမျိုးဖြင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုဝံ့သဖြင့် သတ္တိ အလွန် ကောင်းလှပေသည်။ ဒါက သူမရဲ့ နယ်မြေဆိုတာကို သူ မသိဘူးလား။

ထို့အပြင် အိုယန်ယွန်းသည် မိသားစုတွင် အငယ်ဆုံးကလေး ဖြစ်သော်လည်း ကြယ်အရှင်သခင် အိုချီဟွာ၏ အလွန်အမင်း ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ခံရသူ ဖြစ်ချေသည်၊ သူမသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ကျင့်စဉ်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူမ၏ အစ်ကိုနှစ်ယောက်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အိုချီဟွာအတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်နေချေသည်။ အိုယန်ယွန်း၏ အလှအပသည်လည်း သန်းပေါင်းများစွာထဲတွင် တစ်ယောက်သာ ရှိနိုင်သည့် အလှမျိုး ဖြစ်ပြီး သူမတွင် လှပသော မျက်နှာနှင့် ထူးခြားသော စရိုက်လက္ခဏာ ရှိပေသည်။

အခန်း(၁၀၁၈) အစီအစဉ် စတင်ခြင်း

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရှိသော အမျိုးသား အများအပြားသည် သူမကို မြင်လျှင် မသိစိတ်ကြောင့်ပင် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် သူချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးနှင့် သားသမီးများ ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထူးခြားသော အလှပိုင်ရှင်များကို အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားလုံးများသည် အနည်းငယ် ပြင်းထန်သော်လည်း အိုယန်ယွန်းကို စိတ်ရှုပ်ထွေး သွားစေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် သက်သေခံတံဆိပ်ပြား မရှိနိုင်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြောသည်မှာ အကြောင်းပြချက် ရှိသည်ကို ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမက သူ့ကို စစ်ဆေးရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုပါက သူပြောခဲ့သလိုပင် အလွန်အမင်း တင်းကျပ်လွန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ရိုးအေးပြီး ဤအရာက ကုဇေကြယ်သို့ လာရောက်ကြသူများ အပေါ် မည်သို့သော သက်ရောက်မှု ရှိမည်ကို မစဉ်းစားနိုင်သော်လည်း ဤသည်မှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲနေနိုင်သည်ဟု သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားမိသည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် သခင်မလေး တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။ သူမသည် ခုနက မှားယွင်းသွားနိုင်ကြောင်း သိရှိပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း ဤအရာကြောင့် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားပုံရသည်ကို သိသော်လည်း သူမ၏ လုံးဝန်းသော မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့လျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကုဇေကြယ်ရဲ့ ပိတ်ဆို့မိန့်ကြောင့်ပဲ။ မကြာသေးခင်က ကုဇေကြယ်ပေါ်မှာ ကျူးကျော်သူ အုပ်စုတစ်စု ပေါ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ကုဇေကြယ်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့်..." ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သခင်မလေး အိုယန်ယွန်းသည် အသံကို မြှင့်လျက် အားလုံးကို ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးနဲ့ ပစ္စည်းပစ္စယတွေကို သတိထားကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ တခြားသူတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို မခံရစေနဲ့ဦး။"

အားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။ ကုဇေကြယ်က ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပိတ်ဆို့သွားသလဲ ဆိုတာကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း အိုယန်ယွန်းက ကြေညာလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် အိုယန်ယွန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော အစောင့်အုပ်စုထဲမှ ကာကွယ်ရေးအစောင့် တပ်မှူးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားကြပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကျူးကျော်သူတွေကို ရှာဖွေဖို့ လူအင်အား အမြောက်အမြား စီစဉ်ထားပြီးပြီ၊ အားလုံးရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးသွားမှာပါ။ ဒါ့အပြင် သခင်မလေး ခုနက ပြောတဲ့ စကားကိုလည်း နားထောင်ပြီး ဘေးအန္တရာယ် ကင်းဝေးအောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ကြပါဦး။"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ..." ဟု အားလုံးက ပြောကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအစောင့်များကို စေလွှတ်ထားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူတို့လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ကုဇေကြယ်၏ အစောင့်များသည် အသုံးမကျသူများ မဟုတ်ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း အကြောင်းပြချက်ကို နားလည်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် များစွာ ရှင်းလင်းသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မလေး၊ မင်းက ရှေ့တန်းမှာ ရောက်နေတာ တကယ်ကို မလွယ်ဘူးနော်။ အကယ်၍ အဲဒီကျူးကျော်သူတွေက အကောင်းအဆိုးကို မသိဘဲ မင်းကို တစ်ခုခု လုပ်လိုက်ရင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်က အလွန် ကြီးမားသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

