အခန်း ၁၅၁

🍄 Chapter 151

ချန်မေ့လန်က ဗိုလ်ကြီးယန်အား စည်းမျဉ်းများချိုးဖောက်ရန် သွေးဆောင်လိုက်သည်။

“ရှင် အဆက်အသွယ် သုံးချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မ သွားပြီး ချွန်းချောင်ကို လူတွေမခေါ်ဖို့ ပြောလိုက်မယ်၊ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ တိတ်တဆိတ်လေး သွားလုပ်ကြတာပေါ့”

သို့သော် ၎င်းမှာ သူမ၏ လိင်မှုဆိုင်ရာပျော်ရွှင်မှုနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် မဖြစ်မနေချိုးဖောက်ရမည့် စည်းမျဉ်းတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်က ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

“ဆုချွန်းချောင်က သားဆက်ခြား စီမံကိန်းအတွက် နေရာတိုင်းမှာ အရမ်းကြိုးစားလုပ်နေတာ၊ သူကော ပိုက်ဆံယူသေးလား”

တကယ်တမ်းတွင် သူမ မယူခဲ့ပေ။ ဆုချွန်းချောင်သည် သားဆက်ခြား စီမံကိန်း ခွဲတမ်းများကို ပြည့်မီအောင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းငယ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သူမ မပြီးမြောက်ပါက အထက်လူကြီးများ၏ ဝေဖန်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူမက ဘယ်လိုလုပ် လာဘ်ငွေ ယူနိုင်ပါမည်နည်း။

၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအတွင်း ကျေးလက် သားဆက်ခြားစီမံကိန်း အလွန်တင်းကျပ်ခဲ့ရခြင်းမှာ စွမ်းဆောင်ရည်အကဲဖြတ်မှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒေသခံ အစိုးရများသည် မည်သူက လူပိုများများ သားကြောဖြတ်နိုင်မည်နည်း ဟု အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ဆောင်ကြပြီး ၎င်းကို ဂုဏ်ယူစရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

မသမာသော အကျိုးအမြတ်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဤခေတ်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ခွဲစိတ်ခုတင်ပေါ်သို့ တွန်းတင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သားဆက်ခြား စီမံကိန်းရုံးမှစ၍ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်အထိ လူတိုင်းက ငွေယူရန် အိတ်ကပ်များ ဖွင့်ထားတတ်ကြသည်။

ချန်မေ့လန်က ယန်ကျောက်ကို ဖျောင်းဖျပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အပြင်ဘက်ရှိ အသံချဲ့စက်မှ ဆုချွန်းချောင်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တပ်ဖွဲ့ထဲက အမျိုးသမီးတွေ အားလုံး၊ တတိယတပ်ဖွဲ့ ကျန်းမာရေး ဆေးခန်းရှေ့မှာ လာစုကြပါ၊ ကြေညာစရာ မူဝါဒ ရှိလို့ပ၊”

တစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြေညာနေလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယန်ကျောက်က သူ့ကိုယ်သူ သားကြောဖြတ်ချင်နေသည်ဟု သူမ တိုက်ရိုက်မပြောခဲ့ချေ။

သူတို့ ယခု သွားမှဖြစ်မည်။ ချန်မေ့လန်သည် ဆုချွန်းချောင်အား ဤကိစ္စကို ဖုံးအုပ်ထားရန် ပြောရပေမည်။

ယန်ကျောက်သည် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် သားကြောဖြတ်မည်ဟူသော သတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက ယနေ့ခေတ်အစိုးရ၏ လုပ်ဆောင်ပုံများအရ သားဆက်ခြားစီမံကိန်းဗျူရိုမှ ခေါင်းဆောင်များ ကိုယ်တိုင် ယန်ကျောက်၏ သားကြောဖြတ် ခွဲစိတ်မှုကို လာရောက်စောင့်ကြည့်မည်ကို ချန်မေ့လန် စိုးရိမ်မိသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဆရာဝန်က သူ၏ သုတ်ပို့ပြွန်ကို သေချာပေါက် ကြိုးချည်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်က မတ်တတ်ရပ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

“သွားကြစို့၊ ငါ စကားနည်းနည်း ပြောချင်တယ်”

ချန်မေ့လန်က လေးနက်စွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

“ရှင် သားကြောဖြတ်လို့ မရဘူးနော်”

