အခန်း ၁၅၂

🍄 Chapter 152

ဥပဒေကို လိုက်နာသရွေ့ သားဆက်ခြား စီမံကိန်း အရာရှိများကို ရင်ဆိုင်ရန် ရဲကို ခေါ်နိုင်သည်။ သို့သော် လူအများစုမှာ အခွင့်ကောင်းယူကာ ကလေး ပိုမိုယူလိုကြသဖြင့် သားဆက်ခြားစီမံကိန်းရုံး၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံနေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆုချွန်းချောင် ရပ်နေဆဲဖြစ်စဉ် ရုတ်တရက် ချန်မေ့လန်က သူမ၏နားရွက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်၏။

“နင်၊ ဆုချွန်းချောင်၊ နင့်ရဲ့ သားဆက်ခြား စီမံကိန်း ခွဲတမ်း ပြည့်ဖို့အတွက် ငါ့ယောက်ျားကို သားကြောဖြတ်အောင် လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားတယ်ပေါ့၊ ငါ့ယောက်ျား ဉာဏ်ကောင်းလို့တော်သေးတာပေါ့”

ဆုချွန်းချောင်က ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကာ ချန်မေ့လန်၏ ဆွဲကိုင်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

“ငါ ရှင်းပြပါရစေ... ထားလိုက်ပါတော့”

အကယ်၍ ယန်ကျောက်သာ ပြန်လာလျှင် သားကြောဖြတ်မည်ဟု ဖုန်းထဲတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မပြောခဲ့ပါက ဆုချွန်းချောင်က သူတို့အိမ်သို့ လာမည်လော။

ထိုအချိန်က ဖုန်းချပြီးနောက် ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် ဆုချွန်းချောင်အား ညည်းတွားခဲ့သည်။

“ဒါကိုသာ ကြည့်စမ်းပါ၊ ယန်ကျောက်က အရမ်းခေါင်းမာတာပဲ၊ သူ့မှာသာ ရည်မှန်းချက် ဒါမှမဟုတ် ပိုက်ဆံ ရှိရင် ဘာလို့ သားကြောဖြတ်ဖို့ လိုမှာလဲ၊ ရှောင်လွှဲဖို့ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက် ပေးလိုက်လို့ မရဘူးလား”

ချမ်းသာသော သူများအားလုံးသည် သူတို့၏ ဇနီးများ သားကြောဖြတ်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရရှိရန် သားဆက်ခြား စီမံကိန်းဌာနနှင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်များကို ငွေပေးကြပြီး အိမ်တွင် ချိတ်ဆွဲရန် ဂုဏ်ပြုဆိုင်းဘုတ် တစ်ခုကိုပင် ရရှိကြသေး၏။

စစ်ပွဲနှင့် မီးခိုးငွေ့များ လွှမ်းမိုးသောစစ်မြေပြင်မှ စစ်သားတစ်ဦးဖြစ်သူ ယန်ကျောက်တွင် ထိုသို့သောစွမ်းရည်မျိုးမရှိဘဲ သူ့ကိုယ်သူ သားကြောဖြတ်ရန်သာ တတ်နိုင်လေသည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်း၏ မုန်းတီးမှု၊ နာကြည်းမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုများမှာ ဤနည်းဖြင့် တစတစ စုပုံလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ဆုချွန်းချောင်သည် ကျိုးရွှယ်ချင်းအတွက် သက်ပြင်းချခဲ့ပြီး ကျိုးရွှယ်ချင်း ကွာရှင်းခဲ့ခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်စရာဟုပင် ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤကိစ္စကို ယန်ကျောက် မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည်ကို ကျိုးရွှယ်ချင်းအား သူမ မြင်တွေ့စေလို၏။

မေ့လန်ကို သားကြောဖြတ်ခွင့် မပြုရုံသာမက မူဝါဒအပေါ် သူ၏ဖွင့်ဆိုချက်မှာလည်း ဆုချွန်းချောင် ယခင်က တစ်ခါမျှမကြားဖူးခဲ့သော အရာပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးရွှယ်ချင်းနှင့် သူမ၏အမျိုးသားသစ်တို့သည် ရွာအပြင်ဘက်တွင် ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြောင်းနှင့် မိခင်ကျိုးမှာလည်း သူမ၏ သမက်သစ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အကြောင်းကို မာဂျောက် ဝိုင်းများတွင် ကြွားလုံးထုတ်နေကြောင်း သူမ ကြားသိရသည်။

