အခန်း ၃၅၇
Vol. 36 Ch. 357
အခန်း (၃၅၇) အရုပ်စစ်ပွဲ - ၁၀
ယနေ့ခေတ်ကမ္ဘာတွင် "လက်ရာမြောက်အနုပညာ" (Masterpiece) ဟူသော ဝေါဟာရကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲနေကြသဖြင့် လူတို့သည် ၎င်း၏ မူလအဓိပ္ပာယ်မှန်ကို တဖြည်းဖြည်း မေ့လျော့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုစကားလုံးကို ဖန်တီးမှုတစ်ခုအပေါ် ချီးမွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း အတွက်သော်လည်းကောင်း၊ မျှော်လင့်မထားသော ဇာတ်ကွက်အလှည့်အပြောင်းများကို ဟာသလုပ်ရန်အတွက်သော်လည်းကောင်း သုံးစွဲလေ့ရှိကြသည်။
သို့သော် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာကမူ ဤစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ထိုထက်မက များစွာ နက်ရှိုင်းခဲ့ပေသည်...။
သန္ဓေပြောင်းဆယ်ကျော်သက်လိပ်နင်ဂျာများသည် နတ်ဘုရားဖန်တီးမှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရရန် အလွန် နီးစပ်ခဲ့ဖူးသည်။
၎င်းကို ရွှေခေတ်တစ်ခေတ်တွင် မွေးဖွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က ဆံပင်ဆေးဆိုးခြင်း ခေတ်စားခဲ့ပြီး လမ်းမများထက်တွင် ဒစ္စကိုဂီတသံများ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။ ဂြိုဟ်သားများ၏ အထူးပြုလုပ်ချက်များက ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းခဲ့ပြီး ဂိမ်းမာတို့၏ လက်စွဲတော်မှာ "Little Tyrant" ဂိမ်းစက်လေး ဖြစ်ခဲ့သည်...။
ထိုစဉ်က ဂျော်ဒန်သည် မရှုံးနိမ့်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ မာ့ခ်ဂေါ၏ သေနတ်နှစ်လက်မှာ အရှိန်အဟုန် ပြင်းဆဲဖြစ်သည်။ ထရီဆာတန်၏ အသံချိုချိုလေးများ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မိုက်ကယ်ဂျက်ဆင်သည်လည်း လူမည်းတစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်...။
ထိုစဉ်က ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများအပေါ် အလွန်အကျွံ မက်မောမှုများ မရှိခဲ့သလို စကြဝဠာကြီးကို မိမိတို့ ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေသည့် ရှေးဟောင်းတောင်ကိုရီးယားလည်း မရှိခဲ့ပေ။ တရုတ်အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်းသည်လည်း အာရှတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး နွေဦးပွဲတော်ဂါလာညဖျော်ဖြေပွဲမှ ပြက်လုံးများကလည်း အမှန်တရားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရဲခဲ့ကြသည်...။
၎င်းသည် လွမ်းမောဖွယ်ကောင်းပြီး အလွန်သန့်စင်သော ခေတ်တစ်ခေတ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
တစ်ခါက မော်တော်ကားများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သုံးစွဲလာခြင်းက မြို့ပြများ၏ နယ်နိမိတ်ကို ဝေဝါးသွားစေခဲ့သည်။
ယနေ့ခေတ်တွင်မူ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ အဆမတန် များပြားလာခြင်းသည် လူအချင်းချင်း ပိုမိုနီးကပ်သွားအောင် မစွမ်းဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပေ။
မိသားစုများ တီဗီတစ်လုံးတည်းကို ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုခဲ့ကြသည့် နေ့ရက်များမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ လက်ကိုင်ဖုန်းစခရင် အသေးလေးများကိုသာ ငေးမောကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။ အချက်အလက်ဖလှယ်မှုများ နေရာအနှံ့ တိုးတက်နေသည့် ဤခေတ်ကြီးထဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမို လမ်းပျောက်လာကြရသည်။