ယန်ကျောက်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းငုံ့ကာ ချန်မေ့လန်ကိုကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

“ငါ သားကြောဖြတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းက ဒီညကစပြီး အဲဒီ ကန်ကုတင်ပေါ်ကို ပြန်သွားမအိပ်ရဘူးလို့ ငါ့ကို ကတိပေးရမယ်၊ အရမ်း အေးတယ်၊ မင်း အအေးပတ်လိမ့်မယ်”

သူမ ညဘက် ဘယ်မှာ အိပ်ရမည်ဆိုသည့် ဆွေးနွေးမှုအဖြစ် မည်သို့လုပ်၍ ရုတ်တရက် ပြောင်းသွားရသနည်း။

ချန်မေ့လန်က မကြားချင်ယောင်သာ ဆောင်နေလိုက်သည်။

လူအများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှု သိပ်မရှိကြသော်လည်း အသံချဲ့စက်သံကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ထဲသို့ဝင်ရောက်ရန် ခွေးခြေခုံလေးများ သယ်ဆောင်လာလိုကြသည်။ ရှောင်လန်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“သားကြောဖြတ်မယ်၊ အားလုံးအတူတူ သားကြောဖြတ်ကြစို့”

ရှောင်လန် ခွေးခြေခုံလေးသယ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဝမ်နှင့် ယွမ်ယွမ်တို့လည်း ခွေးခြေခုံလေးများကို ဆွဲယူကာ လူကြီးများထက်ပင် မြန်မြန်ပြေးသွားကြလေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးလိုက်၏။

“ဘယ်သူ သားကြောဖြတ်မှာလဲ”

အခြားတစ်ယောက်က ဖြေလိုက်သည်။

“ငါတို့ရွာက ‘ယမမင်း’ လို့ ကြားတာပဲ”

သတင်းများ မြန်မြန် ပျံ့နှံ့တတ်သဖြင့် လူအတော်များများက တိတ်တဆိတ် သိရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ လူများ ပို၍ပို၍ ရောက်ရှိလာကြပြီး ရွာဆေးခန်းသည် စတင်တည်ထောင်ကတည်းက အလုပ်အရှုပ်ဆုံး နေ့ရက်ကို ကြိုဆိုနေရလေသည်။

ဆုချွန်းချောင်မှာ သူမ၏ လူထုဟောပြောပွဲကိုပင် မစတင်ရသေးချေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောဆိုနေသည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ၊ ရှီရှန်း သားကြောဖြတ်မယ်လို့ ပြောရင်တောင် ငါယုံသေးတယ်၊ ယန်ကျောက် လုပ်မယ်ဆိုတာ ငါမယုံဘူး”

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျောက်က သူ့ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားရာ သူ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ယန်ကျောက် သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ လိုက်ပါသွားသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

ဆေးခန်းရှိ ကြော်ငြာပိုစတာများရှေ့တွင် သူရပ်လိုက်သောအခါ လူတိုင်း စကားပြော ရပ်တန့်သွားကြသည်။

အများစုမှာ သားဆက်ခြား စီမံကိန်းရုံးမှ တင်းကျပ်သော အခြေအနေများအောက်တွင် သားကြောဖြတ်ရန် လိုအပ်နေသော်လည်း ခေါင်းမာစွာဖြင့် ငြင်းဆန်နေကြသော အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် ကလေးများ ပိုမိုလိုချင်၍ မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ မျိုးပွားခွင့်ကို သူတို့၏ လက်ထဲတွင်သာ ဆက်လက်ထားရှိလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားတစ်ဦး သားကြောဖြတ်လိုသည်ကို လူများက ကြားသိရသောအခါ ဆန်းသစ်သည်ဟု ယူဆကာ ပွဲလာကြည့်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်က နံရံတွင် ကပ်ထားသော နိုင်ငံတော်ကောင်စီမှ ထုတ်ပြန်သည့် လက်ရှိ သားဆက်ခြား စီမံကိန်း စည်းမျဉ်းများကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်၏။

“ချွန်းချောင်၊ လာဖတ်ပြစမ်း၊ ဒီစာကြောင်းက ဘာပြောထားလဲ”

ဆုချွန်းချောင် အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး ယန်ကျောက် ညွှန်ပြသော နေရာကို ဖတ်ပြလိုက်သည်။