သို့သော် ဆုချွန်းချောင် ခံစားရသည်မှာ ကျိုးရွှယ်ချင်း၏ သမက်သစ် ကောင်းမွန်လျှင်ပင် ယန်ကျောက်သည်လည်း မဆိုးလှပေ။

သူ့တွင် ငွေနည်းနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ နေထိုင်သူဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်သည် တစ်ခါက သားကြောဖြတ်ရန် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသော်လည်း မေ့လန်အား သံသယများ မကျန်ရစ်စေရန်အတွက် သူမသည် ထိုအကြောင်းကို ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

ဤကိစ္စတွင် သူမသည် လူဆိုးလုပ်ရပေမည်။

အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ယန်ကျောက်က သူမကို ဒီညထွက်မသွားရဟု နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံပြောဆိုပြန်သည်။ အလွန် အေးမြနေပြီး ညသန်းခေါင်ယံတွင် အပြေးအလွှား သွားလာပါက အအေးမိလွယ်ကြောင်း ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုညက ချန်မေ့လန်သည် သူမ၏ကတိကို ဖျက်ခဲ့သည်။

ယန်ကျောက်၏ ဖိချမှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံရပြီးနောက် ပြန်ထလာကာ ခေါင်းအုံးကိုပိုက်ပြီး ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်လန်သည် သူမ၏အချုပ်မှ လွတ်မြောက်ရေး ကတ်ပြားဖြစ်သည်။

သူမသည် ရှောင်လန်၏ အသံကို အမြဲ နားစွင့်နေပြီး သူငိုလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပြေးရန် အသင့်ဖြစ်နေလေသည်။

…

ပြင်ပလူများအမြင်တွင် ချန်မေ့လန်က ချင်ချွမ်းအုပ်စုနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုနိုင်ခြင်းမှာ ကံကောင်းမှုသက်သက်ဟု ထင်ရပြီး ချင်ချွမ်းအုပ်စုရှိ အခြားခေါင်းဆောင်များပင်လျှင် သူမကို ခေါင်းဆောင်မာနှင့် မည်သူကမျှ ဆက်စပ်၍ မစဉ်းစားနိုင်သဖြင့် ဆန့်ကျင်စကားမဆိုနိုင်ကြချေ။

ချန်မေ့လန်သည် စာချုပ်ချုပ်ဆိုရန်အတွက် သူမ၏မန်နေဂျာ ယန်ပင်း၊ ဖိုမင် ချန်တကုန်း၊ နှင့် ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဟွမ်ကျန်းတတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူတို့ လေးဦးမှာ အတော်လေး သပ်ရပ်ပြီး အထင်ကြီးလောက်စရာကောင်းသော ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်နေလေ၏။

သို့သော် အခြား ဖိုမင်များကမူ ချန်မေ့လန်ကို ကံကောင်းသော လူမိုက်တစ်ဦးအဖြစ်သာ ရှုမြင်ကြသည်။

ဤသည်မှာ ပရောဂျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပထမ အရစ်ပေးချေမှုမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ကာ အခြေခံပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန်အတွက် ယွမ် ၉၀,၀၀၀ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤခေတ်တွင် ပစ္စည်းရောင်းချသူများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းကျင်ပါက ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို အကြွေးဖြင့် ရယူနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်မေ့လန်သည် ထို ယွမ် ၉၀,၀၀၀ ကို စုဆောင်းထားပြီး အချိန်ကျလာပါက ရှီးရှန်း (အနောက်တောင်) ကုမ္ပဏီတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် စီစဉ်ထားသည်။

ချင်ချွမ်း အုပ်စုသည် ဤဆောင်းရာသီတွင် အလုပ်သမား အနည်းငယ်ဖြင့်သာ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများကို စတင်ခဲ့ပြီး သူမ၏အစ်ကိုကြီးက ကျွမ်းကျင်အလုပ်သမားများကို ဦးဆောင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ လုပ်ဆောင်နေလေသည်။

အဓိကအဆောက်အအုံတည်ဆောက်ခြင်းကို ၈၉ ခုနှစ် နွေဦးပေါက်မှသာ စတင်မည်ဖြစ်ပြီး ချန်မေ့လန် မူလက ရရှိထားသော ယွမ် ၃ သောင်းမှာ ကုန်ကျစရိတ်များကိုကာမိရန် လုံလောက်လေသည်။