သို့သော် ထိုရွှေခေတ်ကြီးထဲတွင် အရာရာက ဤမျှ မရှုပ်ထွေးခဲ့ပေ။ ဖန်တီးမှုတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ၎င်း၏ ကြည့်ရှုနှုန်းပေါ်တွင်သာ တိုက်ရိုက် ထင်ဟပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သန္ဓေပြောင်းဆယ်ကျော်သက်လိပ်နင်ဂျာများသည် ကလေးငယ်များကို တီဗီရှေ့မှ မခွာနိုင်အောင် ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ခဲ့သည့် ရုပ်သံအစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆန်းသစ်သော အဆိုပြုချက်၊ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဇာတ်ကွက်၊ ပြောင်မြောက်သော စကားပြောများနှင့် သင့်တင့်သော အကြမ်းဖက်မှုများကြောင့်... ၎င်း၏ အောင်မြင်မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရသောအရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
လီယိုနာဒို၊ ရာဖေးလ်၊ မိုက်ကယ်လန်ဂျလိုနှင့် ဒိုနတယ်လို ဟူသော လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည့် သန္ဓေပြောင်းလိပ်ကလေးလေးကောင်က တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သည့် ဇာတ်လမ်းမှာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဆက်လက် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ခြေရာလက်ရာများကို ကာတွန်းစာအုပ်များ၊ ရုပ်သံလိုင်းများ၊ ရုပ်ရှင်ပိတ်ကားကြီးများနှင့် ဂိမ်းများထဲတွင် တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။ ၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ရော့ခ်ဂီတအဖွဲ့ (လိပ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သရုပ်ဆောင်များက စင်ပေါ်တွင် နှုတ်ခမ်းလှုပ် သီဆိုခြင်း) ပင် ရှိခဲ့သည်။ အထူးပြုလုပ်ချက် နည်းပညာများ ရင့်ကျက်ရန် အလွန်လိုအပ်နေသေးသည့် ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ အစောပိုင်းတွင် ဆယ်ကျော်သက်လိပ်နင်ဂျာများသည် လူသားသရုပ်ဆောင် ရုပ်ရှင်သုံးကားအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၂၁ ရာစုသို့ ရောက်ရှိလာသည့်တိုင်အောင် ၂၀၀၃ ခုနှစ် ကာတွန်းဗားရှင်းသည်လည်း ချီးမွမ်းမှုများ ဆက်လက် ရရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် သဘာဝကျကျပင် အရုပ်များနှင့် အမှတ်တရပစ္စည်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မျိုးဆက်တစ်ခု၏ ဂန္ထဝင် အမှတ်တရတစ်ခုအနေဖြင့် ဤလိပ်ကလေးများ၏ ပုံရိပ်များသည် CLS စခန်းတွင် သေချာပေါက် ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်သည်။
"ဟေး၊ မင်းတို့ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီရောက်နေတာလဲ"
ဂျက်ဇ်က ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ ဒီရောက်နေတာ တော်တော်ကြာပါပြီ..."
ရာဖေးလ်က သူ၏ အက်ရှရှအသံကြီးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လီယိုနာဒိုက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ကို လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်ပြီး ကာကွယ်ဖို့ အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းက ငါတို့ကို လွှတ်လိုက်တာပဲ"
"အင်း..."
နိုက်ပတ်ထရိုးက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။
"အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်း ပီသပါပေတယ်၊ လီဂိုအိမ်နဲ့ ငါတို့ကြား လုံးဝလမ်းခွဲရမယ့် အခြေအနေမျိုးကို သူ ကြိုတွက်ထားပြီးသားပဲ... မင်းတို့လေးယောက်ရဲ့ အကူအညီသာ ရှိရင် ငါတို့ လီဂိုအိမ်ထဲမှာ ပိတ်မိနေရင်တောင် လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိတာပေါ့"
"ဒါတင်မကမှာ စိုးရိမ်မိတယ်..."
ရှောင်တန်က ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့စိတ်ထဲ ခံစားနေရတာက... အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းက ငါနဲ့ အစ်ကိုကြွယ်ကို လုံးဝမယုံကြည်သေးလို့ ငါတို့ တစ်ခုခုထူးခြားတာ လုပ်မလားဆိုတာကို လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်ဖို့ လူလွှတ်လိုက်တာ ထင်တယ်..."