တစ်ဖက်လူက အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့က ငါ့ကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ရမှာလဲ။"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မလေးရဲ့ သဘာဝအလှအပနဲ့ဆိုရင် သူတို့ထဲမှာ ကာမရမ္မက်ကြီးတဲ့ လူတွေ သေချာပေါက် ရှိနေမှာပဲလို့ ငါ ထင်တယ်။"

"ဟင်၊ လူရှုပ်။" တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ပြတ်ပြတ်သားသား နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မရှိသလို ခံစားရပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ 'ငါက မင်းရဲ့ အလှကို ချီးကျူးနေတာလေ၊ မသိဘူးလား။ ငါ့ကို ဒီလို ဘယ်လို ဆက်ဆံနိုင်ရတာလဲ။'

ထို့ပြင် သခင်မလေး အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားပြီးနောက် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ သစ္စာရှိသော ကာကွယ်ရေးအစောင့် တပ်မှူးသည် ချက်ချင်းပင် ယမ်းဘီလူး ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ဒေါသများ ဝုန်းကနဲ ထွက်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တိုက်ရိုက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်ကလာတဲ့ တောသားလေးလဲ၊ သခင်မလေးကို မရိုမသေ ပြောရဲတယ်ပေါ့။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြည်းစမ်းစေရမယ်။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လက်ထဲမှ ငွေရောင်လှံအရှည်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ လှံအရှည်မှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်တော့မည့် နဂါးတစ်ကောင် ကဲ့သို့ ဖြစ်ချေသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ပိဖူကျန့်နှင့် အခြားသူများသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် အကိုနဂါးက ပြောလိုက်သည်။ "ညီလေးချင်က ပြဿနာ ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့ လှုပ်ရှားကြစို့။ ငါ့အထင်တော့ ဒီနေရာမှာ နေလို့ရရင် နေမယ်၊ မရရင် ထွက်သွားကြတာပေါ့။"

ယခု အကိုနဂါးသည် ဤနေရာတွင် မနေချင်တော့ပေ။ ဤနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ပိတ်ဆို့မိန့်နှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး သူတို့နှင့် ပဋိပက္ခလည်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကိစ္စက ကြီးထွားသွားပါက မောင်းထုတ်ခံရခြင်းက အသေးအဖွဲ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် အဖမ်းခံရနိုင်ခြေပင် ရှိချေသည်။

သို့သော် အကိုနဂါး လှုပ်ရှားတော့မည့် အချိန်တွင် ကျွမ်ယွမ်က လက်လှမ်း၍ သူ့ကို ဆွဲလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အလောတကြီး မလုပ်ပါနဲ့ဦး။ ငါ ယွမ်ဖုန်းကို နားလည်တယ်၊ သူ့ရဲ့ စရိုက်က အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်တယ်။ သူ ဒီလို စကားတွေ ပြောတာ အကြောင်းရင်း ရှိရမယ်။"

"အင်း။" ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အနား၌ ရှိသော ပိဖူကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့အမြင်တော့ ချင်ယွမ်ဖုန်းက တစ်ဖက်လူရဲ့ ဒေါသကို တမင်ဆွဖို့ ဒီစကားတွေကို ပြောတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တခြား ရည်ရွယ်ချက်က တစ်ဖက်လူ သူ့ကို သတိထားမိအောင် လုပ်ပြီး အခွင့်အရေးယူ ကပ်ချင်တာ ဖြစ်ရမယ်၊ အဲဒီနောက် သူတို့ရဲ့ အင်အားစုကို စည်းရုံးဖို့ နည်းလမ်းရှာပြီး နောင်မှာ ယမမင်းမျိုးနွယ်စုကို ပိုကောင်းကောင်း ရင်ဆိုင်နိုင်အောင် လို့ပဲ။"

ပိဖူကျန့် ပြောသည်ကို ကြားရသောအခါ အကိုနဂါးသည် သူ၏ ဦးနှောက်က မမီတော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားလုံးများထဲမှ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်မိသည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဒီတစ်ခါ ဒေသခံ အင်အားစုတွေကို စည်းရုံးဖို့ ယွမ်ဖုန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ မမှားဘူး ထင်တယ်" ဟု ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကာကွယ်ရေးအစောင့် တပ်မှူးသည် ဆက်၍ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သခင်မလေး အိုယန်ယွန်း ရှိနေသဖြင့် သူသည် ဟန်ရေးပြရုံသာ တတ်နိုင်ချေသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် အိုယန်ယွန်းက သူ့ကို ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "မလှုပ်ရှားနဲ့ဦး။"