ဤပရောဂျက်က သူမအား ယွမ်ယွမ်၏ မိုင်းတွင်းနှစ်တွင်းကို မည်သူမျှ မသေဆုံးနိုင်သော လုံခြုံသည့် မိုင်းတွင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကူညီပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုမိုင်းတွင်း နှစ်တွင်းရှိပါက ယွမ်ယွမ်သည် ယခင်ဘဝကဲ့သို့ ဘဝတစ်ဝက်လုံး ရုန်းကန်ပင်ပန်းခံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူမတွင် ကိုယ်တိုင်ပင် တန်ဖိုးမသိနိုင်သော ခန်းဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သန့်ရှင်းသောငွေကြေးလည်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယန်ရှီရှန်း ပရောဂျက်နှင့်ပတ်သက်၍ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် မသုံးနိုင်စေရန်အတွက် ချန်မေ့လန်သည် ဤငွေများအကြောင်း သူ့ကိုမပြောပြသေးချေ။

ယန်ရှီရှန်းသည် ကျောက်မီးသွေးတွင်း၌ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ ချန်မေ့လန်နှင့် စကားလာပြောကာ ကျိုးရွှယ်ချင်း ငွေမည်မျှ ထပ်မံ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြလေ့ရှိသည်။

သူမက သူ့ကို တောင်တန်းများထဲတွင် ပိတ်လှောင်ကာ လုံခြုံရေးပရောဂျက်များ လုပ်ခိုင်းနေခြင်းမှာ လိပ်ပြာလုံမှုကင်းမဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူက ဆိုသည်။

ယန်ရှီရှန်းက သွားကြိတ်ကာ ချန်မေ့လန်၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်၏။

“ချန်မေ့လန်၊ ငါ အဲဒီမိန်းမ ကျိုးရွှယ်ချင်းကို အမြဲတမ်း အထင်သေးခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် မိန်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက မင်းထက် အဆပေါင်းထောင်ချီပြီး ပိုကောင်းတယ်”

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ဝမ်နှင့် ယွမ်ယွမ်တို့ ကျောင်းမှ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ရှောင်ဝမ်က မကြားသေးသော်လည်း နားပါးသော ယွမ်ယွမ်က သူ့ကို ဆွဲခေါ်ကာ လှည့်ပြေးလေသည်။

သူမ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းသော အစ်ကိုသည် ကျောင်းတွင် အတော်ဆုံးကျောင်းသား မဟုတ်သော်လည်း အကြိုးစားဆုံးကျောင်းသားဖြစ်ပြီး ဆရာမများကို ကျောက်သင်ပုန်း ဖျက်ပေးရန်နှင့် အတန်းဖော်များကို ကူညီပေးရန် အမြဲ တက်ကြွနေတတ်သည်။

သူသည် နေ့တိုင်း ပျော်ရွှင်နေတတ်သော်လည်း ကျိုးရွှယ်ချင်းဟူသော အမည်ကို ကြားရတိုင်း မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားတတ်သည်။

ယွမ်ယွမ်သည် ဤအချက်ကို မည်သူ့ထက်မဆို ပိုသိရှိရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျိုးရွှယ်ချင်းအကြောင်း ပြောဆိုလာတိုင်း သူမသည် အစ်ကိုဖြစ်သူမကြားစေရန် အဝေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်မည့်နည်းလမ်းကို ရှာဖွေလေ့ရှိသည်။

အခြား ဝင်စားသူတစ်ဦးဖြစ်သော ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ ကိုယ်ထင်ပြခြင်းမရှိဘဲ မျဉ်းပြိုင်နှစ်ကြောင်းကဲ့သို့ ချန်မေ့လန်နှင့် လုံးဝမပတ်သက်ဘဲ နေထိုင်ခဲ့သည်။

ရှောင်လန်မှာ ယွမ်ယွမ်ထက်ပင် ချန်မေ့လန်နှင့် ပိုမိုရင်းနှီးသည်။

ရှောင်ဝမ်သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အကျင့်ဆိုးလေးများမရှိပါက အလွန်ကောင်းမွန်သော ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ယွမ်ယွမ်နှင့် ရှောင်ဝမ်တို့ မကြာခဏ ရန်ဖြစ်တတ်သော်လည်း လူကြီးများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်မလိုဘဲ ပြန်လည် ပြေလည်သွားတတ်ကြသည်။