"အမိန့်က ဘာလဲဆိုတာက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး"
လီယိုနာဒို၏ အဖြေမှာ ရှောင်တန်၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အခြေခံအားဖြင့် ဝန်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းသည် တခြားကမ္ဘာမှ ခရီးသွားများကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် နင်ဂျာလိပ်များကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့လေးဦးသည် အလွန်အမင်း မလိုအပ်ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ကို မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ပြမည် မဟုတ်ပေ။
၎င်းတို့၏ မူလစည်းကမ်းမှာ ဂျက်ဇ်နှင့် နိုက်ပတ်ထရိုးတို့ အစစ်အမှန် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်မှသာ ကူညီရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစီအစဉ်များက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကန်ရှင်းက ၎င်းတို့ ရှိနေခြင်းကို သတိပြုမိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
လီယိုနာဒိုက ကန်ရှင်းထံသို့ အကြည့်ပြောင်း၍ မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ကို ဘယ်လို သိသွားတာလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား"
ဤအချက်မှာ လိပ်နင်ဂျာများအတွက် အမှန်တကယ် ရှုပ်ထွေးစေသော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နင်ဂျာများအနေဖြင့် လိပ်များ၏ ပုန်းကွယ်မှု အတတ်ပညာမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လိုအပ်ပါက မိမိတို့၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် အသက်ရှူခြင်းကိုပင် အချိန်အတော်ကြာ အောင့်ထားနိုင်ကြသည်။
"တကယ်တော့... မင်းတို့ကို သတိပြုမိတာ ငါမဟုတ်ဘူး"
ကန်ရှင်းက ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒီ အရူး၊ မစ္စတာဖုန်းပဲ"
သူ ခဏရပ်လိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်တာက... မင်းတို့ သူ့နောက်ကို လိုက်နေကတည်းက သူ သတိထားမိနေတာပဲ..."
သူသည် မေးစေ့ကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။
"ဇိုရိုက အခြေအနေကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက် ‘ဓားတစ်လက်စတိုင် - ငှက်အက’ တိုက်ကွက်ကို သုံးလိုက်တဲ့အချိန်မှာ အဲဒီအရူးက တိုက်ကွက်ရဲ့ ခွန်အား၊ အရှိန်နဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတယ်... ဒါကတော့ သိပ်ထူးခြားတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ သူက မင်းတို့ ရှိနေတဲ့နေရာကို လှမ်းကြည့်ပြီး မင်းတို့ တုံ့ပြန်မှု ရှိမလားဆိုတာကို စမ်းသပ်ခဲ့တယ်..."
ကန်ရှင်းက လိပ်များရှိရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့ မမြင်ခဲ့ရင် ဒီလိုအရာမျိုး ရှိနိုင်မယ်လို့ ထင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ သေမှာကို ကြောက်တဲ့လူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သေကြောင်းကြံတဲ့လူပဲဖြစ်ဖြစ် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ ဒီလိုတုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."
"မင်းကလည်း တော်တော် အထင်ကြီးစရာကောင်းတာပဲ... အဲဒီအရူးရဲ့ ဖျတ်ခနဲ အကြည့်တစ်ချက်နဲ့တင် ငါတို့ ရှိတဲ့နေရာကို သိသွားတယ်လား"
လီယိုနာဒိုက ဝင်ပြောသည်။
"ဟမ့်... ဒါကို သတိမထားမိဖို့က ခက်ပါတယ်..."
ကန်ရှင်းက သက်ပြင်းချသည်။
"မင်းတို့သာ ငါ့နေရာမှာ ဆိုရင်... မင်းတို့မျက်နှာကို ဓားဦးချိန်ထားတဲ့အချိန်မှာ ခုခံဖို့ ဓားကို မြှောက်ရင်း တခြားနေရာကို လှမ်းကြည့်နေတဲ့လူကို မြင်ရင် မင်းတို့လည်း တော်တော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"အဲ့လိုကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
ဖုန်းပုကြွယ်၏ အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
အားလုံးက ထိုအသံထွက်ပေါ်ရာ အရပ်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဆိုဂိုက ဦးဆုံးစကားစပြီး အားပျော့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အာ၊ သူက ငါထင်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် ပြန်လာတာပဲ၊ လမ်းနှစ်ကွေ့ပဲ ကွေ့ပြီး ငါတို့ကို တကယ်ကြီး လမ်းဖျောက်ထားခဲ့တာပေါ့..."
ဖုန်းပုကြွယ်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ကန်ရှင်းကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ ငါသာဆိုရင် ပါးမှာ ဒဏ်ရာနှစ်ချက်ထက်မက ရှိနေပြီး အားလုံးက တစ်ဖက်တည်းမှာပဲ စုနေတဲ့လူကို မြင်ရင် ငါတွက်မိမှာက... အဲဒီလူက တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ ဘေးဘီကို လျှောက်ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး ဝါသနာပါတဲ့လူပဲ ဖြစ်မယ် ဆိုတာပဲ"
ကန်ရှင်းသည် ဖုန်းပုကြွယ်၏ ဟာသကို ပြန်မဖြေဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မစ္စတာဇိုရိုက ဒီမှာ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ မင်းတို့ဘက်က လူဦးရေပိုများတဲ့ အားသာချက် ရှိနေပြီ၊ ဒါဆိုရင်... ငါလည်းပဲ..."
ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ့လက်က ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆယ်ကျော်သက်လိပ်နင်ဂျာ လေးကောင်လုံး ကောင်းကင်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လူခွဲလိုက်ကြသည်။
ကန်ရှင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မမြင်နိုင်သော စက်ဝိုင်းတစ်ခု ပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ ရှိပြီး ၎င်းအတွင်း၌မူ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားသော နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေလေသည်...။ ခွန်အား အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိသော လူများသာ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားသိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"သူ့ကို ငါ့နဲ့ပဲ လွှတ်ထားလိုက်"
လီယိုနာဒိုသည် လိပ်များ၏ ခေါင်းဆောင်ပီပီ အန္တရာယ်အရှိဆုံး တာဝန်ကို သဘာဝကျကျပင် တာဝန်ယူလိုက်သည်။
"ရာဖေးလ်၊ ဒိုနတယ်လို၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဆိုဂိုကို သွားကိုင်တွယ်လိုက်၊ မိုက်ကယ်လန်ဂျလို မင်းက ဂျက်ဇ်တို့ကို သွားကူပြီး ဂိုရီကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်"
"ဟမ့်... နောက်ဆုံးတော့ ငါ တစ်ခုခုကို သွားရိုက်လို့ ရပြီပေါ့"
ရာဖေးလ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"သတိထားဦး ညီအစ်ကို၊ အဲဒီကလေးက ကိုင်တွယ်ရတာ မလွယ်ဘူးနော်"
ဒိုနတယ်လိုက သူ့နောက်မှ လိုက်ရင်း သတိပေးလိုက်သည်။
"ဟားဟား ငါလာပြီဟေ့"
မိုက်ကယ်လန်ဂျလိုသည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်တက်ကြွနေပုံရပြီး သူ၏ နံချပ်ကူကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ရှောင်တန်တို့ရှိရာ တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ခုန်ဝင်သွားတော့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခွန်အားချိန်ခွင်လျှာက ပြောင်းပြန်လှန်သွားခဲ့ပြီ... ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဖုန်းပုကြွယ်မှာမူ တစ်ခုခု အပိုဖြစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။
...
မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်က လီဂိုအိမ်အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ဝရန်တာပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။
ဝရန်တာဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း အမှန်စင်စစ် ၎င်းကို လီဂိုတုံးများဖြင့်သာ လုံးဝ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤ "လီဂိုအိမ်" ၏ အတွင်းဘက်တွင် မီးချောင်းများမှလွဲ၍ လီဂိုမဟုတ်သော ပစ္စည်းဟူ၍ အလွန် ရှားပါးလှသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ဝရန်တာ၏ အစွန်းတွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ပြခန်း၏ မှန်နံရံမှတစ်ဆင့် ပြင်ပရှိ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။
၎င်းတို့မှာ လီဂိုဘက်မန်းနှင့် လီဂိုအိုင်းရွန်းမန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ဤ "လီဂိုပုံစံ" စူပါဟီးရိုးများသည် သဘာဝကျကျပင် ချစ်စဖွယ်ပုံစံများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လက်မောင်းများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ စတုဂံတုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ခေါင်းနှင့် ကိုယ်ထည်မှာ အရွယ်အစား တူညီလုနီးပါး ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အရွယ်အစားရှိသော လူသားပုံသဏ္ဍာန် အရုပ်များထက် ပိုမိုပုကွကွ ဖြစ်နေပြီး ကလေးငယ်များနှင့် ဆင်တူပေသည်။
"သူတို့ကို မတားခင် ငါတို့ ဘယ်လောက်အထိ ထပ်စောင့်ရဦးမလဲ"
တိုနီ (အိုင်းရွန်းမန်း) က ပြောလိုက်ရာ သူ့အသံမှာ အနည်းငယ် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး လျှပ်စစ်သံ ပေါက်နေလေသည်။ ၎င်းသည် အစစ်အမှန် အိုင်းရွန်းမန်းဝတ်စုံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမျိုး ဖြစ်သည်။
ဘရုစ် (ဘက်မန်း) က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ငါကတော့ ဒါကို လျစ်လျူရှုထားဖို့ အကြံပြုချင်တယ်"
"ဒါက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လီဂိုနယ်မြေပဲလေ၊ ဒီတိုင်းကြီး မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေဖို့က မသင့်တော်ဘူး"
တိုနီက ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။
"ငါတို့ ဒီမှာ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ရပ်နေတာ တော်တော်ကြာပြီပဲမလား..."