ထို့နောက် သူမက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခုနက စကားလုံးများသည် အနည်းငယ် ရုတ်တရက် ဆန်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း လှပခြင်းသည် အမျိုးသမီးတိုင်း၏ သဘာဝ ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် သဘာဝအတိုင်း လှပသော သခင်မလေး အိုယန်ယွန်း ကဲ့သို့ အမျိုးသမီးအတွက် ပို၍ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူမကို ဤသို့ ပြောလိုက်သဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း ခုနက ပြောခဲ့သည်မှာလည်း အမှန်တရား ဖြစ်ချေသည် မဟုတ်လော။

သူမ၏ ရုပ်ရည်က ထိုကျူးကျော်သူများ၏ လောဘဇောကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး ထိုကျူးကျော်သူများသည် ဓားပြများနှင့် လုံးဝ တူညီကာ ၎င်းတို့ထဲတွင် ကောင်းမွန်သောလူ မရှိချေ။

သူမ ခုနက ဒေါသထွက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဤသို့သော စကားမျိုး မပြောသင့်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။ သူမသည် အဆုံးတွင်မူ ကောင်းမွန်သော ဆုံးမသွန်သင်မှုအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာရသည့် ကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"သခင်မလေး၊ ဒီကောင်က စကားပြောတာ တကယ်ကို စည်းကမ်းမရှိတာပဲ။ သူက ပုံမှန် ကုန်သည်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်၊ သူ့ကို အရင် ဖမ်းဆီးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။" ကာကွယ်ရေးအစောင့် တပ်မှူးသည် ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် ကောင်းသော ခံစားချက် မရှိဘဲ ဤကောင်လေးကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးချင်နေချေသည်။

ယင်းက အိုယန်ယွန်း၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သို့သော် အိုယန်ယွန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့စကားကို မကြားဘူးလား။ ဒီလူ့စကားက အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းပေမဲ့ အမှန်တရားပဲ။ ဒါ့အပြင် ငါတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ကုဇေကြယ် တစ်ခုလုံးကို ငါတို့က ကာကွယ်နေတာ။ ဒီလို ကိစ္စသေးသေးလေးအတွက် သူ့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်ရင် အပြင်လူတွေက ငါတို့ကို အားကိုးလို့မရဘူးလို့ ထင်သွားကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ကာကွယ်ရေးအစောင့် တပ်မှူးသည် စိတ်ထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ မျက်လုံးပြူးလိုက်ပြီး 'အခုကျတော့ မင်းက တော်တော် အမြင်ရှင်းနေတာပဲ။' ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" ကာကွယ်ရေးအစောင့် တပ်မှူးသည် အမိန့်ကိုသာ နာခံနိုင်ချေသည်။

အိုယန်ယွန်းက ပြောလိုက်သည်။ "အခု အဲဒီကျူးကျော်သူတွေကို ရှာဖွေဖို့က အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ။ မင်းတို့ ကာကွယ်ရေးအစောင့် အဖွဲ့မှာ တာဝန်ကြီး ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီမှာ အချိန်မဖြုန်းနဲ့တော့။ သွားကြစို့၊ အလုပ်ကို မြန်မြန် လုပ်ကြမယ်။"

ပြောပြီးနောက် အိုယန်ယွန်းနှင့် သူမ၏ အုပ်စုသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

---

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤကုဇေကြယ်၏ သခင်မလေး နောက်သို့ လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ သူတို့ကို မည်ကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ခွာခွင့် ပေးပါမည်နည်း။

သူ၏ ဦးနှောက်က အနည်းငယ် လည်ပတ်သွားပြီး ကောင်းမွန်သော အကြံတစ်ခု ရလာသကဲ့သို့ လက်လှမ်း၍ တစ်ဖက်လူကို တားဆီးကာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မလေး၊ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး။ ငါ့ကို တစ်ခုခု ကူညီပေးဖို့ အဆင်ပြေမလား။"

ပြောပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်က အနည်းငယ် ရွှေ့လျက် ပိဖူကျန့်နှင့် အခြားသူများ ရှိရာသို့ ကြည့်ကာ သူတို့ကို အချက်ပြလိုက်သည်။