“...အထက်ပါ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော ဇနီးမောင်နှံ အားလုံးသည် သန္ဓေတားနည်းလမ်းများကို အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ရမည်။”

ယန်ကျောက်က ဆုချွန်းချောင်အား ထပ်မံမေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

“သန္ဓေတားနည်းလမ်းတွေဆိုတာ ဘာတွေလဲ”

ဆုချွန်းချောင်က ဖြေကြားလိုက်သည်။

“IUD ထည့်တာ၊ သားကြောဖြတ်တာ တွေလေ”

ယန်ကျောက်က ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

“ကွန်ဒုံးတွေနဲ့ သန္ဓေတားဆေးတွေကလည်း သန္ဓေတားနည်းလမ်းတွေပဲ၊ ဒါက နိုင်ငံတော်ကောင်စီက ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်က လူတွေကို သန္ဓေတားဖို့ပဲ တောင်းဆိုထားတာ၊

အမျိုးသမီးတွေကို သားကြောဖြတ်ဖို့ တစ်ပြေးညီ လုပ်ဆောင်ရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး၊ ငါတို့ လင်မယားက နိုင်ငံတော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်း သန္ဓေတားမှာဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ကလေးလုံးဝမယူတော့ဘူး၊

ဒါပေမယ့် ကွန်ဒုံးတွေနဲ့ သန္ဓေတားဆေးတွေကို အသုံးပြုမယ်လို့ ငါ ဒီနေရာမှာ ကြေညာတယ်၊ မေ့လန် သားကြောဖြတ်မှာမဟုတ်ဘူး”

လူအုပ်ထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သတ္တိမွေးကာ စကားပြောဆိုလာသည်။

“တပ်ဖွဲ့မှူးယန်၊ မေ့လန် သားကြောမဖြတ်ဘူး ဆိုရင်လည်း ဘယ်သူမှ ရှင့်အိမ်ကို လာပြီး အတင်းအကျပ် မလုပ်ရဲပါဘူး၊

ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ သားကြောမဖြတ်ရင် သားဆက်ခြား စီမံကိန်းရုံးက ကျွန်မတို့ အိမ်တွေကို လာပြီး ဆွဲခေါ်သွားကြမှာပဲ၊ ရှင်က ပြည်သူ့လုံခြုံရေး ဌာနမှာ အလုပ်လုပ်တာဆိုတော့…. ဒီကိစ္စကို ရဲတိုင်လို့ရမလား”

တစ်ဖက်တွင် လူများသည် သားကြောဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး တိတ်တဆိတ်ကလေးယူနေကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သားဆက်ခြား စီမံကိန်းအဖွဲ့များသည် ဓားပြများကဲ့သို့ အိမ်များကို ဝင်ရောက်စီးနင်းနေကြ၏။

ယန်ကျောက်က ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ဖြေကြားလိုက်၏။

“ကိုယ့်ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ကာကွယ်ဖို့ မူဝါဒတွေကို အသုံးပြုပါ၊ ပြီးတော့ သေချာသန္ဓေတားပါ၊

သားဆက်ခြား စီမံကိန်း အရာရှိတွေက တကယ်ပဲ အိမ်ကိုလာပြီး ကိုယ်ထိလက်ရောက်ကျူးလွန်ရင် ချက်ချင်းတိုင်ကြားပါ၊ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်၊

ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတို့လည်း ပြဿနာရှာတာ ဒါမှမဟုတ် လူတွေကို ရိုက်နှက်တာမျိုး မလုပ်ရဘူး၊ ဘယ်သူ အရင်စရိုက်လဲ၊ အဲဒီလူကို ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းမှာပဲ၊”

ယခုလေးတင် ရယ်မောပျော်ရွှင်နေခဲ့ကြသော လူများမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် အမျိုးသမီးအချို့က တကျဲကျဲ လက်ခုပ်စတင်တီးလာကြ၏။

ယန်ကျောက် လူအုပ်ထဲမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် ပိုမိုများပြားသော လူများက လက်ခုပ်တီးရာတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်လာကြသည်။

ဥပဒေကို နိုင်ငံတော်က ပြဋ္ဌာန်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်ကောင်စီ၏ မူဝါဒများသည် မည်သည့်အခါမျှ တစ်ပြေးညီ သတ်မှတ်ချက်မျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အကောင်အထည်ဖော်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အနည်းငယ် လွဲချော်မှုများ ရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။