ဘရုစ်က ပြောသည်။
"နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက်ပဲ ထပ်စောင့်လိုက်ပါ၊ သူတို့ တိုက်ပွဲက မကြာခင် ပြီးတော့မှာပါ"
"ဒီစကားကို ငါ တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ..."
တိုနီက သူ့ဦးထုပ်ကို ကုတ်လိုက်သည် (၎င်းသည် အထူးပြုလုပ်ထားသော လီဂိုအရုပ်ဖြစ်သောကြောင့် မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်မရပေ)။
"အိုး... ဟုတ်သား... ကလေးများနေ့တုန်းက ဟော့ခ်နဲ့ ဘိန်းတို့ နပန်းလုံးခဲ့ကြတဲ့ အချိန်ကပေါ့"
သူ ခဏရပ်လိုက်သည်။
"အဲဒီညတုန်းက ငါတို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းတွေကို မနည်းပြီးအောင် လုပ်ခဲ့ရတာ မှတ်မိသေးလား"
"အဲဒါက မတူဘူးလေ၊ အဲဒီတုန်းက အတွင်းထဲမှာ ဖြစ်တာ၊ အခုက အပြင်ဘက်မှာ ဖြစ်နေတာ"
ဘရုစ်က အနည်းငယ် ရပ်တန့်ပြီး ဆက်ပြော၏။
"အခုက အရမ်းထိရှလွယ်တဲ့ အချိန်မို့လို့ ငါတို့ ပြဿနာတွေထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်မိတာကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရမယ်"
" ပြဿနာကို ငါတို့က စတာမဟုတ်ဘူး၊ ပြဿနာက ငါတို့ဆီ လာရှာတာ"
တိုနီက ဆက်ပြောသည်။
"ငါ သိသားပဲ၊ အဲဒီလီဂိုတုံးတွေ အခိုးခံရတာက နိုဗယ်နဲ့ ဆိုင်တယ်ဆိုတာ၊ သူတို့က တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထဲမှာ လီဂိုလက်နက်တွေကို သုံးနေလောက်ပြီ... ဒါကြောင့် ဂျက်ဇ်တို့က ငါတို့ကို လာရင်ဆိုင်နေကြတာပဲ"
"ဒါဆို မင်းပြောချင်တာက... ငါတို့ အခုချက်ချင်း လူတချို့ခေါ်သွားပြီး ငါတို့ရဲ့ နာမည်ကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် နိုဗယ်က လူတွေကို သတ်ပစ်ရမယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"
ဘရုစ်က မေးလိုက်သည်။
"အဲဒါကတော့ ရွေးချယ်မှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်..."
တတိယမြောက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ဘရုစ်နှင့် တိုနီတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဂျိုကာသည် ဝရန်တာအစွန်းမှနေ၍ ကြိုးတန်းလျှောက်သကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးလျက် သူတို့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"နိုဗယ်က တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထဲမှာ လီဂိုလက်နက်တွေကို သုံးနေတာက အပေါ်ယံကြည့်ရင် သူတို့အင်အားကို တိုးမြှင့်ဖို့အတွက် ဖြစ်ပေမဲ့ သေချာစိစစ်ကြည့်ရင်တော့ သူတို့မှာ တခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိနေတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်... ဟဲဟဲဟဲ..."
ဂျိုကာက ရယ်မောလိုက်သည်။
ဘရုစ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"လီဂိုကို ဒီပြဿနာထဲ ဆွဲသွင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."
"အတိအကျပဲ... တကယ်လို့ CLS က သေချာမစုံစမ်းဘဲ ငါတို့က နိုဗယ်ကို လက်နက်တွေ ထောက်ပံ့ပေးနေတယ်လို့ ကောက်ချက်ချလိုက်ရင် သူတို့က ငါတို့ကို တိုက်ရိုက် စစ်ကြေညာတာ ဒါမှမဟုတ် စစ်မကြေညာဘဲ တိုက်ခိုက်တာမျိုး လုပ်လာနိုင်တယ်"
တိုနီက ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ရင် နှစ်ဖက်စလုံး ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ နာကျည်းမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်"
"အင်း... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့က နိုဗယ်ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို စဆင်းသွားခဲ့ရမှန်း သိရင်တောင် သူတို့နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ တောင်းဆိုရုံကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဘရုစ်က ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟား၊ ငါ ပြောသားပဲ၊ အဲဒါက ရွေးချယ်မှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာလို့"
ဂျိုကာက ရယ်မောရင်း လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။
"ပထမနည်းလမ်းက ငါတို့နိုဗယ်ဘက်ကနေ အခုကတည်းက ပါလိုက်မယ်... တကယ်လို့ ငါတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ တောင်းဆိုရင် အခြေအနေတွေကို ညှိနှိုင်းလို့ရတယ်"
သူက ဒုတိယမြောက် လက်ညှိုးကို ထပ်မံ ထောင်ပြလိုက်သည်။
"ဒါမှမဟုတ်၊ ငါတို့ CLS နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီး လီဂိုက နိုဗယ်ကို ဘာမှ လိုလိုလားလား မပေးခဲ့ဘူးဆိုတာကို ငါတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ သက်သေပြမယ်"
ဂျိုကာက ထိုသို့ပြောရင်း ဘရုစ်နှင့် တိုနီတို့ရှေ့ရှိ အုတ်တံတိုင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည် အသာအယာ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့အင်္ကျီကော်လာတွင် တပ်ဆင်ထားသော ပန်းပွင့်အတုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ဟေး၊ ဒါကို နမ်းကြည့်ချင်လား၊ ဘရုစ်"
ဘရုစ်က ထိုပန်းပွင့်ကို ကြည့်၍ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"သော်ရ်လို လူမျိုးပဲ ဒီလိုလှည့်ကွက်မျိုးကို ခံရမှာ"
"ဒါက ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပဲလေ... ဘရုစ်၊ နမ်းမလား၊ မနမ်းဘူးလား"
ဂျိုကာသည် ဘရုစ်အား သူ၏ အမြဲတမ်းရှိနေကျအပြုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အလွန်ရိုးသားနေပုံရသည်။
"ငါက တတိယမြောက် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်တယ်"
ဘရုစ်က ပန်းပွင့်၏ ဝတ်ဆံကို ဂျိုကာ့မျက်နှာဆီသို့ ကိုးဆယ်ဒီဂရီ လှည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ CLS ရော နိုဗယ်ရော ဘယ်သူ့ဘက်ကမှ ပါမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို CLS ဆီ သက်သေပြပြီး နိုဗယ်ကိုလည်း ထိုက်တန်တဲ့ သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးမယ်၊ ပြီးရင် ငါတို့ ကြားနေအဖြစ်ပဲ နေမယ်"
သူသည် ဂျိုကာ၏ "ရေပန်းဖျန်းပန်းပွင့်" မှ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်လေသည်။
သို့သော်... မည်သည့်ရေမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ ထိုပန်းပွင့်သည် ဘရုစ်လက်ထဲတွင် ပန်းရောင် ကော်ကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားပြီး သူ့လက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
"ဟားဟားဟား... တစ်ခါတလေကျရင် မင်းက နာခံမှုရှိရှိနဲ့ပဲ အလျော့ပေးဖို့ ရွေးချယ်ရတတ်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"
ဂျိုကာသည် အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရယ်မောရင်း ဝရန်တာပေါ်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ပြန်လည် ခုန်တက်သွားလိုက်သည်။
ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော တိုနီကမူ နောက်လှည့်ကာ လည်ပင်းကိုစောင်းရင်း ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားလိုက်သည်။
ဘရုစ်က တိုနီကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး သူ့လက်ကို ပြန်ငုံ့ကြည့်ကာ အနည်းငယ်စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။
"အင်း..."
သူသည် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာခြေလှမ်းကာ ရယ်မောနေသော ဂျိုကာအား မရိုးသားစွာ တွန်းချလိုက်တော့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ကော်များက သူ့လက်နှင့် ဂျိုကာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတူတကွ တွဲကပ်သွားစေခဲ့သည်...။ ထို့ကြောင့် ထိုစတုဂံတုံးအရုပ်နှစ်ရုပ်မှာ အော်ဟစ်လျက် ဝရန်တာပေါ်မှ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။
တိုနီသည် ဝရန်တာမှ အပြင်သို့ ခေါင်းပြူထွက်ကာ ကျေနပ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"သနားစရာကောင်းတဲ့ ပျံသန်းရေးတွဲဖက်တွေပဲ၊ အမြဲတမ်း မြင့်တဲ့နေရာကပဲ ခုန်ချနေကြတာ..."